De centrale overheid heeft vanaf 1993 diverse collectief georganiseerde sociale wetten gedecentraliseerd naar gemeentelijk niveau. Ook ander…
De centrale overheid heeft vanaf 1993 diverse collectief georganiseerde sociale wetten gedecentraliseerd naar gemeentelijk niveau. Ook andere nutsinstellingen werden geprivatiseerd. Hiermee kwam de uitvoering en de verantwoording bij totaal andere intstanties te liggen. In mijn optie is het dus erg belangrijk voor de consulenten in de sociale dienstbaarheid, om zich te bekwamen in beleid (als je wilt 'wan'-beleid) op en van plaatselijk niveau.
De Gehandicaptenraad is een landelijk opererend orgaan. Die zorgt en bewaakt uitsluitend de uitvoering van de collectieve wetten. Alle aandacht van de huidige vrijwilligers in de belangenbehartiging krijgen nu dus te maken met wethouders in de welzijn-sector, terwijl deze geen verstand hebben van gehandicapten. Ik hoorde bij de gemeente zelfs : "als je niet in een rolstoel zit ben je ook niet gehandicapt !!", die moeten dus nog heel wat leren over de achterstelling, waar elke gehandicapte nog steeds mee te maken heeft.
Het is nu 2005. De wet voorzieningen gehandicapten (WVG) bestaat nu dus 12 jaar. In tegenstelling van wat velen van deze maatregel verwachtte, is de conclusie dat het een doodgewone ordinaire bezuinigingsmaatregel is geweest. De gemeentes hebben onvoldoende geld om de WVG uit te voeren. en de gehandicapten zien door de ambtelijke willekeurigheden door de bomen het bos niet meer. Wat bij de ene gemeente normaal is, is bij de andere totaal onmogelijk. Wel moet gezegd worden dat er nog nooit zoveel scooters op accu, wel of niet aangepast op straat hebben gereden. Maar als men zo'n scooter heeft, krijg je heel erg moeilijk nog ondersteuning voor aangepast 'buiten-regionaal' vervoer. Een aangepast busje kost € 7.50 per kilometer dus is een scooter die men alleen plaatselijk kan benutten veel goedkoper. gehandicapten..... wel bekeken.....maar niet gezien gaat nog steeds op .