Dinsdag 2 december 2008
Proloog
Dit is het verslag van mijn jarenlang gevecht tegen chronische rugpijn. Het begint in 1982 met een banaal sportletsel, maar evolueert met de jaren tot een hallucinante strijd op leven en dood. Talloze diagnoses, verschillende operaties waarvan een bijna fataal afloopt.
Pijn is niet levensbedreigend maar het is dodelijk voor de levenskwaliteit. Je voelt je opgesloten in een gevangenis met onzichtbare muren. De pijn beperkt je in alle activiteiten, in al je sociale contacten. Pijn is een rood lampje, een alarm, een loeiende sirene. Maar je bent de enige die ze hoort. Pijn is een sluipend gif, onmeetbaar en daardoor geminimaliseerd en genegeerd. En zo verlies je gaandeweg het enige dat je nog in leven houdt: de hoop.
Geen enkel feit in dit verhaal is verzonnen, het is de brutale realiteit. En die is soms sterker dan de beste fictie.
2 reacties op dit bericht
uk replica watches
affect your aeon in a knee-jerk appearance by cutting a affluence on your wrist-or about clearly alienated that. He sees a replica rolex as a absorption of not just a man's coffer annual but of his style.
Lage rugpijn
Vlak na de operatie ging alles tamelijk goed maar nu heb ik elke dag meer en meer
rugpijn en uitstraling in rechterbeen en voet. Ik lig meer en meer op bed omdat de pijn dan
beter te verdragen is, ik word depressief want de levenskwaliteit is nul.
Iedereen zegt dat het nog te vroeg is om te oordelen maar ik voel nog geen enkele verbetering, integendeel !