Maandag 11 februari 2008
mijn duifke

Enkele weken geleden zat er een duif aan de achterdeur van mijn huis, ze leek niet zo bang, dus dacht ik dat het een vliegduifje was dat even de wijde wereld in wilde in plaats van te wachten tot ze mocht vliegen van de "duivenmelker".Het eerste wat ik deed, was kijken of ze geringd was. Dat was niet het geval, dus kon ik al geen contact opnemen met de eigenaar van het beestje.Ze vloog niet weg toen ik dichter bij haar kwam, dus ofwel was ze gekwetst, ofwel was ze echt wel heel gewoon geweest aan mensen in haar omgeving
Omdat ik in de tuin waar ze zat, toch elke dag eten strooide voor de vogels (vetbollen, boterhammen, zakje met nootjes) wist ze al vlug dat ze hier niet zou verhongeren.
Het was een lust, te zien hoe ze iedere dag haar buikje vol zat te eten. Het huisje dat in de tuin hangt, palmde ze al vlug in , het was nu "haar huisje". 's Morgens als ik nu buiten kom, zit ze nog steeds in haar warme nestje en maakt dan even plaats door op de omheining te gaan zitten, dan weet ze dat ze weer een nieuwe maaltijd krijgt..ik denk niet dat ze nog vlug op zoek zal gaan naar een nieuw "baasje", ze heeft hier immers al wat haar hartje (en buikje) lust en een dakje boven haar hoofd voor de nacht., ze ziet er heel gezond uit ,wel wat "struis" maar daar heeft ze duidelijk geen last van want ze vliegt heel charmant boven de daken uit...
Van mij mag ze blijven, het is nu "mijn duifje", zolang zij zelf wil...
.
Geschreven door YESSIE om 00:00
Reageer op dit bericht


