De auto...de vrijheid....( Meneer Onzin)

Volgens de Romeinse blijspeldichter Plautus (250-184 v. Chr.) was de ene mens een wolf voor de andere...We mogen de wolven geen geweld aandoen, maar we vinden dat de wolven meer respect voor de anderen in de roedel opbrengen dan de mens...Daar dachten we aan en ook aan ons vorig stukje, toen we de Hoge Heren van hypocrisie door de mangel haalden, helaas. Een cartoon van Marec, meestal niet bang de harde waarheid te tekenen , deed ons huiveren...Een man met een blauw oog en bloedneus en een  tas vol herinneringsbeeldjes  uit Zillebeke zei het volgende: " We hebben nogal moeten vechten om eraan te raken". Juist, hoe cynisch kan een mens zijn...Vechten voor een symbool van " Nooit meer oorlog"...!?!?. We moeten toegeven de mensen van dit zo bewonderingswaardig project, een beelje voor elk Belgisch slachtoffer van de Grote Oorlog, hebben de meute volledig verkeerd ingeschat en hadden blijkbaar nog nooit van Plautus gehoord. Wie een beetje nadacht wist dat het gros met ebay-gedachten er op zou afkomen...ze hoorden de euro's al rinkelen.Eigenlijk ging het al verkeerd van in den beginne. Voor elk slachtoffer zou een anoniem beeldje worden gecreëerd. Nu waren er al een hele hoop die hun naam in het "kunstwerkje" krasten en dit met de hoop het  zelf later weer terug te vinden...Dat was niet de bedoeling, uiteraard. Op FB kunnen we bovendien lezen hoe verzamelaars met schuim op de lippen de beeldjes op de waarde controleerden en het waren niet steeds mannen. Integendeel. Beeldjes die niet voldeden wierpen ze, we schreven bijna achteloos, maar het was eerder met een minachtende  kracht zodat ze al of niet stuk gingen...We proberen ons in de geest van die mensen in te leven...Stel dat je nu zo'n beeldje op het salontafel hebt staan...zal het indruk maken op het bezoek? Nu althans niet meer als ze weten hoe er voor gevochten werd...Nooit meer oorlog. Voor ons , we  zijn wellicht alleen, was het hele project er niet moeten komen. De vele goed onderhouden kerkhoven, doen er (meer) voldoende aan herinneren wat er daar voorgevallen is...en dat we respect hebben voor de vele offers... Alleen al het Studentenkerkhof in Vladslo, waar het Ouderpaar van Käthe Kollwitz prijkt, is op zich al een aangrijpend bewijs...Naar het schijnt zou iedereen die een  herinneringsbeeldje verkoopt streng gestraft worden. We hopen het van harte en zijn eerlijk, we zullen degene die we mochten betrappen : aandragen. Na de twee stukjes komen we tot het besluit: nooit meer oorlog  is een utopie, vooral nadat we de grijns van graaiende wijven op tv zagen. Excuseer, veritas vincit!  

We vernamen, een poosje geleden, dat ons geboortehuis gesloopt werd. Aanvankelijk lagen we daar echt niet wakker van, maar toen we op FB  foto's zagen van het  platgewalste pand, begonnen toch de vele herinneringen hun werk te doen...We dachten toen even aan "Jeugd" van Ernest Claes: hoe hij zijn geboortehuis beschreef, oud weliswaar, maar met vele hoekjes en plekjes waar van alles te beleven was, maar vooral geen moderne dingen, die de charme van een huis niet vooruit helpen. Ekektriciteit was er, maar heel primitief, dus de kaars met kaarsenpan was steeds bij de hand. Waterleiding kwam er later, maar toen waren we al naar kostschool vertrokken. Begin jaren zestig van de vorige eeuw verkochten moeder en vader het huis, want ze hadden genoeg gewerkt...Ze zochten rust in een buitenwijk van de stad en gelijk hadden ze. Velen begrepen niet dat een paar, dat ergens een heerlijk leven had opgebouwd, er zo maar van ondertrok. Wij weten het wel...Vader kon de bemoeizucht van de pastoor niet langer meer dulden, bovendien was ie dan dichter bij de abdij, waar zijn dochter moniale was, en waar hij "huishovenier" werd...Hij beleefde er een fantastische ouwe dag, veel te kort weliswaar...We hebben de verhuis helpen doen, een vrachtwagen overvol...Vooraleer we begonnen te laden , kwan vader plots met wat ons twee ijzeren buizen leken, opdagen. " Weet je wat het zijn?". We wisten het. Het waren twee lopen van  mitrailleurs, die de Duitsers op de vlucht in 1944 weggekeild hadden. Het was een woelige nacht geweest met steeds aanrollende voertuigen, een leger op de vlucht. Een Pool, in het Duitse leger verplicht ingelijfd, was van een tank over de omheining van een tuin gesprongen. Dus grote commotie des morgens en samen met broer hadden we alle tijd om weggeworpen dingen te zoeken. De twee lopen hadden we onder de pannen  van het oude duiventil , niet meer gebruikt tijdens de oorlog, gestoken. We hadden de speelgoedman in gedachte...Geregeld kwam ie aan de schoolpoort met speelgoed ( draaitollen, gewone tollen, bikkels, pezen, knikkers...uiteraard ook poppen) staan. Broer had ooit eens een pracht van een tol "gekocht" voor een schoendoos vol  hulzen en kogelkopjes. Wat zouden die lopen niet waard zijn, nietwaar? De hele verhuis  werden daardoor herinneringen op gehaald...en de twee lopen hebben alsnog dienst gedaan, want vader kon het niet laten, want in zijn nieuwe woonst fabriceerde hij een klein duiventilletjes en een rennetje voor een paar hoenders. De twee lopen dienden als paal om de draad aan vast te maken...Van de week werden de herinneringen nog scherper gesteld...Tijdens het wachten op het middagmaal zaten we aan de dis met een vork te "spelen" en plots zagen we op de rugzijde helemaal onderaan: het woord 'blancadur' geperst dan  een Duitse adelaar die een cirkel omklemde waarin een Swastika en dan de hoofdletter M. De aandacht voor het middagmaal was weg...Wat zou dat allemaal betekenen en hoe komt dat bij ons thuis...?

Internet bracht uiteraard de oplossing. We zochten zelf, maar een aandachtige vriendin deed het ook en we kwamen tot het volgende: de M verwijst naar de Kriegsmarine  ( als de adelaar vliegt naar de Luftwaffe), bancadur is een zeer speciale legering die werd gebuikt in Nazi-Duitsland...Problemen opgelost...Ja en neen...Hoe zijn de drie lepels en twee vorken   in onze keuken terecht gekomen...en waarom zagen we het nu maar...? We weten het niet, maar vermoeden slechts. Toen de schoonouders gestorven waren , werd de huisraad onder de kinderen verdeeld...en gezien de schoonvader sedert juni 1940 in het verzet was ( Het Geheime Belgisch Leger) en op het einde deelnam aan de Slag van de Moerbrugge en in de omgeving van Knokke   vermoeden we dat hij bepaalde bezittingen van Duitse gevangenen meenam...Bij  de verdeling dan bij ons gekomen. Dat het niet vroeger gebeurde  is praktisch zeker, want Filip , de oudste ( nu reeds 11 jaar geleden gestorven,  was behept omtrent alles van WO II en zou het zeker gezien hebben...en we zouden de nazi-stukken slechts na zijn dood gekregen hebben. Wat een verhaal...ondertussen is ons geboortehuis gesloopt en zullen ze (...) er flats neerpoten. Niemand minder dan Wim Sonneveld zingt over het dorp...Thuis heb ik nog een ansichtkaart. Wij ook en wat meer is, mijn broer, zus en moeder staan erop. Het zegt jullie hoogst waarschijnlijk niets, maar het is waar ik geboren ben...Voorbij...en we krijgen tranen in de ogen...das oud worden! 

Misschien heeft de 19de eeuwse Amerikaanse schrijver wel gelijk..., want tenslotte wat is de waarheid ? , zelfs Pontius Pilatus wisten het niet. Bovengenoemde schrijver kende tijdens het leven niet dermate succes, het is maar na de dood dat ie geroemd werd en zelfs "onze" Frederik van Eeden was een fervente fan en stichtte zelfs zijn eigen Walden naar analogie van wat de Amerikaan enkele jaren voordien had gerealiseerd. Goed we dwalen af...Wat is de waarheid?   We weten het niet, want wat sommige heren veertien dagen voordien verkondigd hebben, blijkt vandaag een leugen te zijn...of wat wellicht nog erger is, ze doen of dat ze het nooit uitgesproken hebben en in het ergste geval : " Het was maar om te lachen". De lezer weet wel dat het om de voorbije verkiezingen  gaat, nietwaar. Juist en inderdaad hoe dikwijls hoorden we niet met die partij NOOIT en als de postjes dienen verdeeld te worden is dat nooit, in waarom niet veranderd...Gisteren zagen we "onze" Rudi Vranckx in een praatprogramma op de Nederlandse TV gelauwerd worden en geef toe eer Nederlanders een Vlaming  lof toe zwaaien moet er iets aan de hand zijn...Je moet ze eens over de Rode Duivels horen grappen. Maar kom, het is vergeven. Rudy Vranckx dus.Vandaag  komt er een programma op Canvas van Rudi met als titel: "Voor de zonden van hun vader". Het is een reportage over ouders van Syriëstrijders  die op zoek zijn naar hun kleinkinderen. Uit de titel kan je afleiden dat die kinderen niet kunnen/mogen gestraft worden om wat hun vaders mispeuterd hebben. Natuurlijk is iedereen het daarmee hartsgrondig eens, maar nu komt de paradoxale waarheid van Thoreau om het hoekje kijken . Wie nu het luidst staat te roepen om die kinderen, brengt soms, om  niet te schrijven, altijd, een andere redenering naar voor. Als ze over bepaalde nationalistische Vlaamse partijen spreken dan verwijzen ze steevast naar het oorlogsverleden van de ouders van de leden van die nationalistische partijen...en eigenlijk gaat het dan nog meestal  over grootouders. Onze vraag : ook om de zonden van hun grootvaders, vaders? In feite als de ene niet mag gestraft om de zonden van de vaders, de anderen ook niet...Er zijn nog meerdere voorbeelden van paradoxale waarheden...Neem nu het oorlogsverleden van de Belgen...Blijkt dat slechts Vlamingen  gecollaboreerd hebben, nochtans is de waarheid enigszins anders, want procentueel was het aantal collaborerende Walen veel hoger dan collaborerende Vlamingen...Is er ooit een woord gezegd over ene José Happart, bij het toppunt (...) van "zijn" macht dat zijn vader een collaboreur was en aanhanger van " Le beau Léon Degrelle"? Zelfs onze Koning Philppe  wordt er niet over aangesproken dat zijn grootvader bij Dolf op de kofffie wou. Besluit de ene keer is iets waar, de andere keer niet en je gebruikt  het als het in het kraam past. Wij walgen er van

Henry David Thoreau: Geboren in  1817 en is gestorven in 1862. Amerikaans schrijver die afstamde van Franse Hugenoten die in de 17de eeuw na het Edikt van Nantes Frankrijk ontvluchtten. Hij bouwde in 1845 een hut aan de oever van het meer  Walden Pond ( Massaachusetts) waar hij   2 1/2 jaar in eenzaamheid leefde. De ervaringen schreef hij neer in 1854 in het boek Walden . Het boek had wereldwijd veel invloed zoals bij Gandhi en Frederik van Eeden

Ze ( de politici) hebben nog steeds geen akkoord in Oostende, want mietje wil niet met jantje en jantje niet met pietje, maar petje en mietje ook niet...de enig die wil met zichzelf is de Keizer, want hij is in onmisbaar en hij heeft altijd gelijk. Vreemd is  dat we  het -- spijtig genoeg -- niet over de socialisten hebben, maar over de Stadslijst. Vreemd en we begrijpen het ook niet dat nu al meteens de voorzitter van de SPa gaat onderhandelen in naam van de stadslijst. Eigenlijk is het allemaal wel prettig om mee te maken, want er wordt wat afgeluld vandaag de dag. Het was vroeger , we bedoelen voor de verkiezingen, ook al aardig bezig, maar nu staan ze ook met zijn allen te drummen en allemaal in ons belang, nochtans is er nooit één van die lullers ons persoonlijk komen vragen wat onze mening is. Voor de verkiezingen kwam de lijstttekker van de Open VLD van Antwerpen zeggen dat de burgemeester van Antwerpen ethisch  onbekwaam was om burgemeester te zijn, nu, na de stembusgang, nadat "zijn" partij drie (3) zetels haalde zwijgt ie in alle talen, of nee, kwijlt ie om weer met die onbekwame burgemeester in zee te gaan . In de Zevende Dag trok de burgervader (...) van Vilvoorde ook van leer, tegen -- alweer-- de onbekwame burgermeester van Antwerpen. " Het is een slecht acteur en straalt niets dan macht uit ( Hoe je zoiets kan zien, maar kom...)" Des anderendaags kiepert diezelfde Vilvoordenaar de kartelpartner, Groen, buiten en gaat in zee met CD&V en NVa . " Dat is democratie", zegt ie dan. We hadden er al lang op gewacht, want zoals de lezer weet  als het over politiek gaat, moet het woord democratie vallen en vooral verkracht worden. Eigenlijk vinden wij dat het woord democratie NIET meer zou mogen gebruikt worden. Neem nu Ninove...meer dan 40 procent van de Ninovieters stemden op een partij, maar het is een slechte partij zegt men...( Wie is men, de goeien...?) In hoeveel dorpen en/of steden    behaalt het Vlaams Belang behoorlijke cijfers, maar ze mogen niet mee besturen, want het zijn slechten...dus de mensen die op die partij stemden, zijn slecht...Wie denkt er het racht te h abben om te zeggen dat iemand slecht is? God de Vader? Maar volgens Etienne Vermeersch  bestaat ie geeneens, dus. Tenslotte als  vele mensen niet denken dat ze goed zijn...de mensen, het volk, demos ...democratie. Als je iemand uitsluit...is dat dan nog democratie...? In onze stad was er een nieuwe partij...Recht door Zee...Mooi. Eén van de heren op de lijst ijverde steeds voor Mariakerke ( een wijk). " Wij zullen ons met hart en ziel inzetten voor Mariakerke. Mariakerke MOET een containerpark hebben..." Het werd en flop voor hem en tevens voor de partij RDZ. Juist, want democratie is meer dan de eigen voordeur, stoep, straat. Achteraf was ie kwaad zelfs woest, want  hij trekt naar het buitenland...Naar Spanje, want daar heerst de democratie...Vraag het eens aan de Catalanen...Joepie

Vorige zondag was een heerlijke dag...Neen, niet wegens de verkiezing, want daar hebben we een heel andere mening over. Vooraleer we eigenlijk definitief van start gaan, toch maar even onze mening...Verkiezing  heeft niets met democratie te maken, maar alles met gekonkelfoes, achterbaksheid, leugen en bedrog.  We zouden ze niet te eten willen vragen alle dames en/of heren die veruit de meeste voorkeurstemmen mochten begroeten, dus de populairsten van de stad of dorp waren, maar toch  netjes opzij worden geschoven.Dat heet dan politiek, zeggen de foefelaars en nemen meteen het woord democratie in de mond. Zielig, maar waarom was de zondag dan weer heerlijk? We zijn op bezoek geweest, wij, de twee jongste van de hoop, naar de oudste, lichtjes dementerende zus. We waren thuis met vier: twee zoons en twee dochters. Onze oudste broer is nu bijna dertig jaar geleden overleden...Juist, je kon het raden: kanker. De drie die overbleven onderhielden nog een behoorlijke band...de gebruikelijke ansichtkaarten sturen, wel 's samen eten, maar de jaren schreden voort en het werd hoe langer hoe duidelijker vooral des morgens bij het opstaan. Nu was er een neef, de zoon van de oudste zus, die vond dat we nog's samen moesten komen...verkiezing of geen verkiezing...en gelijk had ie . Het gebeurde in Ieper, de vredesstad, niet speciaal gekozen, alleen maar omdat zus daar woonde. Het Sint-Jozefshuis.Geef toe die Jozef moet nogal werk hebben gehad...als die huizen, kerken, instituten, straten...Een prachtig gebouw overigens, maar niet zo oud, de Grote Oorlog weet je wel...Maar wij vonden het er binnen allemaal zo akelig wit...voor de rest heerlijke koffie, malse koekjes voor de kunstgebitten..., maar vooral het babbelen, vertellen. Het was zo erg, om halfzes moest zus gaan souperen, maar het was halfzeven als ze haar kwamen halen..." We zouden de tafel willen opruimen"...We hadden geeneens de hele middag lang gevoeld, gezien dat zus dementeert...Achteraf stelden we vast dat vooral de oorlogstijd ons hechter aan mekaar had gelijmd, de vlucht uit het dorp, maar spijtig ook hoe alles ten einde kwam toen we naar kostschool werden gestuurd...zodat we een heel stuk van ons opgroeien, van kind naar volwassen niet samen hebben beleefd, wellicht de moeilijkste tijd. We kwamen wel tot het besluit dat we een heerlijke jeugd hadden gekend en vooral dat Mulisch gelijk heeft: " Familie duurt het langst". Naar het schijnt, zou, volgens de kenners, dementie ophouden als de patiënt over  het verleden kan praten. Het was zo, maar wat ook waar is? De nostalgie die je des anderdaags bespringt na zo'n heerlijke zondag. Daarom dat stukje, maar er is alweer een stukje jeugd weg, want verleden week vernamen we dat een echte jeugdvriend waarmee we opgroeiden in het dorp der dorpen gestorven. Hij ruste in vrede...

Eigenlijk zijn het vervelende tijden..., want binnen een paar dagen zijn er verkiezingen en wat gebeurt er?: de ene helft vraagt om wat ze zelf voordien "vergaten" te realiseren en de andere helft belooft wat ze nooit zullen verwezellijken. Dit gezegd zijn duiken we toch maar even het verleden in...en stellen vast dat we dat vroeger eigenlijk eerder leuke tijden vonden. De eerste keer dat we ter stembus toogden, herinneren we ons nog zeer goed. Het is vandaag de dag bijna niet meer te geloven, maar we voelden een zekere fierheid over ons heen dalen. Aan de schoolpoort , het stemmen vond in de dorpsschool plaats, stonden meerdere kandidaten en allemaaal drukten ze ons de hand wat heel vreemd was, want iemand de hand drukken deden ze in een dorp niet zo vaak. Wel in de hand kletsen om een verkoop van een koe of paard te bevestigen, maar handjedruk? Zelden. Bovendien volgde er hier en daar een schouderklopje, een knipoog...of  " Je weet wel, eh"...In het stemlokaal  heerste een gezellige drukte, het kiesbureau bestond slechts uit gekende gezichten, groepjes kiezers stonden nog na te kletsen en de koddebeier stond aan een bierflesje te lurken. " Voor de goeie stemmen voor de  eerste keer," zei de voorzitter die onze postbode was, want hij kon lezen en schrijven. In het stemhokje maakten we het bolletje zwart ( toen nog) achter de naam van een marginale man, die op de lijst stond als laatste man om de hoop te vullen, de naam lijstduwer was nog niet uitgevonden en niet velen waren bereid om laatste te staan...We voelden ons fier dat we daar eens iets konden doen tegen alle geplogenheden in. Later hebben we nooit kunnen begrijpen dat mensen voor iemand kozen, want " We durfden niet anders"...Later zijn we dan nog  gaan plakken...en dat was leuk, want we plakten dan affiches van kandidaat A op de schuurgevel van kandidaat B en omgekeerd. Leuk, maar achteraf toch ook een beetje ontgoocheling, want we hadden de bizarre gezichten  willen zien en de vreemde commentaren..., naar echt waar, het bleef rustig in het dorp. Zouden we mogen besluiten dat al het geplak en gekalk niet zoveel indruk maakte...Toen we in Leuven studeerden, was er ook in oktober verkiezing. We vernamen dat je met je kiesbrief gratis een treinkaartje naar huis kon krijgen. We stelden dus de aanvraag van het jaarabonnement  een tijdje uit en spaarden alzo  ( voor een student een aardig sommetje) uit. Dus geloof je het nu, dat verkiezingen vroeger leuk waren..., maar nu...het verstoort heel onze zondag. Bah!

Je hebt zo van die dagen...er staat niet veel zinnigs in de krant, want er zijn verkiezingen op komst en dan weet je het wel. Er wordt geluld tot het niet mooi meer is en er blijken slechts fantastische mensen op onze aardkloot te leven. Bovendien hebben  die supermensen slechts één euvel, ze lijden aan geheugenverlies, want straks zalhet allemaal anders zijn, maar ze vergeten , schijnheilig, dat wat ze nu beloven , ze vroeger ooit hadden kunnen realiseren. Een slogan die het steeds opnieuw goed doet is: " De rijken moeten betalen", maar zo lang we reeds met slogans rond de oren werden geslagen om de juiste stem uit te brengen , al 61 jaar, werd boven genoemde kreet steeds geuit, maar geen partij die het realiseerde en één partij, ze zijn tenminste eerlijk, de liberale partij doen er alles aan om de rijken nog rijker te krijgen...en toegeven het lukt hen, hoe klein ze ook zijn , best aardig. Het in zo'n tijd dat een mens verpozing zoekt en wat gebeurde er...plots viel uit één van de boekenrekken een werk van de uitgeverij Athenaeum - Polak &  Van Gennep: " Rome in Verval" van  Gajus Sallustius Crispus  - " De samenzwering van Catilina" en " De Oorlog  tegen Jugurtha". Jawadde, de herinneringen borrelden weer op, want eerlijk in de derde latijnse lazen we graag Sallustius zoals ie meestal kort en bondig werd geheten, nochtans Romeinen hadden drie namen: de voornaam: Gajus,  de familienaam :Sallusius en tenslotte de toenaam: Crispus ofte Kroeskop...We lazen Sallustius dus graag, maar veel was het ook niet, want de schrijver leidde een nogal goor leventje en dat was uiteraard nog niet bestemd voor de brave oortjes van de scholieren in een bisschoppelijk college. Een beetje over Jugurtha Koning van Numidië (Welvarendkoninkrijk  in Noord-Afrika ( deel van huidig Noord-Algerije en stuk Tunesië ), maar Marius (1) ... wel raad mee wist en voor  Catilina moesten we wachten tot in de Retorika, toen ze Cicero op ons loslieten. Terug naar onze Kroeskop. Hij werd in 86 voor Chr. geboren in Amiterium, 80 kilometer noorsoostelijk van Rome in een gegoede familie en voelde zich van jongsaf aangetrokken tot de politiek en koos partij voor ene Clodius (2) , een tegenstander van Cicero. Hij stierf in 35 voor Chr in Rome.  Sallustius leidde een nogal liederlijk leven  en toen ie betrapt werd bij de dochter van Sulla (3) ,Fausta, bleek  zijn loopbaan gedaan, maar de sluwe Gajus sloot aan bij Caesar en dat legde hem geen windeieren. Caesar beloonde zijn discipel en hij werd  propraetor (4) in Afrika. Hij maakte het daar zo bond, buitte de bevolking zo uit  dat Caesar er zelf moeite mee had en toen zijn beschermheer in 44 werd vermoord , trok Sallustius zich uit de politiek terug en ging zich aan de geschiedschrijvinf wijden...en met succes.   Zijn korte politieke carrière had hem wel een fortuin opgeleverd, want hij liet een luxueus buitenverblijf buiten Rome optrekken wat later onder de naam " De tuinen van Sallustius" bekend werd. We zijn dan weer beginnen lezen in Sallustius en geloof het of niet, maar in feite voelden we onszelf weer een beetje meer gelukkig, want eigenlijk treffen we het nog wel met "onze" politici...Het zijn best aardige kerels, ze liegen veel, zijn een klein beetje corrupt ( maar in vergelijking met Rome is dat te verwaarlozen) , maar ze vermoorden elkaar toch niet al hadden de Romeinen daar ook wel hun mannetjes voor  om hetzelf niet te moeten doen . Al mogen we uiteraard de namen Cools en Vanderbiest hier niet vergeten, dus daarom schreven we: een beetje meer gelukkig. Besluit: voor de eerste keer gaan we blanco stemmen of toch voor PVDA...?

(1) Gaius Marius (157 v.Xus - 86 v.Xus) gekend Romeins generaal die in 102 met de Kimbren en Teutonen afrekende in Aquae Sextae 'Aix-en-Provence) en ook Jugurtha te grazen nam  . Behoorde tot de partij Populares( partij die de belangen van het plebs verdedigde) en na een nogal succesvolle politieke carrière trok ie zich ontgoocheld terug op zijn landgoed

(2) Publius Clodius Pulcher ( de Schone) (93 v. Xus - 52 v.  voorvechter van de Populares  Xus), voorvechter van de partij Populares en verstoorde menige keer de openbare orde. Werd in een straat gevecht gedood

(3) Lucius Cornelius Sulla (138 v.Xus - 78 v.Xus) generaal en behoorde tot de partij der Optimates ( verdedigde de belangen van de vooraanstaanden). Hij was zelf van 82 v.Xus - 79 v. Xus) dictator en hervormde nadrukkelijk het openbaar bestuur en gaf de senaat weer meer macht. Hij trad in 79 af en stierf kort daarna, sommige bronnen zegden dat ie aan een venerische ziekte overleed. Hij was vijfmaal  gehuwd

(4) Propraetor: de praetor was een hooggeplaatste juridische ambtenaar in Rome en werd na de loopbaan stadhouder in een hem toegekende provincia met als titel propraetor...( bv Pontius Pilatus) 

Een tijdje geleden was er op FB iemand die zich ergerde aan de beperkte kennis bij de meeste mensen wat de geschiedenis betreft. We waren van plan die mens toe te juichen, maar bij het verder lezen van zijn "boodschap" schrokken we ons een hoedje...Juist, want ie begon van ene Leopold II van Saksencoburg een heilige te maken, want hij ergerde zich alweer omdat vele mensen de tweede koning der Belgen als een onmens gingen voorstellen. Uiteraard  ergerden wij ons dan om de beperkte kennis der geschiedenis bij die man die zich tweemaal ergerde. Wie was hij eigenlijk en bij nader onderzoek kwam de aap uit de mouw: de ergeraar was een rijkswachter. Dus zijn kennis van de geschiedenis zal allesbehalve de historische kritiek kunnen doorstaan. Zoals in de lager school hoorden wij ook "niets" dan goeds omtrent de Coburgs en de rijkswachters zullen wel ook op die wijze gebrainwasht zijn. Nochtans...Leopold I kwam uitvoerig aanbod in de BBC-reeks over Queen Victoria: Uncle Leopold ! De grootste rokkenjager van de 19de eeuw, bovendien een gerenommeerd koppelaar opzoek voor alle Coburgers naar een rijke, machtige huwelijkspartner. Op alle Europese tronen zat nagenoeg een Coburger. Leopold II spande wellicht de kroon...Hij was verwant met Louis XIV, maar dan wel als bastaard nazaat van hem en Madame de Montespan...Daar kan ie zelf niets aan doen, maar ja, spijtig voor alle dappere Belgen, hun Koningshuis stamt dus af van bastaards...Zoals gezegd dat had Leopold II zelf niet in de hand, maar zijn eigen sexuele escapades dan weer wel, bovendien zijn zogezegde strijd tegen de slavernij was tamelijk hypocriet. Hij bestreed de Arabische slavendrijvers omdat ze in de weg stonden voor zijn ivoorsmokkel en later de rubberhandel. Hij schonk "zijn" kolonie aan België, want ze bracht niet genoeg op en was dat dus niet eerder een vergiftigd geschenk..?.Gelukkig is er nog Albert I, door zijn kordate houding heeft ie vele soldatenlevens gered...Zijn gemalin daarentegen was dan weer met andere zaken bezig al kon ze de schijn wel hooghouden. Zo komen we geluidloos bij Leopold III...Hij bedroog de model koningin, Astrid, reeds tijdens de verloving en idem dito prinses Lilian,  echte Vlaamse die het later vertikte nog Nederlands te spreken daarbij vergetend dat Vlaanderen de dynastie in 1950  redde...Terzijde Leopold III deed  er alles aan zelfs via zijn zus Marie-José om bij ene Adolf Hitler op de koffie te raken...Wel...Boudewijn daarentegen was een heilige , maar Rome blijkt het te vergeten en gelijk hebben ze , want hoe heilig zijn de vrienden van Mobutu en Franco..?Over Albert II weet iedereen dat ie niet de trouwste echtegoot was , maar naar het einde de meubels wist te redden en dan schijnheilige toespraken begon te houden. Over Koning Philippe zullen we de geschiedenis laten overdelen, maar wat de Coburgs betreft  is het al erg genoeg en we schreven geeneens over de roddels van Marche-les-Dames omtrent de dood van Albert I en het ongeluk in Küssnacht waar Astrid stierf. Stel dat de boven geciteerde rijkswacht dat allemaal leest, zou hij zich nog ergeren om de berperkte kennis der geschiedenis...?

PS. Andere Europese vorstendommen doen het niet veel beter: Oranje  heeft zijn Willem III ( ofte Koning Gorilla) en Bernhard van Lippe Bietserfeld, Spanje Juan Carlos die niet alleen op olifanten joeg en de Hannovers van UK zijn ook befaamd...

Binnen een maand, eigenlijk binnen 32 dagen, zijn er gemeenteraards- en provincieverkiezingen. Het wordt weer leuk, want ze (...) gaan ons met allerlei gekke dinges rond de oren slaan en vooral zal er weer geen woord meer dan het woord  " democratie" verkracht worden. Hoewel er stenge  straffen op verkrachten staan, toch mag dat zo maar gebeuren. Democratie? Wat is dat eigenlijk...Het zou in Griekenland begonnen zijn al herinneren we ons nog de zin , die Prof Willy Peremans in zijn college " De Oudheid" uitsprak: " In Griekenland ( Hellas zei ie)  is de democratie wellicht geboren, maar echte  democratie was het toch niet" Athene was de bakermat, want in Sparta ging het er anders aan toe. Athene dus. Het volk ( demos) had het voor het zeggen of t.t.z de mannen ouder dan dertig jaar konden vanuit de ekklesia ( soort volksvergadering)  de stad besturen...De vrouwen telden niet mee, de metoiken ( vreemdelingen) ook niet, de perioiken ( de omwonenden, hadden weinig rechten en zwoegden op het veld...) en de slaven ( doulos) waren tenslotte voorwerpen...Naar het schijnt waren er zo'n 400 stemgerechtigden...Met die stemmingen liep het ook niet altijd vlot. Nemen we nu het ostracisme. Een Athener die zich misdroeg: de stemmers kerfden de naam van de slechterik op een potscherf  en bij meer dan de helft werd ie verbannen. Een anecdote: Toen in 471 v. Chr. Themistokles( 524-460 v. Chr. - vlootadmiraal er overwinnaar van de Perzen bij Salamis) in ongenade viel om zijn corruptie moest er gestemd worden...We weten dat er stemmers waren die niet eens wisten over   wie het ging, want ze moesten vragen : " Hoe spel je die naam"...Er waren ook stemmers die zich graag lieten betalen om te stemmen. De grote bloei van de democratie kwam er onder Perikles (495-429 v. Chr), de eeuw van Perikles, maar eigenlijk bestuurde Perikles als een zachte dictator, want hij was een  echte demagoog en vele van zijn tegenstrevers vielen ook te prooi aan het ostracisme. Hij stierf aan de pest en na zijn dood was het deerlijk gesteld met de democratie. Wat stelden we eigenlijk vast...dat de democratie best meeviel bij een vaste hand...De Romeinen benoemden zelfs in crisistijd , zoals bij de inval van Hannibal, voor een korte tijd een dictator die orde op zaken moest stellen. Kijken we naar de geschiedenis: de grote bloeiperiodes waren ook niet echt toppunten van democratie: Karel de Grote, Keizer Karel, Lodewijk XIV, Napoleon...USA is vandaag de dag het voorbeeld van een democratisch geleide staat. Kom zeg, een president die verkozen wordt door nog geen 50% van de bevolking, democratie...??? Poetin is ook een grote democraat, als je hem mag geloven...Zou de echte democratie eigenlijk wel bestaan en luister straks maar eens naar de politieke bonzen als ze weer de tv-studio's onveilig maken...In de Koningin der Badsteden komt er een partij op: recht door Zee. De lijst werd door loting vastgesteld met op de derde plaats een meneer die in al de teksten behoolrijk wat fouten schrijft..., maar toch democratisch. Wat wil Recht door Zee? Alle inwoners moeten mee beslissen over alle projecten van het bestuur ( dus de macht aan het Grauw...). Hoe kan dat nou?  Hoe zal het gebeuren? De vraag rijst of de mensen nog in staat zullen zijn om een serieuze dagtaak te vervullen..., want er zal wel altijd ergens een vergadering zijn over één of ander project waarover dient gedebateerd. Is er een zaal groot genoeg om al dat volk op te vangen  en is er tijd genoeg om elkeen aan het woord te laten...Moeten we nog doorgaan? We doen het niet, maar we vinden dat Recht door Zee de mensen blaasjes wijs maakt, want hun manier van besturen kan gewoon niet...Bovedien vooraan op de lijst staat een individu die zich uitgeeft als schrijver, historicus, heemkundige een geen tekst van drie regels kan schrijven zonder spelfouten...De politici verwijten dat ze de massa bedotten is één ding, maar het zelf vooraf doen is nog erger. Tot binnen drie weken. 

Het is moeilijk te geloven, maar eigenlijk is september onze favoriete maand. Wie regelmatig onze stukjes op de Blog leest, weet dat we nooit zo graag schoolliepen en toch vonden ( vinden we nog steeds) september een heerlijke maand...Het verdriet dat we voelden toen we in september terug naar school moesten, werd later ruimschoots gecompenseerd  door onze heerlijke jaren in Leuven...

Zoals zo dikwijls is onze liefde voor iets of iemand moeilijk onder woorden te brengen...We willen toch eventjes proberen en mocht het gaan vervelen met één klik is de tekst verdwenen nietwaar...Geef toe dat september soms heel mooie dagen levert  wat het weer betreft, bovendien is de zon dan ook heelwat beter te verdragen en geef toe  een septemberavond buiten is zo stil en rustig. Zelfs als we nog klein waren en de school (...) alweer was begonnen konden we ons hartje ophalen, want na school was er nog tijd genoeg om het aardappelloof in de fik te steken en alle "gevonden" aardappelen te roosteren zodat moeder niet begreep dat we zo weinig aten bij de avondboterham. Niet alleen de geroosterde aardappelen zorgden daarvoor, maar ook de appels en peren die bij het plukken in het gras waren gevallen zorgden voor de juiste afwisseling.Eigenlijk weten niet hoe het kwam, maar de mensen waren blijkbaar ook tot rust gekomen...De gejaagdheid van de lente, alles moest geplant en gezaaid worden, de druk  van de zomer, zou het weer om te oogsten meevalleen... het was voorbij en de rust van de winter wenkte. Niet dat er in september niet gewerkt werd, maar het weer liet het altijd toe en de aardappelen en de bieten werden rustig ingekuild. Wat meer was, het einde van de aardappeloogst werd steevast gevierd met een grote "pannenkoekenbak" en geef toe wat is er Vlaamser dan dat, want zelfs Marc Sleen had het begrepen...Dat bakken van pannenkoeken was bovendien een ritueel...Vader zorgde voor het nodige hout en vooral lange latten die dan in de lange buis van de langebuiskachel werden gestoken zodat de buis opwarmde. Moeder zonderde zich af naar een rustige plaats om   het deeg te maken...Emmers vol, ja zeker, we we wisten ooit dat er eens iemand zesentwintig pannenkoeken meester had gemaakt, maar hij moest stoppen, want ze wachten om te kaarten...!!!! Met het restje van het deeg goot moeder dan een vent op de buis: eerst een klein rondje als hoofd, dan een grote ronde buik en tenslotte  twee streepjes voor de benen . We hebben nooit geweten hoe ze erin slaagden het  hele geval te keren om de bovenzijde ook te bakken...maar elke keer opnieuw probeerden ze het. Na het eetfestijn, gingen de mannen kaarten en de vrouwen en kinderen spelen: vb: al wat vogel is vliegt, de duif vliegt, de mus vliegt , de hond vliegt...en wie dan vliegbewegingen maakte was eraan...en moest een straf ondergaan: Een suikerklontje van een draadje proberen te pakken...Toen je met open mond  bezig was goten ze een leper zout in je mond....!Na zo'n septemberavond zagen we het Noorderlicht...We waren voorop gegaan, wij en  de meester. We stonden te wachten aan de achterdeur op vader, moeder, broer en de zussen toen we het zagen. We wisten niet wat het was , maar de meester wel en legde het uit....Op school had een oud nonnetje gezegd dat in 1914 en 1940 ook het Noorderlicht was verschenen en dat het telkens het sein voor een oorlog was. De meester zei dat het larie was en we geloofden hem...en vreemd genoeg, als we eerlijk zijn, daar is het reeds begonnen, om aan alles te twijfelen wat niet tastbaar bewezen kon worden zelfs de lessen metafysica van Prof Gerard Verbeke in Leuven hebben  er niets kunnen aan veranderen...en Gerard  was dan nog een West-Vlaming met een heerlijke sk-uitspraak tot ergernis van de Signoren, maar Gerard nam dan wraak in juli...September , gouden roos en we hebben nog geeneens over de verkleuring vna het lover gespraken...Komt misschien nog!!!! 

Gisteravond keken we naar "Dank u dat je bij ons was"...De redactie van Eén wou op haar manier hulde brengen aan degene die door de jaren heen het nieuws ( nu is dat nws) hadden gebracht. Ooit waren we verplicht  om aan leerlingen uit te leggen wat nieuws was, want politici vinden steeds maar "nieuwe" vakken (1) uit en zo kwam plots PAV  op de proppen. Wie PAV? Project algemene vakken...Zo moest de leraar rond een bepaald thema alle algemene vakken aan bod laten komen: taal, wiskunde, aardrijkskunde, geschiedenis...Ga d' er maar tegenan...We waren met het thema pers bezig...dus wat is nieuws. We moeten toegeven dat  " Spoedbericht" een boek van Gaston Durnez ( uitgegeven door het Davidsfonds) me aardig op weg heeft gezet.Voor de lezer die zich Gaston niet (meer) herinnert, hij was de man die vaak aardig uit de hoek kon komen en zo vond ie dat nieuws op die manier kon worden verduidelijkt..." Hond bijt man desnoods de postbode , is géén nieuws, want een meerdere dagelijkse gebeurtenis,  maar man bijt hond is dan wel nieuws, want dat gebeurt niet zo vaak..." Volgens het boven genoemde programma  waren  er verder nog twee soorten nieuws: het nieuws wat de redactie belangrijk vond en het nieuws wat de kijker wenste te zien. VTM koos voor het laatste soort nieuws, met aanvankelijk succes, helaas of gelukkig ( kies maar) is de kijker wijzer geworden en Eén scoort nu ruim beter dan VTM,zelfs het laatavond journaal soort in komkommertijd beter dan VTM-nieuws. Wij vonden het allemaal leuk, de goeie dingen van weleer, doch  schrokken wakker  nadat we een interview met een sportman in "de Zondag " hadden gelezen...Daar beweerde de man dat de media beslissen over het welslagen in de sport en wij voegen er de politiek aan toe...Zo kunnen bepaalde trainers fouten opstapelen, maar aan boord blijven,  doch anderen daarentegen na de kleinste misstap ontslagen worden omdat de pers de eerste steeds blijft beschermen , de misstap van de tweede extra uitvergroot. Hij gaf voorbeelden: Michel Preud'homme en Hein Vanhaezebrouck. Dat Michel verliest tegen Eupen, niet erg, want " ze deden niet wat we zegden" ,  zei Michel en applaus op alle banken. Hein krijgt de Anderlechtspelers niet op dreef, maar dat is dan de schuld van de spelers, alweer applaus...De macht van de pers, het is zelfs zielig hoe de pers  Cercle doodzwijgt of ten hoogste eens iets negatief "verklapt"...Naar het schijnt zou de reden zijn omdat AS Monaco Cercle overnam..Chinezen, Russen, Maleisiërs , doe maar en zeker een Vlaamse tafelspringer. Een jonge Vlaamse ref , Nathan Verboomen, zorgde er  voor dat Cercle enkele jaren geleden uit Eerste vloog nadat ie in de slotminuten VK Mechelen( zo kon Cercle niet meer terugkomen...) uit buitenspel liet scoren en nu floot ie twee strafschoppen ondanks er duidelijk in het reglement staat dat de fout wordt bestraft waar de fout werd begaan en niet waar de speler valt. Nathan lapt reglement aan de laars, bovendien waren het nog niet zo'n duidelijke fouten. Een Cercle penaltyclaim lachte ie hooghartig weg. Noch in de maandagkranten, noch in Extratime werden er woorden vuil aangemaakt. Verboomen daarentegen wordt als een opkomend talent aangezien.We schreven dat het ook in de politiek zo is...Het is niet mooi meer hoe NVa steevast worden aangevallen. Laten we eerst duidelijk zijn: onze politieke voorkeur: opgegroeid in een CVP-nest,  later communist geworden ( ieder gelijk voor de wet), maar na de frapatsen van Jozef Stalin, het socialisme verkozen als het meest rechtvaardige systeem, doch Claes, Vandenbossche, di Rupo, De Baetselier, Gennez , Daerden, Spitaels, Janssen, de Keizer van Oostende maakten me een politiekdakloze.... Dus de NVa treft, volgens de pers, alle schuld. Geef toe nationalisten hebben uiteraard tonnen boter op het hoofd...Een voorbeeld : Ene Louis Tobback zegt in "de Zondag" (alweer ) " Vroeger bevoordeelden de ministers hun  partijburgemeesters in alle stilte, maar de NVa doet het open en bloot en dat is onaanvaardbaar" Denk je dat er één politiek correcte , ene analist, één krant, één weekblad daarop gereageerd heeft? Besluit foefelen mag alleen onder tafel, in achterkamertjes ( of bordelen...). We gaan hier niet alle socialistische schandalen opsommen. Om te kotsen. Zouden ze niet beter de muil houden met Crombez op kop? Bah! Stel dat je nu nog PAV moet doceren, dan breng je je  job in gevaar, want wie durft de pers dan nog onder handen nemen...?

(1) Straks komt er een nieuw vak...wat het ook mag zijn  het mag NOOIT  Nederlands vervangen, maar ja met ene madame Gennez als onderwijsspecialiste

Het regent...en dat is lang geleden . De herfst kondigt zich dus aan...en de eerste schooldag nadert weer. Eigenlijk weten we het al lang, want de warenhuizen zijn al bezig van midden juli om in de reclamefolders die "heuglijke" dag aan te kondigen. Vandaag is er dan nog extra  niet alleen de regen, maar in de krant komen dan "de kenners" goeie raad geven omtrent die eerste schooldag. Kinderen mogen niet wenen op die eerste dag, ouders moeten in het klaslokaal toegelaten worden...en zo gaat het lullen maar verder . Waarom zou een kind niet mogen wenen? Waarom moeten de ouders in de klas komen? Gaan de mensen ook mee naar een werkatelier op de eerste werkdag...Wat een gelul allemaal, maar wat wij het ergste vinden? We weten ons niet te herinneren hoe onze eerste schooldag verliep...

 Het is verbazend nochtans hoe we verre jeugdherinneringen kunnen oproepen, maar die eerste schooldag : noppes. Wat we wel weten, we gingen niet graag naar school. Een voorbeeld? Tijdens de achttiendaagse veldtocht in mei 1940 werd het dorp waar we woonden nogal bij het oorlogsgebeuren betrokken. Duitse stuka's voerden meerdere aanvallen uit op het dorp en de kerk werd met brandbommen getroffen en brandde uit. Ons woonhuis bleef overeind , maar de stallingen gingen ook in vlammen op. Nadat de Duisters dan het dorp hadden ingenomen  kwamen ze van deur tot deur de mensen aanmanen het dorp te verlaten, want ze verwachtten een tegenaanval van de Belgen ( verboden te lachen) . Echt nu, de Belgische legerleiding stuurde inderdaad een licht pantser voertuigje om  de situatie in het dorp te bekijken, doch de Duitse voorpost maakte het onschadelijk...de chauffeur en de co-chaufeur konden wel heelhuids ontsnappen...We  ( vader , moeder, broer en twee zussen ) trokken naar Groot Burkel en vonden onderdak op een boerderij. De Koning der Belgen vond ondertussen dat het allemaal al lang genoeg geduurd had en sloot vrede zodat we na één nacht al naar huis konden terugkeren. Fietsen van vader en moeder weg, stal met dieren  afgebrand, winkel geplunderd, maar pur le reste tout va bien madame la marquise...Na de thuiskomst zaten mijn jongste zus en ik door het raam van de slaapkamer te kijken  naar de dorpsstraat die vol met wagens en paarden stond. "De oorlog is voorbij" zei mijn zus en ik vroeg: " en morgen alweer school zeker"... Dus. Moeder heeft het steeds bevestgd dat het elke morgen een drama ( licht overdreven uiteraard) was van..." Welke dag is het vandaag?" Steeds antwoordden we : " 'k Ga niet naar school". Slechts als het zaterdag was zegden we " 'k Ga wel naar school..." 't Was maar een halve dag. Je moet niet vragen hoe graag we dan naar kostschool gingen...Amaai...Vier jaar Leuven daarentegen was dan wel een heerlijke tijd en eerlijk een carrière van meer dan 35 jaar als docent heeft me ook aardig bevallen en toegegeven, we konden aardig overweg met de leerlingen, want de reacties die we vandag de dag nog krijgen bevestigen het. De eerste schooldag daar herinneren we ons NIETS meer van, dus zal al de zever die de geleerden vandaag de dag over ons hoofd spuien  weer wel licht overdreven zijn. Tot slot: de verste herinnering van de dorpsschool  het zetten van de pokken . Het gebeurde in de sacristie van de kapel van de school door de huisarts die later de arts werd van het voetbalteam en dit laatste was leuker dan het eerste. We vinden, eerste school dag of niet, doe gewoon, maar dat is vandaag het grote probleem, de mensen kunnen niet meer gewoon doen en dat is eraan te merken. Tot slot, het is triestig als het regent in de herfst, bovendien het is geeneens herfst, je moet niet vragen...! 

We vragen ons af of de komkommertijd nog bestaat...? Je weet wel de tijd dat de journalist pijnlijk op zoek gaat naar het grote nieuws vandaar dat de zegswijze " man bijt hond" ontstaan is.Vandaag de dag is er blijkbaar geen gebrek aan nieuws of ze doen alsof het zo is, want sedert de "vercommercialisering " ( wat een woord...) moet een man geen hond meer bijten, want een welriekende sceet van één of andere babe is voldoende...In de weekendkrant  kon je een hele pagina lezen over de dochter van een voorzitter van een voetbalclub ( wie zou dat in godsnaam  kunnen zijn) die op haar elfde een handeltje in juwelen was begonnen. In onze tijd waren we op ons elfde nog met knikkers, bikkels en  hoepels bezig, maar de vader van ons was ook maar een gewone   duivenmelker, maar wel een goede, want we hebben hier wel nog het diploma: " Kampioen vluchten boven Parijs 1957". Vandaag lazen we dan als hotnews  dat vele werknemers die minder dan tien kilometers van het werk wonen  de auto nemen om er naartoe te rijden...Jawadde.We herinneren  ons nog steeds de eerste werkdag. Vooraleer we onze dienstplicht moesten doen ( Voor vaderland en Boudewijn) konden we een jaar latijn doceren in een nabij    -- 15 km ver --  college.Op een maandagmorgen  vertrokken we netjes gewassen en geschoren in een nieuw pak per fiets naar het werk zoals we fier konden zeggen. Onze buurman en notoir kastelein riep ons nog na : " Jij hebt nogal eens geluk, zo' schoon werk en bij de deur!" Juist toen was 15 km  bij de deur.Nu blijkt het  fietsen te lastig, niet op zondag, maar dan wel verkleed als sportman met dure fietshelm, extra sportkledij en een in-het-oog-springende -velo. Plots schiet ons een boutade van een politicus te binnen. Juist we lopen niet hoog op met politici en van de man die we nu bedoelen hebben we helemaal geen hoge pet op, want het is Kris Peeters extra voorbeeld van een windhaan , maar wellicht heeft hij deze keer wel gelijk...Wat zei Kris, die probeert burgervader van Antwerpen te worden? " We leven boven onze stand" Wie durft er te beweren dat Kris loog? Zeker de vakbonden niet, want er gaat geen maand, wat schrijven we week, wablief, dag voorbij of er wordt ergens gestaakt  , want we verdienen met zijn allen veel te weinig. Stel dat de vakbonden gelijk hebben, gemakkelijk praten van de vakbondbonzen met lonen van meer dan 500.000 euro plus ectra wagen en dito chauffeur...Maar goed, stel: hoe verklaar je dan dat de  weinig verdieners niet meer per fiets naar het werk peddelen, dat ze twee- tot driemaal per jaar op vakantie gaan, dat ze hele zomers lang van de ene festivalweide naar de andere hossen en niet ééns meer de moeite  doen om de kampeertent weer mee naar huis te  nemen..??? .Als je daar over nadenkt, dan krijg je toch de indruk dat de vakbonden niet dienen te staken, want "men" verdient genoeg...of moeten ze toch staken , maar we leven boven onze stand...? Wij weten het niet, maar gelukkig we dienen de problemen niet op te lossen, maar niet getreurd de heren Calvo, Crombez  of misschien wel weer ene di Rupo gaan het wel oplossen. Smeergeld zal weer normaal worden en dat is dan leuk voor sommige mensen!  

Morgen is het Onzel-Lieve-Vrouwehemelvaart of zoals ze in het dialect van ons geboortedorp zegden" Olf Oest". Als we er vandaag de dag over nadenken bleek dat de feestdag van het jaar te zijn. We weten het wel: Kerstmis en Pasen, waren ook belangrijke feestdagen, maar 15 augustus had , naar onze mening iets speciaal. Op het moment dat we het beleefden stonden we daar zo niet bij stil, maar nu we er over zijn gaan nadenken vinden we van wel...Waarom was het dan zo speciaal? De mensen trokken nog 's het beste pak aan en de mannen haalden, wellicht voor het laatst van het jaar, de strooien hoed met zwart lint boven.  Het kon behoorlijk warm zijn, want zo herinneren we ons dat tijdens de Maria Processie de kaarsen op de kandelaren, die we als koorknapen droegen, slapjes heen en weer hingen te slingeren. De processie dat was me wat.Weet je dat de pastoor ooit een wielerwedstrijd kon verbieden omdat ie over het parcours van de processie zou rijden...Op "Olf Oest" was er kermis in een wijk van het dorp en zeg nu zelf, een kermis in een Vlaams dorp dan moet er koers zijn, nietwaar...maar de koers kon niets anders dan over dezelfde weg van de processie komen, want het dorp was niet zo groot, maar dat was zonder de pastoor gerekend..., want die was blijkbaar niet" koersminded".De helft van het dorp stapte mee in de prcessie, verkleed als maagd of heilige, de andere helft stond te kijken en wiskundig bleef er niemand meer over, maar toch zaten er een paar in de herbergen en kattenkroegen. De huizen waren bevlagd met de driekleur, niemand durfde de Vlaamse Leeuw ophangen, want de oorlog was net voorbij. De straten waren met bloemen bestrooid, want de kinderen uit het dorp waren bossen en velden ingetrokken om " stooisel" te zoeken. Het dorp was mooi. Later, toen we in Zuid en Noord het stukje van Albert Helman (1) " Een Volksfeest in Spanje" lazen dan dachten we steeds met veel heimwee aan het dorp...en de processie. Aan het begin van de dorpsstraat en ook aan het einde was een altaar opgetrokken en daar werden dan door de pastoor de gelovigen met de monstrans gezegend. Het einde. Moeders gingen naar huis, vaders op café en de kinderen mochten het stooisel opruimen..."Olf Oest" was voorbij, september dreigde om de hoek, de aardappelen moesten gerooid, de bieten geoogst...en wij naar school. Was het de laatste stuiptrekking van de zomer, de vakantie die aan het feest een extra dimensie gaf?   Later kwam er nog iets bij: de voetbalcompetitie startte, nog niet echt, maar toch: de beker van West-Vlaanderen en dat was steeds leuk, want je kon een grote broer treffen uit een hogere reeks en dus een pandoering krijgen, maar ooit lukte het ook dat je " een prame" deed en de grote boer op de plek zette. De lezer zal wel vermoeden dat het allemaal niet makkelijk ging, want als de pastoor een wielerwedstrijd kon verbieden, dan kon ie dat ook met een voetbalmatch. Zo kwam ie ooit tegen moeder zeggen, toen ie van het voetballen had gehoord: " ...en dat het met Uw kinderen moet gebeuren"...Een doordenkertje, blijkbaar had me vader ook iets te zeggen thuis. Morgen weer "Old Oest"...we krijgen er koude rillingen van, maar 't is voorbij, want de poetsvrouw vindt het een dag als een anderen en komt doodgewoon poetsen. " Waarom ook niet" zei de vrouw. Waarom eigenlijk niet en zeggen dat de wijk van de Koningin der Badsteden waar we wonen toegewijd is aan Onze-Lieve- Vrouw...Vroeger was er zelf zeewijding en nu nog om 23 uur vuurwerk..." Om onze nachtrust te storen", zegt de vrouw. De tijden zijn veranderd,maar de maneschijn der dingen, daar houden we ons aan vast! 

 (1) Albert Helman (1903-1996)  schuilnaam van Lou Lichtveld uit de roman uit 1933 " Waarom niet?" - Volksfeest in Spanje:Zon over daken en gevels; over het rasterwerk der balkons en de tapijten , de veelkleurige doeken, de vlaggen en wimpels waarmee de ramen versierd zijn!

Volgens Aristotels heeft alles wat erin de natuur gebeurt  een doel...Zo zou een hittegolf het muggen aantal decimeren..., want er zijn minder poelen en plassen zodat de mug de eitjes niet kwijt kan. Bij "zachte" winters overleven vele insecten zodat het aantal weer op peil komt. We weten niet of de Griekse filosoof het allemaal zo bedoelde , maar we dachten daaraan en zitten ondertusen wel met een hittegolf en dat is niet echt aan mij besteedt

We moeten dan ook denken aan vroegere tijden. Jongens dat was afzien ...We sliepen onder de dakpannen op zolder met ergens een piepklein dakvenstertje dat heel de dag wijdopen stond en dit tot groot jolijt van de muggen en wij wisten het wel des anderendaags morgen. We legden bladeren van de notenboom op ons kussen, of preibladen of wreven ons in met azijn...Juist, zoals bij de meeste huis- en keukenmiddels van vandaag de dag in " de boekskes" het hielp ook niet. Misschien weet seksuologe Madame Liekens een middeltje...Op zeker moment was het middel gevonden en de fietsenmaker in het dorp kwam de slaapkamers mug vrij spuiten. De mensen noemden het " Flieten" . We vermoeden dat op de doos of bus van het product " flies" stond ( meervoud van het Engelse fly) en dus vandaar de naam. Het hielp, echt waar, maar de groene jongens kwamen eraan en het bleek ongezond...en zoals steeds, die groene rakkers zijn tegen alles , maar vonden nog nooit een alternatief. Je kan het niet geloven, de hitte hield ons weer wakker en we dachten dus aan al die heerlijke dingen, maar braken ook ons hoofd op het feit dat we dankbaar moesten zijn. Hoe kwam het, wel de laatste tijd worden we nogal rond de oren gekletst met allerlei slogans ( of hoe heet het ook weer...?) De Rode Duivels zijn terug met zakken vol geld en..." Bedankt Rode Duivels..." Boudewijn I  is 25 jaar geleden gestorven  en wat horen wij: " We zijn dankbaar voor wat  die mens ( hoe durven ze...) toch allemaal voor ons gedaan heeft..." Dankbaar, zich verplicht voelende, erkentelijk voor genoten weldaden...De hitte duurt al lang de hittenachten ook en steevast liggen we te woelen en ons af te vragen: wat voor een onmens zijn we eigenlijk...kunnen we dan niet een beetje erkentelijk zijn. Maar we komen er niet uit en eerlijk  welke weldaden hebben de Rode Duivels verricht.? Gaan ze nu een deel van hun onethisch loon afstaan? We vermoeden het niet, want onlangs lazen we in de krant dat voetballers in het algemeen, dus ook Rode Duivels minder bijdragen aan het fonds van de maatschappelijk zekerheid dan, laat ons schrijven, mannen van de reiniginsdienst. Moeten we hen dan dankbaar zijn? Dat Boudewijn ons weldaden heeft bezorgd konden we ook niet achterhalen...Bij de vaste benoeming door het ministerie van onderwijs dienden we uiteraard een brief te ondertekenen dat we trouw bleven aan de koning, bovendien hadden we die trouw al een jaar bewezen bij het ABL ( ofte Armé Belge - Belgisch  Leger). De B deed twee diensten. Dat we daar dankbaar moesten voor zijn. We kennen  heelwat BV 's die  er alles aan deden om niet bij het ABL te moeten dienen. Moeten die niet dankbaar zijn? We zijn er dus nog niet uit...maar wellicht zal de hittegolf wel stoppen en dan kunnen we weer rustig slapen. Terloops zou de slimme rakker van een Aristoteles het probleem van onze dankbaarheid kunnen oplossen?"Ken je zelf", neen, dat was zijn voorganger Socrates. Ook n' slimme  

De drukste dag op de Luchthaven van Zaventem is voorbij... meer dan 95.000 reizigers vertrokken of arriveerden er. Plezant. Eigenlijk hebben we het nooit begrepen en omgekeerd is het dan ook weer waar, de meesten begrijpen het ook niet dat we steeds willen thuisblijven!We hebben het van jongsaf aan. We vermoeden dat de kostschool er weer voor iets tussen zit ( Alweer). De vakanties waren  zo kort dat we van elke dag wilden profiteren...Wat zouden de therapeuten daarover denken of de politiek correcten? Wat...? Kan me gestolen worden. 

Heerlijk thuis bij de lange buiskachel...

Zo deden we er alles aan  om  tijdens de vakanties  niet mee te moeten op kamp of andere studiedagen...Al van die dingen waarbij je weer netjes in de lijn moest lopen en steeds met mes en vork diende te eten. We deden er alles aan. Helaas het lukte niet altijd. In 1953 besloot de KSA-leiding dat er een grote bedevaart naar Lourdes zou worden gehouden...wegens de 25ste verjaardag van de oprichting en bovendien was oom Silvaan, broer van moeder, daarbij betrokken geweest en had er een leidende rol ( tot aan zijn dood in 1949) gespeeld. We zwegen thuis  over die activitiet in alle talen, maar op een mooie zondag in juni, was er een ouderdag avant la lettre  en buiten alle verwachtingen kwamen vader en moeder op bezoek, wat ze voorheen nog nooit gedaan hadden. Daar haar broer leraar was geweest op die kostschool werden vader en moeder nogal plechtig ontvangen en daar vernamen ze alle gegevens over de Lourdesreis...Het eerste wat ze zegden toen ze me achteraf zagen was: " Waarom zei jij niks over de Lourdesreis? Natuurlijk ga je mee...ze is al betaald"...Weer 10 dagen vakantie kwijt waarvan dan nog 2 dagen op een muffe trein...Eerlijk, achteraf viel de reis nogal mee en zelfs stonden we op de frontpagina van een Franse krant, want die krant wijdde een hoofdartikel aan dat zilveren jubileum met een foto van marcherende  KSA'ers en liepen we toch wel op de eerste rij. Titel van het artikel: " Vlaanderen hernieuwen in Christus" . Juist,in het Nederlands, zal wel een primeur voor Frankrijk geweest zijn, bovendien wat we daar voor dienden te doen, dat hernieuwen , wisten we niet en nu nog niet...Soms moesten we harde maatregelen treffen om het kamp vroeg te kunnen verlaten. Het was in Westouter  een kamp van tien dagen  met een student in de rechten als kampleider. De eerste dag reeds maakten we het zo bond, koffiepot omgooien bij ontbijt, geschilde aardappelen hard in het spoelwater gooien, bij een zoekspel op de  hoofden van de zoekers urineren...Juist dat was de druppel ( sic) ...en de leiding zette me op de bus naar Torhout en daar stond de fiets en we konden naar huis peddelen...Heerlijk thuis. Opstaan als je wakker werd, de aardappelen schillen terwijl je naar Arbeidsvitamienen op Hilversum luisterde, met de fiets boodschappen doen naar Maldegem, Tielt, Aalter...Heerlijk des middags de aardappelen met veel jus prakken en na de middag door de velden en in de bossen rondstruien tot je moe aan de avonddis kwam...Waarom zou je op kamp gaan: altijd weer die regeltjes: bidden voor het eten, elke dag naar de mis en zwijgen, des middags platte rust en handen boven de dekens en na het avondgebed: bezinning. Je werd gek. Neen, het hoefde allemaal niet voor mij en nu nog niet, want de kampleiders of de reisleiders allemaal autoritaire  blaffers. We vrezen dat jullie het niet begrijpen...en is het eigenlijk te begrijpen? Waarschijnlijk niet...!

Schooljaar op kostschool : van 7 september tot 15 juli. Vakanties: van 1 november tot 2 november, kerstvakantie (25 december tot 6 januari), paasvakantie ( van Pasen tot Beloken Pasen) ,  van 28 juni tot 29 juni  (Paardenmarkt in Torhout) en dan de Grote Vakantie van 15 juli tot 7 september). Zou je de vrije dagen niet koesteren? 

De Nationale feestdag is voorbij..en er zijn geen zekerheden meer in het leven, want de "drache nationale" bleef achterwege. We lagen nooit wakker van die nationale feestdag, integendeel en vooral dat gedoe er omheen  lag me helemaal niet. Nu we erover nadenken stellen we vast dat het vooral van huisuit kwam dat we niet met een echt Belgisch gevoel behept waren. Niet dat we naar het anti-Belgische gedreven werden, neen, maar het zat hem in kleine dingen zoals bijvoorbeeld: bij ons thuis stond altijd radio Hilversum aan..."Negen heit de klok", " De dinsdag bonte avondtrein", " Arbeidsvitaminen" ...Zo heeft moeder eens al haar overtuigingskracht moeten gebruiken om me naar school te krijgen, want op de radio hadden ze gezegd dat er een prinsesje was geboren en dat alle kinderen niet naar school moesten(1).

Oud Strijder...met Blinkdozen

ZO  ook bij de 11 novemberviering in het dorp..Op die dag verzamelden de oudstrijders op het kerkplein voor de hoogmis om daarna achter  "het muziek"  door het dorp te marcheren. Hoe langer de march duurde hoe valser het muziek klonk, want alle cafés van het dorp werden aangedaan, 13, en achteraf moest het nog beginnen, want toen kwam het diner in de parochiezaal, tomatensoep met balletjes, varkensgebraad met erwten en wortelen en kroketten om te eindigen met slagroom en ananas. Steevast kwamen de blinkdozen ofte medailles bij ons thuis ter spraken en de vaderlandsliefde kwam niet aan bod. Waar hielden we dan van? Van Briek Schotte bv niet omdat ie Belg was, maar omdat ie onze taal sprak...De Rode Duivels? Dat was me altijd wat, want veelal werden Walen als speler verkozen omdat ze Frans praatten : François Daenen, Louis Carré, Gilbert Tiryfays, Paul Anoul!!! Daar hielden we niet van. Toen we in Leuven studeerden, die mooie Vlaamse stad, daar zwaaiden de Walen de skepter, tenminste als ze met veel  waren al was dat na de Slag bij Matadi veranderd (2). In het leger was de leiding nog steeds franstalig en hoe erg het ook klink, we konden ons nooit thuis voelen in een land waarvan de "bazen" onze talen niet spreken. Vandaar  dat gedoe van de nationale feestdag, de gekte rond de Rode Duivels  gingen allemaal aan mij voorbij. België...? De kapitein van de Rode Duivels, franstalig uiteraard, steekt steevast de loftrompet over België, maar vernedert steeds 60% van de inwoners door hun taal NIET te spreken. Engels leerde ie wel, is Nederlands dan zoveel moeilijker...? Vele van de sportverdetten en andere sterren hebben steeds de mond vol over dat heerlijke België, maar wonen veilig in belastinspardijzen om geen belastingen te moeten betalen...Eén vraag, als je van iets of iemand houdt, dan heb je er toch iets voorover...Dus al hun gezwam over het dierbare België is gezwets, geleuter om niet te schrijven leugen.

(1) op 18 februari 1947 werd Marijke, de jongste dochter van Juliana van Nedermand en prins Bernhard geboren

(2) De Slag van Matadi 26 februari 1926. Een groep Walen had twee West-Vlaamse studenten in mekaar geslagen. Ze gingen hulp zoeken bij deWest-Vlaamse  gilde die juist een vergadering hield. Ze trokken er op uit en het kwam tot een slag bij de Leuvense wijk Matadi...sedert zijn de Walen iets rustiger geworden. Ken je nog het studentenlied: de Slag van Matadi: " Moeder West-Vlaamse was gedaan, al met een speech van vriend Stefaan... 

We schrokken ons te barsten ( alhoewel)...maar zonet lazen we op FB dat een ex-collega met de Leopoldsorde (1) werd vereerd. We werden eigenlijk een klein beetje verkeerd opgevoed, want van in de kinderjaren werd alles wat naar medailles rook nogal schamper bekeken...om niet meer te zeggen. Elk jaar opnieuw werd  in het dorp  het einde van de Grote Oorlog gevierd. Na de hoogmis een groot defilé met de  gemeentelijke harmonie, Sint-Cecilia , op kop en dan de oud-strijders in de pas al lukte dat uiteraard niet meer zo goed en dan tenslotte de "hazewinden". De eersten hadden de Grote Oorlog meegemaakt, maar thuis spraken ze steevast over hun blinkdozen als ze de eretekens bedoelden. De Hazewinden waren de strijders van de 2de oorlog " omdat ze zo rap hadden kunnen lopen om de vijand voor te zijn...Toegegeven we zijn later geschiedenis gaan studeren en zijn dan gaan inzien  wat ze achter de Ijzer hebben meegmaakt en zelfs "de hazewinden" hadden zich behoorlijk verdedigd, maar eretekens zijn toch me dat niet. Was het ook niet Himmelstosz, de bullebak- sergeant uit " Van het westelijk Front geen Nieuws " die door de Keizer werd gedecoreerd nadat duidelijk was te zien hoe hij lijntrekker had gespeeld..

Wel   Minister Crevits spelde dit sieraad op de borst van onze ex-collega voor zijn inzet voor het onderwijs in ons land. We kunnen daar niet over oordelen of het verdiend was, maar we denken toch weer aan Himmelstosz en we zijn niet alleen, want Ralph Waldo Emerson zei" Roem is het bewijs dat de mensheid goedgelovig is" We hebben de gedecoreerde slechts een paar jaar "meegemaakt" en in de luttele jaren was ie er in geslaagd om de risée van het corps te zijn. Hij sprak met een afschuwelijk West-Vlaams accent ondanks hij afstudeerde aan de school  wier directeur ooit een boekje had gepleegd "West-Vlaamse uitspraakfouten" Voor straf deed ie de leerlingen zoveel  maal het Wees-Gegroet neerpennen...Het leidde ooit tot een incident toen een plaatselijk weekblad het in de roddelrubriek " Boembas" verwerkte. Steevast stond hij  bij het einde van de lessen in de gang en/of  op de trappen om de leerlingen op roken te betrappen. Hij vroeg dan de identiteitskaart, want ze zouden wel 's een verkeerde naam opgeven. Ondertussen rookte ie zelf lustig voort. Verder was ie de grote pleitbezorgder voor het VSO en de moderne wiskunde , maar ondertussen weten we wat daavan terecht gekomen is...Na een drietal jaren verliet hij de school, want hij wou hoger op...Wellicht heeft ie daar bergen verzet om alsnog de Orde binnen te slepen...of zou de echte reden  zijn  dat ie in de politiek tercht kwam en zelfs schepen werd...maar ondertussen verder doceerde. Leuk voor de mede-collega's, want politici kunnen niet steeds aanwezig zijn, in het belang van het land weliwaar en daarom worden ze nu gedecoreerd ...

(1) werd op 8 juni 1832 opgericht

Met het ouder worden vergeten we veel, maar gelukkig ( alhoewel) zijn er de sociale media die ons steeds helpen te onthouden...Wat bedoelen we? Je wordt steevast weer met feiten geconfronteerd, waarvan je al lang niet meer wakker ligt. Neem nu het nationalisme...

Vroeger was nationalisme slecht...al was dat ook helemaal niet waar, want volgens de politiek correcten, neem de hele redactie van de Mrgen, de leden van de partijen Groen en PVDA zijn er eigenlijk twee vormen van nationalisme..., maar zelf kunnen we dat onderscheid niet maken. Nemen we nu bijvoorbeeld de Zuid-Afrikaanse partij, het ANC...De N staat duidelijk voor nationalisme, maar wat er van zij...het is een oerdegelijke partij al denken de Zuid-Afrikanen er momenteel helemaal anders over , maar het is nog niet tot de breinen van de politiek correcten doorgedrongen, want je leest steevast op de sociale media dat alles wat van de NVa komt slecht is en de politici van die partij worden vaak met de meest verwerpelijke figuren uit het verleden vergeleken al staat die N voor hetzelfde nationalisme. Waarom is het de ene keer goed en de andere keer slecht...Onze zoon woont in Zuid-Afrika in Transkei ( hoofdstad Umtata). Hij is de enige blanke in het dorp Nkodusweni, maar heeft er zich enorm aangepast en weet wat er leeft onder de mensen en spreekt reeds hun taal. Het ANC vraagt exact dezelfde dingen waar de Vlaamse nationalisten voor ijver(d)en: onderwijs in de eigen taal, eigen taal in de administratie, in het leger , de politie etc...De Zuid-Afrikaanse nationalisten zijn echter bij de Europese socialisten ten leer gegaan , want de corruptie is ondertussen enorm geworden en van de plannen door Tutu en Mandela gesmeed blijft er niks ( 0,00) over.Maar er is meer, want eigenlijk is nationalisme vandaag de dag  geen vies woord meer.We moeten fier zijn omdat we Belg zijn. Zelf hebben we daar nooit last van gehad. We konden nooit Belgs,als taal dan, leren, nochtans de Taal is gans het volk. Bovendien werden we vaak in een andere taal afgeblaft en bedreigd. . Het voetballen zou het nu allemaal veranderen? Veranderen? De voorzitter van de KBVB is Franstalig en kan op Europees niveau niet meespreken op vergaderingen, die meestal in het Engels verlopen, want ook Engels is nogal moeilijk . Nochtans moesten Vlamingen Frans leren indertijd, want het was een wereldtaal...Van de Rode Duivels zijn het slechts de Vlaamse spelers die tweetalig zijn en de anderen zeggen al eens dat ze spijt hebben niet beter opgelet te hebben in de lessen Nederlands op school...Waarom doen ze er nu niets aan, want die vetbetaalse profs hebben toch vrije tijd zat...? Ze willen België redden maar al de vlagge zwaaiers zouden nu moeten beseffen dat ze eigenlijk die Vlaamse supporters wellicht verachten zo niet minachten. Tot slot, stel dat de Rode Duivels wereldkampioen worden, dan worden we op 16 juli wakker, met even stramme leden, de koffie zal alweer te heet zijn, de boter te slap, het brood te taai, maar nog erger de krant even dom (1) samen met de TV-pgramma's, bovendien slaan de pensioenen met geen eurocent op...Wat verdienen we aan zo'n titel. NIHIL...wat  van de spelers en hun bobo's niet kan gezegd...Waarom zouden we dan juichen? Waarom? 

(1) Een voorbeeld van domheid...vandaag schrijft de krant dat het nationalistisch gevoel komt omdat iedereen het voetbal kent, begrijpt etc...Toppunt van domheid . In de oervervelende praatprogramma's over voetbal is al vaak aan de specialisten gevraagd uit te leggen wat off-side is...Niemand slaagde erin...Maar volgens de krant kent iedereen het voetbal door en door...