Archief

We weten niet wie de triviale zin die we als titel gebruikten uitgesproken heeft, maar we "verdenken" twee Vlaamse auteurs, we vermoeden zelfs nog zonder standbeeld,  dat zij het waren: nl: Dr.Albert Goris ( Marnix Gijsen) of Hugo Claus. Toen Goris baron werd vroeg een journalist hoe het voelde om baron te zijn en hij antwoordde: " Net hezelfde als gisteren, toen we nog geen baron waren, de ochtendpies is nog even geel".Dus Marnix zou kunnen, doch Hugo ook, want hij was toch niet bang van een krasse uitspraak...Wat een inleiding om te zeggen dat we de hetze omtrent de standbeelden niet begrijpen...

Standbeeldd van Leopold I  ( "'t Peird" ) ook nogal besch...

De stad waarin we wonen, Oostende, heeft ook heelwat standbeelden, maar de bewoners tonen weinig respect...Het standbeeld van Leopold I heet hier: "'t Peird" en dat van de Zeeman, "de Pisser".  Geef toe, vooral de tweede naam, getuigt van weinig respect, nietwaar... Ook de straatnamen moeten eraan geloven...alweer in Oostende, een onooglijk straatje in een buitenwijk draagt de naam van één der weinige Belgische nobelprijswinnaars, August Beernaert, maar een mooie boulevard  aan een park kreeg de naam van zijn naamgenote Euphrasie (1), maar geen mens die nog weet waarom ze een "eigen" straat" kreeg... Zo zou er in Rotterdam ook een steegje E. Douwes Dekker heten en een chique boulevard de naam dragen van een notoire  19de eeuwse heimatverteller...Zo zie je maar, ' kan overal gebeuren. Daarom vinden we dat er beter GEEN standbeelden zouden worden opgericht , want wie verdient er een standbeeld of een straatnaaam? We ijverden om in Mariakerke (Oostende) een plein te noemen naar de romanschrijver Gaston Duribreux, maar de stichter van de dorpsfanfare kreeg een straat: Tuur Vanhoute en een postbode  een wandelpad...Welke criteria worden gebruikt? Bovendien hoe lang blijft eeen standbeeld staan? Als de politici die het standbeeld "oprichtten" weg zijn ( weggestemd, gestorven, vermoord..., zeg maar) dan worden meestal de standbeelden ook  " weggemoffeld" ... Om één voorbeeld te geven: de USSR...Ene Marino Keulen ( hoorde ie het ginder donderen?) wil de straatnaam Pastoor Cyriel Verschaeve doen verdwijnen, want hij was een nazist, want bij Dolf op de koffie geweeest, we kennen er nog die het probeerden en ook straten en bustes toegewezen kregen...Moeten die nu ook verdwijnen...of m.a.w. wie verdient er een straatnaam of een standbeeld:  Karel de Grote ( was ook nogal bloeddorstig)(2), Keizer Karel ( idem dito als de eerste Karel...),  Napoleon ( het   boek " Met Napoleon naar Moskou van Joseph Abbeel gelezen...)    dus geen standbeelden het zou veel geld    voor het plaatsen  en daarna voor het afbreken  sparen...  Wellicht zouden we velen onrecht aan doen, want geef toe een Pater Damiaan verdient  een monument, maar het zijn nu precies die mensen die er één verdien(d)en die er NOOIT naar streefden en dat al die andere sjarels daar maar even over nadenken...Leve de dorspfanfare, bestaat al niet meer, maar de romans van Duribreux kan je nog afhalen in de Bib Kris Lambert...krijgt die ook  een monument..'t Zou er nogal één zijn!!

(1) Euphrasie  Beernaert (1831-1901) Oostendse landschapsschilderes en zus van August, later eerste minister en nobelprijswinnaar. Was de kleindochter van Thomas Hamman , burgemeester in de Franse Tijd . Ze stierf in Jette

(2) Karel de Grote ...deporteerde de hele volksstam der Saksen...

We hebben zo pas het boek " Passendale 1917"  van Lee Ingelbrecht  in een uitgave van Lannoo gelezen.   Een vreemd boek eigenlijk, waarmee we bedoelen dat het geen gewoon oorlogsboek is, maar de oorlog geprojecteerd op het landschap of nog duidelijker gezegd: hoe het landschap met zijn hellingen en glooiingen, zijn sloten en beken, zijn heggen en kreupelhout een bepalende rol speelde en de strijders zich voortdurend dienden aan te passen. We vermoeden dat velen al heel vlug zullen afhaken bij het lezen van dit boek...Ons heeft het  echter van meetaf geïntegreerd omdat de schrijver ons vooral het kader waarin "het verhaal" zou afspelen buitengewoon goed voorstelde. Hij toonde aan hoe het landschap in de Westhoek precies ontstaan was en van een natuurlijk landschap door de mens tot een cultuurlandschap was geëvolueerd  en met zijn vele hellingen en glooiingen, zijn beken en sloten, zijn heggen en lage struiken, zijn ondoordrinbare klei eigenlijk niet gemaakt was om oorlog te voeren, we schreven bijna spelen, want bij het lezen van het boek dachten we steevast dat generaals er zo over dachten.Ieper als Parel van het Middeleeuwse Vlaanderen speelde als provinciale centrumstad nog steeds een belangrijke bij het begin van de Grote Oolog en door de ligging op een hoogte en zijn verdedigingswerken van Vauban wilden de Britten Ieper behouden en de Duitsers het innemen...en daar werd dan stevig voor gevochtn: er waren DRIE slagen bij Ieper, waarvan de derde ( in 1917) de

Australiërs bij een onderlopen loopgraaf in Passendale 1917

De bloedigste.We zullen het kort houden, maar bij die derde slag zakten de strijders en paarden  weg in de Vlaamse modder...een traject dat in een uur kan worden afgelegd duurde voor de brancardiers, verzorgers soms meer dan acht uur...Wat moet er in de hoofden van die Canadezen, Australiërs, Zuid-Afrikanen, Nieuw-Zeelanders omgegaan zijn, toen ze daar  vastzaten en wegzakten in de modder...Voor wie? Nog steeds omdat Princip daar een revolverschot afgevuurd had...? Wat kon hen dat schelen, hoe hadden politici hen zo ver gekregen om naar Vlaanderen te komen? Het doet ons denken aan de one-liner die Gaston Durnez ooit schreef: " zei de politicus  Ik zal vechten tot Uw laatste druppel bloed...."  Het ging niet om het revolverschot, maar om macht: Engeland wou de macht op zee, Frankrijk wou wraak op Duitsland, Oostenrijk wou macht over Servië en Rusland wat wou die gekke Tsaar, eigenlijk? Erbij horen, bij de grote jongens...En de onschuldige brave zielen bleven vastzitten in de modder, ver van huis...Maar het ergste is: we leren niet, Cicero zei het reeds: De geschiedenis is de leermeesteres van het leven...Nochtans, hebben ze iets geleerd: Ene Donald Trump en Kim Jong-un zijn weer bezig. Het ergste vinden we het voor de Noord-Koreanen, die hebben hun gek niet verkozen, maar de Amerikanen wel, dus ze hebebn er zelf voor gekozen, en toch hebben we ook met hen medelijden.  

Een beetje een vreemde titel , nietwaar, maar het was op die dag dat Odoaker ( een Skirische hertog) de laatste Romeinse Keizer, Romulus Augustus ( het eindigde dus met ene Romulus zoals het ermee begon...) de laan uitstuurde en daarmee het lot van Rome bezegelde, althans dat van het West-Romeinse rijk...Het is dan ook die datum die we in de lessen geschiedenis moesten onthouden, zoals we ook 753 moesten onthouden als Ab Urbe Condita...de stichting van de stad, zeg maar. Het is duidelijk dat het West-Romeinse niet precies  op de vierde september ophield, maar het was al eeuwen bezig, maar goed, er moest een datum zijn...Eigenlijk dachten we aan de val van Rome ( er was zelfs al eens een inval van de Galliërs geweest in 380 voor Christus...) omdat we hoe langer hoe meer dezelfde symptomen in onze moderne samenleving zien als bij de Romeinen...Als chef kok Piet Huysentruyt al nageboortes van koeien op de kaart plaatst, dan zijn we eigenlijk al de Romeinen voorbij, nietwaar...Maar we schrijven vooral het stukje nadat we de onethische som hoorden die een Parijse voetbalclub betaalde voor een speler en de suppoters MEER dan een dagloon uitgaven voor een truitje van die speler...

Gaius AppuleiusDiocles (104-146) afkomstg uit Lusitania (Portugal) 

Ook de Romeinen deden zo gek..Zo weten we dat een wagenmenner, de Portugees Diocles (104-146), zo'n 36 miljoen sestertiën (1) bijeen gaarde...Hij leefde dus in het keizerrijk onder Traianus (98-117) (toen kende Rome de grootste uitbreiding), Hadrianus (117 -138) ( Bouwer van de Hadrian wall in UK) en Titus Aurelius (138-161) en toen begon de aftakeling...We huiveren eigenlijk steeds als we die verhalen horen, maar beseffen blijkbaar niet dat we even goed ook zeer goed bezig zijn...Vreemde volksstammen maakten een einde aan het West-Romeinse rijk...zouden we mogen denken dat "vreemde" stammen nu het Westen proberen te ondergraven, maar zo'n praat wordt uiteraard als populistisch aangezien..., maar het doet toch vreemd aan dat de nieuwsberichten op radio en tv hoe langer hoe meer beginnen met vermeldingen omtrent sportlui die weer één of andere prestatie geleverd hebben   of zoals Toon Hermans ooit eens zei: " Vreemd dat het nieuws steeds begint met het feit dat een moeder haar baby in een wasteil verdronk, maar nooit met een wondermooie zonsopgang"...Het Oost-Romeinse Rijk hield wel stand tot in 1453...Er is dus nog hoop, nietwaar of komt het gevaar niet uit het Oosten?

(1) Toch nog zo'n 15 miljoen dollar..; 

Gisteren bracht de postbode -- alweer -- een envelop met een venstertje en iedereen weet dat "ze" weinig goeds voorspellen...! Een huisgenoot vroeg zichzelf af of er een week voorbijgaat zonder dat dergelijke enveloppes in de bus vallen: onroerende voorheffing, persoonsbeslastingen, provinciale belastingen, gemeentebelastingen, waterheffing, faktuur elktra,  telenet, zorgbijdrage...laten we ophouden, want we worden er duizelig van...Vader zaliger zei steeds: " Het is erg, maar zo lang je ze kan betalen gaat het nog..." Om kort te zijn, we dienden alweer 39 euro te betalen, omdat we West-Vlaming zijn...! Juist...Nu kregen we dezelfde dag een leuke mail in de bus over..., juist de provincie.

Het optrekje van de West-Vlaamse gouverneur...

Een meisje uit Leuven uit het zesde leerjaar kreeg als huistaak de drie belangrijkste taken van de provincie op te zoeken...Het bleek een wijze jonge dame te zijn...en ze belde de provincie Vlaams-Brabant op. Helaas dat had ze beter niet gedaan, want ze kreeg een dame aan de lijn die haar niet  verder kon helpen..." Ga naar de website", vond die dame, maar daar was het meisje niet zo bedreven in..." en kan je geen  raad vragen aan iemad anders," vroeg het meisje en dat probeerde de dame maar "ze" ( wie...??? )  konden haar ook niet helpen...na een half uur kwam er geen oplossing en het meisje haakte in...We weten niet of ze haar taak heeft kunnen oplossen, maar we stellen ons wel de vraag...of de provincies wel taken hebben...? We kennen ook de taken niet van de provincie al herinneren we ons wel dat er in de gemeente naast ons geboortedorp ene Machiel Lootens woonde en ze zegden toen steevast: " Hij is van de provincie" en als ie dan langs kwam , dan was ie precies God de Vader..., maar wat ie deed, dat hebben we nooit geweten , maar hij was er altijd als er gefeest , dus gegeten en gedonken, werd. Nu weten we nog steeds niet wat de taken van de provincie zijn, maar ze moeten er wel zijn, want je kan de gewestelijke zender niet aanklikken of er komen "  gedeputeerden" op het scherm en ze beginnen over van alles te lullen, maar nooit erg concreet...We denken dan steeds aan de tijd toen er ooit in Frankrijk een koetsier en andere koetsier had uitgeschelden met de woorden: " Sale député ", maar de rechter vond dit geen scheldwoord. Nu we met dit stukje bezig zijn en links en rechts iets over de provincie gingen opzoeken...stelden we vast dat er een vereniging bestaat die ijvert om de provincie af te schaffen...misschien kan het wel, daar ze zelf in Leuven NIET wisten wat hun taak was...Om te eindigen er bestaat nog een functie waarvan  niemand weet wat zijn taak is: arrondissements-commissaris...Ooit kreeg Hendrik Conscience die job zodat ie zich aan het schrijven kon zetten.... In een nabij verleden kreeg de dochter van Wilfried Martens  dezelfde job...we weten niet of ze nu ook beginnen schrijven is...De tijden zijn dus NIET veranderd!

De aarde beefde op het Griekse eiland Kos...en eigenlijk hebben we steeds iets met aardbevingen gehad...alhoewel. In juni 1938 greep er in onze contreien een nogal  hevige beving ( althans voor onze streek) plaats. Ons werd later verteld dat de familie aan de middagdis zat en het gestommel zo hevig was dat elkeen de deur uitliep...Enige tijd later , toen het voorbij was, kwamen vader, moeder, broer en de zussen terug binnen en wij zaten onverstoord de prak aardappelen , gezeten op een koekendoos omdat de zitting van de stoel  nog te laag   was voor mij, uit te lepelen. Later werd het verhaal al te vaak herhaald en eigenlijk steeds met een ondertoon : hij is blijkbaar niet van de slimste, want wie blijft er nu binnen bij gevaar...Wijzelf voelden ons daarentegen een beetje een held. Het was precies op dezelfde dag dat Norbert Edgard Fonteyne( ° Oedelem 1904  - + Veldegem 1938) , Vlaams schrijver  werd begraven...Hubert Lampo vermeldde het voorval  in zijn voorwoord bij de herdruk van Fonteynes werk "Kinderjaren" dat postuum in 1939 werd uitgeven...  We willen hier aan toevoegen dat we nooit mooiere beschrijvingen over ons geboortedorp dan bij Fonteyne gelezen hebben...Elke Oedelemnaar zou het moeten gelezen hebben...

Waarom de aardbeving van Kos ons weer aan het denken zette...?  Het was in juli 1956 examen in de eerste kandidatuur afdeling moderne geschiedenis  bij Prof Willy Peremans: de maatschappij en de instellingen der Oudheid. Ieder student wist dat Peremans twee "hoofdvragen" stelde en als die goed werden beantwoord dan enkele detailvragen. Eén van de detailvragen was: "Wat zegt je het eiland Kos..."Eerlijk het zegde ons niets...Natuurlijk nu weten we dat vele Vlamingen er op vakantie gaan en dat er nu een aardbeving plaats vond, maar eigenlijk had Peremans willen weten  dat de Doriërs  het eiland gekoloniseerd hadden, dat in 310 voor Christus , de Diadochen ( opvolgers van Alexander de Grote) er voor gevochten hadden en dat  Ptolemaeus het haalde van Antigonus en de Ptolemaeën het bestuurden tot de Romeinen het in  2 voorChristus veroverden. Nog misschien een pittig detail: ene Cleopatra, lief van Caesar en Marcus Antonius, bewaarde  er haar goudreserve. Ze moest blijkbaar haar Egyptische onderdanen niet al te erg betrouwen. Wij dachten dat kapitaalvlucht van deze tijd was...Neen , dus...Kos bracht me geen geluk, maar ook geen ongeluk, want Peremans "gaf" ons een 11+ en dat was dus ruim voldoende...Wat die plus betekende...? De Prof was bereid indien nodig er iets bij te doen... 

We zitten er eigenlijk wel een beetje mee in dat ons geheugen ons ooit in de steek zal laten, want eerlijk we hadden/hebben een dot van een geheugen...en we herinneren ons dingen van toen we nog niet zo oud waren: de brandende dorpskerk in de meidagen van veertig, Belgische soldaten die vaders fiets stalen, de Duitse soldaat die moeders fiets te leen vroeg en hem zeker terug zou brengen...Helaas...Zo herinneren we ons nog helder een wit blad waarop we een paard met ploeg hadden getekend met de tekst: ik word boer...Het felst brandt nog in onze memorie de uitspraak: " Dat ik maar rap kan lezen, want er is werk" en we wezen naar de vele boeken in de kast in de " beste plaats"...!Het begon allemaal met de jeugdreeks van het Davidsfonds: Staf Weyts, Jaak Langens, Koen Lisarde ( schuilnaam van André Demedts) ...

 Het begon allemaal met " De Kermis van Rosse Lei"...We begrepen maar al te goed hoe het leven kon veranderen met de kermis in aantocht...Rosse Lei verdween al vlug uit de belangstelling na het lezen van De Witte en als nieuwjaarsgeschenk kregen we in 1945 een boek van de uitgeverij Lannoo uit Tielt:   "Dit nieuw Seizoen - Winter" met op de eerste pagina gedichten van Urbain Van De Voorde en Guido Gezelle. Verder biografieën van Mercator, Conscience, Vesalius en vele anderen. Maar er was ook een rubriek " Weerklapper" aan de hand van weerspreuken: vb: 9 februari: Blasius is een koud manneke, En Apolonia een koud vrouwke...Prachtige verhalen van Jos van Laer SJ,Lode Mestdagh SJ,  Jan Van Gruuthuse, A. Boschmans, F.R. Boschvogel en zelfs Stijn Streuvels...Je leerde er spoorzoeken , bomen en struiken herkennen. Werkelijk een heerlijk boek, dat de leesvlam aanwakkerde. Een paar jaar later, alweer met nieuwjaarsgeschenk:" Bob Vredeveld wordt Man"  van Jan Kruysman. Een openbaring, dit boek heeft mijn taalgevoel en stijl volledig veranderd en gevormd...Nu wordt het verketterd  omdat Kruysman op een ouderwetse manier het "probleem" zelfbevrediging behandelde. Wij vonden het een dot van een boek, maar het vervolg "Idealisten" zegde ons bij lange zoveel niet. Ook  " Voorbij aan de nacht" en " Ik wil een dapper Kerel zijn"  van Lisarde verslonden wij...Op kostschool begon dan het "grotere" werk: Streuvels, Timmermans, Claes, Graham Green, Van Schendel, de Hartog,Coolen, de Pellicijn, Matthijs ...en eindelijk dan wat we op kostschool niet mochten lezen: Boon, Van Aken Buysse, Claus en zo ging het verder. Het vreemde is dat we steevast ontgoocheld waren na het lezen van de bestsellers...Umberto Eco zei ons niets en we begrepen Ben Crabbé toen ie zei: het staat toch mooi op het schap naast de haard...We weten het eigenlijk niet meer hoeveel boeken we gelezen hebben. Het mooiste? Doe maar "Adriaan Brouwer" van Timmermans en "Langs de Wegen"  van Stijn Streuvels, overigens vond Stijn dit ook zijn " liefste" boek. Vandaag de dag lezen we nogal graag Herman Koch:"Het diner", " Geachte Heer M.", " De Greppel"...Dus de boutade, dat we maar rap leren lezen, heeft me geen windeieren gelegd...en zelf een eigen nietig werkje: " Het zwarte Schaap"   dat nergens meer te krijgen is!   

Dinsdag jl werd de Vlaamse Feestdag gevierd...Je weet wel, de herinnering aan de strijd in Kortrijk hoe de Vlaamse burgers (   ook poorters genaamd...) de Franse edelen in het zand deden bijten.We vragen ons af of de bewoners van Kortrijk daar hun eventuele arrogantie hebben gehaald al vinden we in de annalen weinig terug omtrent de moed van de Kortrijkzanen in die strijd wat dan weer over Bruggelingen en Gentenaren niet kan gezegd worden. Die feestdag werd op kostschool erg gevierd.... Dat kwam omdat de vakantie eigenlijk maar op 15 juli begon en de  vier dagen na de proefwerken diende gevuld met 

Is het glas nu halfvol...of halfleeg...?

 het zwaaien van  vlaggen en brullen van strijdlustige liederen als daar zijn... " Geen roekelozer wagers"..., maar  dat is allemaal lang , zeer lang voorbij. Vandaag de dag is het zo ver gekomen dat we soms geeneens meer weten welke dag we zijn...Vooral het besef van feestdagen is voorbij, gelukkig is er nog de Druivelaar, die ons daarbij helpt, bovendien schrikken we nu vaak dat er zoveel feesten zijn ter ere van ene Heilige Maria, de Moeder Gods...Ze is inderdaad ook op vele plaatsen verschenen en ze wist ook precies waar ze moest verschijnen, want geef toe Lourdes is een prachtige streek, nietwaar.Nu wat dat allemaal aan het overpeinzen zijn, schiet ons plots te binnn  dat we in onze jonge jaren soms vreemde kronkels maakten. Eigenlijk konden we nooit echt vrolijk zijn. Neem nu bijvoorbeeld bij een overwinning van Briek Schotte  in Valkenburg, Nederland: het wereldkampioenschap...Dan droomden we weg en werden triest, want wat zal het volgend jaar worden..., want wie wint er twee jaar na mekaar het WK, laat staan drie keer na mekaar...?Is dat een vorm van pessimisme? Wellicht wel. Vanaf 15 augustus genoten we niet meer van de vakantie, want het volgende schooljaar dreigde reeds. Na Nieuwjaardag zakten we ook weg in een vorm van "weltschmerz " daar de meest erge trimester van het schooljaar , de eerste, opdaagde. Het is niet te geloven, maar bij iedere vrolijke gebeurtenis daagde het spook van een mislukking op...Vreemd, wellicht vandaar dat we niet meer willen weten of het nu weekend of vakantie is..., want wat doet het er toe.... Is het glas nu halfvol...of? We weten het niet, maar het is wel mooi weer vandaag...en morgen?  

We zouden hier rustig de uitspraak van Hugo Verriest kunnen aanhalen , want ze sluit volledig aan bij de uitspraak van de Argentijnse schrijver Jorges Luis Borges ( 1899-1986) : de Taal is gans het Volk"...

Jorge Luis Borges (1899-1986)  , Argentijns schrijver...

"De Vlamingen zijn de schatbewaarders van de Nederlandse taal", schreef ooit de notoire Nederlandse schrijver: Jan de Hartog en we geven toe dat de Vlamingen hard hebben dienen te strijden om "hun" taal te redden... Guido Gezelle was daarbij zelfs een beetje overdreven, want ie wou elk vreemd woord uit onze taal bannen. We geven één voorbeeld ( er zijn er nochtans veel). In het gedicht " Moederke" (4.5.1891) schrijft de dichter in de tweede strofe: "Geen tekening, geen lichtdrukmaal...dat gij  gelaten hebt". Met lichtdrukmaal bedoelde Gezelle : foto. We weten dat de dichter jaren lang gezocht heeft om toch een Vlaams woord te vinden, een klanknabootsing  voor het woordje trein...Het lukte hem niet. Er zijn nog vele anderen die ook de rug kromden om het Vlaams zijn plaats te geven: Jan Frans Willems, Jan-Baptist David, Karel Lodewijk Ledeganck, August Vermeylen, maar ook die vele kleine lieden, de dorpskapelanen, de priesters in de middelbare scholen...en soms wel een politicus, Daens bijvoorbeeld, maar de meesten kozen, zoals het politici past voor de voorzichtigheid en we zien wel wat ervan komt. Zo hadden wij de hele humaniora door twee handboeken die we van in de zesde latijnse tot in de retorica steeds bij de hand moesten hebben in de lessen Nederlands: " West-Vlaamse uitspraakfouten" van Kan. Karel Berquin en "Taalzuiveringen"van Pater Noë S.J. Als we eerlijk zijn dan ergeren we ons nog dagelijks aan fouten, die vooral door politici worden gemaakt en in bovengenoemde werkje aangetoond werden: we bedoelen vooral  de gallicismen en  germanismen. De jongeren spreken geen dialect meer, hoera, maar ze spreken ook geen Algemeen Nederlands  meer. Ze spreken wat Kurt Van Eeghem de tussentaal of verkavelings Vlaams  noemde... Vroeger had de Standaard een taaltuinier, Maarten Van Nierop, die elke dag opnieuw aandacht voor gemaakte fouten vroeg, maar hij ergerde zich ook vaak dat Vlamingen zelden raad vroegen als het ging over correct Nederlands . Inderdaad, we herinneren ons nog toen we in Oostende kwamen wonen reed er een werkbusje van een decoratiebedrijf rond met als opschrift: "Men besteld (sic) aan huis"...We spraken er die man over aan en hij zei: " Wat moet het dan zijn?" We legden uit: de klant bestelt en de winkelier  bezorgt de bestelling, dus , het moet zijn: " We ( want 'men' is zo onpersoonlijk) bezorgen thuis"...Wat denkt de lezer...Juist, de verkeerde tekst bleef op het wagentje. Vlamingen hadden en hebben nog steeds geen interesse voor taal...en het wordt hoe langer hoe erger .   Sedert het tv-landschap utbreidde mag jan en alleman programma's presenteren. Er is zelfs een madam die zei: " Dat ze zo afziet als ze AN moet spreken"...Wat zij dan AN noemt, uiteraard. Van de week was er zelf een deelneemster aan een quiz, beroep: lerares Nederlands, toen de quizmaster vond dat ze niet zo'n mooi Nederlands sprak, vond ze het niet erg...Wij wel, wellicht was de vrouw een goeie vriendin van de schepen van onderwijs in haar stad...Het kon anders, want waar is de tijd van Piet Theys, Jan Wauters, Marc Uyterhoeven...en zelfs Rik Desaedeleer...Toen was taal belangrijk...nu niet meer, want wat Tom Boonen, Bart Wellens en consoorten uitkramen is hemeltergend...Erik Van Looy zei daaromtrent: " Ik heb uren lessendictie gevolgd om mijn taal bij te werken vooraleer ik ' De slimste mens' presenteerde"...Er is dus nog een klein beetje hoop, maar als Meuris nog steeds als het grote licht beschouwd wordt, dan is het hoge tijd dat iemand hem het verschil tussen de vertrouwelijke en de beleefde vorm uitlegt..., want  de u-vorm tegen je lief ( Ik hou van U) ... amai. Vlaanderen heeft de taal die het verdient!!!

Het schooljaar zit erop...en we hebben het geweten...Je kan het niet gek genoeg bedenken  welke festiviteiten er plaatsvinden om het einde te vieren...Festivals, danspartijen, vreetorgieën alsof we het einde van een era dienen te vieren. Zoals gewoonlijk, gingen we zitten mijmeren, hoe het vroeger was...en dat mag natuurlijk niet, want dan ben je een ouwe zak enz...Bij ons in de dorpsschool viel het nogal mee. De houten boord van de lei werd witgeschuurd en veilig opgeborgen in een kast tot volgend schooljaar. Toen reeds waren er profiteurs: ze schuurden  niet al te hard, maar zes weken later zetten ze wel een grote mond op en gingen met de properste lei aan de haal...Eigenlijk gingen de gedachten -- alweer -- naar de kostschool. We herinneren ons niet dat we ooit intenser bepaalde uren beleefd hebben...dan de vooravond van de grote vakantie. Wat je niet mee naar huis kon nemen werd in  je koffer op de kofferzomder weggeborgen : kopkussen, dekens, schoenborstels, drinkbeker, atlassen, spraakkunsten (  latijn, Grieks, Nederlands, Frans, Duits, Engels)  kruisbeeld , lampetstel...Je bracht de laatste nacht voor de grote vakantie door in een lege alkoof en van slapen kwam niet veel in huis, draaien en keren en de tijd wou maar niet vooruitgaan...toch kwam de bel...en de grote dag: de prijsuitdeling al dienen we direct te zeggen: veel prijzen vergaarden we niet, of toch één keer: de prijs van sportverdienste.... Na de gedialogeerde mis, ontbijt ( geen hap door de keel) naar de feestzaal en wat we vooral herinneren :de leraars-priester waren op hun paasbeest met een extra versierstuk op de rug. We kennen er de naam niet meer van, wij noemden het " de lattestoor". Meters lange dunne repen zwarte stof  die bovenaan aan een stevig verticaal stuk waren vastgemaakt en aan het uiteinde van dit stuk waren aan beide kanten een koord die dan   voor de borst werd dichtgeknoopt...De lattestoor dus...Die prijsuitdeling duurde uren, er werden toneelstukjes gespeeld, de beste dichter uit de poësis droeg gedichten voor die steeds aan Gezelle , Rodenbach of zelfs eens Kloos of Marsman herinnerden...en dan de afroeping beginnende met de eerste studiejaren tot met de retorica...Eeuwen ...en dan naar huis. We herinneren ons nog steeds dat we thuis alles zo klein vonden, dat de bomen weer in het groen stonden...en verder steeds hetzelfde ritueel: naar grootvader, want die "vierde" op 15 juli zijn naamdag ( Henricus) en dan met vader de tuin in om de laatste aarbeien te plukken...De vakantie kon beginnen...maar ergens in het achterhoofd doemde de akelige gedachte op dat zes weken niet lang was...!! 

Steeds weer jaagt dat zinnetje van Paul Van Vliet door ons hoofd: "...en dat zijn leuke dingen voor de mensen"...uit zijn act hoe ie een ouwe boer beschrijft die stadsmensen ( onwetende uiteraard ) wegwijs door het boerenleven leidt. " Boer, mogen we eens een bevruchting zien....?"  Hoe we nu plots op Van Vliet kwamen? Niet te geloven, maar dat kwam door het aanstellen van ene Gérard Linard als voorzitter van de KBVB...Juist.We waren meteen weer in de 19de eeuw beland en dus weten we (...) wat te doen...

 De nieuwe voorzitter van de KBVB...past in het kadertje van de geldwolven...en de rest is bijzaak

Eigenlijk voelen we ons nu een beetje als Nest Claes...thuis werd er nooit aan "Grote Politiek" gedaan, maar het Davidsfonds zorgde voor de lektuur en al vlug lazen we Conscience, Jozef Simons ('Eer Vlaanderen vergaat'), Boschvogel, Weyts, Van Hemeldonck en bovendien  werd op familiebijeenkomsten nooit erg lovend over België gesproken. Steevast werd  over de "Brave Zoon" gesproken als de Brabaçonne bedoeld werd. De aangepaste en zeer triviale woorden die ze dan zongen laten we hier dan maar achterwege. Op kostschool, de school had de naam anti-Belgisch te zijn, dus deden ze er alles aan om die naam kwijt te raken, maar de Vlaamse drang groeide toch verder...In Leuven liep het nogal vlot, want de academische overheid had het mooi geregeld en de twee gemeenschappen leefden volledig naast elkaar en de tijd van weleer zoals bij de Slag van Matadi (26.02.1926) (1) was niet meer aan de orde...Eens per jaar bij de Sinterklaasstoet van de Walen kon het nogal 's uit de hand lopen, maar de meeste Vlamingen bleven dan binnenshuis ( clublokaal) en speelden met de kaart, want de meeste Walen waren toen toch te zat om te vechten. In het leger was het anders, want in de jaren zestig van de vorige eeuw was de legertop, ook in de Vlaamse eenheden, franstalig...Ze hadden ons goed in het oor geblazen sta op je rechten en bestudeer het militair wetboek... Bij de eerste wacht was het al prijs.Een peleton Walen marcheerde voorbij en wij kwamen in geef acht ( zoals het hoorde) en toen moest een Waal zeggen: " Comme il danse bien le Ménapien"Dat laatste woord  was een scheldwoord in Leuven dat we nooit over ons lieten heengaan en we trapten de Waal in de kont...Geen kwartier later stonden we reeds in het wachtlokaal met een hele vloot sterren en strepen achter de tafel en een KRO (2), Pecsteen, hield er een discours in het Frans NB...en wij zwegen, toen ie uitgeraasd was, zeiden we: " Als beklaagde eisen we dat het hier in het Nederlands verloopt"...Boeken  toe en " 't Ies kij kunt kaan". Nooit meer iets over gehoord. Terloops later hebben we die Pecsteen  als toerist op de dijk in Oostende nog teruggezien . Hij kon lachen met de hele zaak, wij niet en negeerden hem volledig...We willen maar bedoelen dat het inderdaad leuke tijden waren voor de mensen...In het ziekenhuis in Keulen was er een Waals KROO (3) dat sergeantje probeerde met de voeten van de miliciens te spelen...hij bulderde in het Frans, maar wij liepen rechtdoor...Eén keer kwam de zaak voor, maar wij dienden bevelen in het Frans niet op te volgen ( 1914-1918 was lang voorbij) en het sergeantje werd overgeplaatst naar een Waalse eenheid...Dus toch heerlijke tijden...Je kan je kostelijk amuseren. We hopen dat de Vlaamse journalisten  Gérard zoveel mogelijk voor schut zetten...

(1) De Slag van Matadi: onder leiding van Stefaan Coene, praeses van Moeder Kortrijkse, de West-Vlaamse Gilde en de studentenfanfare namen op 26 februari 1926,  duizende Vlamingen wraak op de Walen die twee Vlaamse studenten gemolesteerd hadden...De Walen vluchten naar de bouwerf van de nieuwe woonwijk  Matadi...Deze 'veldslag' werd in menig cnatus herinnerd met het klassieke studentenlied: " Moeder West-Vlaamse was gedaan al met een speech van vriend Stefaan...etc..." We herinneren ons nog dat in onze studententijd  Stefaan Coene, toen ingenieur het verhaal omtrent de slag van Matadi op een studentenavond is komen vertellen... 

(2) KRO staat voor Kandidaat Reserve officier, dus een dienstplichtige

(3) KROO Kandiaat reserve onderofficier...