Berichten van 1 januari 2009 tot 31 januari 2009

Op 25 januari was er terug ons jaarlijks terugkerende activiteit waar veel vocht gevloeid wordt. Het was namelijk weer tijd voor onze nieuwjaarsreceptie. Dit jaar werd deze opgeluisterd door het Jazz combo Ambiènté waarvan, Thierry, de secretaris van Hv de drumstokken bediend. Er was terug een grote toeloop van leden en vrijwilligers die toch eens wilden komen kijken naar ons nieuw tijdelijk onderkomen. We zijn nu gehuisvest naast ons aangekocht gebouw in afwachting van de realisatie van ons nieuw centrum. Er waren broodjes en drank in overvloed. Het feestje liep ook ietwat uit tot in de late avond maar zo kennen we onze mensen uiteraard.
We zijn weer klaar voor een succesvol en overvol jaar.

Ons Joelfeest dat dit jaar voor de 2^de maal doorging in het ontmoetingscentrum op het Gaverke was terug een schot in de roos. Het programma was echt fantastisch met Eric Baranyanka gekend van Ketnet met zijn live verteltheater “de babbelboom”. Hij gaf het beste van zichzelf in een 2 uur durend spektakel.

Ook de kinderanimatoren Piekenot, die zeer veel geschenken uitdeelden tijdens hun urenvullend programma, werden zeer gesmaakt door de kinderen. Er werd gezongen, gedanst, verteld en zeer aandachtig geluisterd.

Waar vind U zo een programma waar uw kinderen volop kunnen genieten van een ganse namiddag vertier en plezier voor maar 5 euro. Ja voor maar 5€ alles inbegrepen? Geschenken, joelkoeken, warme chocolademelk en nog veel meer. Ouders konden er zelfs helemaal gratis in.

De kinderen van onze leden konden er zelfs in voor de prijs van 3€.

Het enige spijtige was dat de opkomst niet aan de geplande doelstelling voldeed.

Ja het is spijtig dat je de mensen de dag van vandaag niet meer weg krijgt van voor hun kijkkastje, waar ze ieder keer op reclameren, waar er niets op te zien is die de moeite waard is.

Maar we mogen niet klagen, de mensen die er waren vonden het fantastisch. Voor hun doen we het toch uiteindelijk.

De betekenis van secularisering is complex en niet eenduidig. We kunnen de volgende werkdefinitie als uitgangspunt nemen: secularisering is een proces van ‘verwereldlijking’, van verzelfstandiging van het aardse. De seculariseringsgedachte gaat uit van een scheiding tussen het wereldlijke, het profane enerzijds en het geestelijke en het godsdienstige anderzijds, waarbij het geestelijke haar eigen terrein krijgt toegewezen en de autonomie van het wereldlijke moet erkennen.

In zijn uiteenzetting zal Patrick Loobuyck ingaan op de manier waarop de secularisering tot stand is gekomen en wat de politieke consequenties ervan (kunnen) zijn. In dit verband zal hij een onderscheid maken tussen een (post)seculiere en een secularistische positie. Deze laatste houding impliceert een vijandige houding ten aanzien van religies. De vraag is of dit een wenselijk perspectief is. Als alternatief wordt het post-seculiere perspectief, zoals het recent door Jürgen Habermas is ontwikkeld, ter discussie voorgelegd.

Patrick Loobuyck is Moraalfilosoof voltijds aan de UA en gastdocent aan de U-Gent over het thema secularisering. Redactielid van het tijdschrift Samenleving, Politiek en Ethiek en Maatschappij.

De gedachte dat absolute zekerheid een kenmerk is van een betrouwbare opvatting, is typisch voor een achterhaalde visie op wetenschap. De wetenschap kan dus niet met absolute zekerheid ontkrachten dat er een opperwezen zou bestaan die de wereld heeft geschapen en zich heeft geopenbaard aan de mens via een boek en ook nu nog tussenkomt of kan tussenkomen in wereldlijke gebeurtenissen. Maar voor wie een onderscheid maakt tussen waarschijnlijke en minder waarschijnlijke opvattingen, is het zo klaar als een klontje: het theïsme is overbodig en schadelijk.

Freddy Mortier studeerde wijsbegeerte aan de U-Gent en aan de Sorbonne en is hoogleraar ethiek aan de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte van de U-Gent, tevens decaan van die faculteit. Mortier is ook voorzitter van de vakgroep Wijsbegeerte en Moraalwetenschappen, lid van het Belgisch Raadgevend Comité voor Bio-ethiek en lid van het lokaal ethisch comité van het UZ-Gent. Hij verricht en leidt onderzoek op het gebied van de bio-ethiek, met nadruk op de ethiek van de omgang met het levenseinde. Hij is eveneens een actief lid van Skepp.

Wat is goed en wat is kwaad? In deze lezing geeft Jan Verplaetse een antwoord op die vraag. Hij verklaart moreel en immoreel gedrag als uitdrukkingsvormen van vijf morele systemen. Vier ervan berusten op intuïties of emoties (de hechtingsmoraal, de geweldmoraal, de reinigingsmoraal, de samenwerkingsmoraal) en slechts één is rationeel (de beginselenmoraal). Al die moralen zetten mensen aan om dingen te doen of te laten, maar op diverse gronden en op verschillende manieren. Gemeenschappelijk aan alle moraal is dat die onze individuele vrijheid begrenst ten voordele van het hogere belang. Verplaetse vertelt wat we weten over de oorsprong en de ontwikkeling van de moraal. Hoe moraal veelal berust op biologische, automatische en emotionele processen. Hij heeft het niet over de geest van de ethiek, maar over het vlees van de moraal, en biedt een antwoord op wat de mens, waar ook ter wereld en tot welke cultuur hij ook behoort, bezit aan vermogens om met het conflict tussen eigenbelang en hoger belang af te rekenen.

Jan Verplaetse is docent moraalfilosofie aan de Faculteit Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Gent.

Publiceerde ‘Het morele instinct: over de natuurlijke oorsprong van onze moraal’ (2008) en ‘Het morele brein. Een geschiedenis over de plaats van de moraal in onze hersenen’ (2006). Hij richtte het interdisciplinaire team The Moral Brain op, dat onderzoek verricht naar de neurale processen van moreel en immoreel gedrag.