belevenissen bij de helpdesk

Een klein verhaaltje van twee jaar geleden.

Twee jaar geleden was ik op "kort verlof" in Limburg met een vriendin Lisy om te gaan rijden met onze koersfiets. We logeerden daar dan bij een goede vriend Medard (in Neerpelt).
We zorgden  voor de twee honden TEX en CHICCA, (een border collie en een jack rusell) en voor de twee paarden en ezel. Er was ook een poes die juist kleintjes had gekregen. 
Op een dag kwamen we terug van een rit , en Chicca kwam naar ons gelopen met een poesje in zijn bek. Hij had het gevonden tussen de stapel hout die er lag om de houtkachel aan te maken. Wij wilden het poesje terug doen naar moeder poes maar we vonden deze niet direct. Ondertussen was Chicca al met drie poesjes komen aan dragen.
De kleine poesjes wilden zogen bij  moeder poes maar die was om de één of andere reden niet aanwezig op dat moment.
Chicca, de jack rusell probeerde ondertussen een goede vervangmoeder te zijn voor de drie poesjes. Toen Tex er ook bij kwam zitten, grolde Chicca naar hem, zij wilde de poesjes alleen bij haar hebben en voor hen zorgen. Na veel geroep is de moederpoes terug gekomen en moesten we de kleine poesjes aan haar terug bezorgen, wat Chicca dan weer heel erg vond....
We hebben de poesjes, tesamen met de moederpoes dan boven op "het schelft" gezet, zodat Chicca er niet bij kon (ook naar ons  gromde Chicca toen).
 

MINOU was daarstraks opeens weg, ik wist niet waarheen, en Guido wist het evenmin.

Guido moest de nieuwe kleerkast die ik gekocht had, nog in elkaar zetten, en we waren al vlug vergeten dat we Minou niet meer zagen. Toen we boven kwamen zag ik nog juist een kopje onder het achteruit gegooide dekbed en sprei komen. Minou was in bed gekropen.

Ze wilde zich nog vlug verstoppen zodat ik niet zou zien dat ze in bed lag, maar ik was de camera al halen om dit op de gevoelige plaat te zetten.

Toen we echter te veel lawaai begonnen te maken, Guido was natuurlijk de kast ineens aan het zetten, verdween ze weer met de noorderzon, naar beneden waar ze tenminste wat “rustig” kon slapen.

We hebben weer chance gehad vandaag, want we zijn met de tandem naar Lommel kunnen rijden langsheen het kanaal zonder een bui op ons dak te krijgen.  Vertrekken in Turnhout en dan in rechte lijn naar “De Blauwe Kei”.

Het was voor mij een grote inspanning, maar ik heb het toch gehaald, al deden mijn bovenbenen wel wat pijn toen we terug thuis kwamen. Geen conditie meer….

Toch een 60 tal km , als we dat elke week eens een keertje kunnen doen, dan komt de conditie ook wel in orde.

De andere dagen zouden we wat op de rollen moeten rijden, maar ja, we kennen dat, goede voornemens genoeg ,maar echt doen, dat is wat anders.

We rijden natuurlijk liever in de buitenlucht dan op de rollen, maar altijd laat het weer in ons apenlandje dat niet toe…

Toch een paar foto’s die we vandaag gemaakt hebben.

Deze constructie werd verleden jaar gemaakt ter hoogte van Reties grondgebied (ook langs het kanaal), op het einde is er een vogelkijkhut .


Deze foto werd gemaakt vanop de brug die naar de vogelkijkhut leidt.


aan brug 4


Aan de vogelkijkhut


Op de brugconstructie


Aan het restaurant " de zeven heerlijkheden".





 

Officiële mededeling:  

De Regering heeft medegedeeld, dat het Landsymbool wordt vervangen door een condoom.
Dit omdat het meer weergeeft waar de Belgische politiek voor staat.
Een condoom staat inflatie toe, stopt productie, vernietigt de volgende generatie, voorkomt een hoop gelul en...  

Tengevolge van mijn fietsongeval, breng ik drie-tot vijfmaal per week een bezoek aan de kinesiste.

Enkele weken geleden hing er in de wachtzaal een foto van een blind meisje dat ons aller hulp vroeg om dopjes van cola, limonade, enz…te verzamelen.

Ook de dopjes die op melkkartons zitten mogen bijgehouden worden.

Het meisje heeft reeds een blinde-geleidehond maar die wordt een beetje oud en mag binnenkort op pensioen. Daardoor moet er voor haar een andere hond opgeleid worden om de taak van Bengo (haar geleidehond die ze nu heeft) over te nemen binnenkort.

Dit kost heel veel geld en die kosten probeert ze te betalen door de ingezamelde  dopjes te verkopen aan een bedrijf die er duurzame paletten van maakt.

Voor verdere info: surf naar www.dopjesactie.be of

www.geleidehond.be

Op deze sites staan ook de plaatsen waar je de dopjes kunt afleveren.

Ik was van de eerste seconde warm gemaakt voor dit project en let er stellig op dat ik geen dopjes weg gooi. Ik hoop dat jullie allemaal hetzelfde doen, want stel dat je zelf ooit blind wordt en een beroep moet doen op mensen …..

 DANK AAN JULLIE ALLEMAAL

In totaal hebben 12 Amerikanen op de maan gewandeld, allemaal tussen 1969 en 1972. Daarvan koos een aantal na hun glorieuze reis voor een opvallende, nieuwe loopbaan.

 

ALAN BEAN was de vierde man op de maan. Hij nam ontslag bij NASA in 1981 om zich volledig op zijn grote passie toe te leggen: schilderen.Hij drijft de prijs van zijn werken op door korreltjes maanstof in de verf te verwerken.

EDGAR MITCHELL was de zesde man op de maan. Hij ging pas echt zweven toen hij weer terug was op de aarde ! Hij is de oprichter van het Institute of Noetic Sciences, dat cursussen aanbiedt als "spiritueel mentorschap"en "de 7 wetten van heilig activisme.

JAMES IRWIN was de achtste man op de maan. Hij voelde tijdens zijn maanreis de aanwezigheid van God en ging terug op aarde op zoek naar de Ark van Noah. Tevergeefs.

(uit QUEST van augustus 2007)

Ook vandaag had ik me laten overhalen om met de tandem te gaan rijden, terwijl ik er geen flauw idee van had, hoe hard de wind zou tegen blazen! Heb ik me daar gezweet.

We  reden van Turnhout langs het bels lijntje naar Baarle Hertog, vervolgens naar Castelré (ook Nederlands grondgebied) en van daar naar Minderhout, Wortel, Merksplas (waar we even “binnen gewipt “ zijn bij mijn zus  (maar die was natuurlijk weer eens niet thuis , schoonbroer JEF wel en die hebben we dan maar even aan het werk gezet om koffie te zetten voor ons).

 Jef zegde dat ik juist een “kalkoen “was. Ja, ik zag er zo wel uit denk ik, knalrode kop van het duwen tegen de wind in.

Dit is een monumentje dat gemaakt is ter herinnering van de eerste luchtpost per ballon in 1870 . Deze ballon vloog het traject Castelré - Parijs.(het monumentje staat RECHTS !! )


Ook in Castelré


 

Als het droog weer is, dan gaan we "tandemen" (zelf uitgevonden woord voor "met de tandem rijden". Maar eerst even een bezoekje brengen aan mijn moeder in het rustoord, zij is dementerend en het is altijd geen lolletje om haar te bezoeken omdat ze alles wel honderd keer vraagt, dan moet je steeds hetzelfde antwoorden en daar word je zo moe van. Maar wie weet hoe worden we zelf nog....dus moeten we even tijd vrij maken , het blijft tenslotte je moeder.
Om twee uur zijn we eindelijk klaar om met de tandem te vertrekken, nadat ik wat knooppunten bijeen heb geschreven.
Het was weer de moeite waard, de herfst is wondermooi...
We volgden de knooppunten 1,68, 72, 60, 73, 81, 80, 86, 77, 76,74, 75,78, dan richting knooppunt 90  maar voordat dit knooppunt bereikt wordt, links afslaan en zo langs het fietspad naast de spoorweg terug naar Turnhout. Deze route is goed voor een veertigtal km.
 Je doet de volgende gemeenten aan: Turnhout, Vosselaar, Beerse, Vlimmeren, Gierle en de Lilse Bergen.





Enkele foto's van vandaag.

Dit prachtige bos heeft een oppervlakte van meer dan 800 ha.

Het is een wandeling van 9 km (met 1 extra km als je rond het mooie vennetje wandelt dat je tegenkomt als je bijna aan het einde van de wandeling bent). Het vertrekpunt van deze wandeling  is aan het Ontmoetingscentrum “De Wouwer” Aan de kerk van Ravels is een parking waar je de auto kan zetten.

Wij deden de wandeling met ons drietjes : Guido, Rinda (mijn dochter) en ikzelf;de hondjes van Rinda waren natuurlijk ook van de partij….die laten we niet thuis !

Vandaag hebben Rinda en ik geluk gehad want we waren in de voormiddag vertrokken voor een wandeling in de Turnhoutse bossen, vertrekkend alweer dichtbij de jachthaven. De Vennenwandeling is 8,5 km(verkorte versie, de lange versie is 15 km!), we hadden dus wel even te gaan, maar we zijn toch droog thuis gekomen. In de namiddag was het echter weer van dat typisch herfstweer, en daar hoort ook af en toe een regenbui bij.
Toch enkele foto's van de ontspannende wandeling.

Zondag was het weer mooi weer, een beetje mist in de morgen, maar die trok vlug op zodat ik met mijn dochter Rinda en de twee hondjes kon vertrekken voor de Looypadwandeling in Turnhout.
Ook hier in de bossen is het supermooi in de herfst, daar moet je echt niet ver voor rijden.De Looypadwandeling is maar 7,5 km, ver genoeg voor mij momenteel.Deze wandeling vertrekt aan de jachthaven in Turnhout langs het kanaal.

 Deze bloempjes stonden gewoon tussen de stenen,heel fel oranje, heel mooi.


En foto's van paddestoelen maken, kan ik toch nooit laten in de herfst.


De hondjes amuseren zich maar luisteren niet altijd goed.


En Rinda kijkt een beetje sip, met reden , ze had juist haar werk verloren.Ondertussen, na twee dagen heeft ze al ander werk gevonden.

We reden van Turnhout naar Sint Jozef Rijkevorsel, en vandaar de knooppunten 30, 31, 7, 6, 3, 2, 1.

Het weer was picobello om te fietsen, niet te koud, niet te warm.

En dit is onze nieuwe tandem !!!


Voor diegenen die zin hebben om er ook eentje te kopen, het merk is VIPER....(wordt geleverd met twee zwarte zadels natuurlijk, het mijne is van mijn koersfiets gedaan, omdat ik dat gewoon ben )

 

De Thaise olifant Mosha was nog een baby toen ze haar rechtervoorpoot verloor door op een mijn te trappen.
Het Elephant Hospital in het Thaise Chiang Mai, het allereerste olifantenhospitaal in de wereld, heeft daar iets op gevonden: een kunstpoot.
De 3.000 kilo zware kolos moest eerst worden geopereerd vooraleer het hulpstuk kon worden gemonteerd. Ondertussen kan Mosha zich al goed verplaatsen.
Hij was in België te zien tijdens de opening van de Elephant Parade op 5 september ll. Ook in 2007 was hij al eens in België.

DE KONIJNENFLUISTERAAR

In Nederland is duidelijk niets te gek. In Leidschendam schrikt men er alleszins niet van op als er iemand voorbij wandelt met een konijn aan de leiband. De kans is trouwens groot dat het Bernice Muntz is.

Bernice is een konijnenfluisteraar die middels een speciale training elk stampertje zindelijk weet te maken en bovendien langoor leert om aangelijnd op wandel te gaan. Haar eigen konijn Diesel was overigens “proefkonijn” voor haar ongewone konijnencursus. Diesel reageert ondertussen als een hond op allerlei commando’s : hij doet zijn behoefte als hij wordt uitgelaten en gaat braaf liggen om zijn nagels te laten knippen.

Bernice runt overigens een eigen hondenschool.

Ze vindt het belachelijk dat konijnen de hele dag passief achter tralies zitten.”Daar worden ze doodongelukkig van ,

een konijn moet kunnen tikkertje spelen, snuffelen en rondspringen, net zoals in de vrije natuur” aldus Bernice.

(mijn poes Minou en Bolleke, het konijntje dat ondertussen gestorven is). 

Gisteren, zondag was het mooi wandelweer. Hoewel het dan erg druk is aan het kanaal, ga ik toch graag eens de beentjes strekken om terug wat conditie op te bouwen. Ik had het al wel een paar keer geprobeerd om terug "in form" te komen, maar wanneer ik dan terug zo ziek werd en zoveel pijn had aan mijn hand, dan stond de conditie terug op nul.
Toch effe doorbijten en enkele km stappen dan...

Aan het kanaal.



Kijk eens hoe deze struik moeite doet om niet te moeten buigen voor de grillen van de herfst. De meeste bladeren zijn nog helgroen, terwijl er toch enkele al oranje-rood gekleurd zijn.



Deze eenden staan vredig met de koeien tesamen in de wei, misschien zijn het twee voetbalploegen die het straks tegen elkaar gaan opnemen !!!


Ik had ook een half brood mee genomen om de ganzen te voederen die langs het kanaal lopen.


En nu nog iets heel anders.
Enkele weken geleden heb ik een behandeling ondergaan om mijn hand te genezen. Deze behandeling werd mij voorgesteld door een dokter van het revalidatiecentrum te Brecht, en bestond er in een baxter te laten inlopen in de arm. Dit duurde maar twintig minuutjes en zou binnen de tien dagen resultaat moeten opleveren (deze baxter wordt normaal gezien enkel gebruikt om osteoporose te behandelen) .
De baxter heeft zijn werk goed gedaan , ik heb nu veel minder pijn en veel meer beweeglijkheid van mijn gekwetste hand . Je zal het waarschijnlijk niet vlug horen zeggen van een vrouw maar ....wat doet het deugd om terug te kunnen afwasen, strijken, poetsen enz...
Kijk maar hoe ik glunder nadat ik het goede nieuws gehoord had van de dokter deze namiddag.


Nadien zijn we de hondjes van mijn dochter Rinda gaan ophalen , en hebben we nog een wandeling gemaakt langs de Mellevijver in Turnhout.



Guido met Lucky, de keeshond van Rinda



En Laika, de labrador, sprong zomaar in het water, wat hem nadien een " stinkend geurtje" bezorgde...

Canadese eenden op de Mellevijver

VITAMINE K2

Voor sterke botten en schone bloedvaten

 Hoewel reeds langer bekend was dat vitamine K2 een gunstig effect op botten heeft, is nu ook het achterliggende mechanisme ontdekt. In een onderzoek onder 350 vrouwen na de overgang werd bevonden dat bij inname van een vitamine K2 supplement, de botten, juist op kritieke plaatsen zoals de heup, dikker worden, en dus minder snel breken, terwijl in de placebogroep de botsterkte juist afnam met ongeveer 1,5 % per jaar !!

Ook op verkalkte bloedvaten werd een opzienbarend effect gevonden. Nadat de onderzoekers eerder in een diermodel hadden aangetoond dat vitamine K2 de verkalking van de bloedvaten remt, is nu ook gevonden dat reeds gevormde kalkmassa’s uit de aderen verdwijnen bij inname van een hoge dosis vitamine K2

Spijtig genoeg vinden we in het westen zeer weinig voedingsstoffen waarin deze vitamine aanwezig is (in kaas wel maar in zeer lage dosis)

In het Japanse natto-gerecht is deze vitamine wel overvloedig aanwezig.

In Nederland is er reeds een voedingssupplement aanwezig bij de apotheker of drogist. Ook in andere Europese landen zal het product op de markt komen.

(uit”Wielrijder en biker”, het tijdschrift van de Vlaamse Wielrijdersbond)

Hier nog enkele foto's van ons laatste tochtje met de geleende tandem, dit was op zaterdag 20 september en ging langs de knooppunten 90(baan van Turnhout naar Kasterlee ter hoogte van Zevendonk), 89,28,64, 62, 63, 32, 4 ,1.
Op ons tochtje kwamen we langs Corsendonck, en langs een boerderij waar je een lekker ijsje kan eten buiten, natuurlijk met melk van eigen koeien...
Het was maar 35 km maar toch plezant.







En nu maar hopen dat onze eigen tandem vlug in de winkel zal zijn, hij is in ieder geval besteld...het wordt een VIPER !!!