Donderdag 4 februari 2010 om 20 uur: ” De filosofie van de Humor” - Kristof Van Rossem

 

Een goede humorist laat je enkele seconden lachen en enkele minuten nadenken. De humorist heeft zoals Kierkegaard schreef met de filosoof de blik van het kind gemeen. In deze workshop verwennen we onze (onder)buik met een deugddoende lach terwijl we nadenken over de link tussen humor en waarheid, over het ‘geestige’ in alles wat bestaat en over de ‘lichtheid’ van het bestaan. We zoeken op ludieke wijze naar antwoorden op vragen als: Wat onderscheidt droge humor van cynische of ironische humor? Hoe ontstaat de ‘slappe lach’ en waarom kunnen we onszelf niet kietelen? Is humor gecultiveerde onbeschaamdheid (Aristoteles) of verscholen ernst (Schopenhauer)? Welk verband is er tussen het tragische en het komische? Wanneer is iets lachwekkend? En (hoe) kun je gevoel voor humor leren?
Aan het einde van de avond krijgt de deelnemer enkele nuttige humortips mee naar huis
K. Van Rossem studeerde godsdienstwetenschappen en filosofie in Leuven, Amsterdam (UvA) en Uppsala. Hij is educatief medewerker van de Stichting Lodewijk de Raet en lector aan de lerarenopleiding van de Faculteit Wijsbegeerte van de KU-Leuven en van de Hogeschool West-Vlaanderen.

 

 

Donderdag 18 februari 2010 om 20 uur: ”Over armoedebestrijding” - Francine Mestrum

 

“De Wereldbank integreert concepten van de derdewereldbeweging in haar neoliberale vertoog zodat ze een heel andere betekenis krijgen. Dat geldt voor armoede, sociale bescherming, sociale ontwikkeling, cultuur, empowerment enz. De Bank werkt op die manier als een rattenvanger van Hamelen. Ze fluit ogenschijnlijk in de taal van de sociale bewegingen, ze neuriet de concepten van de ngo’s en van de vakbonden, maar haar deuntjes horen in een heel andere muziek thuis. De Bank geeft de toon aan voor andere internationale instellingen, het IMF, de UNDP, enz. Ook de millenniumdoelstellingen trekt ze naar zich toe, zonder ook maar iets te veranderen aan haar neoliberale beleid. Maar dat beleid heeft al twintig jaar lang meer ellende en armoede veroorzaakt dan het oplost. Arme mensen wonen in overgrote meerderheid in arme landen en hebben een ontwikkelingsbeleid nodig, geen armoedebestrijding. Francine Mestrum zoekt naar elementen voor een ander beleid. Want er is wel degelijk een andere wereld mogelijk. Een boek over het vertoog als plek van macht en verzet.”

Francine Mestrum is doctor in de sociale wetenschappen, gespecialiseerd in ontwikkelingsproblematiek, en dan vooral in het onderzoek naar armoede, ontwikkeling en internationale organisaties. Zij doceerde lang aan het HIVT / RUCA (thans Hogeschool Antwerpen). Zij is lector aan de Université Libre de Bruxelles en gastdocent aan de Universiteit Gent. Zij is lid van het redactiecomité van Samenleving en Politiek en van Vrede.
Zij schreef: “Over globalisering en armoede” en “De Rattenvanger van Hamelen “ (Epo)

 

Donderdag 25 februari 2010 om 20 uur “Filosoferen met Kinderen” - Richard Anthone

 
Filosoferen met kinderen, wat is dat nu weer voor iets? Een nieuwe mode of nog erger, een nieuwe sekte misschien? Hebben we al niet genoeg rond onze oren met de opvoeding van onze kinderen? Trouwens, is het onderwijs niet goed genoeg misschien? We moeten zelf al goed ons best doen om te kunnen volgen. Elke dag komt er nog iets nieuws bij. Worden onze kinderen daar beter van, van dat gefilosofeer? En moeten we dan zelf ook misschien de slimmerik gaan uithangen?

Het thema roept een heleboel vragen op. De heer Anthone wil daar uitgebreid op ingaan. Hij illustreert zijn betoog met videobeelden en maakt er een actieve bedoening van.

Richard Anthone is docent aan de Karel De Grote hogeschool. Hij is verbonden aan Zeno, een school voor praktische filosofie Hij schreef Socrates op de speelplaats, “ Filosoferen met Doornroosje”, “Peinzen: 49 filosofische vragen van kinderen” en lag mee aan de basis van het project Wa=DA.

 

 

 

Saddie Choua is een jonge hiphoppende meid die een avond kwam praten over de beeldvorming van Islamvrouwen. Deze sociologe filmt en schrijft..Zij had het over de stereotiepe beeldvorming waarvan de Islamvrouwen het slachtoffer van zijn en die de diversiteit en de verscheidenheid verbergt.

Een voorbeeldje van het onbegrip en de verkeerde interpretatie vinden we de spreuk: "oog om oog, tand om tand". Dit is een oproep om rationeel te zijn en de vraag om na te denken wat er aan onrecht aan je werd aangedaan. De norm is dat je wraak niet groter mag zijn dan de schade die is aangebracht. Deze spreuk is dus helemaal geen vrijbrief om je emoties in de vorm van wraak zo maar los te laten. 

De beeldvorming over de moslima's vindt zijn oorsprong in het orientalisme.Het is de manier om de arabieren als emotioneel, achterlijk en dom voor te stellen in tegenstelling tot de rationeel denkende, welopgevoedde westerling. Dit om de eigen identiteit te versterken ten koste van de arabieren. Het orientalisme was eveneens een vergoelijking van het kolonialisme, vooral het Britse.Deze beeldvorming werd overgenomen door Hollywood.Als je op het beeldje bovenaan de blog klikt zie je een video met Jack Shaheen over de beeldvorming in Amerikaanse films.

Tot slot wat is de boodschap ? Dat we aandacht moeten hebben voor de macht van de media en ons bewust moeten zijn van de stereotype beelden die ons denkkader beinvloeden én dat we tegengif moeten moeten zoeken via beeldvorming die ons de diversiteit, en de mooiheid van de moslima's toont. Dat kan al door eens niet racistisch te zijn aan de kassa van een grootwarenhuis.

Ondertussen was de discussie tussen de aanwezigen losgebarsten en toonden de aanwezige moslima's aan dat er echt wel zelfbewuste vrouwen achter de sluiers verborgen kunnen zitten. Werkende moeders die het beu zijn zich steeds maar te moeten verdedigen en verantwoorden, alleen omdat ze er iets anders uitzien .... een geslaagde avond die de beeldvorming aankaartte en op scherp zette. 

met dank aan Lieven voor het opstellen van dit verslag

Jacinta de Roeck had het over de positie van de vrouw in de vrijzinnigheid. Letterlijk:een beetje mager. Het werd een avond afscheidnemen van een ethische senator, groen en rood. Jacinta werd voorzitster van HVV en zoekt vanuit haar ervaring een netwerk te ontwikkelen binnen mannelijk vrijzinnig Vlaanderen. Met Magda Michielsen en enkele vrouwelijke HVV-personeelsleden in de lift.

Geen probleem netwerken kan. Maar wat is dan de boodschap naar vrijzinnig Vlaanderen ? Discussieren wij over alles, en vooral over hoofddoeken en andere religies zonder onze eigen praktijk in vraag te stellen ? Dit lijkt me erg kort door de bocht.
Ik verneem dat er een verschil is binnen de vrijzinnigen tussen oude ( en moegestreden) feministen en jongere feministische vrouwen (die geen feministisch icoon willen). Jongere vrouwen hebben het gezien en zijn toleranter tegen over dagelijkse discriminatie. Uiteindelijk komt alles vanzelf wel op zijn pootjes terecht en zal de maatschappij de excessen doen verdwijnen. De tijd van militante vrouwenactie wordt vervangen door pure individuele intimidatie binnen de vluchtige relatie.

Oeps. Hebben we nu nieuwe aparte vrouwenkransjes nog of are we living apart together ? Er komt geen eenduidig antwoord. Lobby, maak dat je een goed dossier hebt en je overtuigt iedereen, zelfs de moeilijkste mens.Hoewel Simonne De Beauvoir zich voor haar dood telkens verontschuldigde wanneer ze het lot van de vrouw in iedere discussie prioritair stelde, zal ze zich gisterenavond wel even in haar graf omgedraaid hebben...Intellectueel moet je niet graatmager zijn als vrouw. 

Met dank aan Lieven Vanhoutte voor het opstellen van dit verslag

Lea Vanrompay kwam als ervaringsdeskundige spreken over de plaats van de vrouw in het boedhisme. Geen eenvoudig onderwerp, het was voor mij mijlenver weg van mijn belevingswereld. Misschien omdat ik eerder een doener ben, misschien sta ik niet genoeg open voor intraverte overtuigingen. Alvast een geruststelling : het boedhisme is geen godsdienst en ook geen religie. Het zijn een paar raadgevingen en instrumenten waar je zelf moet mee zien om te gaan.
Het doel van de oefening is zo weinig mogelijk kwaad te doen aan de andere mensen en de anderen zo veel mogelijk te helpen. Het gaat over " sluiers", storende emoties, liefde en mededogen. Als voorbeeld geldt het feit dat je je kwaad maakt. Of dat je met andere woorden de controle over jezelf verliest. De moeder van boedha is daarbij een symbool van wijsheid. Dit lijkt me iets te veel van het "goede" of "slechte"mensbeeld ineens.Je kwaad maken kan best opluchten of een signaal geven aan je omgeving dat het nu wel genoeg is geweest en dat grenzen overschreden zijn. Daarbij moet je niet altijd gelukzalig zitten te glimlachten.Daarbij wordt de tecniek van de open vragen gebruikt en worden er alleen antwoorden gegeven die geen duidelijk antwoord zijn. Daarop onmiddelijk gevolgd door de vraag: was mijn antwoord voldoende, was mijn antwoord duidelijk ?
En de plaats van de vrouw in het boedhisme ? Tja, zodra er sprake is van instiutionalisering, of met andere woorden van macht, verdwijnt de vrouw netjes op de achtergrond en zie je enkel nog mannen.  Als boedha in iedereen zit,de verlichting voor iedereen is,het nirwana voor iedereen mogelijk is, dan schort er toch iets aan het mensbeeld van de boedhisten. Want vrouwen mogen dan al een klachten of zich slachtoffer voelen van hun maatschappelijke positie, zij zijn NIET lui...;

Met dank aan Lieven Vanhoutte voor het opstellen van dit verslag

Samira Bendadi is de auteur van een boek over moslima's en meer bepaald stelt zij de vraag of er zoiets bestaat als emancipatie van de vrouw in de arabische en moslimwereld.
Het startpunt is de vrouwengeschiedenis in verschillende arabische landen waarbij er drie hooflijnen steeds terugkomen: de vrouwen streden aan de zijde van de mannen tegen de bezetting en het kolonialisme, daarna kwam de onafhankelijkheid en het zelfbestuur. meteen merkten de vrouwen dat zij aan de zijkant van de politieke besluitvorming belandden. Vooral vrouwen uit meer begoede milieu's kwamen eind hier tegen in opstand en wildden ook meer invloed krijgen. Een beweging van "gewone" vrouwen voelde zich bij de emancipatiebeweging uitgesloten. Vanuit de Islambeweging manifesteerden zij zich als "inheemse" vrouwen. Hun eis is simpel: wat er aan de man wordt gevraagd/toegelaten moet ook voor de vrouw gelden.
Want eigenlijk vergeten we misschien iets te veel waar het hem in werkelijkheid om draait. De situatie van de vrouwen is zo erg dat het rijtje dat we nu aflopen meteen de juiste context weergeeft: het gaat over verzet tegen vrouwenbesnijdenis- of verminking waardoor vrouwen nooit in hun leven nog sexueel genot kunnen ervaraen, of om verstoting van de vrouwen-met andere woorden waar bij de man gewoon de vrouw uit het huis en zijn huwelijk kan zetten. Of om polygamie, waardoor vrouwen wegens economische afhankelijkheid zo maar met een oudere man moeten huwen. Of de vakantiehuwelijken,waardoor een vrouw of een man zo maar een huwelijk sluiten en daarna terechtkomen in een verscheurende vechtscheiding.
Is binnen dit alles het dragen van een hoofddoek al of niet relevant ?
Het hoofdoek heeft alles te maken met identiteit en puberteit. Uiterlijke kenmerken zijn op een bepaald leeftijd zeer belangrijk ,misschien al te belangrijk omdat ze de peergroep bepalen waarbij je hoort ( of waar je wil bijzijn). Situeer dit in een context van religie, angst en onzekerheid en je komt bij een vaste steunpilaar die gevormd wordt door het beschermende familiebegrip. Bescherming tegen het wilde en rijke westen, bescherming tegen de goddeloosheid,bescherming tegen het consumptiekapitalisme. 
Moslima's willen in de eerste plaats hun identiteit niet inruilen voor uitbuiting en armoede... dat is de kern van het hoofddoekendebat. Niet een vage sluier om ons te chokeren. Maar dan moeten we openstaan voor het debat en niet redeneren in termen van wij en zij...     

Met dank aan Lieven Vanhoutte voor het opstellen van dit verslag

Humanistische Vrijzinnige Vereniging - Waregem
Secretariaat:: Stormestraat 131/18 te 8790 Waregem

                                                        66                        

 www.vcpoincare.be

 

Organiseert 

 

Herfstwandeling

 

 11 november 2009

te Brugge

 

  

We verzamelen aan de parking van het voetbalstadion te Waregem

om 10u alwaar we met de bus richting Brugge vertrekken.

 

Na een kleine wandeling wordt de brouwerij De Halve Maan bezocht alwaar ons graag gesmaakt VC vocht, Brugse Zot, wordt vervaardigd.igd.

                             

Het is ook in deze brouwerij waar we het middagmaal zullen nuttigen bij een biertje van het huis. Op de menu staat er dagsoep en Vol-au-vent met Duchesseaardappeltjes.

 

In de namiddag is er een stadswandeling voorzien alwaar onze gidsen ons de mooiste plekjes van Brugge laten zien.

 

De terugreis is voorzien rond 17u – 17u30 (vertrek Brugge).

 

Dit alles wordt  U aangeboden tegen de prijs van €20 per persoon voor leden en €25 voor niet leden. Kinderen betalen €10. Betaling op de bus.

 

Snel inschrijven is de boodschap want de plaatsen zijn beperkt.

Bij Bij Kürt 0475/707384 of Nino 0498/756766

 

De voordracht draait rond de vraag of er zoiets is als’ zuiders feminisme’ en wat dat feminisme inhoudt. Er wordt getracht een antwoord te formuleren op de volgende vragen: Is het ideaal van de gelijkheid tussen man en vrouw iets typisch Westers of is het universeel? Als het iets universeels is, vertaalt dat zich op dezelfde manier overal? Wat zijn m.a.w. de overeenkomsten en wat zijn de verschillen in de strijd voor vrouwenrechten tussen het Westen en het Zuiden? Welke factoren bepalen de verschillen en de overeenkomsten? Zijn het de socio-economische factoren of eerder de culturele factoren? Wat is de plaats van religie in het feminisme in het Zuiden? En als we het over het feminisme in het Zuiden hebben, hebben we het dan over één feminisme of over verschillende uitingen van feminisme?

 

Een antwoord op deze vragen op basis van eerder opgedane research in een aantal Arabische landen, binnen de moslimgemeenschappen in Frankrijk en België en van bijkomende research waarin het feminisme in andere delen van het Zuiden onder de loep zal genomen worden.

 

 

 

De uiteindelijke aard van de geest is mannelijk noch vrouwelijk. Ongeacht of we nu man of vrouw zijn en ongeacht onze situatie in dit leven, kunnen we verlicht worden wanneer we vertrouwen, ijver, mededogen en wijsheid bezitten. In het boeddhisme staat de vrouw voor wijsheid. Ze wordt ook wel de moeder van alle boeddha's genoemd. Wijsheid is één van de transcendente deugden die tot verlichting leiden. Zoals het vrouwelijk en mannelijk aspect zich verenigen, moet wijsheid noodzakelijkerwijze samengaan met handige middelen. Is deze vereniging op basis van gelijkheid en onderlinge afhankelijkheid overal terug te vinden in het boeddhisme? Wat is de juiste betekenis van wat 'wijsheid' wordt genoemd in het boeddhisme?

 

Mevr. Lea Vanrompay, boeddhist, opleiding Germaanse filologie aan de Katholieke Universiteit van Leuven; tot 2000 lerares aan het hoger secundair onderwijs; sinds 1977 stafmedewerker in het Tibetaanse Instituut, waarvan sinds 2000 voltijds.

 

De vrijzinnige wereld is en blijft een mannenwereld. Toch zijn de (meeste) items waarop wij als vrijzinnigen zowel politiek als maatschappelijk dienen te wegen vaak 'vrouwelijk'.
Ik denk hierbij aan zwangerschapsonderbreking, de discriminatie van de vrouw in verschillende religies, steniging, clitoridectomie, het herstellen van het maagdenvlies, het standpunt over hoofddoeken en het aparte zwemuurtje voor de moslima's... Hoe gaan wij als 'vrijgevochten' vrouwen hiermee om?
Jonge vrouwen vinden het feminisme overbodig, niets is minder waar : een vrijzinnige vrouwengroep kan internationaal wegen op discriminerende items. De knowhow is er, in verschillende landen, in de verschillende culturen. HVV wil via een vrouwenwerkgroep netwerken en heikele items op het agenda
zetten.

 

Jacinta De Roeck (Sint-Truiden, 31 juli 1956) is een Vlaamse politica, zetelend in de SP.a-senaatsfractie, en lerares Frans, geschiedenis en godsdienst.

 

 

 

SADDIE CHOUA   Woensdag 18 november 2009 De vrouw in de islam

 

"De profeet Mohammed waste zelf zijn kleren. Terwijl zijn 2de vrouw een politieke stroming leidde. Wie zegt dat de Koran vrouwonvriendelijk is?"
(Danielle Pinedo)

Vooral het Westen heeft een veeleer stereotype en negatieve voorstelling van de vrouw in de islam. Vanwaar komt deze beeldvorming? Wat staat er over de vrouw in de koran? Hoe moeten we deze teksten lezen? Tegenwoordig zijn moslima's een hot item. Denk maar aan alle discussies uitgelokt door het hoofddoekendebat. Maar wat is de actuele positie van moslima's wereldwijd?
Wat zijn haar rechten (politiek, economisch, seksueel,...) Van welke discriminaties is zij het slachtoffer en vanuit welke hoek moeten we die bekijken. Bestaat er zoiets als imperialistisch feminisme? Wat doen ze zelf om hun positie te verbeteren? Kunnen we spreken van islamfeminisme?

Mevr. Saddie Choua, behaalde haar licentiaat sociologe aan de Vrije Universiteit Brussel en werkte als researcher aan de KULeuven en de Vrije Universiteit Brussel; momenteel is ze vooral bezig met film maken en schrijven.

 

Op 31 augustus ll was het weer groot feest in Waregem ter gelegenheid van de Waregem Koerse Feesten. Wij met het vrijzinnig ontmoetingscentrum Poincaré, die op zo een dagen toch hopen een graantje mee te pikken en ons bekend te maken bij het grote publiek, zaten vol vragen. We waren verhuisd naar een nieuwe locatie in het Kwaestraatje niet ver van onze oude stek maar toch. Zou er nog volk langs komen met vragen wie we waren, wat we deden, was dit een privéclub, of iets anders, zouden we nog worsten verkopen, ging onze Sangria met vers fruit nog over de tong vloeien, etc, etc…. Maar we stelden ons vragen waar er geen waren. We hadden de groep Why Not? uit Deinze gevraagd om op te treden om alsnog toch wat voorbijgangers tot ons terras te kunnen bewegen. En volk was er! Vanaf 16u zat ons terras afgeladen vol en moesten we zelfs heel wat mensen weigeren want er was helemaal geen plaats meer. We hadden alle tafels die we binnen hadden staan ook nog buiten gezet waarna deze ook onmiddellijk bezet bleken. Er was ambiance en plezier. Er werd gedanst, gefeest, gedronken en gegeten. Ons terras was weer een groot succes zoals vorige jaren. Hopelijk kunnen we dit feest volgend jaar organiseren vanuit ons volledig nieuw centrum. Dit zou dan klaar moeten zijn en het werk heel wat eenvoudiger maken. Ook de sanitaire voorzieningen zullen in ons nieuw gebouw beter aangepast zijn aan de vele mensen die over de vloer komen. Bedankt aan alle mensen die er waren maar ook een hele grote merci aan diegenen die geholpen hebben en ervoor gezorgd hebben dat de mensen niet te lang moesten wachten om hun innerlijke mens te versterken. Bedankt allemaal en tot volgend jaar.