Ik heb het nooit zo gehad met Etienne Vermeersch.  Ongetwijfeld een zeer intelligent man.  Maar de manier waarop hij zich afzette tegen het geloof vond ik toch voor iemand die theologie heeft gestudeerd en derhalve heel wat afwist over het "bevrijdend lezen" van de Bijbel discutabel.  Daar zat heel wat bitterheid achter!  Dat de Bijbel en geen enkel "heilig" boek trouwens NIET letterlijk mag worden gelezen is toch geen nieuws.  En dat het "instituut" Kerk met een gezonde dosis wantrouwen dient te worden bekeken is evident.  Net zoals alles en iedereen met macht.  Maar de christelijke ideeën hebben het al eeuwen overleefd...  Zo onbeduidend of belachelijk zijn ze niet!  En dat Godsbeeld?  Tja, ik noem mezelf "gelovig" maar in een God hoog boven de wolken die ons controleert en oordeelt, nee, daar geloof ik al lang niet meer in!  Noch in een "hemel" of "hel" na dit leven.  "God" voor mij is datgene, diep in mij, dat hunkert naar een betere wereld, waar mensen elkaar niet de duvel aandoen, waar iedereen genog te eten heeft en menswaardig kan leven, waar de natuur niet wordt kapot gemaakt omwille van obscene winsten...  Datgene wat ik nodig heb om mijn leven zinvol te maken.  

God heeft ons niet geschapen, wij hebben God geschapen...  uit NOOD aan zingeving.  Maakt dat die "God" minder "echt"?  Ik vind van niet!

Meneer Vermeersch, u bent naar het "grote niets" gegaan; daar zal geen oordeel zijn, geen rijstpap en geen vlammen.  Het oordeel wordt hier uitgesproken, door diegenen die ons hebben gekend .

Vrede en alle goeds!