Dréke is mijn Bichon Frisé, Caress is een Blauwe Britse Korthaar,
Maurice is een zwart zwervertje dat zijn gouden mandje vond.
Donderdag 13 november 2008
Xena is 7!
Donderdag, 13 november 2008.
Vandaag is ons knappe nichtje Xena jarig! Ze is nu al zeven jaar! Ze is gek van de Winx club en ze heeft er ook een blogje over. Ben je wat achterop en weet je niet wie de Winx zijn? Ga dan maar gauw eens kijken op haar blogje zodat je weer meekan met de jeugd van tegenwoordig!
Ook voor deze lieve meid een gelukkige verjaardag en eveneens een deugddoend weekend !
C
christiane22 november 2008 om 09:20
Weekendgroetjes . . .
Fijn weekend en winterse groetjes van Christiane
K
katrien16 november 2008 om 00:42
hallo Viva
Wat een knap nichtje heb jij, ben op haar blogje gaan kijken héél leuk , ik heb indertijd in opdracht van een bloggertje een pps van Winx gemaakt meisjes van deze leeftijd zijn hier inderdaad weg van, heb me suf gezocht naar die pps maar kan hem nergens meer vinden, met wat aanpassingen was zij er héél blij mee geweest dat weet ik zeker, mocht ik hem nog vinden laat ik het wel weten. Nog een heel gezellig zondag gewenst Viva, geniet van je vrije dag .
Zoveel jarigen, in ons blogwereldje, in de familiekring en in de vriendenkring. Het is duidelijk een vruchtbare periode . Mede dankzij mijn vriendin Leona vergat ik ook geen heel belangrijke verjaardag, die van ons Katrientje! Zij heeft al zovele prachtige plaatjes voor mij gemaakt, daarom maakte ik ook met veel plezier dit verjaardagskaartje voor haar! Gefeliciteerd, lieve Katrien!
Caress is een ontzettend dankbaar onderwerp om te fotograferen. Zij is geweldig fotogeniek. Een witte Bichon Frisé is heel wat moeilijker om vast te leggen op de gevoelige plaat, dat zullen alle mensen met een wit hondje kunnen beamen . Maar wees gerust, weldra weer mooie foto's van ons Dréke want poseren kan hij als geen ander!
Toen ik zonet op het blogje van Katrien kwam ontdekte ik mijn prijs voor het oplossen van haar wekelijkse puzzel. Schitterend gewoon, woorden zijn overbodig! Bedankt Katrien!
Om misverstanden te voorkomen ... Laathi heeft helemaal nog geen onderkinnen , ze bespeurt bij zichzelf alleen maar de eerste tekenen van het ouder worden en schrijft er op haar blogje sappige stukjes over.
Zonder morren poseerde ons Caress zonet voor de grappige foto op de kaart maar ik maakte er weer meerdere mooie van dit fotomodel. Een poes van één jaar is 16 jaar in mensenjaren. Ik zit dus met een jonge juffrouw hier in huis. Dréke vindt dat best ok!
Op 4 oktober was het 2 jaar geleden dan mijn zwarte poes Daisy overreden werd. Een jaar later op 5 oktober 2007 werd Nestje, die lieve zwarte kater, op precies dezelfde plaats overreden. Ze zijn sindsdien geen dag uit mijn gedachten geweest, steeds zitten ze op een plaatsje in mijn hart.
Op zo een momenten denk je ook weer aan die andere dieren die je in je leven zo koesterde en op een dag ook moest afgeven.
Nu kwam ik dit mooie filmpje tegen. Ik kijk nooit graag naar zulke video's omdat ik weet dat de tranen dan rijkelijk vloeien. Het gaat over de herinnering van dat allereerste moment dat je elkaar zag en al die gewone maar tegelijk toch zulke speciale momenten die volgden de komende jaren ...
Bekijken op eigen risico want het is mooi maar ook heel ontroerend ...
Voor de mensen wiens Engels niet zo goed is heb ik hieronder een vrije vertaling gemaakt.
Ik voel hoeveel verdriet je hebt ...
Wetend dat je me nooit meer zal kunnen zien, horen of in je armen nemen.
Toch, voor deze laatste keer, ga met me mee, als ik enkele van onze fijnste momenten herbeleef, van toen wij ons nog konden zien door elkaars aardse ogen.
HERINNER JIJ JE NOG die keer dat jij mij voor het eerst zag? Was jij niet geweldig verbaast dat jij zo een wezentje vond, ZO WONDERBAARIJK ALS IK? Keek ik niet met grote ogen naar je op, met zoveel adoratie?
Bracht mijn starende blik niet zoveel bezorgdheid over, goedkeuring, geduld en vertrouwen, al die dagen tijdens al die jaren dat we samen waren?
De diepte van onze liefde voor elkaar creëerde echo’s van gelach die nooit uitstierven en die ik nog steeds kan horen op dit moment.
Nu vallen je tranen en je hart is verscheurd door de herinneringen die de tijd ons heeft gegeven.
Zovele gelukkige ”gisterens” vol met buikgestreel, dutjes op de schoot, gespetter in het bad, buiten dolle streken uithalend, geknuffel waar nooit een einde leek aan te komen en zovele kusjes.
Ik vergeet nooit hoe je altijd thuis kwam, ondergedompeld in de zorgen van alle dag. Ik begroette je al aan de deur, zo opgewonden en vol ongeduld om jou te vervullen met alle blijdschap die ik in me had, alleen maar van jou te zien ..
Ik heb altijd geprobeerd om jou op mijn eigen grappige manier te laten zien hoeveel ik om je gaf.
Ik deed steeds alles wat ik kon voor jou omdat jij mij voedde, warmte gaf, me een thuis gaf en van me hield.
Jij was altijd mijn beste vriend.
Zelfs als je heel erg kwaad was zodat ik in elkaar krimpte, me wegstopte, zelfs plaste waar ik stond. Ik begreep je, vergaf en hield van je … onvoorwaardelijk.
En zo, tot op een dag, de ouderdom en de ziekte me bekroop.
Ik deed mijn uiterste best om me voor te doen zoals ik altijd geweest was in mijn beste jaren.
Je hebt nooit geweten hoe pijnlijk het voor me was om op te staan en te lopen …
Maar ik kreeg het altijd voor mekaar om je tegemoet te komen en je overal te volgen, alleen maar om je te laten weten dat ik altijd bij je wou zijn en dat ik je aanbad, goed wetende dat mijn tijd er bijna op zat.
En dan … keek ik naar jou voor de allerlaatste keer, hopend jou te kunnen laten weten hoe dankbaar ik was voor de allergrootste gift die jij me ooit gaf: JEZELF
Zo nu, als ik ons verhaal naar een einde leid, wil ik dat je jouw tranen afveegt en voor één moment ... ME VOELT … Ik ben hier … weer jong en gezond.
Op 4 oktober vierden Simonne en André hun Gouden Bruiloft. Zij zijn de goede vrienden van Utta en paps en wonen hier even verder op de straat. Ook voor mij staan zij altijd klaar en daarom hielp ik met veel plezier mee aan alle voorbereidingen.
Het werd een prachtig feest dat tot de vroege uurtjes duurde. Ze vertrokken thuis omstreeks vier uur met een paardenkoets en reden door het dorp tot aan de feestzaal. Utta kwam hen uitwuiven alvorens ze zelf ook haar feestkledij ging aantrekken. Dréke had ik voor de gelegenheid zijn smoking aangemeten!
Samen met Simonneke, die bijna even zenuwachtig was als 50 jaar geleden!
Aan de arm van André wachten op de paardenkoets.
Klaar voor vertrek ...
Dréke ziet vol verbazing de paardenkoets naderen ...
Na een stevige knuffel voor Simonneke had Dréke nog enkel oog voor die machtige paarden!
Xena is 7!
, ze bespeurt bij zichzelf alleen maar de eerste tekenen van het ouder worden en schrijft er op haar blogje sappige stukjes over.
7 reacties op dit bericht
ppsjes en link naar onze wandelingen en nog iets soms
Nog een prettige zondag
Hartelijk dank voor ...
Weekendgroetjes . . .
Fijn weekend en winterse groetjes van Christiane
hallo Viva
Wat een knap nichtje heb jij, ben op haar blogje gaan kijken héél leuk , ik heb indertijd in opdracht van een bloggertje een pps van Winx gemaakt meisjes van deze leeftijd zijn hier inderdaad weg van, heb me suf gezocht naar die pps maar kan hem nergens meer vinden, met wat aanpassingen was zij er héél blij mee geweest dat weet ik zeker, mocht ik hem nog vinden laat ik het wel weten.
Nog een heel gezellig zondag gewenst Viva, geniet van je vrije dag
En nu ben ik hier voor jou Viva euhhh . . . ik
en dan kan het beginnen , geniet ervan groetjes Christiane
proficiat aan de jarige!
Ben al eens gaan piepen Viva , mooi blog heeft ze en een knappe meid maar dat kan niet anders als met zo een mooie tante he !
een heel fijne dag met groetjes van Christiane