Berichten van 1 juni 2013 tot 30 juni 2013

De Falconpoort, Falconplein 39, Antwerpen.

Daterend uit 1671 als enig overblijfsel van het in 1810 gesloopte Falconklooster.

Ook enkele ( gedeeltelijke) muren van het klooster zijn er nog.

Het Falcontinnenklooster  bevatte een kerk, een gasthuis en een reeks particuliere woningen. In het begin van de 16de eeuw besloeg het klooster bijna de gehele oppervlakte tussen de Generaal Belliardstraat (toen nog bleekhof) in het oosten, de Oudeleeuwenrui in het noorden, het Falconplein in het westen en de Falconrui in het zuiden.

Het, nu afgebroken “Zeemanshuis” stond ook op die gronden.

Op de foto’s is de afbraak van het Zeemanshuis nog te zien.

En nu weer verder naar andere verborgen plekjes.

Patriciërshuis  “de Meerminne”, uit XVI, is een dubbelhuis, met mooie rondboogpoort. Het is gelegen op het Kipdorp nr. 50.

Door een vriend werd mijn aandacht getrokken op dit pand.

Dit is een voorbeeld waar men de gevel beneden van een lelijk winkelpand, terug zijn vroegere uitzicht heeft gegeven. Een prachtig initiatief!

Daarna is het pand (bijna helemaal) gerenoveerd en er zijn appartementen gemaakt en samen met het huis ernaast is er een hele mooie daktuin gemaakt.







De ingang.

Op de binnenkoer een classicistische gevel van de vroegere stallingen. En in de midden een fonteintje.

Kijk hoe alles mooi is gerestaureerd.

Het vroegere koetshuis.





Het fonteintje.





Terug naar de straat, op weg naar een ander "pareltje"
in Antwerpen.

Deze prent is niet door mij gemaakt, maar een computeranimatie hoe de daktuin er zou uitzien.

En als ik zo rondzwerf in Antwerpen en ik zie van zo’n oud patriciërshuis de poort openstaan, kan ik niet aan de verleiding weerstaan om te gaan kijken en foto’s te nemen.
Dus, zo’n pareltjes komen er nog.

Kapel van het voormalig godshuis “Onser Vrouwe Convent”.

Deze kapel van O.-L.-Vrouw Geboorte, in de volksmond ook Schoenmakerskapel genoemd, ligt aan de Schoenmarkt in Antwerpen.





De kapel hoorde bij een godshuis uit 1343, het “Onser Vrouwen Convent”. De gotische kapel dateert uit de 15de eeuw. Het jaartal 1477 prijkt op een recente gevelplaat. De kapel werd meermaals verbouwd en hersteld.

Na de afschaffing van het godshuis kwam de kapel onder het beheer van het kerkbestuur van de kathedraal.

In 1976 werd de kapel, met het Onze-Lieve-Vrouwebeeld
boven de poort, beschermd als monument.

Het plafond.



Het hoogkoor, rechts.



Het Hoogkoor, links.



De kapel word veelvuldig gebruikt door voorbijgangers,
buurtbewoners, toeristen.
Men kan er ook steeds terecht voor een
begrijpend, opbeurend gesprek.



Ex-voto's.

Op een boogscheut van de Grote Markt van Antwerpen ligt de Oude Beurs, een van de oudste straatjes van Antwerpen. Hier vind je het erfgoedhuis Den Wolsack.

Al in de 14de eeuw werd er verwezen naar het gebouw Den Wolsack. De naam verwijst naar een doodlopend steegje (of ‘sack’) waar wol gestapeld werd.





Hét pronkstuk van Den Wolsack is ongetwijfeld de Hofkamer achterin de tuin. Dit pareltje werd in 1772 van opslagplaats verbouwd door architect Engelbrecht Baets tot luxueuze ontvangst- en pronkzaal in opdracht van de toenmalige stadssecretaris J. Van den Bogaert.



Het indrukwekkende uurwerk op de gevel is van de maker die de klok van de kathedraal ontwierp.

De binnenplaats.



De kleine ingang.



Het rijkelijk interieur.





Kijk wat een monumentale schouw!



Detail.



Het interieur is rijkelijk versierd met onder meer een schitterende plafondschildering die de goden op de Olymposberg afbeeldt.

Dit doek is volledig gerestaureerd en bevind zich in het Rubenianum, het studiecentrum verbonden aan het Rubenshuis.

De restauratie heeft anderhalf jaar geduurd en heeft zo'n 100.000 euro gekost. Het doek heeft aan perspectief en kleurauthenticiteit gewonnen. "Nu is het hele doek sprankelend en opgeblonken", zegt meter Sigrid Spruyt. "Het is nu zoals het was in 1772."

De eerste verdieping herbergt een unicum: hier vind je het boekentoilet. De wanden van dit ‘kleinste kamertje’ zijn volledig bekleed met prachtige lederen boekbanden. Een brand in de jaren 1960 richtte op deze verdieping echter veel schade aan.

Afgelopen maanden is er hard gewerkt in het geklasseerde Vogelgebouw. Het paviljoen uit 1893 kreeg een volledige facelift. Onze gevederde vrienden ontvangen je vanaf nu in hun grote, gemengde verblijven. Je ontdekt er alles over hun pluimen, eieren en vliegkunsten en geniet er van de overweldigende decors met vrolijk getsjilp op de achtergrond. Met de opening van het Vogelgebouw zetten we een nieuwe stap richting de ZOO van morgen.

Het beeld van een arend siert de voorgevel.



De mozaïkpanelen aan de voorkant.





Dit mooie paneel is (spijtig genoeg) door de nieuwe indeling verdwenen.

De binneninrichting van het Vogelpaleis werd volledig onder handen genomen. Door het  indrukwekkende design lijkt het landschap als het ware uit de vogelverblijven te treden, een unieke beleving voor de bezoekers! Omgevallen boomstronken, een oude weg of een gebroken loopbrug lopen door tot in de bezoekersruimte waardoor de barrière tussen mens en dier vervaagt. 

In de donkere gang lopen nieuwe fotoprints over in de beplanting. Ze sieren de achterwand van de 11 verlichte verblijfjes met zaadeters en de huisjes kregen nieuwe koepels waardoor het daglicht priemt . Hier scheidt geen glas, net of traliewerk  de vogels van de bezoekers. Van nature vliegen vogels (behalve uilen) niet in het donker, enkel de duisternis zorgt voor een natuurlijke grens. 

Fotoprint van zo'n verblijf, deze loopt echt over in de beplanting.



Die dag, juist uit het ei.





Nog even meegeven, een paar foto's van het nieuwe
Monniksgierenjong.



Koekkoek, hier ben ik!



(alles eigen foto's)