DE MOORD.

Gelukkig is de mens die niet

achter het geluk aanzit als achter

een vlinder, maar dankbaar is

voor alles wat hem gegeven

werd !


Phil  Bosmans

.


EEN GEDICHT

 Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,

bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed.

 Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag

 en zegt: zijn we in Roden of Den Haag?

 Wat later: kindje ik word veel te oud.

 Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut

 zo ver al van de aarde weggedreven,

 zo moedig uitgestapt en in de ruimte zwevend

zonder bestek en her en der.

 Zij zoekt - het is een S.O.S.-

 haar herkomst en haar zijn als kind

 en niemand niemand, die haar vindt

 zoals zij was. Haar Franse les

 herhaalt zij van haar 8e jaar:

 'bijou, chou, croup, trou, clou, pou, où,

 die eerste juffrouw, weet je wel

die valse ouwe mademoiselle

hoe heet ze nou. Ik ben zo moe.'

 Had ik je maar als kind gekend,

 die nu mijn kind en moeder bent.

Vergeet niet dat elke wolk,

hoe zwart die ook mag lijken,

vanboven ook altijd een zonzijde

heeft.


Friedrich  Wilhelm  Weber

.


Afgelopen

De strijd is begonnen
bijna door de afkick heen
geen drank meer voor mij
nu wordt ik einderlijk vrij
Vrij om te kiezen
geen gif meer in me lijf
dagen zijn beter besteed
het is goed dat ik ervoor streed
strijden om vrij te zijn
dat is altijd de moeite waard
het is een gevecht
maar vrij zijn is je goed recht
gevoelens stormen door elkaar heen
mijn lijf en gedachten worden weer langzaam de mijne
het gif vernijnig verwoestend beest
voor mij is het nu echt genoeg geweest

Een snufje gezond

mensenverstand, een

snufje tolerantie, een snufje

humor wat zou het leven op

onze planeet dan heerlijk zijn.




William Somerset Maugham

.



Op twee slakken

Twee slakken waren al sinds jaren
op weg van Groningen naar Haren.
Ten slotte kwam geheel ontdaan
de oudste aan het eindpunt aan.
Hij slikte en sprak diep bewogen:
'Mijn broer is uit de bocht gevlogen.'

.

ONBESPEELBAAR

Mijn ochtendblad vermeldde pas

Dat 't sportveld onbespeelbaar was.

Geen wonder als je verder leest:

Er zijn twee ploegen op geweest!

Een gelukkig mens vraagt

nooit: waar heb ik dat aan

verdiend ?


Jean de Boisson

Zonder jouw toestemming kan

niemand jou een

minderwaardigheidsgevoel

geven.

.

Het was toch een kind, mijn kind

　ik voel me verscheurd, uiteengerukt, gebruikt
het was toch Mijn kindje en Mijn buik
en ik, ik was erbij, geen trots dat ik het zeg
ik zei wat er ook gebeurt, dit ding moet weg

mijn vriend, hij zou niets weten
ik hield me tijden voor hem in, gewoon vergeten
en genoot van zijn genieten en zijn levenszin
maar kapot was het wel, daar binnenin

geopereerd ben ik, als menselijk alternatief
en waarom, waarom heb ik nu juist dit kind zo lief
en huil ik om haar, kus ik nooit geverfde muren
wat heb ik gedaan, die nonchalante uren

o, ik wil sterk zijn, ook als diep medelijden welt
om mezelf, terwijl het voor hem zo heel heel anders geldt
ik wil niet kwetsen maar wil ook niet lijden
O God, kunt u mij uit deze boze droom bevrijden?

mijn kind, wat heb ik je toch aangedaan
toe, wat nu als we even samen verder gaan
een lichte droom van jij en ik, ach mag ik even
om je daarna voor altijd aan God terug te geven

Geluid wordt stilte

wanneer het eentonig is,

ononderbroken.



Arthur  Verthé

.


buurman's gras

groen is het gras van buurman's gazon,
groener zijn klimop met slingers.
verslagen kijk ik naar mijn kale beton
o, als ik daar eens aan tippen kon..
maar ik heb alleen groene vingers.

Wees als een postzegel, laat niet los

voordat je je bestemming hebt bereikt.



Josh Billings

.


Hij is mijn muze... (Erno )

Je bent zo goed, niet te evenaren
ben je en het staat buiten kijf
mooie kop, sterk karakter, lekker lijf
en ogen om oneindig in te staren

Jij bent mijn allerliefste de meest
begeerlijke man die op deze aardkloot
in het wild los loopt en groot
is mijn verlangen, ontwaakt is het beest

Ik wil je niet temmen want het is juist
de oerdrang die diep van binnen
opborrelt en door de aderen ruist

Kookt, broeit en wacht zonder pijn
op Het hartstochtelijke beminnen
totale overgave, samen één zijn.

Kwispel is zopas ingeslapen, rustig zoals hij was.
Gelieve ons te begrijpen
dat er een tijd geen blogbezoek zal zijn.
Het blog loopt nog door wat er al geprogrameerd staat.
Maar verder vraag ik de rust te respecteren.




 Foto zaterdag 29/08/2009

Wij danken iedereen die met ons meeleefde.

Kerkhofbloemen zijn

tolk van eeuwig aandenken

tot ze verwelken.



Arthur  Verthé

..



Gorter,Gorter!

Gorter, Gorter!
'k Heb uw Meizang willen lezen
Maar begon al gauw te vrezen
Dat het, voor mijn dood, niet uit zou wezen.
Korter! Korter! Korter!

Soms zijn we weldaad,

onbewust, als een fontein

die de vogels laaft.




Arthur  Verthé

.


Vera’s glimlach