Dinsdag 21 augustus 2012

21-08 Linköping

Indrukwekkend om een boot doorheen al die sluizen te zien manoevreren.

We bezoeken het kloosterkerkje. In het portaal ligt een plannetje met uitleg over elk beeld, elk nisje, elke schilderij, keurig genummerd, in 3 talen (Zweeds, Duits en Engels). In dat portaal liggen ook prachtig geïllustreerde en dure boeken uitgestald, met prijsetiket. Er staat een kistje met een gleufje om het geld in te deponeren. Er is niemand in de buurt te bespeuren die zou controleren dat de betaling ook wel gebeurt.

Binnen in het kerkje vinden we nog meer uitleg. Het is alsof een gids je rondleidt en boeiend vertelt over de geschiedenis van het gebouw.

Na wat zoeken en heen en weer rijden vinden we het natuurpark Timmerö, op 7 km van Linköping. We willen van hieruit de stad bezoeken en daarna hier komen slapen. Voor we verder rijden wil ik Nelly – even de omgeving verkennen. Enkele minuten later snel ik terug naar Vroem, waar René al lang zit te wachten om te vertrekken. Mijn verhaal is sterk genoeg om hem uit zijn Vroem te krijgen. Via een brugje bereiken we een hutje dat uitkijkt over een meer, met zwanen. Een overdekte opening zorgt ervoor dat de dieren ons niet opmerken. We kunnen ze dus rustig volgen in al hun doen en laten. Je kan eeuwig blijven fotograferen in dit natuurgebied.

Het is druk in Linköping. Overal trekken groepjes 1stejaarsstudenten rond met vragenlijsten, begeleid door 2de of 3dejaars. Op het programma staan ook spelletjes, waarvan foto’s worden getrokken.

Gisteren begon het nieuwe schooljaar en akademiejaar hier in Zweden.

In deze universiteitsstad treffen we meer terrasjes en restaurantjes. Ook hier vinden we buiten enkele kerkjes, geen historische gebouwen maar wel veel ruimte en veel groen.

Het is nog steeds aangenaam warm -24°-. Tot de avondschemering zitten we op een bank aan het « zwanenmeer ». Dan bevelen de muggen en knotjes ons om naar binnen te gaan.

Reageer op dit bericht

Maandag 20 augustus 2012

20-08 Berg

Op weg naar het Götakanaal kunnen we niet weerstaan aan een omwegje naar een vogel-uitkijktoren, nog steeds in het natuurreservaat Tåkern, zoals de wegwijzer aangeeft.
Massa’s eenden zwemmen hier rond. In de verte zien we zwanen, te ver om een foto ten nemen, maar duidelijk te zien door de verrekijker.

Onze eerste halte aan het beroemde Götakanaal is Borensberge.
De 190km lange vaargeul strekt zich uit van Göteborg via Karlstad tot Mem en verbindt alzo het Kattegat met de Oostzee, met 46 bruggen en 58 sluizen lezen we in de brochure.
Stel je voor : 58000 soldaten werkten 22 jaar (1810-1832) aan het uitgraven van deze waterader… met de schop! Al goed dat er wat meren tussen liggen, zodat ze «maar» 87 km moesten uitgraven.

Je kan dus helemaal van Göteborg naar Mem – van de ene zee naar de andere – met de boot.
De sluis in Borensberg wordt nog steeds maneel bediend. Anders dan bij ons lijkt deze waterweg op een rivier, met kronkels, riet en eenden.

De info over over een oude glasfabriek maakt ons nieuwsgierig, maar tot onze verbazing merken we dat de fabriek verbouwd is tot een jeugdherberg.

Op weg naar Berg bezoeken we een vogel-uitzichttoren in Västra Roxen -we kunnen het niet laten: het staat zo veelbelovend aangegeven langs de weg, en het is ook alweer mooi.

Berg is bekend om zijn 7 sluizen die achter elkaar staan. Er moet zo’n 15 m hoogte worden overbrugd.
We bezoeken er ook het Vreta klooster uit de 12de eeuw, of beter gezegd, de restanten ervan.
Het klooster onderging het lot van vele historische gebouwen. Wanneer een of andere rijke heer het opkocht verdreef hij de religieuzen en gebruikte de stenen voor de bouw van zijn kasteel.
Het kerkje van het klooster staat er nog. Het werd geleidelijk verbouwd en vergroot.
Het pleintje doet dienst als Vroem-overnachtingsplaats.

Reageer op dit bericht

Zondag 19 augustus 2012

19-08 Håleberget Naturreservat

We picknicken in Nässja.
We zitten op een halve meter van het Vätternmeer. We genieten van het geluid van de golven en kijken naar enkele zwemmers.

Op de kaart staat een wandelsymbooltje. We zijn van plan om na de wandeling hier te blijven slapen. We zien zomerhuisjes maar geen wandeling, dus rijden we maar verder richting Motola.

Vlakbij die stad ligt een meer in een natuurgebied, "Saffran Torp», zoals de gelijknamige folder belooft, compleet met kaartje en wegbeschrijving. Maar we geraken er niet. Voor we het beseffen zijn we Motola voorbij op weg naar Nykyrka. Laten we dan maar ineens naar Linköping verder rijden, met een tussenstop in Håleberget Naturreservat, want daar zijn we volgens de gelijknamige folder vlakbij.

Geen meer deze keer, enkel bos. Het zoveelste bos, zou je zeggen, ware het niet dat dit bos ongeveer 12000 jaar oud is. Dat merk je aan de bomen, de planten, de mossen, aan alles. Na een flinke klim zien we in de verte het Vättern meer.
Het oude bos is aangenaam om te overnachten.

Vroem krijgt een grasperkje voor Vroem alleen en wij krijgen een bankje.

We staan rustig, maar niet alleen, kijk maar naar de foto’s.

Reageer op dit bericht

Zaterdag 18 augustus 2012

18-08 Tåkern

Terwijl België kreunt onder een hittegolf doen wij het hier met een aangename 20 graden, maar… we moeten er wel af en toe wat regen bijnemen.

In Alvastra bezoeken we de ruïne van een klooster uit de 12de eeuw. Het waren de cistercienzers die zich vanuit Frankrijk hier kwamen vestigen. Indrukwekkend hoe dit nog na 800 jaar redelijk overeind staat. Aan het klooster te zien leden deze paters m.i. niet erg onder de armoede.

De heilige Brigitta verbleef hier ook regelmatig en kreeg op deze plaats visioenen. In die visioenen kreeg zij blijkbaar de instructies hoe de nonnen moesten gekleed gaan. Zij zorgde er bijgevolg voor dat ook vrouwen konden toetreden tot een klooster. Ook over het aantal toegelaten kloosterlingen deed zij haar zegje. 85! niet meer en niet minder.
De stichting van de Brigitta orde werd door de Paus Urbanus V goedgekeurd in 1370 : Ordo Sancti Salvatoris. Let wel, nonnen apart van de paters he, maar toch wel in een en hetzelfde klooster...!?

ps : de orde van Brigittines bestaat nu nog in Vadstena!

Een of andere koning eiste in de 16de eeuw het klooster op en gebruikte de stenen om zijn eigen kasteel te bouwen. Voorts gebruikte hij (en later zijn volgelingen) de weilanden voor de veestapel. (nu nog worden de landerijen in leengoed gebruikt, wel geen idee wie het pachtgeld opstrijkt)

Dergelijke ruïnes vind je verspreid over heel Zweden. De rijkdom van de kerk in die periodes (12-13-14de eeuw) blijkt ook hier zeer goed zichtbaar.

Net als de « natuurpaden » is hier ook een «kloosterpad», goed aangeduid en gedocumenteerd. (Benedictijnen - Dominicanen - Franciscanen)

We slaan onze voorraad eten weer in en overnachten opnieuw in het natuurcentrum Tåkern, bij de eenden, enkele Duitsers en enkele Zweden.
Tot nu toe maken de eenden het meeste lawaai…

Het is 21 uur en de temperatuur is gezakt tot 19,5 graden. Van het thuisfront vernemen we temperaturen van 35 gr. en meer, «en morgen wordt het nog warmer». Te warm? Kom dan toch naar Zweden! Gewoon doen!

Reageer op dit bericht

Vrijdag 17 augustus 2012

17-08 Naturreservat Omberg

Na een ontbijt onder de bomen bezoeken we het natuurcentrum. Een videofilmpje toont ons hoe de verschillende vogels geringd en gewogen worden.
Aan de volgende stand kunnen we de trekroute van zowat alle vogels bekijken. Er valt hier enorm veel te beleven.

Net als alle andere centra en infohuisjes word je met beeld en geluid meegenomen naar de wonderen van de natuur. Kinderen krijgen hun eigen, op maat gemaakte infostandjes. Voor de allerkleinsten werd een kleurrijk hoekje voorzien.

Met een massa folders onder de arm – al deze plaatsen willen we zeker bezoeken – verlaten we het gebouw.

We rijden naar Rök. Hier staat een 2,5 meter hoge runnensteen.Hij dateert van 800 NC. Met zijn 700 tekens bevat deze steen de langste runnentekst van de wereld. Verschillende borden vertellen hoe de mensen in die tijd leefden.
Naast de volledige vertaling van de tekst lezen we het vermoedelijke levensverhaal van de persoon die deze woorden ooit schreef. Vele mooi geïllustreerde folders liggen klaar om mee te nemen.

Het lieftallige kerkje dat erachter staat, werd pas veel later gebouwd. Even vermelden… Op het kerkhof bij een kraantje hangen aan een metalen rekje 3 plantengieters, een borstel, een grote schup en een metalen bakje met schupjes en handborsteltjes.
Handig toch voor de bezoekers van het kerkhof ? Tenminste als iedereen na gebruik het materiaal netjes op de juiste plaats terugbrengt… wat hier blijkbaar gebeurt want er is geen enkel haakje leeg.

We rijden naar het "Omberg Natuurreservat", waar we voor Vroem een plaatsje vinden aan het Vätternmeer.
We wandelen door het bos tot aan de rotsige afgrond en genieten van een prachtig uitzicht over het rimpelloze water.

De avond is nog aangenaam warm, zodat we buiten kunnen eten, met zicht op het meer. De muggen schitteren door afwezigheid. Af en toe maakt een libelle een tussenlanding op onze arm of schouder.
De wesp die in de wijn was gevallen toont geen interesse meer. Die mag de verdere avond rustig haar roes uitslapen.
We houden ons fototoestel klaar voor een kleurrijke zonsondergang boven het meer, maar de wolken aan de horizon beslissen daar anders over.

We genieten van de stilte bij de avondschemering. Zelfs het zoete water lijkt te moe om geluid te maken…

Reageer op dit bericht

Donderdag 16 augustus 2012

16-08 Naturum Tåkern

We doen boodschappen in Boxholm. Dit stadje kan je vergelijken met een Belgisch provinciestadje.
Maar het plaatsje waar we picknicken,in een parkje bij een vijvertje, heel dicht bij het centrum, geeft de indruk van een verlaten dorpje, ver van de buitenwereld.

Waar je ook bent in Zweden, overal zijn rustige plekjes. We rijden via Väderstad naar Glanäs in het natuurreservaat Tåkern. Het ligt aan een uitgestrekt meer dat dezelfde naam draagt.
Rond dit meer willen we een wandeling maken, zover als we aankunnen. Maar de borden vertellen ons dat we ons bevinden op een beschermd gebied voor vogels.

Bij het meer mogen we niet komen. Vóór ons zien we paadjes, gemaakt van plankjes en zorgvuldig afgebakend. Er is een observatiecentrum met allerlei info en verrekijkers om de vogels te observeren, net als in Store Mosse. Hebben we al gehad…», merkt René een beetje ontgoocheld op.
Steeds verder volgen we het «plankjes-pad», dat door het diepe moeras loopt. Het wegje leidt dwars door het hoge riet, nu eens door weilanden, dan weer over plassen.
We zien en horen vooral eenden die in kolonies op dit meer verblijven en onder luid gekwaak in groepen overvliegen. Tussen het riet tjierpen enkele vogels. Af en toe laten ze zich zien maar ze gunnen ons niet de tijd voor een foto.

Zwijgend stappen we verder, om de betoverende sfeer niet te verbreken. We bereiken een «dorpje», dwz een kerkje en enkele huisjes. Een koffiehuisje met terrasje verwelkomt ons bij deze warme dorstige wandeling. Helaas is het tot 17 uur open de klok wijst 20 na 5. Maar de uitbater merkt ons op en wenkt ons naar binnen. Eigenlijk zijn we gesloten want op dit uur zijn er geen wandelaars meer. Maar op deze uitzonderlijk zonnige dat maken we wel een uitzondering.
Willen jullie iets drinken ? » . ja ! We willen niets liever ! wat smaakt dat lekker fris.

Op de parking van het natuurgebied sijpelen de bezoekers één voor één weg. Dan zijn we alleen met Vroem. We voelen ons hier «gasten» in het rijk van de vogels. Nieuwsgierig kijken de muggen door het gaas van het dakvenster naar binnen. Maar Vroem laat ze er niet in. Ze hebben al genoeg pret gehad, daarstraks in het riet.

Het gekwaak van de eenden kleurt de avondstilte.

Reageer op dit bericht

Woensdag 15 augustus 2012

15-08 Tranås

We drinken koffie en ontbijten op het stand. De golven schitteren als sterren in de ochtendzon. De lokroep van de « zee » wordt steeds sterker en René wordt onrustig. Wanneer hij een andere camperbewoner ziet zwemmen is hij niet meer te houden. Hij schiet zijn zwembroek aan en neemt een frisse duik in de dansende golven. Dat doet zo’n deugd! In geen tijd voelt hij zich helemaal opgeladen en herboren.

We rijden naar Aneby, waar we picknicken aan een meertje. In het dorpje valt niet zoveel te beleven. Maar… in het toeristisch bureau vinden we een parkeerschijf! In Tranås parkeren we Vroem aan een jachthaventje en verkennen de stad. Ook hier veel ruimte, veel groen en veel bloemen. Wat ons overal in Zweden opvalt is de hoffelijkheid van de automobilisten. Wanneer je loopt in de richting van het zebrapad -dus je bent nog op het voetpad aan’t wandelen – stoppen ze al. Als je dan aankomt aan het zebrapad staat die auto daar al zo’n 15 seconden op je te wachten. Natuurlijk knikken we dan « dank u » en zij knikken vriendelijk terug. Dat « graag gedaan » menen ze echt, terwijl wij in België denken «ja ja, haast je nu maar;».

Bij onze terugkomst zien we ons Vroemetje in het gezelschap van twee grote broers. De bootjes leggen aan en de wandelaars gaan naar huis.

De avond die over het stadje valt gaat langzaam over in een rustige nacht.

Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 augustus 2012

14-08 Jönköping

We bezoeken Jönköping. Deze stad ligt in het uiterste zuiden van het Vätternmeer. Met zijn 135 km lengte en 128 m diepte is dit het vijfde grootste zoetwatermeer van de wereld. In Västernas vinden we een mooi rustig plaatsje aan het strand, op 6 km van Jönköping. De krachtige golfslag geeft de indruk dat je aan zee bent.

De wandeling naar de stad is echt de moeite waard. Er loopt een wegje langs het strand, doorheen het Rosenlundsbakarna Naturreservaat. Het is zonnig en aangenaam warm om te wandelen ook hier roepen de donkerrode, rijpe frambozen je toe om geproefd te worden.

En nu iets heel speciaals, echt Zweeds, wat bij ons ondenkbaar is. Op regelmatige afstand van elkaar vinden we een soort brievenbusje, vastgebonden aan een boom. Er liggen boeken in, die er gebruikt uitzien. Vanboven kan je het openklappen en gewoon een boek eruit halen. Op het busje staat de vermelding: "ruil een boek".
" Die proef moesten we bij ons in België eens doen!", lachen we vrolijk, "Het experiment zou hoogstens één uur duren..."
Maar het is wel een milieuvriendelijk en een mensvriendelijk idee. Thuis hebben wij zoveel boeken liggen die we niet meer lezen en die te goed zijn voor de schroothoop. Kenden we maar mensen die net die boeken zo graag willen lezen, we zouden ze onmiddellijk weggeven.

Wanneer we Jönköping binnenwandelen zien we een ijskraam, waar mensen heel geduldig – op zijn Zweeds – in een lange rij staan aan te schuiven. Hier moet het zeker lekker zijn. Dus wij voegen ons bij de de anderen. En we worden rijkelijk beloond : nog nooit zo lekker ijs gegeten… Hou je mijn ijsje eens even vast, vraagt René. Maar de lekkernij druipt eraf. En, wat doe je dan?

Net als Malmö heeft Jönköping geen stadskern. Behalve enkele kerken vinden we geen historische gebouwen. De stad heeft wel veel groene zones en de straten zijn breed. Dat geeft ons een indruk van ruimte en rust. In Malmö hadden we dat ook al ervaren.

Zodra we een toeristisch bureau vinden vragen we weer naar een parkeerschijf. Tevergeefs, « Een parkeerschijf kunnen we jullie niet geven want hier zijn enkel parkeerautomaten.

Onze indruk over de prijzen in de restaurantjes moeten we bijstellen. De prijzen zijn hier hetzelfde als bij ons in België. Zo komen we tot de vaststelling dat bij ons wel echt alle prijzen zijn gestegen.

Op de terugweg blijven we hangen in een rozentuin, de bloemen ruiken heerlijk in de avondzon.

‘s Avonds zitten we aan het strand en kijken naar de zonsondergang. Een warme gloed omlijnt de horizon en brengt alle mogelijke kleurschakeringen van rood naar paars, onder het ritmisch geruis van de golven.

Reageer op dit bericht

Maandag 13 augustus 2012

13-08 Camping Smålandstenar

Vandaag, maandag, is werk- en wasdag! Al weten we niet goed meer wat dat betekent.

Alle batterijen moeten nu weer worden opgeladen van onze pc, de gsm's en de fototoestellen.
Het wasgoed ligt, na wat heen en weergeloop naar de wasplaats, weer netjes opgevouwen in de kast. De blog is bijgewerkt en we hebben nog enkele foto's toegevoegd.

Morgenochtend krijgt Vroem vers water en mag het waswater weglopen. Dan zijn Vroem en wij weer helemaal klaar om verder te reizen.

Ondertussen genieten we nog van het mooie uitzicht van het vijvertje met zijn eendjes, dat we vanop ons kampeerplekje zien schitteren in de zon. Nelly schiet enkele kiekjes, en ze doet dit behoorlijk, kijk maar...

Reageer op dit bericht

Zondag 12 augustus 2012

12-08 camping Smålandstenar

We hebben alweer ons slaaprecord gebroken: van gisteravond 10 uur tot vanmorgen half 9! Vroem is zò goed verduisterd en de stilte was zò compleet. Zelfs de vogels waren vergeten de zonsopgang aan te kondigen.

We wandelen door het natuurgebied «Store Mosse». Het bestaat uit bossen, moerassen en meren, een ideale plaats voor vogels. Er staat een luxueuse uitkijktoren. Op het eerste verdiep hangen borden boordevol info over de geologische aard en de geschiedenis van de streek. De drie volgende verdiepen bieden een panorama en de mogelijkheid om vogels te observeren. Maar waar zijn ze ??

Drie kilometer verder ligt een soort educatief centrum. De mooi geïllustreerde infoborden nemen ons mee naar de vroege ijstijd en vertellen over het ontstaan van alle planten en dieren. Een sterke verrekijker staat gericht op de oneindige vlakte om de vogels te observeren. René ziet hiermee twee kraanvogels, maar met het blote oog valt er nauwelijks iets te bespeuren.
Er is nog veel meer moois te zien, Verschillende microscopen staan ter beschikking van de bezoekers samen met heel wat materiaal om te bestuderen.
Er staat ook verse koffie en thee, faire-traide en biologisch, «uit respect voor de natuur en het milieu», staat erbij vermeld. De Zweden kennen blijkbaar iets van de natuur en gaan er prat op dat ze in staat zijn tot het instand houden van fundamentele ekologische processen.

In één van de folders over het natuurgebied lezen we het volgende: "volgens de legende kan je in het zuidelijk deel van Stora Mosse, in Södra Svänö, in de avondschemering de elfen zien dansen". Hé, dat is nu net de plaats waar wij vannacht zo goed geslapen hebben! En waar waren wij toen het schemerde??. Toen waren wij al in Vroem onder de wol. De elfen hebben zonder ons moeten dansen…

We wandelen heel de weg terug naar Vroem en jawel… we zien waarachtig één vogel in levende lijve! Tot onze grote verrassing blijkt het een Vlaamse Gaai te zijn! « Zou die hier ook met vakantie zijn? » , vragen we ons af. « Of zou hier een "Zweedse" Vlaamse Gaai wonen? ». De Zweedse Wickapedia kent hem en noemt hem… neen, niet « Vleumse Geuj », maar « nötskrika ». « Skrika » betekent « schreeuwen », « nöt » betekent « rund » en ook « noot ». Kies maar.

Nu, tegen de avond, staan we – jawel ! – op een camping in Smålandstenar. We betalen 220 kronen (ongeveer 27€) per nacht. Niet goedkoop. Maar de camping is zeer comfortabel. De douches zijn ruim, ze lijken kleine badkamertjes. Er is ook een keuken met alle voorzieningen. Wasmachine en droogkast mogen we gratis gebruiken. In Spanje kostte een overnachting op een camping 20 euro, maar elke wasbeurt kostte nog eens 5 euro. Onze berg wasgoed maakt hier nog een goedkope camping van.

Wanneer je in het gastenboek schrijft, kan iedereen lezen hoe leuk of hoe saai je onze blog vindt. Als je niet graag hebt dat jan en alleman jouw reactie leest, klik dan op « reageren ». Je reactie komt dan aan op ons emailadres en alleen wij kunnen lezen wat je schrijft.

Dit was het dan voor vandaag. Slaapwel en tot de volgende keer!

Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 augustus 2012

11-08 Store Mosse

Wie beweert er dat Scandinavië duur is? De prijzen in de suppermarkt liggen rond de Belgische prijzen, of zijn slechts iets duurder. Dat betekent dat bij ons de laatste jaren de prijzen in de hoogte zijn gegaan… Aardbeien bijvoorbeeld zijn hier te koop voor 20 tot 25 kronen, ongeveer 2,5 tot 3 euro, net als bij ons. Ze zijn donkerrood en smaken lekker en zoet, zonder overrijp te zijn. Kleren zijn even duur of iets duurder dan in België. Maar de zomerkoopjes zijn goedkoper en je krijgt er mooie kleren voor, geen afdankertjes. Het inkomen van de Zweden ligt echter hoger dan dat van ons. Restaurants zijn duurder. Voor 160 tot 200 kronen (20 tot 25 €) krijg je dan wel een supper-verzorgde maaltijd, dat hebben we langs de terrasjes gezien. Maar dan heb je er nog niets bij gedronken. Een glas kost gemakkelijk 5 tot 6 euro. En dat zijn dan de goedkopere restaurants. Wij schrikken even van die prijzen, terwijl de Zweden volop genieten van een etentje.

In Vänamo maken we van de gelegenheid gebruik om een parkeerschijf te zoeken. In het benzinestation waar we gisteren stopten verwees men ons naar een krantenwinkel. Dus combineren we dat met een wandeling door de stad.
Groot is onze verbazing wanneer we merken dat alle winkels al dicht zijn. Het is zaterdagnamiddag, 16 uur. De openingstijden vermelden tot 13 uur of 15 uur voor een zaterdag.
Na wat zoeken vinden we toch nog een klein winkeltje dat open is. Nelly haalt haar beste Zweeds boven en vraagt waar we een parkeerschijf kunnen vinden. De winkeliers worstelen zich door hun beste Engels en vertellen dat dit niet nodig is. « Dan betaal je de parkeermeter toch?». «Jamaar, soms staat er geen parkeermeter, maar er staat wel vermeld dat je er bijvoorbeeld twee uur mag blijven staan». «Dan blijf je 2 uur staan en daarna ga je weg.» De winkeliers zien er niet-Zweeds uit. Misschien zijn het buitenlanders die hier nog niet lang wonen. Dus vragen we het opnieuw in een warenhuis dat ook open is. Daar antwoordt men hetzelfde. «Als je in een stad komt waar een parkeerschijf nodig is, dan ga je die best daar zoeken».

We zien in deze regio ook geen politie.

We houden halt in Södra Svänö, in het Nationaal Park «Stora Mosse», waar we midden in het bos een plaatsje vonden, net groot genoeg voor Vroem. De nacht hult zich in een volmaakte stilte, die zelfs door de vogels gerespecteerd wordt.

Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 augustus 2012

10-08 Kare Hamn

We bezoeken Linnébygden in Råshult-Älmhult. Hier staat het geboortehuis van de wetenschapper Carl von Linné. Van zijn vader erfde hij de kennis en de liefde voor planten.
Von Linné bestudeerde de planten en bracht ze naargelang hun eigenschappen onder in groepen. Zijn geboortehuis en de tuinen rondom zijn bewaard gebleven in hun oorspronkelijke staat. Je vindt hier 800 verschillende soorten bloemen, ecologische gekweekt.
We herkennen kruiden van bij ons, zoals goudsbloem, kaasjeskruid, hyssop, slaapmutsje, wilde anjer, enz… Ze staan – neen, ze stralen – in groepjes en laten duidelijk zien met hoeveel zorg en passie ze geteeld zijn.
De tuin omvat weilanden en een uitgestrekt loofbos. Het gras wordt met de zeis gemaaid en het maaisel dient als voedsel voor de bodem. Al het onderhoudswerk gebeurt in functie van het ecologisch evenwicht. Het geboortehuis van Von Linné werd ingericht met attributen uit die tijd. De andere gebouwen op het erf werden omgedoopt tot musea.
In een koffiehuisje kan je iets drinken en een lekker stukje taart of koeken eten. Heel het aanbod is van biologische oorsprong en zelf gebakken.

We rijden verder richting Jönköping. Aan een tankstation bij Ljungby is een plaatsje met een opschrift: “vatten”(water). Er staan emmers met borstels voor de autoruiten, en een gieter. Er is ook een kraantje. Een dame komt water nemen voor haar hond. Dus kunnen wij toch ook water nemen voor onze Vroem? Enkele 5 liter-kannen later is zijn dorst gelest.

Het is 18 uur en we zijn blij dat we niet nog helemaal naar Eksjö moeten, de dichtstbijzijnde camperplaats waar we water kunnen innemen.
We rijden tot even voorbij Vittaryt en nestelen ons in Kåre Hamn, bij het eiland Bolmsö. Hier is een klein jachthaventje.
Ons vuil water moeten we nu nog kwijt en onze vuile was hoopt zich op. Een wassalon is hier niet te vinden. We zullen dus toch eens naar een camping moeten… Dat stellen we steeds maar uit, want vrij kamperen is toch zo leuk.

Reageer op dit bericht

Donderdag 9 augustus 2012

09 08 Gustavfors

Na wat sukkelen met de GPS vinden we een idyllisch plekje in Gustavfors, enkele kilometers voorbij Oshult.
We wandelen rond een meer, omzoomd door bloemen, de waterlelies schitteren in het zonlicht. Op sommige plaatsen lijkt de natuur wel een park dat werd aangelegd.

Langs de paadje staan frambozenstruiken. Hun rijpe vruchten hangen uitnodigend aan de takken. Hmmm lekker!

Wanneer we bij onze terugkomst Vroem’s luifel kunnen opentrekken, kan onze dag niet meer stuk. We genieten van het zonnetje van het terrasje “Chez Vroem”. Wie durft er nog beweren dat Zweden een koud land is?
Voor het eerst kunnen we buiten eten…?

De zon wordt zwakker en de schaduwen langer. Het is “muggen-uur”! Vlug naar binnen en het gaas voor de ramen naar beneden. Eén beestje is nonchalant mee naar binnen gekomen. Maar die kunnen we nog wel de baas.

Reageer op dit bericht

Woensdag 8 augustus 2012

08 08 Oshuld

In mei 2009 maakten we een rondreis door Zweden en Noorwegen. We verkenden de Höge Kusten, vandaar ging het naar Västeras, Umea, Arvidsjaur, ArjeplogJockmock, Kvikkjokk, Gallivare. Nadat we “even” een omwegje maakten naar het ijshotel in Kukkasjärvi trokken we naar Kiruna, Kebnekaise en Abisko. In Ritzgränsen staken we de Noorse grens over voor een bezoek aan Vesteralen en Lofoten.
De Noorse fjorden haalden we niet meer want we moesten na vijf weken onze gehuurde camper terugbrengen.
Het was een prachtige reis maar we hadden de enorme afstanden toch schromelijk onderschat.
Deze keer willen we niet alleen reizen, maar ook genieten. Zolang het ergens mooi en goed is willen we in dezelfde omgeving blijven.

Vandaag verlaten we Skåne en rijden richting Växjö, dat ten zuiden van Jönköping ligt. Onderweg zoeken we een plaats waar we water kunnen nemen. Zulke plaatsen met faciliteiten voor de camper vind je overvloedig in Frankrijk en ook in Spanje en Portugal. Maar in dit camperland bij uitstek is geen enkele dergelijke plaats te bespeuren. Spijtig, want het is gemakkelijker om onderweg even bij te tanken dan helemaal naar een camping of camperplaats te moeten rijden.

We overnachten in Oshult, bij Pjätteryd, even ten noorden van Älmhult. We staan op een goed onderhouden weide bij een meertje. Er is een toilet en een vuilnisbak. Er hangt een soort brievenbus met een kaartje waarop vriendelijk gevraagd wordt om 50 kronen in het busje te stoppen. Dergelijke plaatsen kennen we nog van onze vorige Scandinaviëreis.

De muggen dansen vrolijk rond de camper. Maar we slagen erin om ze buiten te houden. We genieten van een frisse, rustige nacht.

Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 augustus 2012

07-08 Vittemölla

Wat hebben we weer goed geslapen! Het lijkt wel alsof we op reis veel beter slapen dan thuis.

Terwijl Vroem de wacht houdt aan de rand van Vittemölla Strandbackers Naturreservat, wandelen wij naar “ Höga Stenar”, een aantal menhirs die boven op een heuvel in een kring staan.
Eerst even schuilen voor een regenbui, maar dan sijpelt de zon door bomen en struikgewas en alles ruikt heerlijk opgefrist. Onderweg zien we konijntjes.

Na wat zoeken vinden we, midden op een hoge vlakte, een groep stenen. We twijfelen of ze dezelfde zijn als die op de foto van de folder, want het paadje er naartoe was onherbergzaam en we zijn niemand tegengekomen.
We keren terug langs het prachtige strand, dat er zo rustig bij ligt. Ook in Portugal, in Nederland en met wat geluk in Spanje zijn de stranden nog puur. Wat is er toch met onze Belgische kust gebeurd…

René geeft toe aan een onweerstaanbare drang om in de zee te gaan. “Fototoestel klaar houden”, denkt Nelly, “zo dadelijk wordt hij door een golf overspoeld en wordt dat tafereel meteen vastgelegd voor de blog”.

Dat gebeurt niet, want de zee is zo kalm, hoewel het boven op de heuvel zo hard waaide.
Op de parking aan het natuurgebied vertrekken de wandelaars één voor één met hun auto’s. dan staat Vroem er nog alleen. Of toch niet? Een uur later krijgen we gezelschap van koeien. we kijken uit over een golvend landschap.

In de verte schittert de zee in de zon, aan de andere kant zijn bossen. Een dikke regenwolk komt dreigen, maar besluit op de valreep om de andere kant op te gaan.
In de schemering bedenken we dat deze dag alweer in een flits voorbijgevlogen is.

Reageer op dit bericht

Maandag 6 augustus 2012

06-08 Sandhammeren

We bezoeken “Ales Stenar” in Kåseberga. Astronomen vergelijken deze menhirs met die van Stonehenge. Daar vormen de stenen een cirkel en hier vormen ze de vorm van een schip.

Niet ver hier vandaan, in Backåkra, ligt een meditatieplaats. We wandelen er naartoe, achtereenvolgens door Sandhammarens en Hagestads Naturreservat.
Het natuurgebied doet denken aan de Kalmthoutse Heide.

Backåkra ligt midden in een eentonig golvend landschap. Als je met je gezicht naar het zuiden zit, zie je op de achtergrond de zee. Het enige geluid dat je hoort is het monotoon gedruis van de golven.
Als je hier niet kan mediteren, dan kun je het nergens.
Hier woonde Dag Hammarskjölds, de eerste secretaris van de Verenigde Naties. In zijn testament schonk hij zijn woning en landgoed aan de gemeenschap, op voorwaarde dat de omgeving in zijn oorspronkelijke staat bewaard zou blijven.
In het midden van de cirkel ligt een dikke steen waarop PAX staat geschreven.
Met wat er allemaal gebeurt in de wereld denk ik dat Dag zich omdraait in zijn graf. Goed bedoeld, maar hij is vermoedelijk de handleiding vergeten om die vrede te bewerkstelligen.
Er was ook niemand te zien op deze plaats...".PAX" eenzaam gebeiteld op een dikke steen...in het midden van een desolaat landschap. Wij mediteren ...

We overnachten in de volmaakte stilte van Sandhammarens Natuurreservat.

Reageer op dit bericht

Zondag 5 augustus 2012

05-08 Ystad

Waarom willen wij perse dit kleine, doodgewone stadje zien??
Rinkelt er geen belletje als je de naam leest?

Jazeker, Kurt Wallander uit de bekende detectiveserie “woont” hier!

Terwijl Vroem uitkijkt over het strand gaan wij op zoek naar de “Wallanderroute”, die ons langs de bekende plekjes uit de serie leidt.

Maar we vinden hoogstens de naam van de politiecommissaris vermeld in één van de brochures over de stad.

Langs de kade ligt een oud zeilschip dat vrij te bezichtigen is. We stappen nieuwsgierig aan boord. René probeert het roer uit, Nelly verkent het schip... echter geen kat te bespeuren... konden we er maar mee weg varen...!

We bevoorraden ons met andere, veelbelovende folders over de omgeving en verkorten onze terugtocht naar Vroem.

We hadden in dit zomerse weer nietsvermoedend onze regenjas “thuis” gelaten en nu worden we getrakteerd op de eerste Zweedse regenbui, die haar naam eer aandoet. De meegebrachte stafkaarten en brochures, en ons blogwerk, houden ons de hele avond zoet. Wat je leest is slechts een eerste versie. We gaan alles geleidelijk verfraaien en vooral meer foto’s plaatsen. Kom dus later nog maar eens terug naar deze bladzijden!

1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 augustus 2012

04-08 Malmö

Onze boodschappen brachten genoeg munten op om Vroem een ganse dag achter te laten en het zonovergoten Malmö te bezoeken.

Er is overal veel volk op deze zomerse warme dag. De mensen liggen en zitten in de parkjes en langs het strand, of ze wandelen en doen een terrasje.

Het lijkt wel of de Zweden absoluut van deze schaarse zon willen genieten.
Het valt ons bovendien op hoe rustig iedereen hier is. Er is veel verkeer en toch voelt de stad niet hectisch, want er wordt rustig en zeer hoffelijk gereden.
Wat een verschil met Spanje! Zet hier half zoveel Spanjaarden bijeen en je kan de geluidsoverlast niet aan.

En plaats in gedachten deze stad in België, en je durft de straat niet meer oversteken…

Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 augustus 2012

03 08 Malmö (Zweden)

Terwijl we rijden over de brug, die Denemarken met Zweden verbindt, krijgen we nog meer het gevoel dat we de gewone wereld verlaten richting "vakantieland”. De grens tussen Denemarken en Zweden ligt in het midden van de Oresund brug. Hier zien we het bord "Sverige" staan.

We willen Malmö bezoeken om een stick voor internetgebruik aan te schaffen. We vinden een parkeerplaatsje in het centrum van de stad. Overal staan parkeermeters, dat kan toch geen probleem zijn denken we... we hebben toch een creditcard en voldoende biljetten op zak...

Helaas, we hebben nog geen munten voor de parkeerautomaat, die bovendien onze mastercard noch bankkaart wil aanvaarden. We stappen een winkeltje binnen om raad en eventueel om geld te wisselen. “Sorry “, zegt de uitbater, “het is vrijdagavond (let wel : 15h hè !) en dan kan je nergens meer munten bekomen. Ja, de automaat neemt enkel Zweedse mastercards aan, ongemakkelijk voor buitenlanders. Maar probeer het eens in dat ijssalon om de hoek. Daar lukt het misschien nog wel.”

Aan het ijs kunnen we niet weerstaan. Hadden we genoeg munten gehad dan zouden we die lekkernij gemist hebben… Aan de kassa vragen we om nog meer munten maar ook daar krijgen we hetzelfde antwoord.

Wat nu?

Dan maar de stad in, op goed geluk...en maar hopen dat de controles op de buitenlanders minder streng zijn dan in ons landje.

Wat verder in de stad vinden we een bank. Maar die is op vrijdag al om 15 uur gesloten en het is ondertussen al 16 uur.

We verkennen een beetje ongerust de binnenstad, want hier en daar zien we de politie vlijtig gegevens noteren van auto’s die verkeerd geparkeerd staan, oei oei!

In het toeristisch bureau aan het centraal station vertellen we over ons muntjesprobleem. Zij sturen ons naar een wisselkantoor in de buurt. In het wisselkantoor krijgen we slechts 5 munten, en dus niet meer dan 5... maar we hebben er 8 nodig voor een dagtarief! In een warenhuis kopen we aardbeien en wat groenten en ja... het levert ons net genoeg munten op voor de parkeermeter.

Probleem opgelost! Flink van ons hè! Nu vlug naar de parkeerplaats. Onze Vroem staat er nog steeds, dus niet weggesleept en geen boetepapiertje tussen zijn ruitenwisser. Oef !

Reageer op dit bericht

Donderdag 2 augustus 2012

02 08 Parking Nyborg (Denemarken)

Jawel, het lukt ons om tegen half vijf in de vooravond in Nyborg, Denemarken, aan te komen.

De enorme parking ligt midden in het groen en is voorzien van banken, een restaurantje en een leuk speeltuintje. Het lawaai van de autosnelweg die via de brug naar het volgend Deens eiland leidt, vormt het enige, maar dan ook allesoverheersende nadeel in deze omgeving.

Nu hebben we nog genoeg tijd om de benen te strekken en daar maken we gebruik van. We hadden nog wat deense kronen over van een vorige reis en daarom tracteren we ons op een lekkere maatlijk op een terrasje bij het water, terwijl de meeuwen duidelijk aangeven dat zij ook honger hebben, maar ja, eigen buik eerst he...

Het is aangenaam warm, 25 graden. ’s Avonds spelen we Rummicub. René wint (alweer) glansrijk. Bijgevolg heeft Nelly – (alweer) – geluk in de liefde. Voor elk wat wils!

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van vroem