Categorie: cultuur

een primeur voor mijn blog!

dames en heren, hierboven ziet u mijn eerste pop-up foto! klik op de foto van mijn (volgend) bericht en er gebeurt een wonder!

hoe dit bericht is ontstaan, vertel ik direct.

probeer al sinds enige weken (!) een mij door stef demol van 5th Art Photography toegestuurde foto omtrent het (reeds voorbije), evenement poëzie in pixels* in het juiste formaat op mijn blog te plaatsen. maar de pogingen mislukten telkens. ik kreeg alleen maar een kleine foto op de pagina. heb dan maar voor een oplossing gekozen, waarbij ik een foto zonder tekst publi (die een pop-up foto blijkt te zijn, stef had dat per toeval ontdekt) en een foto met tekst, die niet kan popuppen.

bij mij dus altijd bovennatuurluijke toestanden...

ik zei hierboven wel: sinds enige weken. niet alleen zat ik technisch in de knoei, ook geraakte ik niet bij mijn blog....

vermits ik mezelf maar een paar uur in de vroege ochtend mijn schrijfplezier gun en tegelijk met een redelijk ingewikkelde literaire tekst bezig ben, verlies ik altijd mijn concentratie.

omdat mijn huisgenoten tegenwoordig ook een vreemd soort bioritme vertonen, geraak ik soms moeilijk bij de pc. zij leven eerder 's nachts en ik ben een supervroege vogel. wj slapen alledrie slecht en soms ontmoet ik mijn huisgenoten op momenten dat ik wil schrijven. hun moves gebeuren juist wanneer ik aan het tokkelen ben, en dat zorgt bijwijlen voor hilarische toestanden. aan sommige teksten schrijf ik met moeite 1 paragraaf per dag,

oef! en dan  begint mijn pc ook nog paranormaal te doen!

.

poëzie in pixels was een tentoonstelling ingericht door de eerste halse stadsdichter geert vanhassel:  zijn gedichten op canvas, met op de achtergrond een foto van stef. een geslaagde combinatie, dat wel, maar ik vroeg me soms af: is het gedicht nu belangrijk of de foto? soms vloeiden de twee harmonisch samen, in perfecte samenzang. soms overheerste echter de foto, soms het gedicht - een moeilijke oefening!

alhoewel het op de vernissage wemelde van volk, kon ik toch dit verrukkelijk gedicht + foto selecteren, dat u ziet popuppen.

witte suiker is relevant voor wat geert tijdens zijn stadsdichterschap eigenlijk wou verwezenlijken: poëzie naar de mensen toe brengen.

dit fris en charmant gedichtje, lichtvoetig en toch sterk, dat eigenlijk de uitwerking is van een eerste sensuele (kinderlijke) ervaring van sneeuw, is absoluut toegankelijk voor iedereen. een tiental verzen, meestal enkelvoudige zinnetjes in heldere taal, zonder ingewikkelde woorden.

toch wel beeldspraak:

een metafoor (suiker - eigenlijk op zichzelf al een metafoor voor sneeuw-  dwarrelt neer, mijn verste peuteranalyse),

een vergelijking (smaakloos, net als de wereld),

een personificatie (en toch leveren de weergoden uitgerekend dan hun mooiste schilderij af). 

dan komen vier ultrakorte verzen met een (taalkundig abstract) onderwerp, een koppelwerkwoord en een gezegde (vb: haast lijkt ondergesneeuwd). het gedichtje eindigt met een kleine anticlimax: het sneeuwlandschap verdwijnt door het strooizout, dat het zwart van de aarde weer zichtbaar maakt.

dit stukje poëzie beantwoordt aan alle traditionele wetten van verdichting, poëtisch taalgebruik, lay-out...  en verbeelding ook. want wie dit leest en een ietsiepietsie verbeelding heeft, kan beginnen dromen. wie nuchterder is, geniet van de speelse moves van geerts poëzie, en huppelt van de aanblik van een sneeuwlandschap naar momenten van innerlijke onthaasting. tot de realiteit weer opdoemt!

maar op de achtergrond, ergens in ons brein, zindert een verrukkelijke print van een sneeuwlandschap, versierd met een wondermooi gedicht.

of is het nu omgekeerd?

* zie aankondiging: 'De Halse stadsdichter Geert Vanhassel en fotograaf Stefaan Demol van 5th Art Photography slaan de handen in mekaar voor de unieke tentoonstelling ‘Poëzie in Pixels’ op 13 & 14 april in de ‘Oude Post’ in Halle .

‘Poëzie in Pixels’ is een tentoonstelling waarbij een fotograaf dicht met pixels en een dichter fotografeert met woorden.

for money, sofie lachaert, zie ook http://www.lachaert.com/

.

oef!

zondag 24 maart was het passa porta festival in brussel.

ik kreeg een enthousiaste mail: 'pp was super. heb ook poolse dichter gehoord die in jouw poëzie voorkomt. moeyaert was beminnelijk, wieringa een gedreven verteller, terrin very cuite, de ijslanders gevat en grappig, noteboom een lieve opa en barnes een gentleman.

en dan ook een berg profiterolles met chocolade in de galerij.

volgende keer kom jij gewoon mee! w.

.

maar zondag 24 maart was het ook de laatste dag van de design-tentoonstelling for money in de oude post en ik moest suppoosten.

my god! in de vroege ochtend lag er tien centimeter sneeuw! dacht eerst: daar geraak ik nooit, het is spiegelglad buiten. maar a. gaf me moed: hij zou meelopen tot aan de galerie. tot ieders verbazing kwam er die dag veel volk. was de tentoonstelling tot nu toe een grote flop... dan ontpopte deze afsluiter zich als een daverend succes!

heb een raar gevoel over for money: een kunsttentoonstelling? of een tentoonstelling over geld, vooral interessant voor muntverzamelaars, bankbedienden, drukkers, geldwisselaars en andere weirdo's? alhoewel ik dol ben op avantgarde, vind ik bijvoorbeeld een stapel fake bankbiljetten van 50 euro verpakt in een verkreukeld plastiekje en gepresenteerd op een houten palet, pure rommel.

ach! de japanse kunstenaar katsushika hokusai* maakte tijdens zijn leven dertigduizend boekillustraties, theaterprogramma's, schilderijen en prenten. hij beweerde op zijn zeventigste dat wat hij voordien getekend en geschilderd had pure onzin was, dat hij nu maar pas iets begon te snappen van schilderen. nochtans realiseerde hij zijn meesterwerken net voordien, tussen zijn zestigste en zeventigste levensjaar. sommige (jonge?) hedendaagse kunstenaars (designers?) zouden aan dit verhaal een puntje kunnen zuigen en niet om het even wat voorstellen als sacrale kunst - en zeker zichzelf niet beschouwen als een nieuwsoortige god!

.

het zijn vooral de dames-designers die deze tentoonstelling hebben gered. wat zij toonden, was verrukkelijk mooi en ingenieus en grappig tegelijk. daarom in deze reportage een kleine feministsche kijk op for money...

hilde dedecker bijvoorbeeld maakte schitterende juwelen van centjes. heb haar website bezocht en ben er werkelijk van in de wolken:

http://www.hildededecker.com/works/parures/








tine de ruysser ontwikkelde een project waarbij ze japanse origami-technieken gebruikt om van papieren geld fantastische juwelen te maken.
ook haar website is de moeite waard: www.tinederuysser.com







benedicte lobelle maakte een soort kijkdoos, een brandkastje bekleed met spiegels. in dit kastje kleefde zij muntjes met daarop een tijdsaanduiding: het is alsof zij de tijd, duizendmaal weerspiegeld, insloot in een brandkast... dit is een eigen interpretatie, maar ik heb er waarempel een gedicht bij gemaakt, zozeer vond ik de spiegeleffecten weird:


de wonderen van de wereld
gedicht geschreven in galerie de oude post en opgedragen aan de poolse dichter adam zagajewski

de vraag die wij ons moeten stellen is de volgende

zingen wij over de wonden van de wereld

of zingen wij over de wonderen van de wereld

zingen wij over de beschamende oorlog in afrika en in arabië

over roemeense ezelkadavers in onze lasagne

of over la mediterannee waar het niet meer zalig toeven is

de overheid besteelt mensen pikt hun spaargeld

 

of zingen wij over de bloei van de forsythia in het vroege voorjaar

het chinees klokje, de winterharde heester

die met zijn gele bloempjes in het straatbeeld opduikt

mijn keuken doet knallen

(mijn tuinvrouw snoeit mooie takken zet ze in een vaas)

 

laten we in de zon zitten en sprookjes vertellen

zei de gepensioneerde kunstschilder

laten we ophouden met het verkondigen van de gruwel

de straten niet langer volhangen met angst en verschrikking

maar kleine kleurrijke objecten spiegelen

zodat we het gevoel krijgen

deel uit te maken van de oneindigheid

 

de actrice, zij lachte bij elke opmerking van de kunstschilder

en verzonk in spiegels die eindeloos de tijd reflecteerden

 

de dichter, hij zag dat het goed was

en dronk op het winters terrasje van café blue note

een rochefort tien, een dijk van een bier

de beste trappist ooit 

*http://4money-vondel.tumblr.com/
*er loopt op dit ogenblik een tentoonstelling over hokusai in het museum voor het verre oosten: http://www.kmkg-mrah.be/nl/expositions/hokusai