De kerktoren van de Sint-Laurentiuskerk van het verdwenen polderdorp Wilmarsdonk staat te verkrotten. De toren is het enige overblijfsel van het voormalige polderdorp. Omdat het om een geklasseerd monument gaat, is de toren bewaard en nu staat ie tussen de containers van bedrijven in de haven.

De vijftiende-eeuwse gotische kerktoren van Wilmarsdonk staat er belabberd bij. Het enige overblijfsel van het in 1964 afgebroken polderdorp staat ingeklemd en vergeten tussen de containers van de Antwerpse havenbedrijven ter hoogte van de Wilmarsstraat. Grote struiken overwoekeren de voet van het gebouw en hebben zich ook al in de torenspits genesteld. Als daar niets aan gebeurt, duwen de wortels de stenen uit elkaar en gaat het verval nog sneller.

“De kerktoren staat wel degelijk op de planning van onze technische dienst en komt binnen enkele weken aan de beurt voor onderhoud”, zegt de woordvoerster van het Antwerpse Havenbedrijf, eigenaar van de toren. “Tegelijk zullen we bewarende en voorbereidende maatregelen nemen voor een grotere restauratiebeurt in de toekomst.”

De woordvoerster geeft toe dat het onkruid welig tiert. “Het lijkt daar wel een soort beschut microklimaat te zijn waardoor alles razendsnel groeit, want zo lang is de vorige snoeibeurt niet geleden”, klinkt het. “We geven ook toe dat dit gebouw geen prioriteit bezit omdat het geen concrete functie meer heeft. Dan wordt het onderhoud weleens voorbijgestoken door meer dringende werken.”

deel 2

Vanaf april kan u opnieuw de kathedraaltoren bezoeken. Tot september kan u elke vrijdag de 423 trappen beklimmen tot bij het schitterende panoramisch uitzicht.

Verdwenen dorpjes door de havenuitbreiding

Berendrecht

Het Gemeentehuis

Tramstation - Melkerij

De school

Het Rust- en Verzorgingstehuis

De driehoek

De Klapeistraat

De Westmolengeest

Zicht aan de Frederik

Austruweel

Het Gemeentehuis

Poseren voor de foto.

Restanten van het oude fort.

De oude steenweg naar Austruweel.

Het watermachien.

De Schelde in de Austruweel - bocht.

De naam Sint Anna komt van de patroonheilige van de 12^e eeuwse Sint-Annakapel. Dit kleine gebedshuis was een bedevaartplaats en stond in het gehucht Vlaams Hoofd dat bij Zwijndrecht hoorde.

Vlaams Hoofd

Gemeenteplein

Restaurand "Trois Rois"

De kerk "Sint Anna"

De feeszaal in het oude Sint-Annadorp.

Casino "Lusthof"

In 1908 bestond Sint-Anneke uit een 80-tal huizen. Dankzij de wereldtentoonstellingen van 1885 en van 1894 oefende linkeroever een grote aantrekkingskracht voor de Antwerpenaar. Er kwamen toen enkele ontspanningsgelegenheden voor de gegoede burgerij en aan een houten pier een kursaal en casino. Wat verderop waren de jachthavens “Cirque Nautique” en “Royal Yachtclub”.

Het eerste tentendorp 1932.

Wat verderop voorbij het fort, een paar democratische eetgelegenheden o.m. “Het Veerhuis” waar de gewone burger een roeibootje en…..mosselen eten. Dus met de veerboot naar Sint-Anneke en maar pretmaken en smullen.

Sint-Anneke "Plage".

1936 zwemmen en pootje baden in de Schelde

Congé Payé

In 1936 wijzigde het tentenkamp. Er werden vaste houten constructies toegelaten.

Fier poseren voor hun "buitenverblijf".

Unieke opgravingen aan het Vleeshuis

De stadsarcheologen vonden nieuwe resten van de burcht die zich in de middeleeuwen over twee hectaren uitstrekte tussen het Steen en het Vleeshuis. Hun onderzoek vult een historische leemte op. Stadsarcheoloog Tim Bellens is opgetogen: “Door het wegnemen van de bestrating, sta je nu pal in de 9e en 10e eeuw.”

Stadsarcheoloog Tim Bellens



Plannetje van de burcht, zoals het vroeger was.

Het Vleeshuis.

Meer dan drie scherven

"Wij - archeologen - zijn altijd wild enthousiast als we scherven vinden, maar dit onderzoek is belangrijk in een Europese context. Er is immers nog niet veel informatie over stedelijke woonvormen in de 9e en 10e eeuw. Onze opgravingen wijzen op nog oudere geschiedenis zoals de blootgelegde aarde naast de burchtmuur. Dit vertelt over de burchtgracht uit de late 9e eeuw. In de middeleeuwen werd die gedempt met zand toen de burchtmuur ernaast gebouwd werd."

Sporen van een palissade

"Nog meer vondsten: in de boorstalen zagen we sporen van hout onder de wal, wat er op wijst dat er nog vroeger al een nederzetting moet geweest zijn. Antwerpen is waarschijnlijk al vanaf de 9e eeuw een belangrijke handelsnederzetting geweest.”

Een wal tegen de Vikings

"Onze bodemstalen bevatten informatie over de opbouw van de zandwal van voor 900. Misschien werd die aangelegd als verdediging tegen de Vikings, daar verzamelen we stilaan informatie over. De late 9e eeuw was een woelige periode."

De hele geschiedenis zit onder de grond

"In de 19e eeuw werd de burchtzone bijna volledig afgebroken voor het rechttrekken van de Scheldekaaien. We hebben nu het tracé van de burchtmuur kunnen aanvullen en zijn meer te weten gekomen over de oude bebouwing binnen de burchtmuren. We ontdekten resten van historische panden, zoals gewelven en de keldermuur van een pakhuis. Verder troffen we nog scherven aan van voorraadpotten uit de 9e en 10e eeuw."

Eeuwenoude hypothese weerlegd

Tim Bellens: “We konden de opgravingen in de Vleeshuisstraat en de Burchtgracht doen omdat die straten heraangelegd worden. We wisten dat we hier van alles zouden vinden, want vijf jaar geleden deden we vlakbij al cruciale vondsten. Toen realiseerden we ons dat de muur veel ouder was dan gedacht, dus niet uit de 12e eeuw zoals men al eeuwenlang veronderstelde. Met onze nieuwe stalen van onder meer mortel, kunnen we nu verder onderzoeken hoe oud de muur is."

Middeleeuwse handelskern

Tim Bellens: "De burchtzone is het oudste deel van Antwerpen. De muur beschreef een D-vorm rondom de middeleeuwse stadskern. Hier bevond zich een haven, honderden woningen en pakhuizen. Ook verdwenen zijn de Sint-Walburgiskerk en het Besaenhuis dat een opslagplaats was voor dierenhuiden. Het Vleeshuis en het Steen staan nog overeind, als fiere getuigen van de burcht. De stenen vloer die we nu blootlegden, is de kelderverdieping van De Gans, één van de belangrijkste pakhuizen indertijd. We zijn verrast dat ze zo intact bewaard is gebleven."

De voorgaande foto’s, de vloer van de kelder van De Gans, merk ook op de laatste foto een waterput. Deze moet nog worden onderzocht.

Tekst: Dienst Archeologie Antwerpen.

2 nieuwe PowerPoints, zie linkerkolom.

Een vlotbrug over de Schelde - 28 september 2013 en

Opening v/h Red Star Museum.

                    

Korte geschiedenis van de
Red Star Line.

http://www.imagenetz.de/ffb5be061/Red-Star-Line.pdf.html

Juli 2012.

Juli 2012: update wer

Constructie toren word afgewerkt

Voor ze geplaatst werden, moesten ze worden uitgebalanceerd. Ieder stuk hing telkens een uur lang in de lucht aan de kraan. Na twee dagen doorwerken was de constructie klaar. En het resultaat mag er wezen.

De toren staat net op de plek waar op oude foto’s een schoorsteen te zien is. Voor de passagiers van de Red Star Line was die schoorsteen het laatste dat ze zagen van het Europese vasteland. De toren verwijst naar de boeg van een schip.

Ondertussen werkt de aannemer verder aan het wandelbordes. In augustus wordt het bovenste niveau bereikt.

Augustus 2012.

Augustus 2012: update werk

Aannemer werkte tijdens bouwverlof voort

De toren bereikte het hoogste niveau, de trap werd terug geïnstalleerd… Op 22 augustus werd de meiboom op het dak geplant.

De voorlopige oplevering van het gebouw is gepland voor het einde van het jaar. Begin januari start een volgende aannemer met de binneninrichting.

4

Januari 2013.

Januari 201

Interieurwerken gestart

De renovatiewerken van het Red star Line Museum lopen op zijn einde. Vanaf februari wordt aan het interieur gestart.

In de loodsen van de legendarische rederij met de rode ster in de vlag opent op 28 september 2013 het Red Star Line Museum. Op 1 februari begint tot slot ook de heraanleg van de Montevideostraat en van een gedeelte van de Rijnkaai.

6

7