Oud worden...

![]()
We zijn in de ban van de Olympische spelen...eigenlijk was het vroeger nog veel erger, maar we zijn -- inderdaad -- oud en wijs geworden. Dit eerste is waar...We willen alleen maar zeggen dat het vroeger nog erger was...We spreken wel over de moderne spelen. Toen mijnheer de Coubertin ermee begon in 1896 mochten slechts liefhebbers deelnemen, maar dat kon ook moeilijk anders, want wie had er toen tijd om aan sport te doen, want het plebs mocht toen vele uren per dag de nestel afdraaien en de heren van edele bloede beschikten over veel vrije tijd, vandaar dat de eerste spelen over meerdere maanden gespreid werden en het hele gebeuren reisde van stad tot stad waar dan telkens een sport bedoefend werd en vaak door dezelfde deelnemers,want vele edelen konden schermen, paardrijden, zwemmen etc...Dat amateur zijn werd dus grondregel, maar dat was niet vast tehouden, daar de communistische landen het niet steeds eerlijk speelden, want hun beste sportlui "maakten" ze militair met alle faciliteiten om te trainen...en wij westerse amateurs stonden er bij en keken er naar. Amerika had een oplossing, zij maakten de atleten student , vandaar dat het niveau van de unifs daar zo "hoog" is. Zelfs la douce France had een oplossing en vele atleten werden staatsambtenaar...Het kon niet blijven duren en het IOC trad af van het amateur zijn...dus de schijnheiligheid voorbij, maar dan was er de doping en nu blijkt dat niet alleen de DDR, maar ook Rusland het dopinggebruik zelf organiseerden...De heer Poetin mag nu gaan lullen dat de medailles niets meer waard zijn daar geen Russen ( of toch veel minder) gaan deelnemen, de vraag rijst of de medailles die de gedopeerde Russen behaalden het peil optilden...Maar wat heeft dat allemaal met het oud worden ( zie titel) te maken...? Wel we stelden iets vreemds vast.. Een sportjournalist van VTM , Jan De Wijngaert, stelde na de zege van Greg Van Avermaet dat het 64 jaar gelden was dat een Belg een gouden medaille bij het wegwielrennen had gewonnen. Kenner Jan sprak over ene André Denoyelle. "Neen", riepen we tot ergernis van de huisgenoten, "'t was André Noyelle van Ieper en ene Grondelaers was derde en Victor vierde". Sedert dit voorval houdt het me nog steeds bezig dat we een resultaat van 64 jaar nog zo goed herinneren en dat we niet meer wisten dat de vader van Greg Van Avermaet, Ronald, in 1980 ook aan de OS had deelgenomen...we dachten er vaak over na..en inderdaad, oud worden, verre herinneringen blijven overeind, het meer recenter verdwijnt. Oudleerlingen van het eerste jaar dat we les gaven weten we nog...van het laatste jaar niemnad meer...Oud worden en begin van dementie...Wie weet, maar we zullen het niet meer kunnen opschrijven anders zouden we het zeker laten weten ...





