INCIDENT
Er was een staflid die aan het werk gehouden moest worden. Ik bedoel daar mee: hij ziet het werk niet uit zich zelf maar voert wel alle opdrachten uit. Dan moet hij die opdrachten natuurlijk wel krijgen! De overige stafleden merken direct als er iemand "er de kantjes afloopt" maar hebben geen inzicht in oorzaak en gevolg. - hallo vakantieleider alért blijven- .
Het liep mis met een, op zich onschuldig voorvalletje, maar wel met grote gevolgen! De persoon in kwestie 'bukte' zich en scheurde uit zijn broek.. Twee anderen maakten daar een opmerking over in de geest van "hij voert haast niets uit en nu scheurt hij nog uit z'n broek ook!! " Deze opmerking viel niet in goede aarde en de poppetjes waren aan het dansen. en de sfeer in de staf was verziekt!
OVERPEINZING
Met vrijwilligers werken is extra moeilijk omdat er in principe geen gezagsverhouding bestaat; althans niet zoals in het bedrijfsleven. Een andere slogan van mij was: "een leider is niet de meester van de groep maar de dienaar!" Juist bij vrijwilligers ,moet je dit haarfijn aanvoelen immers; het zijn Gouden mensen met het hart op de goede plaats. Mijn eerdere slogan was: "voor jezelf en voor de ander een fijn gevoel" Dit geldt niet alleen voor de mensen waarvoor je werkt maar ook voor de mensen waarmee je werkt. Dit betekent dikwijls; wrijven of masseren, in de goede zin van het woord. Maar je moet er tevens voor zorgen dat de organisatie door informele tendenzen niet in gevaar komt.
Consequent handelen is hier geboden, en door je eigen voorbeeld het respect van de groep verdienen en of daarmee afdwingen.
De bewuste persoon zag de bui al hangen en zei na de vakantie dat hij niet meer beschibaar was."ik stel mijn plaats beschikbaar voor een jonger staflid!" was zijn commentaar. Bij de volgende vakantie was hij dus niet beschikbaar en ik berustte hierin! Twee weken later kwam hij, samen met zijn vrouw, ziedend van woede naar een bestuursvergadering,. Zij voerde het woord en ik werd uitgemaakt voor alles wat mooi en lelijk was. In principe had ik hier niets mee te maken want ik was de vakantieleider niet, maar wel de voorzitter van het hele spul!
Dit voorval kostte de organisatie 4 stafleden want er zijn altijd anderen die supporters van het slachtoffer zijn, en met hem meevoelen!.
Ik kies in zo'n geval altijd voor het collectief, in mijn ogen het enige standpunt, dat een voorzitter, die verantwoordelijk is voor de contnuiteit van de organisatie in kan nemen.
Het zij zo, "samen maken wij de GON-Rotterdam sterk", dan maar zonder die vier. De goede vriendschappelijk sfeer waarin wij zowel in het bestuur als met de stafleden gewerkt hadden liep een gevoelige deuk op, dat op zich ook weer gevolgen zou hebben. Maar goed dat je alles van te voren niet weet, of juist niet goed.., want ik heb achteraf gezien, verzuimt nog meer drastische maatregelen te nemen (ik bedoel hier de vakantieleider!) daar was ik kennelijk nog niet aan toe.
