Billie From Little Bips
De vierde in de reeks “Bichon Frisé van de maand is de 4-jarige Billie From Little Bips. Hij is de lieveling van Odie en woont in Bost, bij Tienen.
Billie is geboren op 31 januari 2002. Zijn moeder is Vinja From Little Bips en zijn vader is Tresilva Zenith Boy. Zijn papa wordt kortweg “Boy” genoemd en komt uit Engeland, geboren uit een bloedlijn van uitmuntende afstamming. Hij werd aangekocht door de kennel “From Little Bips” om bepaalde punten te verbeteren. Boy werd geboren op 23 maart 1996 en is Luxemburgs kampioen.
Billie en Odie - maart 2006
Uw reporter: Dréke
Locatie: een heuvel in het Hageland
Dréke: Hé, dag Billie! Alles kits?
Billie: Dag Dréke! Blij je eindelijk eens in het echt te ontmoeten! Natuurlijk is alles kits, het is lente en dan die heerlijke groene natuur!
Dréke: Ga je vaak wandelen?
Billie: Elke dag, nadat mijn bazinnetje thuis van haar werk komt. Na een plasje gedaan te hebben in de tuin, wil ik absoluut aan mijn wandeling beginnen, daar is geen ontkomen aan voor haar! De hele buurt kent mij, omwille van mijn speels karakter en vriendelijkheid, hmm,hmm (ik mag mezelf toch een beetje bestoefen, hé?) …
Dréke: Tuurlijk, Billie, ik doe dat altijd ;-)
Billie, 3 maanden
Billie: Door mij heeft mijn Odie veel van de buurtbewoners leren kennen, anders was dat vast nooit gebeurd. Mensen kennen hun buren tegenwoordig niet meer, verstaat gij dat Dréke?
Dréke: Mensen zijn vaak rare wezens, Billieke. Ik zou nooit een andere hond voorbij lopen zonder hem te begroeten!
Billie: Wel, ik ook niet.
Billie, 4 maanden
Dréke: Billieke, ik versta uit wat ge vertelt dat Odie tijdens de dag uit gaat werken?
Billie: Ja, dat is zo. Zij vindt het iedere dag erg om mij achter te laten. Iedere werkdag neemt ze 's morgens vroeg afscheid van mij, haar “protteke”(dat is haar troetelnaampje voor mij): ze geeft mij een hondensnoepje en daar bovenop, een dikke knuffel. Dat is het ritueel van iedere dag. Ach, zij denkt dat ik hier heel triestig om ben want ik kijk natuurlijk altijd een beetje ongelukkig als ze vertrekt ;-). Ik zou ook liever zien dat ze dicht bij me bleef maar ik ben dat echt gewoon, hoor. Als ze dan ’s avonds weer thuis komt dan overlaad ik haar met likjes en knuffels.
Odie met haar lieve Billie, hier 5 maanden jong.
Dréke: Je bent dat ook altijd gewoon geweest, hé, Billie, om alleen thuis te blijven. Zelf ben ik zo rot verwend op dat vlak, ik ben nog niet vaak alleen moeten blijven want als mijn make vertrekt levert ze me altijd af bij mijn tweede make, Utta, die vlakbij woont.
Billie: Ja, het is een gewoonte en ik vind dat helemaal niet erg maar binnenkort komt daar bij mij misschien ook verandering in!
Dréke: Oh, ja? Vertel!
Billie: Binnenkort, in juni, tijdens het jaarlijks verlof van Odie, mag mijn vader “Boy” een maand komen logeren bij mij! Hij is nu net 10 jaar. Mijn Odie heeft gezegd dat, indien wij het goed met elkaar kunnen vinden, hij voor altijd bij ons mag blijven wonen!! Zij doet dat echt voor mij, zodat ik, als zij werken gaat, niet alleen moet achter blijven.
Dréke: Ach, hoe lief van Odie en hoe geweldig voor jou!
Billie: Ja, ik weet het. Maar ik ben dan ook wel een echte lieverd, hoor!
Billie, 3 jaar jong.
Dréke: Sedert enkele maanden woont er een poes bij ons in het tuinhuis. Daisy noemt ze, ze heeft nu kleintjes en is voorlopig bij Bieke, in het poezenasiel, met haar kittens. Ik mis ze wel, al ging ze altijd lopen van mij. Ik zou zo graag haar vriendje zijn. Binnen enkele weken komt ze terug en wie weet brengt ze wel een klein katertje mee!
Billie: En gij vindt dat plezant????!!
Dréke: Euh .. ja, heel plezant!
Billie: Luister, Dréke, ik hou van alles en iedereen maar ik haat katten!! Ik weet niet hoe het komt hoor, maar ik kan ze ruiken noch zien! Mijn Odie moet maar :”Poes in tuin!” zeggen en ik hol mijn pootjes onder mijn lijf uit om ze achterna te zitten. Geen enkele poes is nog veilig in mijn tuin, en dat weten ze!
Dréke: Amai nog nie! Heb je nog andere onhebbelijkheden?
Billie: Natuurlijk wel, ik ben een kleine deugniet maar ik doe nooit iets kwaad. Het liefst van al speel ik in de tuin. Toen ik nog een puppy was, had ik de gewoonte om putten te graven in de tuin. Maar mijn bazinnetje Odie heeft mij dat kunnen afleren door voldoende speeltjes buiten te leggen, zodat ik mij niet meer verveelde en niet meer dacht aan putten graven.
Billie, maart 2006
Dréke: ben jij een “keffer”?
Billie: Bijlange niet!! Ik blaf zelden of nooit. Ook niet tegen mensen die ik voor het eerst zie, ik ben tegen iedereen even lief en vriendelijk! Ik ga ook overal mee naartoe met mijn Odie. Bakker, slager, ... iedereen kent mij, vooral omdat ik vaak op mijn achterste pootjes ga staan en dan met mijn voorste poten zwaai. Velen vinden mij net een “circus-hondje” wanneer ik dat doe. Zwaaien met de voorpootjes, in een cirkel draaien op mijn achterste poten ... dat is allemaal een koud kunstje voor “den Billie”. Mijn bazinnetje heeft mij dat nochtans nooit aangeleerd, ik doe dat spontaan. Odie noemt mij “een echte zotte doos”!
Dréke: Haha! Wij weten ze toch nogal rond ons pootje te draaien, hé, Billie! Je bent ook een knappe bink. Wat doe je om er zo knap uit te zien.
Billie gaat op stap!
Billie: Om de 2 maanden ga ik naar kapster Krista Van De Pol, zij is tevens eigenares van de kennel From Litlle Bips. Daar word ik gewassen en geknipt. Ik heb dit absoluut niet graag want ik ben een beetje bang van water en het föhnen met die grote blazer maakt mij erg zenuwachtig. Tijdens het knippen overspoel ik Krista met likjes in de hoop dat ze er vlug mee ophoudt maar ook omdat ik haar lief vind, hoor! Verder moet ik niet veel doen om er zo goed uit te zien, ik zit ook op mijn ideaal gewicht.
Dréke: Volg je een dieet?
Billie: Alsjeblief niet! Eén van mij lievelingsbezigheden is “eten”. Ik eet dus ook letterlijk “alles”. Ik kan mij niet indenken wat ik niet zou lusten. Toen ik nog puppy was en nog in de kennel woonde was ik ook de grootste en dikste van het nest. Mijn broertjes en zusjes waren reeds lang gestopt met het zuigen bij mijn moeder toen ik dat nog steeds deed. Maar ik blijf, ondanks mijn grote eetlust, mijn ideale gewicht behouden, mede door dat ik zo actief ben. Ik probeer wel zo weinig mogelijk te snoepen want dat is niet zo gezond voor mij, zegt mijn bazinnetje. Door mij gezonde voeding te geven hoopt ze dat ik héééél oud mag worden!
Billie nu, 4 jaar.
Dréke: Wel, Billie, dat hoop ik ook! Wat denkt ge? Zullen we eens lekker door het malse groene lentegras gaan rennen?
Billie: Voor het eerst tot op de heuvel!
Dréke: Hé, Billie!!! Wacht op mij!!!
De vader van Odie ...
Odie schreef mij, vandaag 5 mei 2006:
"Mijn vader is op donderdag 27 april plots overleden en daardoor heeft mijn wereld zo een beetje stilgestaan. Vandaag probeer ik terug mijn werk hier te hervatten, maar dat is niet zo gemakkelijk.
Ik had hem het verhaal van Billie nog graag getoond, want Billie was echt gek op hem en hij op Billie, maar helaas, het heeft niet meer mogen zijn. "
Ik wens Odie en haar familie heel veel sterkte toe met dit onverwachte, grote verlies. Ik ben er zeker van dat zij ook in deze moeilijke dagen heel veel liefde en steun gaat vinden bij haar lieve Billie ...
Viva
Vrede?
. Geregeld haalt ze nog uit naar hem, zeker als hij te dicht nadert naar haar zin, maar het betert! Toen Dréke op mijn schoot zat, kwam ze, gezellig, vlak voor mij op mijn buro liggen. Ze snuffelde aan zijn pootjes en legde de hare boven op die van hem! Dréke hield bijna zijn adem in, bewoog niet en bekeek het vol verwondering. Ik nam zijn pootje en streelde daarmee minutenlang het kopje van Daisy. Die genoot zichtbaar van die zachte, wollige poot, met gesloten ogen. Ja, het komt zeker goed tussen die twee! Beiden lopen me overal achterna, het zijn mijn schaduwen 
