|
Door mijn geharrewar met het CGKR, nu een jaar geleden, kan het zijn dat een aantal van mijn artikels de mist ingingen, of al vlug gewist werden. Ik was even het noorden kwijt, en alle andere windstreken ook. Het einde van mijn blog zag ik elke dag dichter bij komen, en bereidde me voor op een definitieve afronding van mijn verhaaltjes. Het is natuurlijk niet bevorderlijk voor de inspiratie als spionnen over je schouder zitten mee te lezen. Daarom wil ik nu opnieuw vertellen over de kapsones van een aantal moslimmeisjes in school.
Verpleegsters Germaine en Gertrude assisteerden dokter Zhivago bij zijn medische onderzoeken in school. Ik heb hen beiden nog gewaarschuwd voor de erotische signalen die dokter Zhivago uitzendt, maar het hielp niet. Na het medisch onderzoek smeekten ze om zijn aandacht. Maar de dokter, zoals alle schoolartsen, rammelde zijn onderzoeken af om daarna holderdebolder te verdwijnen naar zijn praktijk of naar huisbezoeken. In korte tijd fortuinen vergaren, geld verzamelen... Dus geen tijd voor praatjes met verpleegstertjes die in hun puberteit waren blijven steken.
Op een dag kondigde zich de derde beroepsklas meisjes aan bij de dokter. Allen wisten dat de dokter in zijn kabinet alleen maar meisjes wilde zien in hemdje en broekje. Dat waren de regels. Natuurlijk was er een groepje moslimmeisjes dat wilde opvallen door zich anders te gedragen en de regels te negeren. Islamitische kapsones en aanstellerij! Zij presenteerden zich bij de dokter met hoofddoekje op het koppeke en een los jurkje rond het ronde lijfje. Meteen stuurde de dokter hen weg en vroeg aan de verpleegsters om hun werk te doen. Maar de moslimmeisjes bleven hardnekkig weigeren om zich uit te kleden voor de dokter. Heen en weer gekibbel. Germaine en Gertrude trachtten tevergeefs een communicatie met de moslimmeisjes op gang te brengen.
Plotseling pakten de eigengereide meisjes hun gsm en brabbelden iets in het Turks. Het was alsof ze hulp zochten. Vanaf dat moment zwegen ze en keken de andere kant op. Alsof ze ergens op aan het wachten waren... En ja, in een oogwenk viel er een horde Turken de school binnen, zonder zich aan te kondigen. Vaders, broers, neven, nonkels... het hele zootje was werkloos en had dus alle tijd om zich vanuit café of moskee naar de school te begeven. Om daar de Jan uit te hangen, om zich te laten gelden met veel machtsvertoon.
Het is alsof allochtonen over ingebouwde sensoren beschikken, die hen verwittigen wanneer rasgenoten in gevaar verkeren of om hulp roepen. Zo kunnen ze binnen de kortste keren een groep vormen die eendrachtig en eensgezind een doel nastreeft. Eendracht maakt macht, en elk individu van de groep voelt zich sterk door zich aan de groep op te trekken. Maar als individu stellen ze niets voor, waardeloos!
Germaine en Gertrude raakten de kluts kwijt, en omdat de dokter geen tijd wou verliezen kreeg de moslim-samenscholing haar zin. Onvoorstelbaar! Dit staaltje van zelfverloochening en onderdanigheid heeft meegeholpen aan de uitbreiding van macht en zelfvertrouwen bij de indringers van onze samenleving.
|
