Dinsdag 21 september 2010
festival
verleden week nog tegen sofie spincemaille (net ontdekt dat zij een beetje lijkt op juliette binoche) de verzuchting uitgesproken: waarmee ben ik toch bezig?. ik had het namelijk over mijn levenslange liefde voor literatuur en in het bijzonder voor poëzie. een belangstelling die ik met niet zoveel mensen uit mijn naaste omgeving deel. wat hier in halle door de meesten als poëzie wordt beschouwd overstijgt het niveau van de karamellenverzen niet en zelfs in gesprekken met personages uit de cultuursector kom ik tot de ontstellende ontdekking dat hun appreciatie van literatuur populistisch en simpel is. zodra andere regionen worden aangesproken dan emotietjes omtrent het huisje-gezinnetje-kindjes gefrazel is de interesse zoek en als je, zoals ik, de hele zomer enthousiast gedichten van ramsey nasr of de deense ursula andkjær olsen hebt gelezen, haar gedicht tuingevoeligheden vertaald hebt en op je blog geplaatst en daarover wil vertellen, besef je dat je een vreemde dame bent, een gekkin met rare gedachten.
het zit blijkbaar diep, zei eergisteren nog een tedere vriend van me. ik had net mijn teleurstelling omtrent bovenstaand item verwoord, maar je kunt niet zomaar de situatie veranderen, zei hij, het duurt nog eeuwen voor een kleine stad als halle anders denkt en er een voedingsbodem aanwezig is voor interessante literaire en poëtische evenementen. ach, het minste wat ik kan hopen is dat halle vlug een echte voorstad van brussel wordt. argh!
.
(uit een mail naar rose vandewalle)
daarnet nog even op de antwerpse annmarie sauers nieuwe blog gesurfd* om wat achtergrondinformatie op te doen betreffende haar festival*, dat zij organiseerde van 16 tot 18 september 2010 in antwerpen. jaja, eigenlijk moet ik alleen maar schrijven over zaterdag, wat ik met eigen ogen heb gezien, wat ik heb ervaren. de sterren van de avond (peter holvoet-hansen, de duitse dichter fred schywek - uiterlijk een kruising tussen rimbaud en zeg maar, friedrich schiller -) , annmarie sauer, roger nupie misschien) heb ik ter plekke reeds bewierookt en gefeliciteerd. ach, ik stel me aan met mijn complimentjes...
de volgende dag in de morgen zo geen goede commentaren gelezen omtrent peters optreden op zuiderzinnen, tja, ik vind zijn 'kabaal' juist heel meeslepend, zoals ik freds drive ook heel krachtig vond. annmarie een klein zwart prinsesje, die haar prins op het witte paard bewonderend knuffelt, roger nupie die me zei dat hij liever presenteert dan gedichten leest... ach, ach, er is natuurlijk een groot verschil tussen schrijven en performen, een tekst kan oplichten door de voordracht, maar ook in het niets verdwijnen als de juiste accenten ontbreken. er zijn teksten die sober moeten gelezen worden, er zijn teksten die zich uitstekend lenen tot cabaret.
hilde pinnoo vond ik een indrukwekkende zegging hebben, jouw voordracht ontroerde juist doordat je de indruk gaf ook totaal ontroerd te zijn en je tekst helemaal te vertegenwoordigen, ik weet niet of ik het goed uitdruk, heb het altijd gezegd, je hebt een mooie stem, zelfs al vind jij ze bibbertremolo. mijn bobonne had dat ook, vooral als ze zong....
zeker sinds ik weg heb gezien van josse de pauw vind ik dat poezie perfect kan geperformed worden, ik vind josse niet alleen een keigoede acteur, maar ook een echte dichter. ik luisterde ook op internet naar de voordrachten van poetry international 2010 en zag hoe krachtig sommige teksten overkwamen, omdat ze heel goed voorgedragen werden...
stage-diven, je reikt me weer een tof woord aan, lieve rose, en wees maar niet teveel onder de indruk van je vriendinnen, eigenlijk betekent het allemaal niet zoveel, die zogenaamde ervaring.... wie je bent op dit ogenblik, je attitude tegenover de wereld en de anderen, dat is wat telt. zelf heb ik het op dit ogenblik, vind ik, moeilijk, eigenlijk schuilt er een schaduw in mij, een woede en ontgoocheling en gevoel van totaal onrechtvaardig behandeld te zijn, een verdriet, ik weet het wel, uiterlijk neem ik er afstand van, probeer zo positief mogelijk te leven en samen met a. veel te lachen.
ach, als ik zo een beetje rondom me kijk zijn er veel ergere drama's dan wat wij hebben meegemaakt en nog meemaken... het enige wat we kunnen doen is rustig verder leven. en schrijven... ben zo een beetje begonnen met een lang gedicht als invulling van hannie rouwelers uitnodiging (zes dichteressen), niet voor niets is mijn werktitel schaduwvrouw, chlorofyl.
maar het komt er vreemd genoeg hortend en stotend uit, terwijl ik tegen iedereen altijd zeg, dat ze moeten zingen...
hehe, deze mail bewaar ik voor mijn blog!
mvg
nicole
.
op onderstaande foto enkele momentopnamen van net voor het festival. kijk hoe stijlvol rose in het grijs gekleed was. zij liep wel een beetje zenuwachtig rond...
op deze foto, van links naar rechts: rose vandewalle, roger nupie, nicole van overstraeten, lucienne stassaert en de leuke marleen desmet.
jaja, poëzie-optredens vind ik nog altijd het van het en ja,ik kan er veel over zeggen, positieve en negatieve zaken. ik moet eerlijk bekennen dat ik soms binnenpretjes heb als ik ze zo bezig zie, die dichters en dichteressen. zijn zij echt de crème de la crème van de literatuur of een bende aanstellers?
en tout cas (gisteren kreeg n. bezoek van een haïtiaanse vlaamse vriendin die in brussel woont en die grappige franse stopwoordjes gebruikt, ik moet mezelf ook altijd op dat gebied corrigeren, want tja, veertig jaar werken in brussel en een tweetalige opvoeding laat zijn sporen na), rose is op dat gebied van de roomsoort, een crème van een dichteres.
ik publiceer hier niet het gedicht dat zij voorlas, maar een verrukkelijk knispergedicht dat zij schreef over een ardens stadje, hatrival. zij koos dit onderwerp omdat zij toen al een beetje wrevelig stond tegenover een bepaald soort kleffe dorps-en stadsgedichten, die door even kleffe dorps- en stadsdichters worden geproduceerd en die het alleen maar over het eigen gelijk hebben.
poëtische ontroering kan je immers overvallen om het even waar je je bevindt, in je eigen tuin of elders...
* Havenklanken en de liefde. Het eerste kleine Festival van de Europese Dichtkunst brengt een twintigtal Europese dichters van 16 tot 18 September 2010 naar Antwerpen. Dit festival is een onafhankelijk satelliet project bij Roergebied 2010, culturele hoofdstad van Europa.
* http://salon12b.blogspot.com/
het zit blijkbaar diep, zei eergisteren nog een tedere vriend van me. ik had net mijn teleurstelling omtrent bovenstaand item verwoord, maar je kunt niet zomaar de situatie veranderen, zei hij, het duurt nog eeuwen voor een kleine stad als halle anders denkt en er een voedingsbodem aanwezig is voor interessante literaire en poëtische evenementen. ach, het minste wat ik kan hopen is dat halle vlug een echte voorstad van brussel wordt. argh!
.
(uit een mail naar rose vandewalle)
daarnet nog even op de antwerpse annmarie sauers nieuwe blog gesurfd* om wat achtergrondinformatie op te doen betreffende haar festival*, dat zij organiseerde van 16 tot 18 september 2010 in antwerpen. jaja, eigenlijk moet ik alleen maar schrijven over zaterdag, wat ik met eigen ogen heb gezien, wat ik heb ervaren. de sterren van de avond (peter holvoet-hansen, de duitse dichter fred schywek - uiterlijk een kruising tussen rimbaud en zeg maar, friedrich schiller -) , annmarie sauer, roger nupie misschien) heb ik ter plekke reeds bewierookt en gefeliciteerd. ach, ik stel me aan met mijn complimentjes...
de volgende dag in de morgen zo geen goede commentaren gelezen omtrent peters optreden op zuiderzinnen, tja, ik vind zijn 'kabaal' juist heel meeslepend, zoals ik freds drive ook heel krachtig vond. annmarie een klein zwart prinsesje, die haar prins op het witte paard bewonderend knuffelt, roger nupie die me zei dat hij liever presenteert dan gedichten leest... ach, ach, er is natuurlijk een groot verschil tussen schrijven en performen, een tekst kan oplichten door de voordracht, maar ook in het niets verdwijnen als de juiste accenten ontbreken. er zijn teksten die sober moeten gelezen worden, er zijn teksten die zich uitstekend lenen tot cabaret.
hilde pinnoo vond ik een indrukwekkende zegging hebben, jouw voordracht ontroerde juist doordat je de indruk gaf ook totaal ontroerd te zijn en je tekst helemaal te vertegenwoordigen, ik weet niet of ik het goed uitdruk, heb het altijd gezegd, je hebt een mooie stem, zelfs al vind jij ze bibbertremolo. mijn bobonne had dat ook, vooral als ze zong....
zeker sinds ik weg heb gezien van josse de pauw vind ik dat poezie perfect kan geperformed worden, ik vind josse niet alleen een keigoede acteur, maar ook een echte dichter. ik luisterde ook op internet naar de voordrachten van poetry international 2010 en zag hoe krachtig sommige teksten overkwamen, omdat ze heel goed voorgedragen werden...
stage-diven, je reikt me weer een tof woord aan, lieve rose, en wees maar niet teveel onder de indruk van je vriendinnen, eigenlijk betekent het allemaal niet zoveel, die zogenaamde ervaring.... wie je bent op dit ogenblik, je attitude tegenover de wereld en de anderen, dat is wat telt. zelf heb ik het op dit ogenblik, vind ik, moeilijk, eigenlijk schuilt er een schaduw in mij, een woede en ontgoocheling en gevoel van totaal onrechtvaardig behandeld te zijn, een verdriet, ik weet het wel, uiterlijk neem ik er afstand van, probeer zo positief mogelijk te leven en samen met a. veel te lachen.
ach, als ik zo een beetje rondom me kijk zijn er veel ergere drama's dan wat wij hebben meegemaakt en nog meemaken... het enige wat we kunnen doen is rustig verder leven. en schrijven... ben zo een beetje begonnen met een lang gedicht als invulling van hannie rouwelers uitnodiging (zes dichteressen), niet voor niets is mijn werktitel schaduwvrouw, chlorofyl.
maar het komt er vreemd genoeg hortend en stotend uit, terwijl ik tegen iedereen altijd zeg, dat ze moeten zingen...
hehe, deze mail bewaar ik voor mijn blog!
mvg
nicole
.
op onderstaande foto enkele momentopnamen van net voor het festival. kijk hoe stijlvol rose in het grijs gekleed was. zij liep wel een beetje zenuwachtig rond...
op deze foto, van links naar rechts: rose vandewalle, roger nupie, nicole van overstraeten, lucienne stassaert en de leuke marleen desmet.
jaja, poëzie-optredens vind ik nog altijd het van het en ja,ik kan er veel over zeggen, positieve en negatieve zaken. ik moet eerlijk bekennen dat ik soms binnenpretjes heb als ik ze zo bezig zie, die dichters en dichteressen. zijn zij echt de crème de la crème van de literatuur of een bende aanstellers?
en tout cas (gisteren kreeg n. bezoek van een haïtiaanse vlaamse vriendin die in brussel woont en die grappige franse stopwoordjes gebruikt, ik moet mezelf ook altijd op dat gebied corrigeren, want tja, veertig jaar werken in brussel en een tweetalige opvoeding laat zijn sporen na), rose is op dat gebied van de roomsoort, een crème van een dichteres.
ik publiceer hier niet het gedicht dat zij voorlas, maar een verrukkelijk knispergedicht dat zij schreef over een ardens stadje, hatrival. zij koos dit onderwerp omdat zij toen al een beetje wrevelig stond tegenover een bepaald soort kleffe dorps-en stadsgedichten, die door even kleffe dorps- en stadsdichters worden geproduceerd en die het alleen maar over het eigen gelijk hebben.
poëtische ontroering kan je immers overvallen om het even waar je je bevindt, in je eigen tuin of elders...
ochtend in Hatrival
deuren zwaaien open
slaan toe
stemmen waaieren uit
rue de Libin
in een wasbak
vloeit
als van oudsher
water vloeit tijd
*
laatnamiddag
kantje boord zomer
op de wip met de herfst
geen hond die niet blaft
geen schaap dat niet mekkert
telkens weer galmt de kerkklok
door de kuip van het dorp
*
rust komt pas echt
als het koor van de krekels
gaat zwijgen
sterrenstil wordt het
rue de Libin
het woud is nu voelbaar nabij
vossen houden zich klaar
oren gespitst
snuit in de aanslag
de straat is geen straat meer
maar verlengde van woud
is melkweg
hemel heelal
wijl vuurwater
vult onze glazen
verdampt onze adem
diep in september
rue de Libin
à Hatrival
* Havenklanken en de liefde. Het eerste kleine Festival van de Europese Dichtkunst brengt een twintigtal Europese dichters van 16 tot 18 September 2010 naar Antwerpen. Dit festival is een onafhankelijk satelliet project bij Roergebied 2010, culturele hoofdstad van Europa.
* http://salon12b.blogspot.com/
2 reacties op dit bericht
Stadsdichter(s)
In 't kort: blijf schrijven, je weet wat je waard bent.
...