Waanroods dialect ...

Deze week een mooie scrap met Caressje.

Vandaag was het wereld dierendag. Mijn beestjes werden, net als elke andere dag van het jaar trouwens, verwend. Dréke mocht mee met mij naar een opendeurdag van een zeepmakerij, hier net over de heuvel. Paps en Utta gingen ook mee. Helemaal weggestoken in het groen maakt een dame, op artisanale wijze, lekker geurende zepen en andere natuurlijke producten. Vandaag kon je ook zien hoe zij dit doet. Ik kom daar later nog eens op terug.

Daarna wandelde ik nog even naar mijn eik op de heuvel. Ook op een grijzige oktoberdag blijft de herfst mooi op de Waanroodse berg.

Uit de toespraak van Maerten van Dorp ter gelegenheid van de opening van het academiejaar in 1513:

"Hier zijn lochtige heuvelen,

ende noch lochtigher berghen,

geen steyl opschietende rotsen,

maer sachte glooyinghen,

die Ghij met een beetje oeffening

sonder vermoeyenisse bestijght.

Bij het opklimmen begroet U overal

struygewas ende de soet rieckende wijngaerd,

waer de blijde botten nog blijder trossen ende

den vreughdebrenghenden wijn beloven."

De meidoorn van ons kapelleke is overladen met zijn rode bessen. Ik heb er vele geplukt en er zakjes mee gevuld. Het is decoratief, het ruikt lekker en volgens onze voorouders zou het dragen van een zakje met gedroogde meidoornbessen helpen om tot rust te komen, te herstellen of het evenwicht terug te vinden.

Vorige week viel het nog niet op dat het Hageland weer achter elke bocht geel kleurt van de koolzaadvelden. Nu beginnen ze allemaal welig te bloeien.

Zondag, 27 september 2009.

Vandaag kwam Laathi weer eens naar Waanrode om van de heerlijke geuren en kleuren van de eerste herfstdagen te genieten op de Waanroodse berg.

De bomen op de achtergrond zijn kastanjebomen.
Ze waren zwaar beladen met bolsters en je hoorde ze constant op de grond vallen.




En wij maar rapen natuurlijk!



Laathi en Irma tussen de kastanjes.



Witte druiven voor de Hagelandse wijn.
























Voor mijn prachtige, oude eik.



Om hem goed op de foto te krijgen moet men zich soms in rare bochten wringen



Maar dat is dan ook de moeite waard!



Laathi in de verte, probeert de mooie panorama's te vereeuwigen.






De Leemputstraat, nu alleen gebruikt door boeren was in oude tijden een druk bewandelde weg.



Vergeet-mij-nietjes, euh ... nee, dit zijn madeliefjes (bedankt Redpoppy!)









Even lekker smullen van de honderden okkernoten die onder de bomen lagen.

Een PSP werkje met een foto die ik gisteren nam van ons Caressje.

Maandag, 28 september 2009.

Dréke en Caress kiezen vandaag voor een "lazy afternoon".

Dinsdag, 22 september 2009.

Vandaag begint officieel de herfst. Het is prachtig weer, dus vertrek ik voor een wandeling de heuvel op. Aan de overkant van de straat ligt de Waanroodse berg. Mijn ouders' huis staat aan de voet en deze heuvel is dan ook het speelterrein uit mijn kinderjaren.

Paps en Dréke gingen mee. Het was een stevige wandeling, want al lijkt het niet ver, op een rustig tempo stap je toch 40 minuten tot aan mijn favoriete boom, de oude eik op de heuvel. Wij deden er een stuk langer over want ik nam vele foto's en we smulden van noten, peren en appelen die rijp en uitnodigend onder de bomen lagen.

Deze foto werd genomen vlak voor mijn ouders' huis. Wij wandelden via de heuveltop naar mijn geliefde eik, helemaal rechts boven.

Daar staat hij: helemaal op de top.
Met het blote oog lijkt hij zo dichtbij ... maar een is een heel end te voet





















Afgekeurde peren worden voor het vee verzameld.
Maar euh... daar waren nog zeer lekkere bij!















Paps en Dréke



Daar staat hij dan: hij komt al dichterbij!



De prachtige eik, omringd door sappige appelen.



Even uitrusten onder zijn groene bladeren en tegen zijn dikke stam.



Naast de eik, in het rijpe maïsveld.
Normaal zien de bladeren van de maïs groen
maar door de uitzonderlijke droogte deze zomer is alles verdroogd.
De oogst is dan ook sober te noemen.




En dan is het weer tijd om terug te keren ...



Een mooi uitzicht op ons glooiend dorpje Waanrode ...












De brem, nog even en ook hij draagt zijn herfstkleedje.



Het kapelleke aan de meidoorn ...
dat wil zeggen: nog 150 meter van thuis!



Maar eerst nog een paar laatste foto's van de meidoornbessen!

Zaterdag 19 september was het zo ver. Frieda organiseerde weer een blogmeeting in Antwerpen. Het werd een reuze gezellige namiddag, avond en nacht! Er werd bijgepraat, lekker gegeten, gelachen en hééél veel gedanst!

Mijn vriendin Sjoeke is jarig op dinsdag 22 september en daarom bracht ik alvast een paar cadeautjes voor haar mee!

Voor alle duidelijkheid: de auto kreeg ze er niet bij ! 

Gelukkige verjaardag Sjoeke!

Haar blogje: https://blog.seniorennet.be/madammeke/



Samen met Sjoeke

Eindelijk nog eens een PSP werkje gemaakt.
Het werd een scrap met een tube van ons Dréke.

Donderdag, 17 september 2009.

Een zalige nazomerdag. Deze middag wandelde ik even met Dréke naar het kapelleke, dat hangt aan de oude meidoornstruik hier in het veld.

Deze oude tweestijlige meidoornstruik (Crataegus laevigata) staat al eeuwenlang hier in het veld, vlakbij mijn oudershuis. Hier in Waanrode spreekt men over hem als "den duujne stroek". Ik ben met hem opgegroeid en hij herbergt zoveel zoete herinneringen. In april-mei heeft de meidoorn één van de allermooiste bloesems en nu, in september, ziet hij rood van zijn rijpe vruchten.

Hier zie je hem in mei van dit jaar:

In de jaren 10 en 20 van vorige eeuw woonden mijn grootouders hier op de heuvel. Zij kwamen meermaals per dag hier voorbij want alle water voor het gezin en voor de koeien en varkens moest met emmers de heuvel opgedragen worden. Iets wat wij ons in deze tijd gewoon niet meer kunnen voorstellen.

Onze voorouders hadden veel respect voor de meidoorn. Dat merk je in het volgende oud gedichtje.

Pas goed op voor een eikenboom
de bliksem zet je onder stroom.

Rust niet tegen een essestam,
die zet je hart in vuur en vlam.

Zit maar onder een meidoorn neer
Hij is echt de beste beschermheer.

Meidoorn wordt al sinds de 16e eeuw gebruikt om de bloedsomloop te stimuleren. Deze werking komt o.m. door de inhoudsstof rutine: deze stof is wetenschappelijk bekend om z’n vermogen om blauwe plekken te voorkomen. Bovendien helpt meidoornthee om de cholesterol te verlagen.

Ik vond dit recept voor hartversterkende thee maar of het echt werkt heb ik nog niet uitgeprobeerd. Volgende lente ga ik dit zeker eens doen!

Meidoornthee versterkte bij heel wat voorvaderen en -moederen de, op dat moment al dan niet verliefde, hartspier. Volgens de overlevering gaf thee van deze struik levenskracht. Die meidoornbloesemthee plukten ze op het moment dat er hier en daar nog een groen blaadje te zien was, voor de bloesems dus helemaal ontloken. Ze droogden de bloesems op een donkere, warme plek. Ze moesten ze voor het drogen niet wassen, want dan riskeerden ze dat de bloesems bruin werden en beschimmelden.
Als je deze werkwijze nu nog wil toepassen, is het van groot belang dat je de bloesems niet langs een drukke baan, een plantage of een vervuilende fabriek plukt.
Als de bloesems poederdroog zijn, bewaar je ze best in een bruine, papieren zak. Doe een pluk van het kruid in een kop. Voeg er eventueel een schijfje citroen bij en giet er kokend water over. Laat vijf minuten trekken en zeef de bloemen eruit. Liefst met een plastieken, stoffen of rieten zeefje. Metaal zou waardevolle stoffen kunnen afbreken.
Volgens oude boeken helpt zo'n kop meidoornthee, als je je voor niets meer interesseert of als je je moeilijk kan concentreren. Kinderen maar ook volwassenen hebben daar soms last van. Ze zijn daarbij in zichzelf gekeerd en voelen zich soms angstig. Ze moeten dan elke dag drie kopjes van deze thee drinken en dat ritueel een aantal weken vol houden.

De meidoorn staat symbool voor terughoudendheid, overdenken, gevoeligheid, het vrouwelijke, doorzettingsvermogen en overgangen naar positieve gebeurtenissen.

Op magisch vlak zou het dragen van een zakje met gedroogde meidoornbessen helpen om tot rust te komen, te herstellen of het evenwicht terug te vinden. Ik wil dat wel eens proberen maar heb over deze remedie toch wel enige bedenkingen . Maar het gedacht doet veel en baat het niet dan schaadt het zeker ook niet. ik heb alvast een takje meegebracht!

Wilde bloemen in Liefkensrode ...

Een beetje verder op mijn straat kun je een lieflijk wegje inrijden, Liefkensrode genaamd. Daar wonen Betty en Axel. Voor een dierbare, overleden vriendin besloten ze een mooie, wilde bloemenweide aan te leggen. Wat een prachtig idee. Hun vriendin hield van de natuur en van schoonheid. Hier voelt Betty haar vriendin Rita altijd nabij.

Drie weken geleden ging ik samen met Laathi bij hun op bezoek. We werden er ontvangen met een hartverwarmende gastvrijheid.

Laathi in uiterste concentratie ...

Het was een snikhete dag en al was het hier al een uur of 6, het zweet druipte er van af!



Foto: Laathi

Na het nemen van foto's zaten we nog lange tijd op hun heerlijk terras met een ijsje en een drankje te praten en te genieten van de heerlijke omgeving.

Wie droomt niet van zo een terrasje in zijn tuin?

We waanden ons daar echt in het zuiden van Frankrijk. Tenslotte gingen we naar huis met een hele wagen vol met bloemen en courgettes. We spraken af binnen drie weken terug te komen, om weer nieuwe bloemen te fotograferen.

Betty, bezig met ons prachtige bloemen te plukken ....


Foto: Laathi

... terwijl Axel intussen de "grote" bloemen voor ons plukt!

Overmorgen gaan we dus terug. Ik kijk er naar uit want ze geven mooi weer. Ik toon jullie hier enkele van mijn foto's van drie weken geleden ...

Later zet ik al de mooiste foto's in groot formaat in een webalbum.

Donderdag, 27 augustus werd mijn lieve vriendin Ninne zomaar eventjes 70!
Zeventig zomers heeft ze er opzitten en dat staat haar prachtig!







Zaterdag ging ik met haar er eentje op drinken en nam deze foto van een stralende Ninne!

Haar blogje:
http://www.bloggen.be/wittekopje/

Een mooie opdracht met animatie ...

Zaterdag, 15 augustus 2009 ...

In onze streek wordt moederkesdag traditioneel gevierd de tweede zondag van mei, in het Antwerpse doet men dat op 15 augustus. Maar waarom ons moedertje geen twee keer vieren? Hoe en waar vertel ik later deze week en dan plaats ik ook meer foto's. Maar deze mooie foto van Utta en mezelf die paps van ons nam wil ik toch al graag met jullie delen!

In de zomermaanden is er niet zoveel tijd om aan PSP te doen. Binnenkort komt de herfst er weer aan en dan is het heel ontspannend op koude avonden om mooie crea's te ontwerpen. Maar om het intussen niet te verleren probeer ik toch elke week een opdracht te maken. Deze week koos ik de tagopdracht met ons Dréke in de hoofdrol.

Maandag, 10 augustus 2009.

Zaaaalig weertje! Mijn diertjes genieten daar volop van. Ik nam vandaag enkele foto's in de kattenren.

Na een korte pauze ben ik weer eens de wereld van PSP ingedoken. Deze frameopdracht maakte ik met een mooie vakantiefoto.

Even er tussen uit geweest voor een weekje op zonnig Madeira. Een prachtig Portugees eiland met een heerlijk klimaat.

Genieten met een goed boek en zicht op zee ...

 Klik hier om meer foto's te bekijken!

Vrijdag, 17 juli 2009.

Vandaag ging Dréke weer voor een was-, knip- en brushbeurt naar Nelly. Toen ik hem daar ophaalde zag hij er weer uit om door een ringetje te halen! Vanavond mocht hij poseren in een buurvrouw haar sportwagentje!