|
In wat onze thuis moest worden "het huis" veranderde niet véél, om niet te zeggen niks! Ik reed regelmatig over en weer, alsof ik dacht dat mijn aanwezigheid zou kunnen helpen...tevergeefs! Het gebeurde dat ik bij de bouwwerf aankwam, en 10 slapende mannen op een rijtje op de grond aantrof... loodgieters, schilders en electriekers...uitrustend van ongeveer 5 minuten intens werken. In elk geval 10 op een rij... is anders dan 4 op een rij... pfpfp... Het eerste Tamil-zinnetje dat ik kende was dan ook héél toepasselijk: "nanatungelingela?"... heb je goed geslapen?
Er gebeurde die dagen ongelooflijk véle domme, zotte dingetjes... waar we nu kunnen mee lachen... maar toen?!
Op een gegeven moment was ons huis binnen eindelijk geschilderd maar... omdat er hier en daar verkeerd geschilderd was, dachten ze dat eens vlug op te lossen door goed te kuizen... en hoe kan je dat beter dan?? Jawel... de tuinslang in de "luster-ventilator" te hangen... water open te zetten... en ventilator laten draaien... Man...man...man wat een ravage!
Echt waar soms weet je niet wat je meemaakt in Indië. In elk geval terug schilderen was toen de boodschap... en een hardere aanpak absolute noodzaak!
(n.b hun eigen huisjes schilderen ze blauw-groen, om te vermijden dat de mieren de muur zouden op kruipen)
|