NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Bloemschikken
We zijn aanwezig op de 27e. Hobbybeurs op 6 oktober 2013 te Hoegaarden

        Een geschenkidee
       voor uw partner
     voor uw vereniging
                ----
            Een cursus 
         Bloemschikken
    bloemschikken.hoegaarden@gmail.com
 
   Persoonlijke Uitnodiging
    Jaarlijkse Hobbybeurs
    Sporthal  Hoegaarden
          Bekijk de website :
http://hobbyhoegaarden.blogspot.be/
      _____________
       Gratis toegang
         __________
 Informatie en Inschrijving
tot deelname aan de beurs

hobby.hoegaarden@gmail.com




  Tuinen van Hoegaarden


             Houtmarkt 1

         3320 Hoegaarden

       0032 (0) 16 76 78 43

       0032 (0) 16 76 79 19

 

              Website:
  www.detuinenvanhoegaarden.be 
    

              Informatie 
    Bezoek aan Hoegaarden
    Gastronomisch Toerisme

  " De Witte van Hoegaarden "
   http://wittevanhoegaarden.blogspot.com

    016/767015 - 016/766432
      lbt.hoegaarden@gmail.com

 



Foto

Foto

 Kapittelhuis Hoegaarden
     eerste verdieping
 
        Maandelijks
     Themacursussen
     " Bloemschikken "

hobby.hoegaarden@gmail.com


 Het 18de-eeuwse  Kapittelhuis
  bevindt zich op de houtmarkt
 
    van de Belgische Witbier-
     Gemeente
Hoegaarden.

    Destijds de woning van de
 kanunniken  en herenhuis van
           de familie Bail. 
   Het Kapittelhuis vormt het
  schilderachtige decor van de
     Tuinen van Hoegaarden.

 

 In de schaduw van de eeuwen-
oude bomen van het Kapittelpark
  ontdek je slingerende paadjes
  die je leiden door de prachtige 
  thematuinen in het 5 hectaren
            grote park.

Laat je verrassen door de geuren,
   kleuren en vormen van de
weelderige plantengroei en geniet
   van dit rustgevende kader.

 Bij elk bezoek neem je nieuwe
    tuinideeën mee naar huis.


Foto

Foto

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 

Zoeken in blog


Foto


Steekschuim


* Waarvan is steekschuim gemaakt?

 

Steekschuim of OASIS® wordt
gemaakt
op basis van phenol-hars,
dat bijvoorbeeld
ook gebruikt
wordt bij het fabriceren van

keukenwerkvlakken.

Deze harsformule, samen met de
andere
ingrediënten, worden op
zo'n manier verwerkt
dat het
steekschuim telkens weer een

constante kwaliteit heeft.

Ongetwijfeld een eigenschap die
wereldwijd
door bloemisten sterk
gewaardeerd wordt.

 

* Hoe gebruik ik het steekschuim ?

 

Gebruik steeds de methode,
 "drijvende onderdompel"

Leg het op het wateroppervlak van
een met
water gevulde emmer.

Bij voorkeur voegt u eerst een
hoeveelheid
snijbloemenvoeding aan
het water toe.

 

Laat het steekschuim langzaam het
water
absorberen totdat het op
het water komt
bovendrijven of
naar de bodem van de  emmer
zinkt.
Duw het steekschuim vooral NIET
in het
water want dan zullen er
droge vlekken
optreden waardoor
de bloemenstengels
onvoldoende
water kunnen absorberen.

De wateropnametijd varieert van
 2 tot 5 minuten.

  

* Kan ik het steekschuim nog
  gebruiken wanneer 
het terug
  opgedroogd is?

 

Wij raden u aan het steekschuim

onmiddellijk te gebruiken na de
wateropname.

Indien het echter voor u onmogelijk
is het
steekschuim onmiddellijk na
de wateropname
te gebruiken, l
aat u het best in de emmer
liggen
(max. 24 uur) in plaats van het

steekschuim te laten uitdrogen.

 

* Hoe bewaar ik het steekschuim ?

 

Het steekschuim bewaart u het best

op normale kamertemperatuur, weg
van direct 
 zonnelicht.

Indien het steekschuim aan direct
zonnelicht
wordt blootgesteld, kan
een lichte verkleuring
optreden,
maar dit beïnvloedt geenzins de
c
apilaire eigenschappen.

 

Vermijd een ruwe behandeling van
het
steekschuim, vermits daardoor
de
cel- structuur beschadigd wordt,
hetgeen
dan de watervoorziening
van de bloemenstengels
belemmert.

 

Vermijd eveneens extreme hitte
want die
veroorzaakt een sterk
waterverlies na de wateropname.

 


Foto

WELVAART
Symbolische betekenis
van de Korenbloem.



Foto

ZEGE EN OVERWINNING
Symbolische betekenis
voor Palm.



Allergie voor planten en bloemen

Allergie is een belangrijk probleem voor bloemschikkers.
Allergie is een afwijkende werking van ons lichaam op bepaalde stoffen.

Stuifmeelallergie

Vaak is het werken met rijpe bloemen een probleem vanwege het stuifmeel,
het stuifmeel noemt men pollen.
Het gaat nog om enkele soorten waar iemand allergisch voor is.
Het werken in een koude en of vochtige omgeving beperkt de afgifte van
 stuifmeel en dus de reactie.

Enkele bekende allergie verwekkende soorten zijn:
Achillea, Ammi majus, Anethum, Dendranthema,
droogbloemen, Hedera, Helianthus (zonnebloem),
margriet, paardenbloem, Solidago, Solidaster,
Tagetes, grassen, alle windverstuivers in het
voorjaar zoals els en den.

Latex allergie

Een klein deel van de mensen is allergisch voor Latex.
Hiermee wordt niet bedoeld de Latexverf, maar Latex
van de rubberboom Ficus en aanverwante soorten zoals
Hevea brasiliensis wat een wolfsmelkachtige is.
Latex zit in elastiekjes, in ballonnen, handschoenen, in spuitmaskers.
Inademen van wit poeder (mailsmeel) dat op latexhandschoenen
zit kan gevaarlijk zijn.

Latex zit ook in  :
Mango, vijg, banaan, meloen, avocado, kiwi,
perzik, papaja, passivrucht, nectarine, kastanje,
walnoot,pinda, tomaat, aardappel en boekweit
.
Er kan dan een kruidallergie ontstaan naar deze vruchten.

Contactallergie

Door aanraking met de plant, de sappen en dergelijke
kan vrij snel een allergie zoals eczeem optreden.

Veel contacteczemen ontstaan door :
coniferen,Alstroemeria, Eucalyptusblad, sap van Euphorbia,
chrysanten en hun familieleden zoals Tanacetum,

lelies, Narcissus, Primula obconica, Rosa,
Streptocarpus, Tulipa, Helianthus (zonnebloem),
behaarde planten, Eucalyptusblad, Philodendron,
Dieffenbachia, Poinsettia, Ficus, Magnolia.

Bekend zijn ook het narcissenuitslag, tulpenvingers
en hyacintenjeuk.

Gif

Giftige sappen of afweermechanismen van planten
kunnen vaak ernstige gevolgen hebben, het is niet
altijd een allergie die ontstaat, maar soms gewoon
het gif dat schadelijk is.

Bekend zijn onder andere:
Euphorbia polychroma en andere Euphorbia's,
Heracleum mategazzianum (bereklauw),wijnruit
 en Ranunculus
veroorzaken soms ernstige brandblaren
indien deze plant in de zon wordt aangeraakt,
het heeft dan ook met lichtallergie te maken.
Rhus radicans is een  zeer gevaarlijk gif , problemen treden
ook op bij Rhus fenicifuna.

Wat kunt u ertegen doen

U kunt als u bloemschik(k)(st)er de stuifmeelsoorten met water
sproeien of met Clear Life.
De pollen kunnen dan minder in de lucht komen.
Niet alle bloemsoorten kunnen hier echter tegen.
Was regelmatig de handen zodat allergenen worden afgewassen.
Niet met zeep wassen. Droge schrale handen, een hoge
temperatuur en relatieve luchtvochtigheid hebben een nadelige
invloed en bevorderen eczeem.
Regelmatig de handen invetten helpt.
Tot slot, elke allergie is een verhaal op zichzelf.
Er is geen vaste remedie om dit te genezen of te voorkomen.
Vermijden van de allergeen is het beste advies, maar niet
altijd eenvoudig!

Pollenkalender

januari- maart
Hazelaar Corylus avellana
februari - april
Els Alnus
maart - mei
Cypres Cupressus, Eik Quercus
maart - april
Wilg Salix , Es Fraxinus,
Berk Betula, Haagbeuk Fagus

april
Olm (Iep) Ulmus, Plataan Platanus
april - mei
Spar Picea
mei
Walnoot Juglans regia
april - juni
Den Pinus
april – September
Vele soorten Gras
mei - juni
Rogge Secale cereale
april - augustus
Zuring Rumex
juni – augustus
Kastanje Hippocastanum
mei - september
Brandnetel Urtica
juli - augustus
Bijvoet Artemisia
juli - oktober
Bingelkruid Mercurialis


Kleurenwijsheid


Geel

 

Een kleur vol activiteit,

energie, groei en kracht.

Een kleur om te koesteren,

optimistisch en liefdevol.

Een stralende vreugde,

vrolijkheid, als licht en

warmte van de zon.

 

Oranje

 

Een feestelijke kleur vol

beweging, energie en

gezelligheid.

Aandacht, extravert, krach

en vitaliteit.

Een optimistische kleur vol

met plezier, sportiviteit,

vitaliteit en warmte.

 

Rood

 

De kleur van de hartstocht,

activiteit en kracht.

Levenskrachtige liefde,                 

romantische warmte.

Een kleur van luxe en

rijkdom en zwoele verleiding.

 

Roze

 

De kleur van blijdschap,

geboorte en onschuld.

Schattig, teder, zoet en zacht.

 

Wit    

 

De kleur van eenvoud,

maar ook van feestelijkheid,

frisheid en geboorte.

Een licht van kalmte, liefde,

maagdelijkheid en onschuld.

De puurheid en reinheid,

van stilte en volmaaktheid,

zo naturel zuiver en vroom.

 

 

Metaalkleuren

 

symbolisch kleuren :

Goud: bovenaardse luister.

Zilver: vast vertrouwen.

Koper: onwankelbaarheid

 


Foto

Rozen

 

De roos is de bloem

bij uitstek om aan je

geliefde te geven.

Hoewel de rode roos

veruit het bekendste is,

zijn er inmiddels vele

soorten en kleuren.

Welke kleur jij je geliefde

moet geven hangt van je

bedoeling af.

Wij kunnen je hierbij

helpen met de betekenis

van de kleuren.

 

 

Dieprood:

Ik wil je !

Geel:

Kies voor mij !

Oranje: 

Vuur en vlam !

Roze: 

Jij en ik !

Wit 

Vertrouw me !

Wit en rood:

Voor altijd samen !
Blauw:
Liever vrij ! 

Zwart: 

Het is uit !


SYMBOLIEK VAN BLOEMEN

 

Veel bloemen bezitten een

subjectieve zinnebeeldige

waarde.

Er is een uitgebreide taal

van bloemen bekend, die

per land kan verschillen.

Bekend zijn vooral ook de

betekenissen die in de

Victoriaanse tijd aan

bloemen zijn gegeven.

 

Enkele voorbeelden :

 

acacia,

mimosa vriendschap

akelei,

onbetrouwbaarheid

amaryllis

betoverende schoonheid

anemoon

verwachting,

zorgzaamheid

anjer

grilligheid

appel

erfzonde

aster

herfstvreugde,

gelukkige ouderdom

bamboe

duurzaamheid,

oprechtheid

boterbloemen

rijkdom, kinderlijk

camelia

schoonheid

chrysant (witte kleur)

Allerzielen

dahlia

weelde, pracht

distel

afweer,

zorg en kommer

dorre tak

ondergang

eik

kracht,

onoverwinnelijkheid

geranium

ontmoeting, vriendschap

goudsbloem

naijver

hortensia

onstandvastigheid

huislook (sempervivum);

eeuwig leven,

onkwetsbaarheid,

lang leven,

voorspoed, rijpheid

hulst

vreugde, licht

hyacint

macht, vrede

iris

mannelijkheid,

Mariabloem

jasmijn

vriendschap,

naastenliefde

kamperfoelie

toewijding

klimop

trouw

krokus

blijdschap,

lentebode

kruidje-roer-me-niet

lichtgeraaktheid

lelie

Mariabloem, zuiverheid

lelietje-der-dalen

eenvoud, meimaand

lotus

zuiverheid, waarheid

laurier

roem, overwinning

madeliefje

reinheid, maagdelijkheid

mariabloem

zuiverheid, onschuld

narcis

ijdelheid, nieuw leven

olijf

vrede, verzoening

oranjebloesem

geluk (in het huwelijk)

palm (ook Buxus)

zege, overwinning

papaver

hoogmoed

passiebloem

lijden van Christus,

geloofsijver

(stampers lijken op de

spijkers, meeldraden

lijken op hamers,

bloemkroon lijkt op

doornenkroon,

5 meeldraden wijzen

op het getal 5,

de wonden van Jezus)

pioen

vergankelijke weelderigheid,

nobelheid, hoogmoed,

schaamte, keizerlijke macht,

overdaad

primula

hoop

riet

buigzaamheid

roos

vreugde, geluk,

genegenheid, liefde

sneeuwklokje

hoop, lenteverwachting,

vrede, macht, carnaval

strobloem

onsterfelijkheid

strohalm

verbintenis in het huwelijk

tulp

gebed

vergeet-me-nietje

ware liefde

viooltje (blauw)

hoopvol

wilg

nieuw leven, blijheid

wingerd

christen zijn

witte lelie

heiligheid,

geestelijke reinheid,

Maria-symbool,

vruchtbaarheid

zonnebloem

levenslust,

gerichtheid naar God


Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Bloemschikkunst voor iedereen.
06-06-2016
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Welkom
Klik op de afbeelding om de link te volgen
















De Tuinen van Hoegaarden
Kapittelhuis ( eerste verdieping )
van 19.30 tot 21.00 uur


 klik hier : http://bloemschikkenhoegaarden.blogspot.com

 Lesgeefsters :  Berthe, Corry en Yvonne

Informatie en inschrijvingen : 
( Gelieve tijdig te reserveren !!! ) 

bloemschikken.hoegaarden@gmail.com


0032 (0)16 76 70 15  -  
(0)16 76 67 88  -  0495 331264 

Deelname per cursus:   € 15 ( vijftien )
Alle materialen inbegrepen
( Te betalen bij inschrijving )



06-06-2016, 14:02 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

12-02-2012
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Valentijn
Klik op de afbeelding om de link te volgen






IKEBANA
Valentijnbloemstukje








Neem een hoge pot en vul op  met 1/2 blok oasis.
Vul de bovenzijde van de pot door wit gipskruid in het oasis
te prikken tot aan de rand van de pot.

Sreek vervolgens het aspedista blad in het oasis geflankeerd
op dezelfde hoogte door twee takken Cornus alba Siberica .

Vanuit de steel van het aspedista blad breng je drie grassprieten
Beregras aan, één dat je laat rusten op het aspedistablad
en de twee anderen waarmee je een hart vormt.

Vervolgens neem je drie rode rozen, waarvan de doornen
zijn verwijderd, op verschillende hoogten
Doorprik met elke roosstengel drie sketbladeren ( wit of beige kleur)
en verdeel deze bladeren over de stengels, zodat deze in zijn
totaliteit is bedekt.
Breng vervolgens de rozen van groot naar klein aan voor
het beregras.
Versier de overgebleven ruimte met twee afhangende takjes klimop
en breng als finishing touch een rood hartje aan.

12-02-2012, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

27-12-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindejaars
Klik op de afbeelding om de link te volgen











Neem een ovalen pot 40 x 15 centimeter en vul deze in twee delen
op  met 1/3 blok oasis.
Verdeel de oasis nogmaals in 1/3 en 2/3 deel.
Breng de blokjes oasis aan aan weerzijden van de pot.
Breng blauwe en groenen conifeer aan bij beide delen,
zodat je een grote bol en een kleinere bol maakt.

Aan het buiteneinde van de grote bol prik je een drietal sier-paddestoelen
In het midden van de kleine bol steek je een bolle tak
van Picea pungens of de blauwspar.
Aan de voet van deze tak steek je twee rode roosjes.
In het midden van de grote bol steek je eveneens twee rode roosjes.
Beide bollen vul je een weinig op met wit gipskruid.

De ruimte tussen de twee bollen vul je vervolgens voldoende op
met wit gipskruid.
De beide bollen verbind je vervolgens met drie stengels slagengras.
Plooi twee van de drie stengels in drie gelijke delen,  en
bij de derde plooi je een langer middenstuk.
Als afsluiter leg je een gouden glazen kerstbal in het gipskruid.


27-12-2011, 15:48 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

12-12-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Halloween - Allerheiligen
Klik op de afbeelding om de link te volgen








http://bloemschikkenhoegaarden.blogspot.com/p/hobbybeurs.html

 

Gebruik een ronde , niet te hoge pot en vul deze voor driekwart 
op met een halve oasisblok,
goed doorbrengt met water.

 

In het overige deel breng je een winterharde ( vaste plant )

Heide Erica darleyensis aan.

Langs beide zijde van het oasisblok steek je vervolgens

een opgevouwen schoenlapperblad.

 

Links breng je twee vingerbladeren aan.

Aan de einde van de bladeren pin je twee kolven van de fluweelboom.

Rechts breng je één of meerdere Chrysanthemum Pingpong aan.

Het geheel werk je vooraan af met een sierpompoen.


12-12-2011, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

01-09-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.O.L.V. Hemelvaart - Half oogst
Klik op de afbeelding om de link te volgen









O.L.V. Hemelvaart - Half oogst


Als basis gebruik je een tegel, waarop je een potje kleeft
van ongeveer 15 x 10 x7 met oasis-fix.

Het potje vult u op met één derde deel van een oasisblok.

Steek langs de voorzijde 2 plataanbladeren ; lans de zijkanten
breng je bladeren van
de ezelsoorplant aan en Grote klimopbladeren.

Boven op de plataanbladeren breng je een groene Anthirium aan.

Rond de Anthirium schik je vervolgens 4 witte rozen.

Boven de rozen steek je schuin 2 takjes Cornus en 2 takjes Laurier.

Langs de zijkanten maak je vervolgens een dubbele boog met Pitriet.

Langs het Pitriet vlechten we enkele ranken Klimop, dewelke we ook in

de oasis steken.

Langs de zijkant breng je nog een groene Anthirium aan, die je kan
bevestigen
aan het Pitriet.

Het hart van het Pitiet vul je op met zes witte Rozen.

Als eindafwerking verdeel je over het bloemstuk nog enkele Berkentakjes.

01-09-2011, 14:58 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

07-07-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlaamse feestdag 2011
Klik op de afbeelding om de link te volgen

een kleine zonnebloem
vier gele gerbera
rode hersthooi
fijne takjes guldenroede
kleine takjes hazelaar

07-07-2011, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

10-06-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vaderdag
Klik op de afbeelding om de link te volgen

.













Neem een fles ( witte wijn ) in groen glas.
Kleef het mini deco oasis op de fles en verstevig de bevestiging met een
ijzerdraadje via de twee oortjes rond de hals van de fles.
Het Mini Deco vooraf onderdompelen in water; let op dat de kleefstrip op
de achterzijde droog blijft.

Steek eerst de witte fresia aan de onderkant van het Deco.
Schik de licht groene rozen boven de frizia's.

Verdeel het wit gipskruid rond de rozen en vul vervolgen de lege
plekken op met takjes gevlekte Ligustrum.

Streek links enkele takjes judaspenning en witte lavendel.
Werk het bloemstukje af met fontijngras aan de bovenzijde.

10-06-2011, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

28-05-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paasfeest
Klik op de afbeelding om de link te volgen











Paastaart







Materiaal :
Steekschuimkrans - Oasisfix - 4 houten gelijkbenige driehoekjes ( 7 cm ),
Vogelmelk (ornithogalum )  Sint-Janskruid ( Hupericum ), 4 gele rozen,
Gevlekte ligistrum ( ovalifolium ) , eucalyptusblad en één Kaars.


De steekschuimkrans onderdompelen in water totdat ze voldaan is.
Ze vastmaken met de oasisfix op een tegel als ondergrond.
De krans verdelen in vier gelijke delen door de houten driehoekjes 
vast te pinnen in de oasis.

Eerst steken we bovenaan de rozen en ornithogalum .
Langs beneden steken we eucalytusbladen met daarboven het
Sint-Janskruid.
Het geheel kleden we vervolgens aan met de Ovalifolium.
In het midden van de krans plakken we een lichtgele ef witte dikke kaars.



28-05-2011, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

27-03-2011
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sint Valentijn
Klik op de afbeelding om de link te volgen Sint Valentijn

27-03-2011, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

30-12-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindejaarsfeesten 2010-2011
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Bloemstukje in een rieten kerstboompje
met voetstuk.







Plaatst in het midden binnen de kerstboompje een rond potje,
( diameter 10 cm., hoogte 4 cm. )
gevuld met natte oasis. 

Vul de bodem rond het potje op met groen ijsland mos.
Breng in het midden van het potje een grote rode kerstbol aan,
en steek rond de bol enkele takjes witte skimmia .

Breng vervolgens langs de buitenzijde van de kerstboompje
oudroze rozen aan.
Prik de rozen in de oasis langs de binnenzijde van het kerstboompje. 
Begin langs de opening in het kerstboompje, beneden met een roos
op korte steel, en breng dan de andere rozen opklimmend aan.

Let op de steeds hoge stelen die men nodig heeft !

Breng in de kleine afstand tussen de rozen en het kerstboompje een
tak eucalyptus aan, kronkelend van de laagste roos tot aan de hoogste
roos om de eindigen aan de bovenkant langs voor.

De bovenkant werken we daarna af met een witte metalen ster. 

30-12-2010, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

23-11-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allerheiligen
Klik op de afbeelding om de link te volgen


Allerheiligen
Zie foto beneden in Bijlagen:





Neem een ronde schaal ( 10 cm.diepte ), waarin u een
oasisprikker kleeft en vervolgens een halve met water
doordrengde oasisblok erop aanbrengt.

Steek in het midden van de oasis eucalyptus.
Daarrond schik je in wijzerworm 5 witte calla's,
te beginnen links onder en eindigend rechts
beneden met twee calla's overheengestoken.

Bedek het oasis met gipskruid.
Steek vervolgens op de achterzijde enkele
takjes Choisya.
( Mexican orange blossom - Mexico )

Versier het geheel het een tweetal takjes krulwilg.

( Salix erytroflexuosa )

Bijlagen:
STP61844.JPG (179.5 KB)   

23-11-2010, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

19-08-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Halfoogst
Klik op de afbeelding om de link te volgen




Bloemstuk Halfoogst




Benodigdheden voor dit zomerse bloemstuk:

  • Een langwerpige schotel en
  • een oasis in de lengte doorgesneden.
  • 1 pak appelblad 1 Maïskolf  ( met of zonder balden )
  • 3 anjers - Dianthus naar keuze
  • 3 zaaddozen van papaver
  • 1 sierui Allium
  •  pruikenboom - Cotinus coggygria


Laat het steekschuim volzuigen met water en
plaats het in de schotel.
Steek de zijkanten van de oasis vol met appelblad
en geef nu als eerste de Maïskolf een plaats in het
steekschuim langs
boven aan de rechterzijde.

Steek rond de bodem van de maïskolf de anjers.
Plaats de sierui lang boven aan de linkerzijde.
Steek rond de ui de zaaddozen  van de papaver
op verschillende hoogten.

Vul de open plaatsen op met takjes van de pruikenboom.

Hou er wel rekening mee dat na het opsteken van
de bloemen de oasis redelijk wat water verliest,
dus best in de schaal een plastic aanbrengen.


19-08-2010, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (1)

10-06-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlaamse feestdag
Klik op de afbeelding om de link te volgen





Vlaamse Feestdag


Neem een vierkante schaal ( 10 cm.diepte ), waarin u een
oasisprikker kleeft en vervolgens een halve met water
doordrengde oasisblok erop aanbrengt.
Leg dwars over de schaal drie druiventakken en pin deze vast.

Steek in het midden van de oasis twee orchideeënflesjes,
waar je vervolgens twee gele calla's in plaatst.
( Vergeet niet de flesjes dagelijks aanvullen met water ).

Bedek de bovenkant van het oasis met Hedera die je
dakpansgewijs steekt.
Steek vervolgens vijf geel-oranje rozen van groot naar klein,
te beginnen met een grote roos aan de calla's.

De oasis vervolgens geheel bedekken met mos.
Ter decoratie steek je nog een tweetal takjes
dwergmispel. langs de calla's.


Dwergmispel, Cotoneaster



Een gemakkelijke plant dat op op de meestre ondankbare
plaats het nog goed doet, zon tot schaduw, droog tot nat...
Het blad is klein en rond, groen maar onderaan of
achterkant zilverachtig.
In juni verschijnen kleine wit/roze bloempjes die de bijen
aantrekken, in de nazomer verschijnen de rode besjes
waar vogels dan weer dol op zijn, en in de herfst verkleurt
de struik met mooie rode kleuren.
In strenge winters verlies hij zijn blad.
Mag gesnoeid worden.
Besdragende heesters waar de vogels dol van zijn.

10-06-2010, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

14-05-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moederdag
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Moederdag










We starten met een zinken pot, diameter 20 cm.
De kleur van de pot kiest u naar smaak.
Buiten het middelpunt van de pot bevestigen we een oasis prikker.
Hierop prikken we één derde natte oasis.
We maken een boog van een 90 cm loden draad en pinnen deze
in de uiteinden van de oasis.
Langs bij de zijden van de draad, leiden we takken van de 
Eucalyptus cineria, zodat de draad niet meer zichtbaar is.

Langs de linkerzijde brengen we in trapvorm vijf witte fresia's aan.
De oasis bekleden we verder met Ligustrum aureum.



14-05-2010, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

02-04-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pasen
Klik op de afbeelding om de link te volgen





Paaskorfje



Neem een mooi korfje en vul het op met drie kwart van een natte oasais.
Versier de bovenkant van de oasis met appelblad, zodat de rand van het
korfje bedekt is.
Vervolgens versieren we de rest van deze bovenkant met Mimosa.

Gelukkig de mimosa bloeit, de lente komt er aan !!!




Mimosa behoort tot de familie van de kruidje-roer-me-niet.
De takjes zijn heel fijn. 
Als u ze aanraakt gaan ze niet in elkaar krimpen zoals bij een
echt Kruidje -roer -me -niet .
De mimosa heeft aan iedere tak links en rechts bolletjes, die uitgroeien
tot fel gele pluizige balletjes.
In de winter zien we de knoppen al komen, dan niet groter dan een
flinke speldenknop.
De jonge stammen zijn blauwgroen, maar worden later chocoladebruin
en als ze heel oud zijn zelfs zwart met diepe plooien in de stam.
Ook al komt er een strenge winter en vriest de boom dood, dan
komt er altijd wel weer een nieuwe uitloper.
Binnen drie jaar zijn de jonge uitlopers weer meters hoog.

Weet u dat u zelf 'Mimosa' kunt maken?

Mimosa is namelijk ook een cocktailachtige drank.
U neemt drie delen champagne (of een andere mousserende wijn)
en twee delen sinaasappelsap.
Beiden moeten goed koud zijn.
Doe het in een hoge champagne flute en serveer het bij een brunch .
Het is ook een drank die wel geserveerd wordt aan gasten van een
bruiloft en als welkomstdrankje.

Tussen de mimosa schikken we drie Oranje Gerbera's op één rij.
Achter de gerbera's steken we enkele aspergebladen, waarrond
we twee Orange Lelies en een roosje aanbrengen.
Als finishing touch brengen we nog een sier- paaskuiken aan.

02-04-2010, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

08-03-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Valentijn
Klik op de afbeelding om de link te volgen










Valentijn




Snij uit de breedte van een blok oasis twee halve hartvormen.
 Bekleed dezijkant van de twee delen met een oranje lint.
De bovenkanten bekleden met groene ijslandsmos .
Beide vormen vervolgens lijmen op een oranje bord.

Het bord opvullen met Lauriertakjes.( Laurus nobilis )
Tussen de hart-delen steken we vervolgens drie rode waxrozen.
Langs de hartpunt brengen we als laatste enkele witte skeletblaadjes aan.

De Laurus nobilis of de echte laurier is ons niet onbekend, maar bij nader toezien,
biedt deze plant meer mogelijkheden dan men aanvankelijk wel zou denken.
Men maakt steeds meer gebruik van deze Laurus als terrasplant, maar ook in
de keuken, de bloemsierkunst en als versiering bij feestelijkheden.

Oorsprong
Deze aromatische planten zijn uit Perzie afkomstig. Eeuwen geleden vonden zij
in de Middellandse zee landen een vochtig en Mediterraan klimaat waarin ze
wonderwel goed konden gedijen.
Ze bereikten pas veel later onze streken, voornamelijk in de streek rond Brugge.
Daar vonden we in de jaren 1900 een grote concentratie van laurierkwekerijen die
over heel Europa naam en faam verwierven omwille van het kwalitatief hoogstaand
product dat zowel in de vorm van piramiden, bolboompjes
(met of zonder getorste stam) of in goed gevulde struikvormen werd aangeboden.
In de eerste helft van de 20e eeuw kreeg de teelt door allerlei omstandigheden
(armoede, oorlogen en teruglopende export) rake klappen te verduren.
Maar enkele gegoede Brugse families overleefden de crisis en brachten deze
planten terug onder de aandacht.
Door het afleveren van een zeer hoogwaardig kwaliteitsproduct werd de naam en
faam van onze Vlaamse kwekers terug in ere hersteld.

Vermeerderen
De laurierplant waarvan hoofdzakelijk de Nobilis bij ons als cultuursoort
wordt aangewend wordt uitsluitend door stek vermeerderd.
Het stekken gebeurt op de Vlaamse kwekerijen in de maand september via
kopstekken van 7 a 10 cm, gesneden van goed afgerijpte 1-jarige scheuten.
Het duurt vrij lang (3 a 5 maand) vooraleer een goede beworteling heeft
plaatsgevonden.
In het voorjaar worden deze stekken opgepot en aan het einde van het eerste
groeiseizoen wordt door de kweker aan de hand van de groeikracht uitgemaakt
waarvoor ze uiteindelijk zullen dienen.
De snelst groeiende zijn voorbestemd om als boompje door het leven te gaan.
De meer vertakte typen worden de piramiden en de struikvormen.
Het kweken van laurier is een werk van lange adem.
Vooraleer een manshoge goedgevulde piramidevorm aan de handel wordt
toevertrouwd is hij op zijn minst al 7 a 8 jaar oud.
De teelt is zeer arbeidsintensief en enkel door het vrij regelmatig ingrijpen van
 de jonge scheuten tijdens het groeiseizoen (de zomer) bekomt men mooie
goedgevulde planten.
In de herfst laat men alles doorgroeien en afrijpen.
Tijdens de rustperiode (de wintermaanden) wordt dan nog eens een
vormsnoei doorgevoerd.

Overwinteren
De Laurus is een warmteminnende plant en kan bij ons enkel overleven
als ze op een vorstvrije maar koele (3 a 5 graden) plaats wordt gezet,
voorzien van voldoende licht.
Een geringe hoeveelheid vocht volstaat om de plant door de winter te helpen,
de potkluit mag echter niet uitdrogen.
De planten worden binnengehaald in de 2e helft van oktober.
Goed afgerijpte planten kunnen echter buiten wel zonder problemen een
paar graden vorst verdragen.
Als de planten in het voorjaar (in mei) weer buiten komen kan het echter
wel problemen geven.
Een late voorjaarskou kan behoorlijk wat schade aanrichten aan de nieuwe
jonge malse scheuten.
Een plaatsje beschermd tegen de wind is in ieder geval ten zeerste aan
te raden om af te harden.

Standplaats en verzorging
De Laurier voelt zich in zijn sas in een goede potgrond voorzien van een
redelijk percentage klei.
Om de 3 jaar dient de plant verpot te worden in een grotere pot.
Beschadig zo min mogelijk de wortels.
Doe dit werkje het liefst in het voorjaar, een paar weken voordat de
planten buitenkomen.
Tijdens de zomermaanden vraagt de plant behoorlijk wat vocht .
Dagelijks een flinke portie als het zeer warm is, is geen overbodige luxe,
maar laat hem nooit dagen met zijn voeten in het water staan.



 

08-03-2010, 11:47 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

30-12-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindejaars



Kerst & Eindejaars 2010



30-12-2009, 14:25 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

12-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Allerheiligen


Gebruik als basis een daklei.
Plak een prikker op éénderde deel van de lei en prik
daarop een derde deel (natte ) oasis op. 
Deze basis van de oasis bekleden we met klimopbladeren-
en bloemen.

Vooraan bevestigen we een blad van de varen dat we
over de lengte van de lei laten rusten.
Bovenop de varen brengen we een groene anthurium bloem.
Links naast de bloem steken we een trosje asclepia en rechts
een tros sneeuwbessen.

Langs de bovenkant van de oasis steken we schuin naar
voor hellend een aar van de grote lisdodde.
Langs de lisdodde steken we een witte calla, dewelke
we erop laten rusten. 

Achter de cala brengen we in trapcorm drie witte rozen aan,
waarvan we de stengels bedekken met nog een groene anthurium bloem.

_______________________________________________



Anthurium is een groot plantengeslacht uit tropisch Amerika
dat bestaat uit 600 soorten.
Het geslacht behoort tot de aronskelkfamilie (Araceae).
Deze planten zijn epifyten met weinig wortels.
De stengels zijn 15-30 cm lang. De bladeren hebben meestal bladstelen,
maar er zijn ook typen die eenbladrozet maken met slechts een
rudimentaire bladsteel.

De bloemen zijn klein (ongeveer 3 mm) en groeien op een vlezige
bloeikorf (spadix) met (karakteristiek voor de familie) een
schutblad (spatha) eromheen die verschillende kleuren kan hebben.
De meeste soorten hebben een weinig opvallend schutblad dat groen
tot zwart van kleur is.
Met name Anthurium andreanum en Anthurium scherzerianum kunnen
fel gekleurde schutbladen hebben: donkergroen tot wit, roze, oranje
tot helrood en paars.
Deze kleur kan veranderen naargelang het bloemstadium (van knopstadium
tot bloeistadium).
De vruchten zijn besssen die uitgroeien op een vruchtentak (infructescence).

Met name de lakanthurium (Anthurium andreanum) en de flamingoplant
(Anthurium scherzerianum) worden in de handel aangeboden als
potplant of als snijbloem.
Sommige soorten worden ook verkocht als bladplant, bijvoorbeeld Anthurim clarinervium.

__________________________________________________


Grote lisdodde

De grote lisdodde (Typha latifolia) is een plant uit de
lisdoddefamilie (Typhaceae).
Het is een tot ruim 2 m hoge plant van voedselrijke oevers
met lange grote bladeren, en een karakteristieke bruine 'sigaar'
aan het uiteinde van zijn stengels.
De plant bloeit in juni en juli met de mannelijke aar meestal
direct boven de vrouwelijke lichtbruine aar, waaraan de bloemen zitten.
Bij rijpheid zijn de vrouwelijke aren zwartachtig bruin; de sigaren.
Bij de kleien lisdodde (Typha angustifolia) zijn de rijpe sigaren
geelachtig tot groenachtig van kleur.

De grote lisdodde is een zeer algemene plant en komt voor aan
waterkanten in zeer voedselrijke omstandigheden en in zure,
voedselrijk wordende vennen en plassen.
De plant komt niet voor aan grote open wateren.
De plant kan zich onder gunstige omstandigheden vrij snel door
middel van wortelstokken verspreiden.

De lisdodde staat bekend als een beschermde plantensoort, maar
staat niet op de lijst van wettelijk beschermde planten.

Eetbare delen van de grote lisdodde:

De witte binnenkant van de jonge scheuten is eetbaar, zelfs rauw.

Het stuifmeel van de lisdodde bloem is bruikbaar als meel (bloem)
voor het bakken van een koek.
Per bloem levert dat ongeveer een eetlepel meel op.

In het voorjaar kunnen de jonge knoppen gegeten worden als
een soort asperges.

De wortelstokken zijn zeer zetmeelrijk en een bron van voedsel.
De wortels kunnen geschild worden.
Vervolgens kan men de vezels koken, bakken, drogen, vermalen
tot meel of men kan er siroop van maken door ze langzaam
droog te koken.
Men kan de wortels na het schillen onder water scheuren en
breken om het zetmeel eruit te halen.
De wortels kan men eenvoudig bakken in een open vuur,
waarbij de wortelbast als een soort bescherming dient tegen het vuur.
Na tien tot twintig minuten kan men de wortels openscheuren en de
 zetmeelrijke vezels eruit halen; deze vezels zijn direct eetbaar.
Per persoon heeft men vijftien tot twintig wortels nodig.

De zaden van de vrucht zijn eetbaar.
Het bruine pluis van de vrucht van de grote lisdodde kan men
door te branden verwijderen.
Daarna kan men de zaden drogen of roosteren.

De grote lisdodde groeit op allerlei plaatsen.
Het is onverstandig om planten uit vervuild water te eten omdat
de plant vervuilingen uit het water wegzuivert en deze opslaat.
Vermijd het eten van deze plant in het geval dat de smaak bitter,
zuur of pittig is.




12-11-2009, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

20-08-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Halfoogst
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Halfoogst
Bloemstuk met veldbloemen.




Gebruik een vierkant schoteltje.

Kleef in het midden een oasisprikker en breng dan
de met water doorweekte
oasis aan, waar u vervolgens
langs de vier zijden, stukken slangengras van
15 centimeter hoog aanbrengt.
Het geheel samenbinden met een boerenkoord.

Deze holle stengel is zeer fijn geribd.
Het aantal ribben groot.

Op de verbindingen van de stengeldelen zien we een grijsachtige schede.

De bovenzijde en onderzijde hiervan is afgeboord met een bruine rand.

De bovenzijde is getand.

De stengeldelen zijn groen van kleur en ongeveer 75 centimeter lang.



Boerenwormkruid

De boord van de oasis vullen we met boerenwormkruid.

Boven het boerenwormkruid brengen we langs de rechtse zijde

wilde kaardebol aan en aan de rechterzijde wederik.


 


Wederik

Het midden vullen we op met korenbloemen.

Langs de achterzijde brengen we graanharen aan en een

maispluim let mannelijke bloemen.

Het heheel rond het graan en de maispluim vullen we op met

Jakobskruiskruid.

 

 

Veldbloemen

 

Akkerdistel

Akkerwinde

Alpenvergeet-mij-nietje

Avondkoekoeksbloem

Basterdklaver

Bereklauw

Bergbasterdwederik

Blaartrekkende boterbloem

Boerenwormkruid

Bosandoorn

Bosanemoon

Brandkruid

Canadese guldenroede

Dagkoekoeksbloem

Dotterbloem

Duivekervel

Duizendblad

Duizendguldenkruid

Echte kamille

Echte kervel

Engelwortel

Fluitekruid

Gele dovenetel

Gele morgenster

Geoord helmkruid

Gewone brunel

Gewone kattestaart

Gewone reigersbek

Gewone salomonszegel

Gewone sleutelbloem

Gewone veldbies

Gewoon havikskruid

Gewoon knoopkruid

Gewoon kruiskruid

Groot kaasjeskruid

Grote weegbree

Haagwinde

Harig wilgeroosje

Hazepootje

Heermoes

Hondsdraf

Jakobskruiskruid

Judaspenning

Kaardebol

Kale jonker

Kantig hertshooi

Kattedoorn

Klaproos

Klein hoefblad

Klein kaasjeskruid

Kleine klaproos

Kleine klaver

Kleine ooievaarsbek

Knolboterbloem

Knopig helmkruid

Koekoeksbloem

Korenbloem

Kruipend zenegroen

Kruipende boterbloem

Leverbloempje

Leverkruid

Liggende klaver

Longkruid

Maanzaad

Madeliefje

Margriet

Moerasandoorn

Moerasspirea

Muizeoor

Muskuskaasjeskruid

Muurhavikskruid

Nachtkoekoeksbloem

Paardebloem

Paarse dovenetel

Paarse morgenster

Peen

Penningkruid

Pinksterbloem

Prikneus

Reukeloze kamille

Robertskruid

Rode klaver

Rolklaver (gewone)

Ruige klaproos

Schermhavikskruid

Scherpe boterbloem

Schijfkamille

Sint-Janskruid

Slanke sleutelbloem

Slipbladige ooiervaarsbek

Smalle weegbree

Smeerwortel

Speenkruid

Speerdistel

Stinkende gouwe

Tormentil

Valeriaan

Valse kamille

Veelbloemige veldbies

Veldlathyrus

Vijfvingerkruid

Vingerhoedskruid

Viooltje

Vlasbekje

Vogelmelk

Vogelwikke

Wederik

Wilde bertram

Wilde cichorei

Wilgenroosje

Witte dovenetel

Witte klaver

Zachte ooievaarsbek

Zeepkruid

Zennegroen

Zevenblad

Zilverschoon

20-08-2009, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (1)

09-07-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlaamse feestdag 2009
Klik op de afbeelding om de link te volgen

         














 Vlaamse Feestdag       

  
We gebruiken een zinken bloempot met brede rand,
hoge hoedvorm, en vullen deze op met steekschuim 
doordrenkt met water.
We bouwen het bloemstuk op vanuit het midden met
een vooraf gedroogd calla-blad , gekleurt met
een spijtbus zwarte verf.

Afbeelding


Omheen de stengel vullen we de bodem
op met Ligustrum Aureum.



Ligustrum ovalifolium 'Aureum'
1,5 à 2m, geelgerand blad en compact van groei.

Bij het aanplanten van een haag mag je rekenen
op 5 a 6 planten met lopende meter.
De haagplanten groeien snel waardoor je een
mooie haag hebt die ook in de winter het blad
goed behoudt.
Het nadeel van de snelle groei is dat een ligusterhaag
ook minstens drie keer per jaar moet gesnoeid worden.
Ze groeien in elke bodem en verdragen industrielucht.
Ligusterhagen zijn goede verblijfplaatsen voor de vogels,
De witte bloemen verspreiden een overweldigende geur.
Na de bloei verschijnen er zwarte besjes die fel in
trek zijn bij vogels. (voor de mens zijn deze bessen giftig). 

Snoeien van de ligusterhaag:

Voor een nette, strakke haag dien je liguster minstens
drie keer per jaar te snoeien.
Bij het snoeien is het overigens het beste om de
onderkant wat breder te houden dan de bovenkant,
dan blijven de planten mooi vol.
De beste periode om een ligusterhaag te scheren is
vanaf mei tot en met september.
De eerste snoeibeurt kan het best voor de langste
dag van het jaar gebeuren.
Daarna nog enkele keren in de zomer om de haag
netjes in vorm te houden. 
Na eind september wordt het snoeien van liguster
afgeraden zodat de plant zich nog voldoende kan
herstellen tegen de komende vorstperiode.

Vervolgens steken we bij wijze van krans vijf gele
 freesia's dukaat rondom het het calla-blad, om
vooraan de krans te sluiten met een prachtige
tros Sorbus. 



Lijsterbes (Sorbus) is een geslacht van boom en
heerster uit de rozenfamilie (Rosaceae).
Van nature komt het voor op het noordelijk alfrond,
vooral in Europa en Azië.
De lijsterbes is een struik of boom met open kroon.
Hij bloeit in mei in brede, witte bloementuilen die
sterk en eigenaardig geuren.
Hij draagt ronde, oranjerode vruchten.
De bladeren (5-7 bij 1-1,5 cm groot) zijn ovaal tot l
angwerpig en staan in 6-8 jukken. 
Het hout van de lijsterbes is tamelijk hard, buigzaam
en elastisch, maar gaat vrij snel kapot.
Het is bruikbaar voor draai- en snijwerk, vaten
, vezelplaten.
Schors en loof bevatten een hoog gehalte aan looistof

De boom wordt lijsterbes genoemd omdat de vogels, en
de lijsters vooral dol op de bessen zijn. 
De plant zorgt namelijk voor een goede voedselvoorziening
voor vogels vanwege de lange periode met bessen
.
Verder trekken de bloemen
die in de zomer bloeien veel
insecten en vooral veel wespen aan die als een ware lust
worden gezien door veel vinken
.
Bovendien is de lijsterbes ook een zeer geschikte plek voor
vogels
om te broeden vanwege de dichte boomstructuur.

Tot slot maken we het bloemstuk af met drie totaal gele
gerbera's die we in trapvorm schikken voor het calla-blad.

09-07-2009, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (1)

08-07-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vaderdag 2009
Klik op de afbeelding om de link te volgen

   









Een ijsje voor Vaderdag



We gebruiken een grote ijscoupe waar we in de bodem
een oasisprikker vastlijmen waarop we het steekschuim
vastpinnen.

De ruimte tussen de boord van de coupe en de oasis
vullen we op met mos.
Vervolgens maken we drie corsage's
( zie bloemschikken 30 juni 2007 )
met telkens drie rode anjers. ( symbolisch voor aardbeienijs )
Deze verdelen we over de coupe.
De ruimte rondom de corsage's vullen we op met wit gipskruid.
( symbolisch voor slagroom )
Als sluitstuk brengen we een tweetal assegaaistokken aan.
( symbolisch voor koekje )




Cannomois virgata - Restionaceae - 'Reed Bell',
'Rekoala', 'Bergbamboes',' Besemriet ',' Assegaai. "


Deze mooie en onderscheidend groep vormen Restio
dat is net zoveel als een Bamboe als Reed.
Dikke culms uit de basis, een goede structuur tot een
hoogte van maar liefst 12 '.
 
Deze vallen onder een regenboog van kleuren,
als een lappendeken , en zijn bijzonder gegeerd door
bloemschikkers .
Ze worden geteeld voor dit doel in het zuidelijk halfrond.

De fijn verdeelde steel en stevige stengels hebben
geleid dat de mensheid eeuwenlang deze stengels
hebben gebruikt als een uitstekende bezem,
Vandaar de gemeenschappelijke naam 'Besemriet'
(Brem-riet).

Als tuin-specimen, houdt deze plant  van een goede
bodem en regelmatig drenken, maar zal in periodes
van droogte ook goed standhouden.

Men plaatst de structuur hetzij afzonderlijk of in groepen. 
Het is opmerkelijk vrij van parasieten en andere ziekten.
 
Opgelet :
Dient te worden bewaard boven de 20 º F in de winter.




____________________________________

Alle andere publicaties zie beneden in het archief  !!!
____________________________________

08-07-2009, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

07-07-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moederdag
Moederdag



We gebruiken een zinken bloempot , en vullen deze
op met steekschuim met water doordrenkt
.
We bouwen het bloemstuk op in piramidevorm.
Eerst brengen we rondom Cytisus preacox
" All Gold " aan.
Dit is een bremsoort met zuiver goudgele bloemen.
Zeer fraaie, winterharde cultivar.



Daarna gebruiken we afwisselend oranje breed
bloemblad gerbera's en witte bacardi chrysanten.
Beide bloemen met een prachtig groen hart.

Gerbera

Gerbera is een
geslacht van planten in de familie Asteraceae.
Het geslacht is benoemd naar de Duitse natuurkundige
Traugott Gerber, die een vriend was van Carolus Linnaeus.
Er bestaan ongeveer 30 verschillende soorten gerbera's in
het wild in
Zuid-Amerika, Afrika, Madagaskar en tropisch Azië.
De eerste wetenschappelijke beschrijving van een gerbera
is gemaakt door
Joseph Dalton Hooker in 1889 toen hij
Gerbera  jamesonii beschreef, een Zuid-Afrikaanse soort.
Veel gerbera's worden gebruikt als sierplant of als
snijbloem in bloemstukken.

Bacardixml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />


Bacardi is één van de succesvolle opvolgers van de oude garde.

Hierbij moet u denken aan het ras Reagan White,

dat jarenlang en nu steeds, in grote getale werd geproduceerd.

Bacardi wordt gekenmerkt door zijn sneeuwwitte lintbloemen.

In het optimale rijpheidstadium is het hart van de bloem grasgroen.

Het witgroene contrast maakt de Bacardi een lust voor het oog

en bruikbaar voor een groot scala aan boeketten.

Vervolgens vullen we de open plaatsen op met wit gipskruid.

We vervolgen met afwisselend oranje gerbera’s en lelies.

Vervolgens vullen we de open plaatsen weer op met wit gipskruid

Daarna vullen we de top van de piramide verder op met Hertshooi.
Cytisus precox " All gold " en rode bessen van Hypericum.

Als top van de afwerking gebruiken een bladdeel van de kentiapalm

en drie oranje rozen.

 

 

 

De Kentiapalm is een plant, die van oorsprong alleen voorkwam           
op de Lord-Howe- eilanden in de Stille Oceaan ten oosten van 
Australie.

Een plant, die alleen in een bepaald gebied (een eiland) voorkomt,

noemen we een endeem.

Heel veel geïsoleerde eilanden hebben endemische planten.

De Kentiapalm (Howea fosteriana) is door zijn sierwaarde over

de hele wereld verspreid en wordt daardoor nu op meerdere

plaatsen in de subtropen aangetroffen.

 Hij wordt ook als kamerplant verkocht.

Evenals andere palmbomen (Arecaceae) heeft de Kentiapalm

een kale stam met bovenin blauwgroene bladeren van twee

tot drie meter lang.

07-07-2009, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

06-07-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Valentijn 2009
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Valentijn
Met rode anjers en klimop


U neemt een ovale of rechthoekige schotel of bakje.

Een blok steekschuim ( verzadigd met water )over de lengte
middendoor slijden en één van de delen in twee snijden.
U kan nu met 3/4 deel van steekschuim de bodem van de
schotel bedekken.

Maak vervolgens een gleuf over de volledige lengte van
het steekschuim, aan beide zijden in de lengte.
Prik in de beide gleuven een polygonumstok die u
gelijk maakt met de schotel.

Vul de zijkanten van de schotel op met mos, zodat het
steekschuim niet meer zichtbaar is.

Prik vervolgens ( met spelden ) in het midden van het steekschuim
klimopbladeren . ( schubbenpatroon )
Laat ongeer langs bijde uiteinden 10 cm steekschuim vrij.

Schik langs beide uiteinden maximum zeven rode anjers
tesamen met conifeertakjes en klimopbloemen. ( trosjes )

Breng als afwerking in het middenstuk van uw bloemstuk
bovenop de klimopbladeren , diverse versieringen aan
voor Valentijn. ( Hartjes, rode lantaarntjes,  enz. )


Bestand:Klimop bloeiend (Hedera helix).jpg

Klimop (Hedera helix) is een groenblijvende, houtige klimplant
uit de klimopfamilie (Araliaceae).
De plant groeit op vochtige, voedselrijke grond langs muren en
tegen bomen waaraan de plant zich met korte luchtwortels
vastklampt.

Het is een in de gematigde streken groeiende liaan.
De plant kan meters hoog worden.
De klimop lijkt veel op de
Atlantische klimop (Hedera hibernica).
Hiernaast kan de klimop kruipende stengels vormen, op zoek
naar nieuw houvast.
Het heeft leerachtige, verspreid staande, bladeren
en bloeit in
de herfst
van september tot december.

De plant verspreidt een eigenaardige, wat harsachtige, geur.
De bladeren aan de niet bloeiende takken zijn handvormig
gelobd tot gespleten
met een hartvormige voet; aan de bloeiende
takken zijn ze eirond en niet gedeeld.
Oudere klimmende planten die voldoende licht ontvangen
kunnen boogvormig afstaande bloeiende zijtakken vormen.
Worden deze zijtakken gestekt dan ontstaat er een klimopplant
die geen klimstengels meer kan vormen.
Deze vorm wordt in siertuinen gebruikt voor de zogenaamde
bolvormige klimop.
De bloemen
staan in bolvormige schermen die trosvormig
gerangschikt zijn.
De bloemen zijn klein, tweeslachtig, regelmatig, vijftandig en geelgroen.

Bloeiende klimop is voor vele insecten in de herfst een rijke bron van
nectar en stuifmeel, omdat er dan weinig andere planten bloeien.
De dofzwarte bessen
zijn in de lente rijp.

Anjer (Dianthus) is een geslacht van bloemplanten uit de anjerfamilie
Anjers zijn overblijvende of zelden eenjarige, kruidachtige planten met
smalle bladeren.
De bloemkelk is buisvormig, vijftallig en aan de oorsprong omgeven
door twee, vier of zes brede dekbladeren.
De bloemblaadjes zijn meestal gekerfd of gespleten.
De bloem heeft tien meeldraden en twee stampers.

Anjers komen van nature voor in Europa en Azië.
Enkele soorten komen van nature voor in Zuidelijk Afrika.
De grootste producent van sierplanten is tegenwoordig echter Comombia.

In het verleden werd de anjer in de geneeskunde gebruikt bij
maagklachten en koorts.
Tegenwoordig wordt de anjer voornamelijk als sierbloem gebruikt.

 

Zeven anjers, zeven rozen
Een bruidsboeket voor jou
Zeven anjers, zeven rozen
Heb ik heel speciaal gekozen
Ik die zoveel van je hou

Veertien bloemen, veertien maanden
De mooiste uit ons bestaan
Veertien bloemen als die maanden
Die wij zonder einde waanden
Maar toch ben jij weggegaan

Je zal nu trouwen met een andere man
Toch weet ik dat je niet vergeten kan
Hoe we hielden van elkaar
't Sprookje werd helaas nooit waar
't Duurde iets meer dan een jaar

Zeven anjers, zeven rozen
Een bruidsboeket voor jou
Zeven anjers, zeven rozen
Heb ik heel speciaal gekozen
Ik die zoveel van je hou

Veertien bloemen, veertien maanden
De mooiste uit ons bestaan
Veertien bloemen als die maanden
Die wij zonder einde waanden
Maar toch ben je weggegaan

Je straalt van vreugde en je lacht
Misschien heeft hij je nu 't geluk gebracht
Maar denk je nog aan mij
De herinnering blijft je bij
Maar die tijd is toch voorbij

Zeven anjers, zeven rozen
Een bruidsboeket voor jou
Zeven anjers, zeven rozen
Heb ik heel speciaal gekozen
Ik die zoveel van je hou

06-07-2009, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (1)

19-12-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindejaar 2008
Klik op de afbeelding om de link te volgen










Eindejaarsfeesten


We gebruiken als basis een ronde schotel,
waar we een oasisprikken in het midden aanbrengen.
Vervolgens bevestigen we hierop de oasisbol.

Boven op de oasis prikken we een glazen kerstbal.
Het geheel van de oasis steken we vol met een rij
taxus, een rij conifeer, een rij taxus enz. totdat de oasis
volledig bedekt is.



De naam Coniferen betekent "kegeldragers".
Ze heten zo omdat de zaaddragende structuren in een kegelvrucht
(of strobilus) georganiseerd zijn.
Er zijn nooit echte vruchten, al kunnen er wel structuren zijn die
fruitachtig overkomen (bijvoorbeeld bij de jeneverbes en bij Taxus.
De bestuiving vindt altijd door de wind plaats.
De coniferen (wetenschappelijke naam Coniferae, vormen een groep
 in het plantenrijk van ruim zeshonderd soorten.
Ze horen tot de naaktzadigen (Gymnospermae) en zijn daarvan de meest
soortenrijke groep, maar de beide groepen zijn niet onderling
verwisselbaar.
Er zijn ook andere naaktzadigen, die dus géén coniferen zijn,
ook al dragen ze de zaden in kegels.
De meeste coniferen zijn altijdgroen, maar er zijn ook enkele soorten
die 's winters de naalden verliezen, zoals de lariks en de moerascipres.

Tussen de tweede en derde rij brengen we skimmia  en
klimoprozen aan.
Vervolgens brengen we vier tot zes rode rozen aan.
De ruimte tussen de kerstbal en de rozen vullen we op
met drie tot vijf dennenappels ( waar we vooraf een
tandenstoker aan hebben gelijmd )
De ruimte tussen de dennenappels vullen we op met sierkersen.


Een kegelvrucht is een met schubben afgezette houtige kegel
van een naaldboom.
Uiteraard heeft een naaldboom nooit bessen.
Er kunnen echter wel schijnbessen voorkomen .
De schijnbes is een kegel en bevat zaad, dat door de schubben
wordt beschermd.
De pijnboompit is zo'n (gepeld) zaadje afkomstig van de pijnboom.
Ook beter bekend als pijnappel. Bij de pijnboom blijft de rijpe kegel
intact, maar bij de echte den (Abies) valt deze uit elkaar en blijft
de spil op de tak staan.
De dennenappel staat op een tak, en ligt onder een dennenboom
in losse schubben.
De kegel bestaat uit spiralen, die te tellen zijn door ze te markeren.


Het bloemstuk bespuiten we vervolgens licht met sneeuwpoeder.

19-12-2008, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

02-12-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allerheiligen 2008
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Allerheiligen

Als basis gebruiken we een
Oasis Florette medi.
Langs de bodem brengen we mooie gekleurde rand bladeren
aan van de wilde wingerd.
Vervolgens brengen we een tweede rand aan van laurierkers-
bladeren.

De laurierkers (Prunus laurocerasus) is een plant uit
de rozenfamilie (Rosaceae) die van nature voorkomt in
 Zuidoost-Europa en Klein-Azië.
Als boom kan de laurierkers een hoogte van 14 m bereiken,
maar hij komt ook als struik voor, bijvoorbeeld in bossen.
De gebruikelijke hoogte bedraagt 6-8 m.
De plant heeft gewoonlijk een brede en gespreide kroon.
De schors is bruinachtig grijs met duidelijke lenticellen (luchtporiën).
De langwerpige tot lancetvormige bladeren zijn lichtgroen[en
krijgen met het ouder worden een wat donkerder tint.
In de winter blijven ze groen.
De afmeting varieert van 8 x 2,5 tot 13 x 7cm.

Laurierkers in bloei
Laurierkers met bessen

De laurierkers heeft roomkleurige bloemen die opvallend ruiken.
De bloemen staan in rechtopstaandetrossen van 8-13 cm lang en
hebben kroonbladen van 4-7 mm lang.
De bloemen bloeien echter enkel bij vrijstaande struiken die veel
licht krijgen.
De struik is al sinds de 16e eeuw in cultuur..
Voor in tuinen en parken is in deze eeuwen een groot aantal
cukltivars ontwikkeld.de cultivars zijn.

Vervolgens brengen we een tweede rand aan van zilverkruiskruid.

 

Zilverkruiskruid is een min of meer mediterrane soort
die aan zee groeit, op rotsige stranden e.d.; veel planten
aan zee zijn wit-viltig, om ze te beschermen tegen de
uitdrogende zoute zeewind.
Omdat het blad van deze soort zo mooi is, heeft men er
eenjarige sierplanten van gekweekt, meestal enigszins
veredeld voor een compactere groei of mooier blad dan
de wilde plant. 
Deze plant heeft net als Jakobskruiskruid bij de nieuwste
indeling van het plantenrijk  de geslachtsnaam Jacobaea
gekregen, vanwege de nauwe genetische verwantschap met
deze plant.
De kruiskruiden zijn nu opgesplitst in drie geslachten, het
aloude Senecio en het nieuwe Jacobaea dat eerst alleen de
soortnaam van Jakobskruiskruid was, en Tephroseris met één
enkele plant (moerasandijvie).

Vervolgens brengen we een derde rand aan van skimmia.



Skimmia is een geslacht van overblijvende groenblijvende, 
planten uit de wijnruitfamilie (Rutaceae).
Het geslacht telt zeven of acht soorten, die in het algemeen
afkomstig zijn uit Oost-Azië.
De dikke, stevige bladeren zijn afwisselend geplaatst.
De geurende bloemen staan in grote, eindstandige pluimen
bij elkaar en jn klein en wit.
De meeste soorten kennen aparte mannelijke en vrouwelijke
exemplaren.
De meeste soorten zijn redelijk winterhard, tot zo'n -10 °C.
Sommige soorten kunnen een tegen de wind beschutte plaats
goed gebruiken.
De bessen zijn giftig, maar acute effecten zijn alleen merkbaar
bij consumptie van grote hoeveelheden.

Als bloemen gebruiken we twee witte sterchrysanten
die we op de top van het bloemstuk aanbrengen.

Sunny-chrysant

De chrysant heeft bij veel mensen een wat saai imago,
maar toch is het één van de meest verkochte bloemen.
Het is dan ook een bloem die zich heel goed laat
verwerken in de meest uiteenlopende boeketten.
De naam van de bloem komt uit het Grieks: "chrusos"
betekent goud en "anthemon" betekent bloem.

De bloem komt van oorsprong uit China en Japan.
In deze landen stond de bloem in hoog aanzien.
In China was de chrysant zelfs zo speciaal dat alleen
edelen zich met de plant mochten bezighouden.
De Chinese stad Chu-Hsien (chrysantenstad) is
vernoemd naar de bloem.

In Japan kreeg de bloem het predikaat "nationale bloem".
De troon van de vroegere Japanse keizers werden
volledig met chrysanten bedekt, waardoor deze troon
de naam Chrysantentroon kreeg.
Door de bloem af te beelden met zestien stralen, gaven
ze bovendien aan dat er sprake was van goddelijke macht.
In Japan maar ook grote andere delen van Azië staat
de chrysant symbool voor een lang en gelukkig leven.
Pas in 1688 bracht Jacob Layn de chrysant naar ons land.

En tot slot brengen we links en rechts vier rode
cornus alba sibirica-takken aan.

In de kornoeljefamilie (Cornus) zijn struiken te vinden
met bijzonder opvallend gekleurde takken.
De betekenis van Cornus is hoorn, dit vooral omdat het
hout van de Cornus mas zo hard zou zijn als hoorn.
Binnen deze familie vindt je naast struiken ook kruipers
en kleine bomen.
Door de laagstaande zon komen ze in dit jaargetijde
extra goed uit!
Cornus alba ´Sibirica´ is een struik met groen blad,
dat in de herfst schitterend rood verkleurt.
De kale takken die daarna zichtbaar worden hebben
de kleur van rood koraal.
 

02-12-2008, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

19-09-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Halfoogst 2008
Klik op de afbeelding om de link te volgen










 Halfoogst


Men neemt kippengaas van 35 x 30 cm. en draait hem in een de vorm
van een friethoorntje.
Rond het hoorntje brengt men cocovezel aan, die men omwikkelt met
fijne binddraad.
In het hoorntje brengen we een plastic zakje aan, die we opvullen met
steekschuim. ( Het oasis vooraf goed laten vocht opnemen )
Het hoorntje plooien we vervolgens langs de puntkant licht naar boven.

In de benedenzijde van het steekschuim brengen we enkele takjes Laurier.


Laurier is vooral afkomstig uit het oostelijk Middellandse Zeegebied,
uit landen als Turkije, Georgië en Griekenland.
De laurier is goed bestand tegen zilte wind en dus uitstekend te gebruiken
in gebieden langs de kust.
Een laurier kan groeien in zowel een gematigd warm als een vrij koud klimaat.
Langdurige vorst wordt echter niet verdragen.
Laurier wordt veelvuldig gebruikt voor een haag of erfafscheiding.

Vervolgens maakt men de cirkel rond, gelijk opbouwend, links en rechts,
met beukebladeren , hypericum, weinmannia en camelia.



De Beuk (Fagus sylvatica) is wellicht een van de meest gebruikte loofboomsoorten.
Hij domineert het bos op bijna alle bodemsoorten, behalve de te natte en te arme.
Als typische schaduwboomsoort heeft hij het wel moeilijk in pioniersituaties.
Verjongen onder scherm of in kleine groepen is daarom aangewezen.
De natuurlijke verjonging verloopt onregelmatig door de zeldzame zaadjaren.
De Beuk produceert snel zeer bruikbaar hout.
Hou hem wel in toom want door zijn dominant karakter gaat hij al snel overheersen.

Hypericum ( Latijnse naam )
Hertshooi of Sint Janskruid vind je als wilde plant maar ook als cultivar voor tuinen.
Als takkenvoedsel verkiezen we de gekweekte vormen, daar deze meestal meer
en breder blad hebben en door de takken liever gegeten worden.
Hypericum komt in zowat heel de wereld voor, maar heeft een voorkeur voor iets
koelere klimaten.
Sommige van de meer dan 400 verschillende soorten zijn groenblijvend of
verliezen hun blad pas aan het begin van de winter, andere soorten verkleuren
helemaal op het einde van de zomer.
Hertshooi heeft opvallende grote gele bloemen met lange meeldraden.
Een aantal soorten hertshooi, zoals bv Hypericum adrosaenum, maakt mooie
zaaddozen aan, die gebruikt worden voor boeketten.
Helaas is deze soort niet wintergroen en blijft deze een struik.
De meest als takkenvoedsel gebruikte soort hypericum is Hypericum ‘Hidcote’
een plant van ongeveer 100cm hoog die half wintergroen is.
(kan tegen enkele graden vorst indien beschut)
Deze soort groeit snel uit, en wordt gebruikt in borders als bodembedekker.
Elk voorjaar wordt deze plant gesnoeid waardoor er nieuwe scheuten uitschieten.
Veel takken eten hypericum waardoor deze plant voor takkenliefhebbers uiterst
waardevol is.
Je vindt hem voor een zacht prijsje in bijna elk tuincentrum en hij staat mooi in elke tuin.

Tip: is in de winter de plant bevroren kan je eventueel de stengels toch gebruiken!
Zet ze in water op een beschutte plaats, niet te warm om het doorschieten te
voorkomen, en laat de plant weer scheutjes en bladeren krijgen.

Weinmannia trichosperma  is een wintergroene struik of
kleine boom die inheems is in Chilli. 
Dit geslacht maakt deel uit van de familie Cunoniaceae
Deze plant verkiest een leemachtige grond, half schaduw en voldoende vocht.

Dit boompje heeft een varenachtig samengesteld blad dat zeer glanzend is aan de
bovenzijde en mat aan de onderzijde.
In december verschijnen de trossen witte bloemen gevolgd door rode vruchten in
de zomer die de hele plant een rode kleur geven. 

Camelia, oorspronkelijk afkomstig uit Japan, Korea, India en China,
tijdens de 17e eeuw ontdekt en ingevoerd. 
Kruisingen, veredelingen en opkweek leidden tot de meest verassende resultaten. 
Camellia bestaat uit eindeloze variëteiten met ettelijke soorten bloemen in
pastelkleurige tinten.
Graag een standplaats bij voorkeur in volle zon of een halfbeschaduwde plaats,
ze verdragen absoluut geen kalk, eerder een zure en tamelijk vochtige grond.
Deze groenblijvende struik heeft een crème – wit bont, ovaal blad. 
In het voorjaar wordt de Camellia met grote enkele bloemen getooid. 
Opmerkelijk zijn de meeldraden in het hart van de golvende bloembladeren.  
Deze maken de bloei een waar spektakel.

Het midden van de hoorn bouwen we op , beginnend aan de onderzijde ,
met een distel en enkele tarwehalmen.

Vervolgens schikken we drie orange rozen op de rij .
Boven de rozen brengen we links een aspidistra blad en rechts
een ledervaren aan.
Het aspdidistra blad rollen we voor de helft toe alvorens te
in het oasis te prikken.

Ledervaren of Arachniodes adiantiformis ‘Imperial’
 

Ledervaren is al enkele decennia een populaire snijgroensoort.
Die populariteit kan nog verder stijgen dankzij de introductie van cultivar ‘Imperial’.

Reden voor deze aanname is de sterk verbeterde houdbaarheid van de varenachtige.
Het blad is breder, voller en lichter groen dan we van de ledervaren gewend zijn.
Het vult de boeketten beter, waardoor minder takken nodig zijn.
Bovendien is de ‘Imperial’ vrij van sporen.
Consumenten hoeven daardoor geen sporen meer weg te vegen onder de vaas.
Het blad is tevens vrij van sproeiresidu, omdat de ‘Imperial’ in de kas wordt
geteeld en niet , zoals gebruikelijk , in de buitenlucht. 

Tussen de varen en de aspidistra brengen we een zonnebloem aan
die we laten rusten op de roosstengels.

Zonnebloemen komen oorspronkelijk uit Noord- en Zuid Amerika en zijn
gedomesticeerd rond 1000 voor Christus.
De Inca's vereerden de zonnebloemen als beeld van hun  zonnegod.
In 1530 werd de zonnebloem door Spaanse zeelieden naar Europa gebracht.
De zonnebloem ( Helianthus annuus ) is een tot 3 meter hoge, eenjarige plant uit
de composietenfamilie ( Asteraceae ).
De zonnebloempitten worden voor meerdere doeleinden gebruikt.
Het bloemhoofd kan wel een diameter hebben tot 30 cm.
De bloem wordt gemakkelijk gekweekt uit een pit die in de tuin geplant kan worden.
Bloeiende zonnebloemen op een akker wijzen naar het oosten, waar de zon
's morgens opkom.
Onvolwassen zonnebloemen waarvan de bloemknop nog niet geopend is, vertonen
heliotropsme : overdag draait de bloemknop op zonnige dagen mee de zon van
oost naar wenst.
's Nachts keert de bloemknop terug naar de oostelijk stand.
Deze dagelijkse beweging wordt bewerkstelligd door een flexibel segment van
de stengel onder de bloemknop, de pulvinus.
Tegen de tijd dat de bloem begint te openen verstijft de pulvinus, in de oostelijk stand.
Daardoor wijzen bloeiende zonnebloemen de hele dag naar het oosten, terwijk hun
heliotropisme al voorbij is.

Achter de zonnebloem steken we als afwerking nog een distel en
enkele steeltjes van de tarwehalmen.
Dit half-oost-bloemstuk kunnen we zeker bestempelen als de
Cornu Copia ( Latijn ) of Hoorn des Overvloeds.

19-09-2008, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

21-07-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlaamse Feestdag 2008
Klik op de afbeelding om de link te volgen
















11 juli - Vlaanderen feest.


U neemt een houten plankje en bevestigd er een dikke
ijzeren draad op in de vorm van een driehoek.
Deze draad omwindelen met fietsbinnenband-repen van
1 cm breedte.
Beneden aan de kleinste hoek knoopt u vervolgens een
reep vast en breng hem over het bovenste schuine gedeelte.
U draait hem daar tweemaal om en gaat waar naar beneden.
U draait de reep éénmaal rond het onderste deel , laat 1/2 cm.
ruimte tussen de repen en vervolge de handeling weer naar
boven enz.
Bij de laatste ( en langste reep ) knoopt u de reep in de
benedenhoek vast.

Op het plankje bevestigd u het steekschuim ( op schaaltje )
met  oasis-fix, ongeveer één centimeter voor de driehoek
en vanaf de hoogste zijde.
Steek vervolgens zeven galaxibladen in de benedenkant van
het steekschuim zodat het schaaltje niet meer zichtbaar is.



Galax urceolata is een vaste plant uit Noord Amerika.
Een plant die groeit in schaduw of halfschaduw, in vochtige,
humusrijke grond.
Het blad (glimmend rond ,taai en getand) sterft in de winter
niet af, maar krijgt een bronzen kleur.
De Galax-urceolata (syn.Galax aphylla) heeft kruipende rizomen,
het is een mooie bodembedekker, ideaal als randplant langs
beschaduwde borders en langs een waterkant.

Vervolgens bekleed u de oasis met takjes Choisya ternata.



Choisya ternata is een bladhoudende kleine heester (1.5m)
die tot - xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />10°C verdraagt.
De bloempjes zijn wit en geuren heerlijk naar oranjebloesem.
Ook de bladeren zijn aromatisch.Kan op alle goed gedraineerde
gronden groeien, liefst in de zon of halfschaduw, uit de wind.


Voor de feesttint gebruiken we vier Gerbera's Golden Serena.
Deze prikken we in het steekschuim van groot naar klein vanaf
het hoogste deel van de driehoek.


Gerbera is een geslacht van planten in de familie Asteraceae.
Het geslacht is benoemd naar de Duitse natuurkundige Traugott Gerber.
Er bestaan ongeveer 30 verschillende soorten gerbera's in het wild in
Zuid-Amerka, Afrika, Madagaskar en tropisch Azië.
De eerste wetenschappelijke beschrijving van een gerbera is gemaakt door
 Joseph Dalton Hooker in Curtis's Botanical Magazine in 1889 toen hij
Berbera jamesonii beschreef, een Zuid-Afrikaanse soort.

21-07-2008, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

12-06-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vaderdag 2008
Klik op de afbeelding om de link te volgen
                                      

                                              Vaderdag

Als basis gebruikt u een houten geschenkdoos met deksel.
( bij de wijnhandelaar te verkrijgen )
Langs de binnenzijde van de doos brengen we een plastic aan.
Een fles ( wijn- champagne ...... ) neemt drie-kwart van de doosvolume in.
Het resterende kwartdeel vullen we op met oasis.
Langs de lengte van de fles brengen we een aspidastrablad aan,
licht opgerold, in de lengte.
In het blad brengen we een Amber Queen roos aan.
Het geheel steken we in de oasis.

 Aspidistra elatior

Aspidistra is de botanische naam van een geslacht van eenzaadlobbige planten.
De naam wordt ook in het Nederlands gebruikt voor planten in dit geslacht die als kamerplant gebruikt worden.
De naam komt uit het Grieks aspis = "schild" of aspidion = "schildje".

Deze planten zijn groenblijvend en kruidachtig.
 De bladeren komen rechtstreeks uit de wortelstokken.
Aspidista's werden al in 1800 van China naar Europa gebracht en behoren tot onze oudste kamerplanten.



De roos Amber Queen is in 1984 gewonnen door Harkness (Engeland)
uit de kruising van Rosa 'Southampton' met 'Typhoon'.
Het is een mooie floribunda struik van 40-60 cm hoog.
De diep ombergele bloemen zijn rond, goed gevuld en geuren heerlijk.
De roos groeit breed, bossig en laag.
De struik heeft de neiging tot uitstoelen.
Het blad is donkergroen en zeer gezond.
Zeer fraaie en rijkbloeiende perkroos!
--
Langs de andere zijde van de oasis brengen we een tweede
aspidastrablad aan, deze echter opgerold, in de breedte.
Het geheel vullen we op met takjes klimop.

Over de fles brengen we een tak hypericum aan waarop
we een tweede Amber Queen roos bevestigen.
In midden van de oasis brengen we kleurige wolfsmelk aan
waarop we een derde Amber Queen roos bevestigen.



Kleurige wolfsmelk (Euphorbia epithymoides) is een plant uit de wolfsmelkfamilie (Euphorbiaceae).
Het is een vaste plant die in Nederland in siertuinen gebruikt wordt
als bodembedekker.
Oorspronkelijk komt de plant uit Centraal-Europa tot aan Turkije
en Oekraïne.
Het witte melksap kan huidirritatie veroorzaken.

De plant kan 45 cm hoog worden en bloeit in mei en juni met gele
bloemen, waarvan de gele schutbladen het opvallendste zijn.
De bloem heeft hartvormige klieren.
De schutbladen onder de bloempjes lijken net normale blaadjes
en zijn niet vergroeid.
De stengels en bladeren zijn behaard en de vrucht is een doosvrucht.

Hoewel de Kleurige wolfsmelk van een zonnige plek houdt, groeit
deze soort ook goed in de halfschaduw.

12-06-2008, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

09-05-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moederdag 2008
Klik op de afbeelding om de link te volgen       

         Moederdag





Neem een kwart van een piepschuimbol diameter 25 cm.
Snij Banaanbladeren in vierkantjes van ongeveer 7 op 7 cm.
Prik de vierkantjes in schubvorm vast met naaldjes in het
piepschuim langs de buiten- en binnenzijde .
Werk mooi de zijkanten mee af in de gekozen richting.

In het midden van de binnenzijde laten we plaats open om
een oasisprikker te lijmen.
Eén-vierde deel van een oasisblok ( goed doordringt me water )
brengt u aan op de prikker.
Het oasis licht shuin afsnijden volgens de vorm van het piepschuim.

Vervolgens brengen we langs dezijkanten van het oasis , takjes aan
van de Ligustrum Japonicum " Jack Frost " die u laat rusten over
de de bolboord.

Ligustrum japonicum 'Jack Frost'





zon                               zon / schaduw
hoogte 10.0 m
breedte 8.0  m
water gemiddeld
groeipercentage gemiddeld
bodem goed gedraineerde bodem
bloem romige witte bloemen
zaaizaad platte zwarte steenvrucht
loofkleur crème / groen

Snel groeiende dichte rechtop struik of kleine boom
met glanzende  bladeren en romig sterk geurende bloemen in mei. 
De bladeren hebben een onregelmatige, dunne roomwitte marge.


In het midden van het Oasis brengT U tien mooie
Rosa Espérance aan.


Peppermint Bicolor Cream with Pink Rose

De bloemblaadjes zijn zalmroze aan de basis en gaan
geleidelijk over in een sfeervol oranje tot roze zweem.
De bloemen hebben een houdbaarheid van ongeveer
twee weken en dienen uitstekend om in te drogen.

Vervolgens vult u de kale plekjes verder op met
Ligustrum japonicum 'Jack Frost' 




en als finishing touch brengen we enkele takjes lavendel
aan tussen de rozen. 

Lavendel (Lavandula) is een plant dat terug te vinden
iveel tuinen omwille van de paarse kleur en de geur
van de bloemen.
Lavendel wordt ook gekweekt om de lavendelolie diegeëxtraheerd
kan worden uit de paarse bloemen.
Deze olie wordt dan verwerkt in zepen als antiseptisch middel,
of in parfum's die o.a. gebruikt worden in de aromatherapie.

09-05-2008, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

20-04-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pasen 2008
Klik op de afbeelding om de link te volgen




Paasbloemstukje


Gebruik een bloemenschaaltje in  terracotta.

Bevestig een bloemenprikker in het schaaltje .
Maak
een halve oasisbol goed nat en plaats en duw
hem vast op de prikker.

Steek eerst onderaan , rondom de oasis  buxustakjes.




Vul de strook in het midden op met zes tot zeven gele ranonkels.

De rest van de oasisbol verder opvullen met de buxustakjes totdat

men een egaal bolvormig bloemstuk bekomt.



De kwartel (Coturnix coturnix) is een vogel uit de familie der fazanten (Phasianidae)
en de enige trekvogel in de orde der hoenders (Galliformes).



Vervolgens doorprikt men zes kwarteleitjes en
brengen ze met een tandenstokertje
op gelijke hoogte aan
rondom de oasis tussen de buxus
Tenslotte afwerken met pitriet.

20-04-2008, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

08-02-2008
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Valentijn 2008
Klik op de afbeelding om de link te volgen





Valentijnbloemstuk

We gebruiken een teakhouten, vochtbestendige kom.
We bevestigen een halve oasisblok  in het midden van
de kom met een oasisprikker.
In het midden van de oasis bevestigen we een gedroogd bananenblad in een halve cirkelvorm.


Bananenblad kan ook heel goed gebruikt worden als
vervanging van aluminiumfolie.
Het oogt niet alleen leuk maar geeft ook nog een anijsachtig smaakje aan je gerechten. Denk dan bv aan de barbecue;
stukje vis (bv. zalm) wat kruiden, stukje boter, van dit pakketjes maken in bananenblad en vast zetten met sateprikkers.

http://www.degezondeapotheker.nl/vensterpags/vebananeblad.htm


We brengen vijf rozen aan van groot naar klein te
beginnen met de grootste in het midden van het
bananenblad.
Vervolgens brengen we de volgende vijf rozen
aan van klein naar groot langs de achterzijde van 
het bananenblad.

Aan de zijkant van het oasis steken we een
blad van de schoenmakersplant ( Bergenia 'Glockenturm' ).
We laten het blad over de komrand hangen en pinnen de
 vooraan het blad vast met een rode kersje en sierbladje.

Vervolgens werken we het geheel af met olijfwilgbladeren
die we schubsgewijs in het oasis aanbrengen en laten rusten
op de komrand






Bergenia met als Nederlandse naam schoenlappersplant
 is een geslacht van tien soorten overblijvende kruidachtige
 planten in de Steenbreekfamilie (Saxifragaceae).

Bergenia is nauw verwant aan Mukdenia en Oresitrophe;
andere nauw verwante geslachten zijn Astilboides
en
 Rodgersia.

De soorten zijn inheems in centraal Azië, van Afghanistan
tot China
.
De planten hebben een spiraalvormig geplaatst bladrozet
met bladen van 6-35 cm lang en 4-15 cm breed.
De roze bloemen groeien in een gevorkt bijscherm
.





De Elaeagnus ebbingei of olijfwilg ( bladhoudend )
is een tamelijk snelgroeiende sierstruik die een hoogte
van 3 meter kan bereiken.
De wilg heeft een langwerpig rond blad waarvan de 
bovenzijde glimmend groen is .
Bloeit met wit-geurende bloempjes in het voorjaar.
In tegenstelling tot de bladverliezende variëteiten groeit
deze op zijn best in een humusrijke bodem in volle zon
of halve schaduw.
De struik verdraagt een goede snoei en vormt hierdoor
een uitstekende sierhaag.

08-02-2008, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

18-12-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindejaar 2007
Klik op de afbeelding om de link te volgen


Taartpunt einndejaarsfeesten
20 december 2007





Voor de taartpunt heeft u nodig,
2 plankjes van 40 cm op 7 cm
1 plankje van 30 cm. op 7 cm.
4 saté stokjes
een rood lint van 115 cm.
--
De planken opstellen in een driehoek 
De uiteinden voorzien van twee gaten
waardoor men met de saté stokjes
het geheel kan samenhouden. 


Bloemstuk eindejaar.

Gebruik oasis in een plastic bakje
voor het bloemstuk

Het oasis in de taartpunt vullen we op aan de basis
met taxus.



De venijnboom (Taxus baccata)

Taxus is een geslacht van coniferen uit de taxusfamilie (Taxaceae).

Het zijn vrij traaggroeiende bomen of struiken die zeer lang

kunnen leven.

De hoogte kan variëren van 1-xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />40 m en de boomstammen kunnen

een doorsnede tot maar liefst 4 m bereiken.

Ze hebben een roodachtige schors en lancetvormige, vlakke,

donkergroene lange bladeren van 1-4 cm bij 2-3 mm.

Elke kegel bevat één enkel zaad, gedeeltelijk omringd door een

gewijzigde kegelschaal die zich tot een zachte, heldere rode

besachtige structuur ontwikkelt aan het eind.

Dit is een zaadmantel: deze is 8-15 mm lang en breed en open.

Ze is rijp zes tot negen maanden na bestuiving en wordt dan

(inclusief het omsloten zaad) gegeten door lijsters en andere vogels,

die de harde zaden onbeschadigd via hun uitwerpselen verspreiden.

De rijping van de "besjes" wordt uitgespreid over twee tot

drie maanden, om de kans op succesvolle verspreiding van de

zaden te verhogen.

Taxussen zijn meestal tweehuizig.

Alle taxussen zijn zeer dicht verwant aan elkaar, en sommige

botanici behandelen hen allen als ondersoorten of variaties

van enkel één wijdverspreide soort.

Bij deze behandeling is de gebruikte soortnaam Taxus baccata,

de eerste wetenschappelijk beschreven soort.

Het meest afwijkend is Taxus sumatrana.

Deze heeft dunne, sikkelvormige geelgroene bladeren.

Taxus globosa is ook afwijkend met gebladerte dat tussen dat

van de Sumatraanse taxus en de overige taxussoorten in zit.

 

Alle soorten taxus bevatten het hoogst giftige taxine, een alkaloïde,

met enige variatie in de precieze formule van het alkaloïde

tussen de soorten.

Alle delen van de boom behalve de "bessen" bevatten het alkaloïde.

De besjes zijn eetbaar en zoet, maar het zaad is gevaarlijk giftig.

In tegenstelling tot vogels kan de menselijke maag de zaadlaag

opsplitsen en taxine vrijgeven in het lichaam.

Dit kan fatale resultaten hebben als de zaadmantels zonder de zaden

eerst te verwijderen wordt gegeten.

De grazende dieren, in het bijzonder vee en paarden, worden ook

soms dood gevonden dichtbij taxus na het eten van de bladeren.

 

Het hout van de taxus is roodachtige bruin (met wit spinthout)

en is tamelijk hard.

Het werd traditioneel gebruikt om bogen te maken.

De venijnboom (Taxus baccata) wordt vaak aangeplant in kerktuinen.

Men stelt soms dat deze boom als symbool van het lange leven

De taxussen worden veel gebruikt in modellerende en siertuinbouw.


Aan de kop van de driehoek brengen we een tak van de blauwspar aan.



De blauwspar  is een groenblijvende boom die behoort tot de Dennenfamilie.
De boom wordt 25 tot 30 m hoog en kan soms tot 46 m hoog worden. De blauwspar komt van nature voor in de Rocky Mountains van Zuidoost Idaho, Utah, Colorado, Arizona tot Nieuw Mexico en groeit
op 1800 tot 3000 m
hoogte op berghellingen langs rivieren, waar ze voldoende water hebben.
In Canada komt deze soort alleen in struikvorm voor.
In Alaska kan deze soort zelfs groeien in bodems die tot meer dan 50 cm diep blijvend zijn bevroren, maar blijft dan wel zeer laag.
De geschubde schors is dun en schilfert in smalle platen van
5 tot 10 cm lengte af.
De vorm van de boom is conisch, die bij oudere bomen meer
cilindrisch wordt.
De gewoonlijk behaarde scheuten zijn oranjebruin en hebben
duidelijke
bladkussentjes.
De bladeren zijn naaldvormig, 15 tot 30 mm lang, ruitvormig op dwarsdoorsnede en hebben een scherpe punt.
De naalden zijn dof grijsgroen tot glimmend blauwgrijs.
In wilde populaties varieert de kleur van boom tot boom sterk.
Op de onderkant komen twee lichte strepen met huidmondjes voor.

De slanke cilindrische kegels hangen aan de takken en zijn
6 tot 12 cm lang.

In gesloten toestand zijn de kegels 2 cm en in open toestand 4 cm breed.

De dunne papierachtige schubben zijn 20 tot 24 mm lang en hebben een golvende rand.

De kegels zijn roodachtig tot violet en kleuren bij het rijp worden lichtbruin.

5 tot 7 maanden na bevruchting zijn de kegels rijp.

De zwarte zaden zijn 3 tot 4 mm lang en hebben een tere lichtbruine vleugel.


Op deze tak laten we twee Callas Lily White rusten, die we schuin in het oasis steken.



Het geheel vullen we verder op met klimopbloemen,
Viburnum Bodnantense Dawn en Gele cypres.

Afbeelding:Klimop bloeiend (Hedera helix) (2).jpg

Klimop (Hedera helix) is een groenblijvende houtige plant

die groeit op vochtige, voedselrijke grond langs muren en tegen

bomen waaraan de plant zich met korte luchtwortels vastklampt.

Het is een in de gematigde streken groeiende liaan en kan

hierbij vele meters hoog worden.

De klimop lijkt veel op de Atlantische klimop (Hedera hibernica).

Hiernaast kan de klimop kruipende stengels vormen,

op zoek naar nieuw houvast.

Het heeft leerachtige, verspreid staande, bladeren en bloeit in

de herfst van september tot december.

Het verspreidt een eigenaardige, wat harsachtige, geur.

De bladeren aan de niet bloeiende takken zijn handvormig gelobd

tot gespleten met een hartvormige voet; aan de bloeiende takken

 zijn ze eirond en niet gedeeld.

Bloemen en bladeren van oudere planten die voldoende licht

ontvangen kunnen boogvormig afstaande bloeiende zijtakken vormen.

Worden deze zijtakken gestekt dan ontstaat er een klimopplant die

geen klimstengels meer kan vormen.

Deze vorm wordt in siertuinen gebruikt voor de zogenaamde

bolvormige klimop.

De bloemen staan in bolvormige schermen die trosvormig

gerangschikt zijn.

De bloemen zijn klein, tweeslachtig, regelmatig, vijftandig en geelgroen.

Bloeiende klimop is voor vele insecten in de herfst een rijke bron

van nectar en stuifmeel, omdat er dan weinig andere planten bloeien.

De dofzwarte besvruchten zijn in de lente rijp.

Klimop is een goede slaap- en schuilplaats voor allerlei vogels.

De bessen worden in het voorjaar o.a. door merels gegeten.

Viburnum Bodnantense 'Dawn'

Viburnum bodnantense 'Dawn' is een bladverliezende heester

die midden in de winter bloeit.

Jammer dat er geen goede Nederlandse naam voor is, want

eigenlijk zou iedere tuinbezitter die heester moeten kennen.

Het is een hybride ontstaan in Bodnant, Noord-Wales

omstreeks 1935, uit de kruising van Viburnum farreri en

Viburnum grandiflorum.

Hij begint in november te bloeien en houdt dat tot in januari vol.

De zuiverroze bloempjes staan in trosjes aan de kale takken.

Als het vriest, stopt de bloei eventjes.

Maar treedt de dooi in, dan komen ze vanzelf weer terug.

Hij behoort tot de sterkste winterbloeiers met een sterk

geparfumeerde geur.

De meest aanbevolen cultivar uit het V. bodnantense sortiment.

'Dawn' wordt een flinke, opgaande struik van ongeveer 2,5 m.

Houdt daar rekening mee wanneer u een plaatsje voor deze

heester in uw tuin zoekt.

Zet hem echter niet te ver van het raam, want in de winter moet

je juist vanuit de huiskamer kunnen genieten van zo'n struik.

Voor één ding zult u toch naar buiten moeten.

Dat is voor de geur.

In een kleine tuin vormt één exemplaar van dit soort al gauw

 een fraaie blikvanger.

In een grotere tuin is het aantrekkelijk om een groepje van

drie bij elkaar te zetten.

Zoek wel een zonnige standplaats op.

Wanneer bovendien de grond niet te nat is, is de bloei het rijkst.

Vermeerdering: door stekken of afleggen


Het midden van de driehoek vult men op met zes
wit roze rozen.



En om het geheel af te werken , brengen we een takje
hulst aan in hart van de driehoek.


18-12-2007, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

26-10-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allerheiligen 2007
Klik op de afbeelding om de link te volgen Donderdag  25 oktober 2007

Thema : Allerheiligen

 


FAls basis gebruiken we een Oasis Florette medi
   en diverse bladeren / bladtakjes van klimplanten.

FLangs de uiteinden brengen we een mooi gekleurd
  blad aan van de wilde wingerd.



Wilde wingerd (Parthenocissus)
is een klein geslacht van houtige klimplanten
uit de wijnstokfamilie.
Het geslacht is inheems in Noord-Amerika, Oost-Azië en de Himalaya.

FDe onderste rand vullen we op met bladtakjes
   rode  kamperfoelie.

Wilde kamperfoelie

De rode kamperfoelie of Lonicera xylosteum L. is een struik die behoort tot de Kamperfoeliefamilie.
De struik is veel aangeplant en ook verwilderd.
De oudere takken zijn hol en hebben daardoor een botachtige vorm. De naam xylosteum stamt van het Griekse xylos wat hout en osteon wat bot betekent.
De struik komt van nature voor in Eurazië.

De struik wordt 1 tot 2 m hoog. De jonge takken zijn kort aangedrukt behaard. Het aan beide zijden behaarde, 2 tot 6 cm lange blad is eirond tot eivormige met een wigvormige voet.

De rode kamperfoelie bloeit in mei en juni met geelachtig witte, 8 tot 15 mm grote bloemen, die aan de voet vaak roodachtig gekleurd zijn. De bloemkroon is aan de buitenkant viltig behaard.

De glanzend, lichtrode vrucht is een bes, die vanwege de bitterstof xylostein voor mensen giftig is.

De plant komt voor op vochtige, kalkrijke grond in loofbossen, aan bosranden, heggen en in struikgewas.

FVoor de volgende laag gebruiken we de bladtakjes van  de 
   Pyracantha 'Golden Charmer' of vuurdoorn.




De vuurdoorn of Pyracantha
is een struik die in aanzien staat, tenminste als je afgaat op het feit hoe vaak je hem in het straat- en tuinbeeld tegenkomt.
Het is een ouwe getrouwe, want al sinds het einde van de zestiende eeuw in cultuur.
 

De vuurdoorn trekt zich weinig aan van luchtvervuiling en

is ongevoelig voor schurft

Er zijn perioden geweest dat vuurdoorn maar niet meer werd geplant, gevoeligheid voor schurft (Spilocaea pyracanthae) was daar debet aan. 

Pyracantha 'Golden Charmer' is een flinke struik

De ziekte kwam zoveel voor dat de voornaam van vuurdoorn (Pyracantha) aan de wetenschappelijke naam voor deze ziekte werd toegevoegd.
Maar zelden komt de aantasting nog voor: zwarte vlekken op blad, takken en vruchten ontsieren dan de struik.
Dikwijls luidde dit het voortijdige einde in van vuurdoorn.
Met name appelsoorten (Malus) kunnen door dezelfde schimmelsporen worden aangetast. 

Pyracantha coccinea 'Golden Charmer' heeft grote
oranjegele vruchten .

Onder meer is vuurdoorn een waardplant voor schurft en bacterievuur (Nectria).

Gelukkig is men er inmiddels goed in geslaagd om vuurdoorn's gevoeligheid voor schurft terug te dringen door nieuwe kruisingen op de markt te brengen.

De Pyracantha en alle cultuurvariëteiten hiervan, zijn goed bestand tegen strenge winters.

Vuurdoorns zijn mooie, wintergroene struiken met scherpe doorns op de twijgen.
Deze eigenschap maakt ze bijzonder geschikt als (ook) heg en dat zie je maar weinig.
Meestal wordt vuurdoorn tegen een muur geplant, hetzij vrij groeiend of in leivorm.
De struik kan een hoogte bereiken van twee tot drie meter. Een voedzame, humusrijke grond is nodig voor een goede groei en mooi donker glimmend blad.

In mei - juni bloeit vuurdoorn met een overdaad aan crèmewitte bloemen.
Na de vruchtzetting veranderen de bloemen in een zee van vruchten, die graag door vogels (lijster, merel, spreeuw) worden gegeten.
Na de eerste vorst verschrompelen de vruchten en verslijmt het vruchtvlees.
De zaden komen dan vrij, maar kiemen niet niet eerder dan na veel kou te hebben geleden.

Pyracantha kan worden geleid en heeft daarvoor steun (houten of plastic rooster) aan een muur of schutting nodig.
De hoofdgesteltak wordt aangebonden op het midden van het steunrooster. 

Zijscheuten worden zoveel mogelijk min of meer horizontaal aangebonden.
Alle haaks op het platte vlak staande scheuten worden weggeknipt.
De uitgebonden scheuten worden met eenkwart van hun lengte ingesnoeid om vertakking te stimuleren. Na aanbinden en snoei moet vuurdoorn eruit zien als een volkomen platte struik.
In de volgende jaren wordt de hoofdvorm in stand gehouden: alle haaks op de struik groeiende scheuten worden zonder pardon weggeknipt, zijscheuten op de gesteltakken worden met de helft van hun lengte ingekort.
Oude gesteltakken, die weinig vrucht gaven in het voorgaande jaar, worden zo mogelijk vervangen door jonge scheuten. Opnieuw aanbinden. Als de struik te dicht dreigt te worden moet worden gedund, zodat licht, lucht en zon goed kunnen doordringen op alle scheuten.
Vuurdoorn bloeit op hout dat ten minste twee jaar oud is.

Snoeitijd: midden voorjaar.
In de zomer kunnen 'verkeerd' groeiende scheuten worden weggeknipt. Vuurdoorn kan door sterk snoeien worden verjongd.

Wanneer Pyracantha aan z'n lot wordt overgelaten, zal de struik verwilderen met als gevolg dat je er letterlijk niet meer omheen kunt, er nog maar weinig bessen aan komen en de struik een kort leven is beschoren.
Op de juiste wijze snoeien bevordert de vorming van bloei- en vruchtsporen. Verjong de struik tijdig. Alleen door snoeien kun je er jaren lang plezier aan beleven.
 

Pyracantha als (bijna ondoordringbare) haag wordt 2 tot 3 keer per jaar met een heggenschaar in vorm geknipt.
De hoogte en breedte zijn instelbaar.
Ook zo gebruikt zal een vuurdoorn in de nazomer rijkelijk met bessen zijn getooid

FIn het midden schikken we tien witte rozen

FDe kale plekken rond de roosjes vullen we op met de rode
   vruchten van Hertshooi en de bladtakjes van Blauweregen.



Hertshooi (Hypericum) is een plantengeslacht van soorten die bekend zijn om hun geneeskrachtige werking.
Het geslacht omvat struiken en kruiden.
Hertshooi is populair in de sierteelt omdat de soort goed uitstoelt, mooi bloeit in de zomer om daarna aantrekkelijke bessen te krijgen in het najaar.
Wereldwijd zijn kent het geslacht ongeveer 400 soorten.
In Europa komt hertshooi voornamelijk in gematigde en subtropische streken voor.
Bijzonder daarbij is dat de soorten zich aan hebben gepast aan verschillende milieus: water, vochtige gronden en droge grond.



Het geslacht blauweregen (Wisteria) bestaat uit een tiental klimplanten die van nature voorkomen in de Verenigde Staten, China, Korea en Japan.
De houtige klimplanten kunnen zowel linkswindend (bijvoorbeeld de Chinese blauweregen) of rechtswindend zijn (bijvoorbeeld de Japanse blauweregen).
Deze planten kunnen tot 20 meter hoog klimmen en tot 10 meter breed worden en worden vrij vaak als sierplant aangeplant.

26-10-2007, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

08-10-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herfst 2007
Klik op de afbeelding om de link te volgen

Thema : Herfstbloemstuk



 

Gebruik een oude dakpan als basis.

Kleef oasisprikkers vast op de dakpan met
behulp van oasis-fix .
Prik 2/3  oasisblok vast op de prikkers. 

Snij vervolgens van de Polygonum ocreastokken  in
vier lange stukken en vier korte stukken, naargeleng de lengte
en de breedte van de dakpan.
Bind de stukken aan de kruisplaats in weefvorm vast rond de oasis

Breng tussen de Polygonum ocreastokdelen mos aan, zodat
de oasis niet meer zichtbaar is.

Plaats in het midden van het steekschuim trosjes rode en of groene hortensia's.
Breng links en rechts naast de hortensia's een boord van
Skimmia japonica ‘Rubella’ aan en vervolgens een een rij Choisya.

Versier het geheel met gebogen pitriet.





Rotan

is een materiaal dat wordt geleverd door de rotanpalm (Calamus rotang).
Het komt in de subtropen voor als een erg lange slingerplant.
Er zijn heel wat verschillende soorten rotan.
Van de geoogste stengels worden door vlechttechnieken bijvoorbeeld manden en meubelen gemaakt.
Rotanmeubelen zijn bij tijd en wijle populair en dienen bijvoorbeeld als tuinmeubelen, of meubelen in een serre.
Rotanstoelen hebben als nadeel dat ze vrij scherpe uitsteeksels kunnen hebben, waaraan vrouwen hun nylonkousen kunnen openhalen.

Pitriet
De kern van de stengels, die in tegenstelling tot bamboe vol is, wordt ook versneden in verschillende dikte maten en heet dan pitriet of riet zegt men ook.

De hardere buitenlaag, de schors, van de rotanstengels snijdt men in verschillende breedte maten om wikkelingen, bindingen en vlechtwerk, oa stoelzittingen, canné, mee te maken.
Wordt soms ook stoelenriet genoemd.

 

08-10-2007, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

24-08-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nationale Feestdag 2007
Klik op de afbeelding om de link te volgen Donderdag  19 juli 2007

Thema : Nationale Feestdag 




                                         
Als basis gebruiken we een rechthoekige plank van
ongeveer 35 x 45 x 1 cm.
Kleef op één deel van de plank een plastick rechthoekig
bakje van ongeveer 20x10 x5 cm. waarin u de met water doordrengde oasis aanbrengt. ( vooraf op maat snijden )
De in schijven ( ongeveer 150 mm dikte ) gezaagde berkentak worden vastgekleeft op vastgenageltd over het ganse oppervlak.
De ruimte tussen de schijven vullen we op met mos.
Over de lengte van het oasis brengen we een rechthoekig
stuk boomschors aan.
Langs de achterzijde van de boomschors brengen we vier
gele rozen aan, dewelke mooi rusten op de schors.
Achter de gele rozen brengen we rode rozen aan, die net
boven de gele uitsteken.
De oase bedekken we met groene Eunonymus Japonicus.


Euonymus



Het geslacht Euonymus kan men onderbrengen in twee groepen. Namelijk de bladverliezende en de bladhoudende, laatst genoemde is de grootste reeks.
De wintergroene variëteiten groeien duidelijk trager en hebben merkelijk meer bladeren dan twijgen, opvallend is het vaak voorkomend bont blad.
Het gebruik van deze sierstruik ligt hier ook anders, afhankelijk van de cultivar.
Euonymus met klein blad wordt gebruikt als bodembedekking, klein haagje, omboordsel van een border, bloembakken of als klimplant.

Euonymus met groot blad is eerder geschikt voor de aanplanting als solitair of halfhoge haagjes.
Door zijn eigenschap is deze minder geschikt voor bakken of als potplant en is een beschutte plek eerder aanbevolen gezien deze minder winterhard zijn.

Groeit op een goed vruchtbare en vooral goed doorlaatbare grond, schuwt een te vochtige bodem.
Een standplaats in volle zon is aanbevolen voor de bevordering van de kleuren, doch gedijt eveneens op een plaats in de halfschaduw.
Het snoeien van de plant kan gans het jaar door en de grotere soorten kunnen dienen als vormplanten
.


Langs de voorzijde van de boomschors brengen we een blad van de Zantedeschia aethiopica ( Calla ) aan in de oase
en laten het mooi afhangen tot op de boomschijfjes.


Calla ( Zantedeschia aethiopica )




De Calla heet eigenlijk Zantedeschia aethiopica.
Deze plant heeft als eigenschap dat hij, na te zijn geplant, ieder jaar meer bloemen geeft.
Na een jaar of vijf kunnen de planten al wel 20 to 30 bloemen maken.
U hoeft ze niet te rooien, alleen moet u ze wel in de winter even toedekken, omdat ze niet tegen een temperatuur beneden de -10° Celcius kunnen.

De Zantedeschia aethiopica is een 60 – 150 cm hoge, giftige plant met een stevige wortelstok.
De bladeren
zijn allen grondstandig en hebben een iets vlezige, tot 60 cm lange steel.
De hart- tot pijlvormige bladschijf is 15 – 50 cm lang, 10 – 25 cm breed, taai en heeft een krachtige middennerf met daaruit ontspringende talrijke, evenwijdig lopende zijnerven met verschillende dikte en nauwelijks netvormige verbondenheid.

Langs het hart van het blad brengen we eerst een gele roos met ingekorte stengel aan ( in de oase ), en dan een rode
met langere stengel.
Beide rozen steunen zich op de callablad.
Tussen de rozenstengels en langs het hart van het callablad
prikken we als afsluiter een zwarte kaars in de oasis.
Rond de kaars brengen we als afwerking nog een takje eunonymus aan.



24-08-2007, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

30-06-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Ronde tafel 2007
Klik op de afbeelding om de link te volgen


Corsage - Jong van Hart


Bloemschikken 30 juni 2007
In opdracht van  : De Ronde Tafel



Roos: Rosa (AnDesRoos) grootbloemig VENDELA ( twee ) 

                           
         Snij de stengel van twee rozen op 1 cm van de bloemknop.

Doorprik de stengels met een binddraad van 5 cm. lengte
          tot in  het hart van de roos.

Windel stevig rond de stengel en de draad watervaste tape
          (gutta perka).


 

                              Hedera, Klimop ( twee )


                               


         Prik langs de achterzijde van een klimopblad 
         een binddraad   van 8 cm.
langsheen de middennerf.
        
Plooi de draad in lusvorm langs de bladsteel en  
         neem het blad langs de voorzijde
tussen duim en wijsvinger ; 
         wentel de helft van de draad rond de andere helft en

de bladsteel.

Windel stevig rond de stengel en de draad watervaste tape 
          (gutta perka).

 

                                Typha gras ( één )

                    
 

Scheur het gras in vier delen over de ganse lengte.

Snij twee delen in de helft, en maak een lus.

Het geheel vastbinden met een binddraad over een lengte
         van 5 cm.
tot aan het uiteinde.

Windel rond de draad watervaste tape (gutta perka).


         aaa        
                         

      
Neem het vastgebonden typha gras.

Breng één roosje in het midden voor het typha gras.

Breng achter deze montage een takje Gypsophila 
         ( gipskruid ) aan en een klimopblad.

Het geheel afmaken met de tweede roos aan de voorzijde
         van  de corsage rustend op
een tweede klimopblad.

Maak nu de ganse corsage vast met watervaste
          tape (gutta perka).

 

De corsage opspelden met twee goudkleurige   
          veiligheidsspeldjes.

                              _______________________

          Rose : Rosa (AnDesRoos) VENDELA ( two )

    
          Cut the stalk of two roses at 1 cm of the flower-bud.

          Prick the stalks with a tie wire of 5 cm up till the heart
          of the rose.

          Wrap a waterproof tape around the stalk and the wire.

 

          Hedera, (ivy)  ( two )


         Prick a tie wire of 8 cm at the back of an ivy leaf along
         the midrib.

         Fold the wire in a noose along the stalk and take the leaf in 
         front  between thumb and forefinger; wrap one half of the
         wire  around the other half and the stalk.

 

        Typha gras ( one )

        Tear up the grass in four parts along the length.

        Cut two pieces in a half and make a noose.

        Tie up the entire with the wire for about 5 cm until the end.

        Wrap waterproof tape around the wire.


 

                    Corsage “ Jong van Hart “ (bodice)


        Take the grass.

        Put one rose in the middle in front of the grass.

        Put at the back a little branch of gypsofila and a leaf of the ivy.

        Complete with the second rose on a ivy leaf at the front of 
        the corsage.

        Tie up the entire corsage with waterproof tape.

 

         Pin on with two golden safety pins.

 

30-06-2007, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

09-05-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moederdag 2007
Klik op de afbeelding om de link te volgen


Donderdag  10 mei 2007
Thema : Moederdag 


                                         
Met het verpakkingsmateriaal van kaas  zetten we in deze cursus vooral de klemtoon op milieu en geven we hierdoor aan materialen een tweede leven.
Een geschikte doos voor dit bloemstuk is de kaasdoos
van
Brugse Blomme.

Beplak de volledige doos langs de buitenkant met papier en verf het geheel met een donkerbruine glansverf.
Het deksel niet men vast met een drie centimeter breed korton langs de binnenkant van de doos.

De doos bekleed men langs binnen met een plastick zak.
De helft van de doos met een met water doordrongen blok aosis opvullen.
( Het oasis snijden in een halve circel naar de vorm van de doos )
De andere helft met éénzelfde halve cirkel in piepschuim.

Langs de achterzijde van de oasis brengen we takjes

wit Gipskruid en Lymonium aan zodat het geheel tussen deksel en doos is opgevuld.
Om het piepschuim te bedekken gebuiken we varens.

We bouwen het bloemstuk op vanuit het midden van de
oasis langs de zijkanten naar de voorzijde.
In het midden langs achter brengen we een mooie tak
Epericum aan.
Links en rechts brengen we Eryngium of blauwe distel aan.
Pal voor het apericum plaatsen we een mooie Aqua roos.
De beiden zijden vullen we op met kleine roze en witte
Chrysantthemum.
Om het geheel af te sluiten brengen we vooraan een
drietal Gerbera's aan en een blauwe distel.
Het deksel laat men als afwerking mooi rusten op gipskruid en het lymonium.

 

  

Gipskruid 

( Gypsophila paniculata )

Gipskruid groeit tot ongeveer één meter hoog en breed ,

met opgaande, breed en sterk vorkvormig vertakte, kale stengels.

De bladeren zijn 4 xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />-7 cm lang, ze zijn smal en zeer spits.

De bloemen van gipskruid zijn zeer klein (max. 1 cm doorsnee),

vijftallig, vuilwit, met honderden verenigd in zeer brede, dichte pluimen.

Het gipskruid vraagt een zonnige standplaats.

De bodem eisen: vooral diep, droog, licht, poreus, niet te vruchtbaar en

bij voorkeur kalkhoudend; voldoet niet op vochtige gronden.


Gipskruid is goed bestand tegen harde wind, maar hoge vormen kunnen

wel wat steun nodig hebben ; oudere exemplaren zijn moeilijk te verplanten

Terugsnijden na eerste bloei geeft wat nabloei in september/oktober.

Men plant 3 tot 4 planten/m² ; uitstekend geschikt voor een plaats

midden in de border.


 


Varens

Varens zijn een groep planten, die geen bloemen hebben

 (waarin zaden worden gevormd) en daarom niet tot de

zaadplanten behoren.

Alle varens hebben wortels, een stam (het zijn wel vaatplanten)

en bladen en ze reproduceren zich door middel van sporen en

worden daarom ook wel sporenplanten genoemd.

De meeste soorten hebben een wortelstok, een kruipend stuk

stengel onder de grond.

Alle Europese varens zijn kruidachtige planten met bladen die

uit de wortelstok ontspringen.

Een aantal groepen varens vormen met de stengels een schijnstam

en vormen dan een 'boomachtig' uiterlijk: boomvarens.

 

Er zijn duizenden verschillende soorten varens die verspreid

over de hele wereld voorkomen.

In het bijzonder zijn ze overvloedig in regenwouden , omdat hier

een van de belangrijkste vereisten aan de leefomgeving van de

varen – vocht – is gegarandeerd.

 

Varens zijn niet, of waarschijnlijk niet, een natuurlijke groep.

 Het is aannemelijk dat qua afstamming de paardenstaarten binnen

de bredere groep der varens vallen.

Het woord "varen" heeft dan ook betrekking op een plant met een

bepaalde verschijningsvorm, niet op een lid van een natuurlijke groep.

 

De varens zijn al een zeer oude groep waarvan fossielen bekend zijn

uit het midden van het Devoon, in het Carboon was de groep zeer

vormen en talrijk, hoewel de meeste van deze soorten in het Perm

zijn uitgestorven is de groep altijd nadrukkelijk aanwezig geweest.

 



Eryngium of blauwe distel

Eryngium x oliverianum is ontstaan uit een kruising.

De plant wordt zestig centimeter hoog.

De bladeren zijn scherp gezaagd.

De bloemhoofdjes zijn bezet met een tiental getande omwindselbladeren.

Alle distels verlangen een droge grond en een plaats in de (felle) zon.

Distels komen het beste tot hun recht als ze als eenling zijn geplant.

Ze zijn te gebruiken in rotstuin en heidetuin als accentbeplanting.

Voor gebruik in een droogboeket kunnen ze tijdens de bloei worden afgesneden.

 Hang de distel dan omgekeerd te drogen.

De kleur blijft behouden.

Ook na de bloei kan de distel nog goed worden gebruikt in een boeket.

Ze zijn dan wel hoofdzakelijk bruin van tint. Distel zaait zich zelf weer uit.

 

De plant kan tot 80-120 cm hoog worden, is eerder stijf, met opgaande

weinig bebladerd, slechts bovenaan vertakte en blauw wordende stengels.

Onderste bladeren 5-10cm lang, 3- 6 cm breed, ovaal, met hartvormige voet,

scherp gezaagd, lang gesteeld; bovenste bladeren 3-5-delig en stekelig getand.

Bloemhoofdjes eerder klein (1-2 cm lang, 1-1,5cm breed), lichtblauw,

verenigd in vrij dichte tuilen; onder bloemhoofdjes 6-8, opvallende

omwindselbladen eveneens blauw gekleurd, tot 2,5 cm lang en stekelig getand.

 

De plant vraagt een zonnige plaats, op een goed ontwaterde, diepe,

niet te vruchtbare, kalkrijke bodem.

Voldoet ook op zand- en puingronden; weerstaat goed aan droogte.

Op voedzame gronden tijdig steun voorzien.

Gevoelig voor wortelrot, vooral op vochtige, slecht gedraineerde bodems.

In herfst uigebloeide stengels terugknippen. Niet nodeloos verplanten.

Plantdichtheid: 5-7 planten/m².

De distel is meer een snijbloem dan een borderplant en combineert daardoor

ook gemakkelijk met andere vaste planten. siergrassen en coniferen.

 



Aqua roos.

Zowel de teelt, als ook de oogst- en voorbereidingswerkzaamheden zijn

voor het rozenras 'Aqua' heel arbeidsvriendelijk.

Dit is vooral te danken aan het feit dat deze roos geen bedoorning heeft

en de stevige rechte stengels die zeer gelijkmatig van kwaliteit zijn. 'Aqua'

valt op door de opmerkelijke kleur en springt hierdoor dadelijk in het oog.

Zij is eerst en vooral een roos die bestemd is voor de veeleisende florist.

Chrysantthemum.


Gerbera's

09-05-2007, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

05-04-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pasen 2007
Klik op de afbeelding om de link te volgen





Donderdag 5 april 2007
Geurig Paasbloemstuk







Gebruik een groot wit stevig porselijnen bord met een gele randafboording als basis.
Verwarm de 3 centimer lage oasis-fix 12mm en plak hem op één vierde deel van het bord.
Druk het ei stevig vast op de oasis-fix.

Het ei kan men zelf vervaardigen.
Hiervoor werden in het atelier kaarsgieten van de hobbyclubs Hoegaarden stukken gerecycleerde kaars hersmolten en in een eivorm gegoten.
De kaars heeft een hoogte van 25 cm. en een gewicht van 2 kg.

Kleef oasisprikkers vast op het ei met behulp van oasis-fix .op 10 cm. van de kaarswiek en op 5 cm. van de bodem.
Snij een oasisblok in de breedte in twee helften en vervolgens deze in vier gelijke delen.
Dompel twee delen in water totdat deze volledig verzadigd zijn.
Prik eerst het oasisblok vast aan de onderkant,snij een kleine boog uit de andere oasisblok en prik hem vervolgens met deze kant vast.
Laat de bovenste blok steunen op de onderste.
In de onderste oasis brengen we in de basis onze voorafgemaakte corsage aan.

Corsage : Miniboeket dat men bv. gebruiken als tafelversiering.
Alle materiaal wordt één voor één op corsagedraad gezet, dewelke eerste in tweeën geplooid.


We gebruiken Hederabladeren die we doorprikken met  corsagedraad, we draaiende de ene helft van de draad rond de andere en rond het bladsteeltje terwijl we met de duim en de wijsvinger de andere helft in bedwang houden samen met het
plantensteeltje.
Bij het overige materiaal, brem en
Skimmia 'Kew Green' wordt de geplooide corsagedraad vastgezet aan een blad–of bloemsteel en op dezelfde manier rondgedraaid.
Voeg alle groen samen tot een boeket waar de Skimmia het middelpunt van wordt.
Begin met een Hederablad, plaatst dan de bremtak en tenslotte de Skimmia.
Omsluit alles met de rest van de Hederabladeren.
Nu worden al deze vast gehouden stelen op hun beurt nog eens samen gebonden met guttalint tot één geheel en onderaan met een tang afgeknipt op dezelfde lengte.
Op deze manier kunnen wij nu het corsagestuk plooien in de gewenste richting zonder het te beschadigen.

Vervolgens maken we ons bloemstuk van beneden naar boven.
We brengen vier rijen choisya aan en drie rijen van drie rozen.
Eerste rij : choisya ternata




Tweede rij : Felgele rozen Diamond Jubilee




Derde rij : choisya ternata brica



Vierde rij : Gele rozen Toulouse Lautrec

92022 TOULOUSE LAUTREC ®

Vijfde rij : choisya ternata brica moonsleeper



Zesde rij :Lichtgele/witte rozen White symphonie

92286 WHITE SYMPHONY

Zevende rij :
Choisya ternata Aztec Pearl



en tot slot brengen we een takje brem aan licht buigend over de kaarswiek.

Als kroon op het werk laten een fijne witte Freesia al bijgend steunen op de brem.




De plant is vernoemd naar de Duitse arts Fr. Freese,

een studiegenoot van de ontdekker van de plant, Chr. Fr. Echlon (1795-1868).

Echlon verzamelde veel planten in de Kaapkolonie.

 

Verzorgingstips in de huiskamer:

 

De fresia's eerst goed vol laten zuigen met schoon water, in de oorspronkelijke verpakking.

 

Circa 3 cm van de stelen afsnijden.

 

Vul de vaas met schoon water en voeg daar snijbloemenvoedsel aan toe.
Gebruik bij voorkeur snijbloemenvoedsel voor bol- en knolgewassen.
Dit middel voorkomt dat de bloemen gaan 'dweilen' als zij doorgroeien op de vaas.

 

Fresia's zijn gevoelig voor ethyleengas.
Het verouderingsproces wordt dan vroegtijdig ingezet, waardoor er minder
bloemen open komen.
Daarom is het noodzakelijk dat fresia nooit in de buurt van rijpend fruit of
uitlaatgassen wordt gezet.






Hedera of klimop, een wintergroene klimplant


Klimop, een tijdelijke klimplant

 

We kennen klimop of hedera doorgaans als een klimplant die zichzelf vasthecht
aan de ondergrond met wortelvezels of fibrillen, wat echter niet altijd zo is.

 

Volwassen klimopplanten zijn heesters die helemaal niet klimmen.

De plant maakt dan alleen maar bloemen en bessen aan.

Alleen als de plant jong is, klimt en kruipt hij.

 

Om te voorkomen dat hedera stopt met klimmen, moet je hem snoeien.

Op die manier verjong je een aantal takken die vervolgens terug aan het klimmen slaan.

 

 

Klimop als multifunctionele plant

 

Hedera is een plant die je dus op verschillende manieren in je tuin

kan verwerken:

Kruipend als bodembedekker

Klimmend om een muur, schutting... te bedekken

Bovendien kan je met klimop figuren maken, als je hem plant in een pot

met een draadfiguur.

Je gebruikt dan best kleinbladige klimop voor een mooi resultaat.

Of wat dacht je van een guirlande, een slinger van klimop geleid

langs een touw?

Ook je ramen kan je ermee omlijsten of je laat hedera een krans vormen

om een metalen hoepel.

 

Klimop & het risico op beschadigingen

 

Klimop maakt tijdens de groei jonge scheuten aan met hechtwortels

waardoor de plant zich kan vasthechten aan een muur of schutting.

Zo kan je lelijke muren e.d. camoufleren met een groene deken.

Is dat eigenlijk wel zo goed voor de ondergrond? Ja én nee, luidt het antwoord.

 

Een muur van je huis laten begroeien met klimop heeft verschillende voordelen:

de muur blijft droger en de plant vormt een isolerende laag, waardoor minder

koude en warmte doorgelaten worden.

Dat betekent met andere woorden minder verwarmen in de winter en minder

koelen in de zomer.

Een natuurlijke vorm van isolatie, zeg maar. Daarnaast vormt hedera een

schuil- en nestplaats voor tal van dieren, al beschouwen sommigen dat eerder

als een nadeel dan als een voordeel.

Je mag meer vogels in je tuin verwachten, maar ook meer insecten.

 

Op basis van deze voordelen kan je besluiten om een muur te laten begroeien

met klimop.

Er is echter één belangrijke voorwaarde: de muur waartegen je hedera wil

laten opgroeien, mag geen gebreken vertonen.

Zo belanden we bij het nadeel van klimop.

Zitten er veel scheuren en barsten in de muur, dan kan je er beter geen

klimop tegen aan laten groeien omdat de jonge scheuten zich in die spleten

wringen en met het groeien schade aanrichten in de zin dat de spleten alleen

maar groter worden.

 

Kan je een klimop dan beter tegen een boom laten opgroeien?

Dat hangt ook weer van de boom in kwestie af.

Een grote boom zal geen hinder ondervinden van hedera.

Meer nog, de boom wordt zo een ideale plek voor de nesten van vogels.

Een nadeel is wel dat jonge takken beschadigd kunnen worden door

hedera omdat de klimop al het licht opvangt waardoor het assimilatieproces stopt.

  

Standplaats voor klimop

 

Hedera groeit het beste op een voedzame en humusrijke zandgrond.

Je kan de plant zowel in volle zon, in halfschaduw als in de schaduw planten.

Sommige variëteiten vragen wel een bepaalde hoeveelheid zon per dag om

uitbundig te groeien.

 

Klimop en winterhardheid

 

Klimop is normaliter winterhard en blijft mooi groen in de winter.

Alleen bonte klimopsoorten zijn zwakker en minder winterhard.

 

Klimop snoeien

 

Om te klimmen moet je hedera om de paar jaar snoeien en alzo verjongen.

Zo voorkom je eveneens dat er te veel volwassen klimopranken gevormd

worden die zich niet meer hechten aan de ondergrond.

De plant komt dan mogelijk los van de ondergrond.

 

Snoeitips voor hedera:

 

Snoei de plant in het vroege voorjaar.

Snoei de plant vlakbij de wand of boom waartegen hij opgroeit voor een

compacte groei.

 

Klimop vermeerderen

 

Hedera kan je heel gemakkelijk vermeerderen met stekken.

Wel moet je er rekening mee houden dat stekken van bloeiende of volwassen

klimop uitgroeien tot struiken die niet klimmen.

Neem je stekken van jonge en klimmende hedera, dan zullen de

nakomelingen ervan wel klimmen.

Het beste tijdstip voor het nemen van een stek is de zomer.

Je kan klimop ook afleggen.

In dat geval buig je ondertakken van de moederplant af of om.

Je legt ze op de grond en bedekt ze gedeeltelijk met aarde.

Na verloop van tijd zullen de afleggers wortel schieten,

waardoor je een nieuwe plant bekomt. 

 

Soorten klimop

 

Er bestaan verschillende klimopsoorten, die ook nog eens elk hun

variëteiten hebben.

We overlopen hieronder de belangrijkste.

 

Hedera helix

Dit is de klassieke en meeste bekende klimopsoort die ook wel

gewone klimop genoemd wordt.

Deze plant staat bekend als de beste groeier, zelfs in de moeilijkste

omstandigheden.

Hedera helix groeit van nature in Midden-Europa, en van Noord- tot

Zuid-Scandinavië.

De maximumhoogte bedraagt twintig meter.

De bloei start in september en duurt voort tot oktober, tenminste

als Hedera helix een hoogte van om en bij de vijf meter bereikt heeft.

De bladeren zijn drie- tot vijflobbig en hebben een eironde tot driehoekige

vorm als ze volwassen zijn.

  

Deze soort kent meerdere variëteiten.

 

Hedera helix ‘Baltica’: een kleinbladige klimop die sterk winterhard is.

 

Hedera helix ‘Harald’ met zijn geelwitte omranding.

 

Hedera helix ‘Goldheart’ en ‘Goldchild’ zijn twee variëteiten met groene

en gele kleuren.

 

‘Goldheart’ vertoont gele vlekken in het midden van de donkergroene bladeren,

 

‘Goldchild’ heeft een gele rand.

 

Hedera helix ‘Königer’s Variegated’ heeft een zeer fijne witte rand en erg

langwerpige lobben.

 

‘Deltoidea’ heeft een hartvormig, lichtgroen blad dat rood kleurt onder de

winterse zon.

 

‘Glacier’ is een zilverbonte kruising met grijsgroene bladeren die een zilvergrijs

hart vertonen met daarrond een smalle, witte rand.

 

‘Woerner’ heeft donkergroene bladeren en lichte nerven. In het najaar kleurt

het blad roodbruin.

Dit is een sterke winterharde plant die zowel in de zon als in de schaduw goed groeit.

Hedera colchica

 

Deze Perzische klimop draagt groene, grote en dikke leerachtige bladeren die tot

twintig centimeter lang worden.

Oorspronkelijk komt de plant uit de Kaukasus.

Plant deze variant op een beschutte plaats, want hij is niet erg winterhard.

Wel is het een krachtige groeier. Hij bereikt een hoogte van zes meter,

al kan je hem ook als bodembedekker gebruiken.

Deze klimopsoort geeft de voorkeur aan lichte schaduw, maar zon of schaduw

is ook goed, hij bloeit in juni.

 

‘Sulphur Heart’ met een groengeel getint hart op een lichtgroen blad, een

krachtige groeier.

 

‘Dentata Variegata’ is eveneens een krachtige groeier.

De bladeren zijn lichtgroen à grijsgroen.

De rand is breed en onregelmatig, en geelwit van kleur.

Opvallend zijn de grote bladeren.

Deze variëteit staat bekend als een sterke winterharde plant.

 

Hedera hibernica

In het Nederlands heet deze soort Ierse klimop.

Het is een sterke klimopvariant, die weliswaar minder winterhard is dan gewone klimop.

Typisch is het blad dat minder diep gelobd is dan bij andere soorten.

De nerven zijn erg licht van kleur.

De hoogte bereikt maximaal twintig meter en hij bloeit in september en oktober.

 

Hedera hibernica ‘Hibernica’ is in de groeiperiode lichtgroen van blad, in de winter kleurt

hij ietwat rood.

Het is de ideale variëteit om als bodembedekker geplant te worden.






Choisya


Choisya groeit van nature als struik in het zuiden van de Verenigde Staten
en in Mexico.
De bladen geuren heerlijk als je ze kneust.
De bloei mag rijk genoemd worden.
Tijdens de bloei is de struik overdekt met groepjes stervormige bloemen.
Bij ons kan Choisya het beste in een flinke pot of kuip worden gehouden,
maar ook in een border komt de struik tot zijn recht.

 

Choisya behoort tot de familie van de ruitachtigen (Rutaceae).
Daartoe behoren ook tal van citrusachtigen.
Wie eens een blad van Choisya heeft gekneusd, zal de verwantschap niet ontgaan.
Het geslacht telt zo'n acht groenblijvende struiken. 

Choisya 'Aztec Pearl' kan twee keer in een jaar bloeien.

Glanzend groen blad samengesteld uit 3 tot7 bladen die in een kransvorm
staanaan de steel.
De bladen hebben een kenmerkende 'geul' als hoofdnerf.
De stervormige bloemen komen te voorschijn uit de bladoksels.

Choisya 'Aztec Pearl' is een hybride, ontstaan uit een kruising van
Choisya ternata en Choisya arizonica.
De struik kan tot 2 meter hoog worden.
De bloemen hebben in knop een roze gloed, eenmaal open zijn ze
zuiver wit en ruiken bovendien lekker.
Choisya 'Aztec Pearl' bloeit zowel in het voorjaar als de nazomer.
In de herfst kan de plant door topstek worden vermeerderd.

 

Andere soorten

Bekender is Choisya ternata, een winterharde, groenblijvende struik, die goed te gebruiken is op een (half)schaduwrijke plaats in de tuin. De tweede naam ternata betekent 'in groepjes van drie', wat op de drie glimmend groene blaadjes van de struik slaat. Ook deze struik bloeit in het voorjaar en de nazomer met groepjes witte bloemen. De struik kan 2 meter hoog worden en is dan iets meer dan 1 meter breed.

Choisya ternata 'Sundance' wordt meer dan 2 meter breed en hoog. Bij het uitlopen zijn de bladen goudgeel van kleur, later in het jaar worden ze geelgroen.

 

Grond en snoeien

Choisya is liefhebber van een goed doorlatende, humusrijke grond. Een plaats in de volle zon of halfschaduw is het beste. Ook een plaats tegen een muur op het zuiden is een prima.

In het najaar worden scheuten die de vorm bederven, teruggeknipt met tweederde van hun lengte. Choisya moet aan het einde van het voorjaar direct na de bloei worden gesnoeid om een tweede bloei in de nazomer mogelijk te maken. De bloei in de nazomer is wel minder dan de voorjaarsbloei. Knip de uitgebloeide scheuten met 30 centimter terug. Knip in het voorjaar doodgevroren scheuten bij de grond weg.




Brem 

 

Brem (Cytisus scoparius) is een struik uit de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae)

die veel lijkt op de gaspeldoorn, maar geen doorns heeft.

De struik kan een hoogte van twee meter bereiken.

De takken en twijgen zijn vijfkantig en niet behaard.

Wanneer insecten de bloem bezoeken, wordt het stuifmeel op hen afgeschoten.

Brem komt zeer algemeen voor, vooral op zandgrond, heidevelden, in duinen en langs spoordijken.

Brem heeft maar weinig bladeren en ze zijn erg klein.

De onderste zijn drietallig handvormig samengesteld, de bovenste enkelvoudig.

De blaadjes vallen gauw af, maar de takken blijven desalniettemin groen.

Brem heeft handvormige samengestelde bladeren

 

De vlindervormige bloemen van de brem zijn  goudgeel en ongeveer 2 cm lang.

Ze vormen losse trossen.

De bloemstelen zijn ongeveer 1 cm lang.

De stijl is opgerold.

Brem bloeit in mei en juni en draagt een zwarte peul van 2,5 tot 4 cm lang.

Alleen de randen van de peulen zijn behaard, de rest is kaal.

 

Huishoudelijk gebruik van Brem :

 

Van de twijgen van brem kunnen bezems gemaakt worden.

In het verleden werd de vezel van de plant in tijden van schaarste gebruikt

als vervanger van jute.

 

Medisch gebruik

 

Brem bevat het giftige sparteïne dat een stimulerende werking heeft op het hart.

In de homeopathie wordt de plant daarom ook gebruikt bij hartzwakte.

Ook wordt brem gebruikt bij lichte reumatische aandoeningen.

Gelieve de aanwijzingen bij medische lemma's in acht te nemen.

 


 
   











05-04-2007, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

08-02-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Valentijn 2007
Klik op de afbeelding om de link te volgen




Donderdag 8 februari 2007
Bloemstuk Valentijnsdag





Neem een platte rooskleurige schaal en leg in het midden een tak van de berk ( boom ) op.

Kleef de oasisprikkers vast op de platte schaal met behulp
van oasis-fix .

Snij de met water verzadigde oasisblok in twee gelijke stukken en duw ze langs de beide kanten van de tak op de prikkers vast. 

Snij vervolgens van de Polygonum ocreastokken 
vijf delen
van 20 en vier delen van 15 cm.

Steek de lange delen rechts in het voorste deel steekschuim, op één lijn en de kortere delen links op één lijn.

Prik in het tweede ( achterste deel ) van de oasis een met water gevuld buisje stevig vast.


Plaats een (Lelie ) lilium candidum in het buisje.

Zorg er voor dat de bloem een gans stuk boven de

Polygonumstokken uitkomt.


Verberg het buisje achter takjes Juniperus .

Bekleed de oasis nu met mos.

Vul de overgebleven plaatsen op met een paar takjes skimmia..


Voor het thema ‘ Valentijn ‘ versieren we bloemstuk met een roodgekleurd hart in piepschuim.




Berk ( boom )

Berken zijn bomen die tot het geslacht Betula horen.

De bomen van dit geslacht komen verspreid voor over het

Noordelijk halfrond: ze zijn uiterst winterhard.

Ze zijn de enige inheemse boomsoorten op Groenland en IJsland.

Björk is berk in het IJslands. De berk is een echte pioniersplant..

Kenmerkend voor de berk is het in horizontale banden afbladderen

van de bast op de stam.

De nieuwe bast is soms wit, maar kan afhankelijk van de soort ook

rood of zoals bij de meeste soorten bruin zijn.

De mannelijke bloeiwijze van berken heeft gele, hangende

rupsvormige katjes, die reeds voor de winter aanwezig zijn.

De staande vrouwelijke bloeiwijzen onder aan de mannelijke

bloeiwijzen zijn met knopschubben omgeven.

De vrucht is een klein dubbelgevleugeld nootje.

Berken hebben voor en bij het uitkomen van het blad een zeer

sterke sapstroming en kunnen daarom alleen in de herfst en winter

gesnoeid worden.

 

 


Polygonumstokken

Polygonum is eigenlijk Kielduizendknoop - Fallopio,
een geslacht van kruidachtige planten uit de duizendknoopfamillie.
Het geslacht is vernoemd naar Gabriello Fallopio, Oftewel Fallopius ,
de beheerder van de Botanische tuin in Padua.
Hij wordt beschouwd als een van de grondleggers van de moderne
anatomie, samen met Vesalius en Eustachius.
De soorten van dit geslacht werden voorheen geschaard onder Polygonum.
Dat geslacht is gesplitst in duizendknoop (Persicaria),
Varkensgras( Polygonum) en Kielduizendknoop (Fallopia)
De Chinese Bruidssluier (Fallopia Convolvulvus) wordt veel aangepland en verwilderd worden aangetroffen in onze streken.

lilium candidum

(Lelie ) lilium candidum

De meeste lelies zijn winterhard en hebben geschubde bollen.
Tot de leliegroepen die bij ons meest verkrijgbaar zijn
behoren de hybriden van o.a. Lilium candidum (witte Madonnalelie),
L. auratum (goudbandlelie), L. regale (Koningslelie),
L. lancifolium syn. L. tigrinum (tijgerlelie),
L. martagon (Turkse lelie, tulbandlelie),
L. speciosum (Japanse lelie, prachtlelie, roze lelie),
L. longiflorum (snijbloem onder glas, witte grote trompetlelie), enz.

Vele lelies zijn welriekend, o.a. L. candidum, L. regale, L. speciosum
en L. longiflorum zijn befaamd om hun kleur, vorm en geur.
Maar niet alle lelies zijn geurend.

De leliebloemgroepen worden hieronder opgesomd.
Ze zijn in vele kleuren verkrijgbaar: wit, roze, geel, oranje, rood
met strepen en stippels.
De bloemgrootte kan gaan van 7 tot 25 cm
(in trompet-, kom- of platte stervorm).
De lelies blijven verschillende jaren ter plaatse.

Onderhoud :
Zorg voor vruchtbare, goed gedraineerde tuingrond.
Vooraf een goede voorraad bemesting geven,
b.v. grond op 50cm uithalen, een laag verteerde stalmest
of compost uitspreiden en put vullen, luchtig.
Regelmatig samengestelde mest NPK-gehalte b.v. 9-9-12
of 8-8-18 enz. toedienen tijdens de groeitijd (200g per m2).
Lelies steeds planten vóór het vriest.
Dat kan gebeuren van augustus tot november en in het
 voorjaar (maart).
 De meest geschikte planttijd wordt bij de levering van
bollen meegedeeld.
Als de bollen beschikbaar zijn kan geplant worden.
Sommige lelies zijn kalkvrezend en andere wensen kalk
in de bodem.
Een compromis dat voor alle lelies een gunstig effect geeft
is licht-zuur (pH 6-6,5).
Bollen diep genoeg planten: de soorten met stengelwortels
(20-25 cm diep), deze zonder stengelwortels (10 – 15 cm diep).

Uitzondering: L. candidum, de witte madonnalelie, de tip van de
bol juist onder de kalkhoudende grond (5 cm).

Lelies wensen schaduw op hun voet. Plantafstand: 20-40 cm.

Enkele Tips !

Bollen die er verschrompeld uitzien een dagje in vochtige turf
leggen om vocht op te nemen.
De hooggroeiende lelies voorzien van steun bij felle wind.
In groeitijd ruim water geven en regelmatig bijmesten.
Verplanten: uithalen, verdelen en direct terugplanten kan
geburen als de stengels afgestorven zijn (september - oktober).
Vermeerderen door verdeling, door bolschubben waaraan bolletjes
komen of door bolletjes die in de bladoksels op de stengel
verschijnen (b.v. bij de L. lancifolium / L. tigrinum).
Deze bolletjes worden 7-10 cm diep geplant in maart
(tijdens de winter bewaren in zand !).
Het worden na 3-4 jaar bloeibare bollen.
Lelies na 4-5 jaar verplanten, en diep genoeg!
Zij trekken zichzelf ook naar de gewenste diepte als ze
ondiep geplant worden.
Lentescheuten wat beschutten tegen vorst (met bladeren of takken).
Minimum 5 bollen samenplanten in groep om mooi effect in de
tuin te hebben.
Niet elk jaar van dezelfde planten bloemen snijden, dat put de planten uit.
De stengel slechts op halve lengte snijden zodat toch nog steeds een
halve stengel op de plant blijft.
Bij snijbloemen in de huiskamer de dikke meeldraden van de lelies
wegnemen om vlekken op kast te voorkomen.
Lelies zullen langer houden op water als de stengels voor het schikken
10 tot 12 uren tot tegen de bloemhals in water gezet worden.
In de vaas de bladeren die onder water komen verwijderen.
De meest aangewezen plantmaanden zijn: augustus, september, oktober.



08-02-2007, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

15-12-2006
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindejaars 2006
Klik op de afbeelding om de link te volgen



Donderdag 14 december 2006
Een bloemstuk voor de eindejaarsfeesten


Gebruik drie cirkelvormige oasis van 14 cm. diameter en snij
er een klein stukje af zodat de blokken rechtop kunnen staan.
Laat de oasis goed doordrenken in water.
Neem vervolgens drie 3 bamboestokken van ongeveer 60 cm. en steek deze, verdeeld over de oppervlakte door de drie
cirkels oasis.
Zorg dat de 3 oasis mooi verdeeld zitten over de lengte van de bamboestokken.
Nu kan het steekschuim ( oasis ) worden vastgepint op een
ovale of rechthoekige schotel van ongeveer 40 cm lengte.
Bekleed vervolgens de zes zijkanten van de oasis met
klimopblaadjes .
De klimopblaadjes pint men in de oasis met steekkrammen. 
Vul daarna de oasis in boogvorm op met Takjes : Spar,
Conifeer, Taxus, Hulst, Buxus , Hersthooi en sneeuwbal. 
Werk het bloemstuk af met vier zalmkleurige rozen per boogvorm.
Gebruik als , kers op de taart, een hobby-spuitbus om het groen met goud te versieren.


Bamboe in de tuin 


 

Bamboe heeft de laatste jaren sterk aan populariteit gewonnen in private tuinen en in navolging van toepassing van bamboes in verschillende botanische tuinen en parken zien we ook meer en meer het gebruik van bamboes in openbare plaatsen opduiken.  

 

De halm, het rizoom en de bladeren samen bepalen de groeivorm van de plant, en dus ook de toepassingmogelijkheden in de tuin. In onze streken worden de hoogste bamboes tot 10 m hoog, maar de kleinste bamboes blijven over het algemeen lager dan 80 cm. 
Deze variatie in hoogte, gecombineerd met variatie in groeivormen bepalen de toepassingsmogelijkheden van bamboe als sierplant.
 
Voor de tuin en openbare aanplantingen kunnen bamboes gebruikt worden als solitair, voor hagen en afscheidingen, voor vakbeplanting, bodembedekking of onderbegroeiing, of ook nog als potplant.  Bamboe laat zich bovendien ook goed combineren met tal van andere planten, zowel eenjarigen, vaste planten, heesters of bomen.
 
De groene kleur van bamboe, ook in de winter, levert een uitstekende achtergrond, waarbij tal van bloemkleuren beter tot hun recht komen in de tuin.
 
Bamboes zijn ook rustpunten in de tuin.

Voor tuingebruik kunnen de winterharde bamboes grosso modo in drie groepen worden onderverdeeld,  een indeling die ook een botanische achtergrond heeft.

 

Fargesia groep: middelhoge tot hoge bamboes met pachymorfe of zodevormende rizomen.   vb. Fargesia, Thamnocalamus, Drepanostachyum en Yushania

 

Phyllostachys groep : hogere bamboes (uitzondering is Shibataea), met kruipende of leptomorfe rizomen vb. Phyllostachys, Brachystachyum, Semiarundinaria,  Sinobambusa,  Chimonobambusa, Qiongzhuea en  Shibataea.

 

Sasa groep : lagere tot hoge bamboes met leptomorfe rizomen. vb.  Sasa, Sasaella, Pseudosasa, Pleioblastus, Indocalamus, xPhyllosasa

 

Bij gebruik van bamboe is een doordachte planning, gecombineerd met een minimum aan onderhoud, voldoende om tientallen jaren lang bamboeplezier te hebben. 
Bij de doordachte planning horen de keuze van de juiste soort voor een bepaalde toepassing, en de wijze van aanplanten.
Een minimum aan onderhoud betekent dat de plant of de beplanting minimaal éénmaal jaarlijks wordt verzorgd, om een zo hoog mogelijke sierwaarde blijvend te garanderen.

 

Een doordachte planning

 

Bamboes zijn grasachtigen, en net als alle grassen willen ze groeien. 
Zodevormende bamboes vormen geen probleem voor uitbreiding en blijven mooi op hun plaats.  Wanneer bamboes met leptomorfe (kruipende) rizomen worden geplant, moet men terdege rekening houden met de grasachtige natuur van de bamboes.
 
Ze groeien ondergronds via rizomen en scheuten kunnen verschijnen meters van de originele plant vandaan.
 
Vooral bij het genus Pleioblastus zijn gevaarlijke groeiers, die zelfs rizomen tot een halve meter diep kunnen hebben.
 
Dit maakt het mogelijk om zelfs onder kleine tuinvijvers door te groeien.
 
Maar ook bij andere groepen bamboes komen dergelijke aggresieve woekeraars voor.  Bij een aantal bamboes met rizomen die tot een duim dik  worden kunnen tuinvijvers sterk worden beschadigd.
   

 

Het gebruik van rizoombegrenzers

 

Een doordachte planning is dus noodzakelijk wanneer kruipende bamboes worden gebruikt,  zowel in tuinaanleg als in openbaar groen.
Ofwel moet voldoende groeiplaats worden voorzien, of beter nog worden bij aanleg van de beplanting rizoombegrenzers ingegraven die typisch 65 cm diep in de grond gaan.  H
ardplasticplaten zijn aan te raden, platen die een lange levensduur hebben en ondoordringbaar zijn voor rizomen. 
Het is ook aangeraden om de rizoombegrenzing enkele centimeter boven de grond te laten uitsteken, zodanig dat rizomen die over de begrenzing groeien, kunnen worden verwijderd. 

Bamboes voor speciale doeleinden

 

Goede winterharde bamboe
Fargesia Rufa

Fargesia murieliae

Fargesia nitida

Phyllostachys bissetii

Phyllostachys aureosulcata en vormen

Phyllostachys humilis

Phyllostachys propinqua

Phyllostachys vivax

Phyllostachys vivax “Aureocaulis”

Pleioblastus pygmaeus

Pleioblastus variegatus

Sasa palmata “Nebulosa”

Semiarundinaria fastuosa

Shibataea kumasaca

Bodembedekkende bamboe
Indocalamus latifolius
Pleioblastus distichus

P
leioblastus pygmaeus
Pleioblastus variegatus

Sasa veitchii

Sasaella glabra “Albostriata”

Shibataea kumasaca
            

Bamboe voor vochtige plaatsen (niet in het water)
Phyllostachys purpurata “Solidstrem”
Pseudosasa japonica

Sasa palmata “Nebulosa”
 
Shibataea kumasaca

Bamboe voor droge plaatsen
Pseudosasa japonica

asa palmata “Nebulosa”

Sasa veitchii

Sasaella glabra “Albostriata”

Bamboe voor schaduw
Indocalamus latifolius
Fargesia nitida

Fargesia Rufa

Pleioblastus simonii

Pseudosasa japonica

Sasa soorten

Bamboe voor wintergroene hagen
 (van laag naar hoog gerangschikt)
Pleioblastus chino “Elegantissimus”

Shibataea kumasaca

Indocalamus latifolius
Fargesia (de meest voorkomende soorden)
Pleioblastus simonii

Phyllostachys aurea en vormen

Pseudosasa japonica

Phyllostachys aureosulcata en vormen

Phyllostachys bissetii




Hersthooi 




Hertshooi (Hypericum) is een plantengeslacht van soorten die bekend zijn
om hun geneeskrachtige werking.
Het geslacht omvat struiken en kruiden.
Hertshooi is populair in de sierteelt omdat de soort goed uitstoelt,
mooi bloeit in de zomer om daarna aantrekkelijke bessen te krijgen
in het najaar.

 

Wereldwijd zijn er 1000 soorten in 40 geslachten.
In Europa komt hertshooi voornamelijk in gematigde en subtropische
streken voor.
Bijzonder daarbij is dat de soorten zich aan hebben gepast aan
verschillende milieus:
water, vochtige gronden en droge grond.

 



Sneeuwbal

De Sneeuwbal staat al vanaf begin februari in bloei.
Van Viburnum tinus bestaan verschillende klonen.
Viburnum 'Gwenllian' is in knop roze en de geopende bloemen zijn witroze.
Viburnum 'Compactum' heeft eveneens roze knoppen,




De Gwenllian heeft een leerachtig blad waaruit witte bloemen te voorschijn komen.
Viburnum 'Eve Price' heeft karmozijnrode knoppen, waaruit roze aangelopen
bloemen komen.
Ten slotte heeft Viburnum 'Pink Prelud' witte bloemen, die geleidelijk naar roze kleuren.
De bloemen zijn tussen 5 tot 9 millimeter in doorsnede.
Plant deze Viburnums op een beschutte plaats in de volle zon. In strenge winters kan het gebeuren, dat de struik invriest. Verwijder dan in het voorjaar de doodgevroren takken.

De hierboven genoemde variëteiten worden als struik of op stam gekweekt.
Het is zelfs mogelijk er een formele of informele haag mee te maken.
Ze groeien compacter dan de meeste andere soorten, zoals
Viburnum bodnantense, Viburnum rhytidophyllum en de Gelderse roos.

Viburnum tinus
verdraagt snoei. Snoei de struik aan het einde van het voorjaar.
Snoei volgroeide struiken zo min mogelijk. Knip alleen die scheuten weg,
die de vorm bederven.
Wie een haag met deze Viburnum maakt of heeft, knipt halverwege de zomer
de scheuten met een snoeischaar terug om de vorm een beetje in de haag
 te houden.
Knippen met een hegschaar maakt namelijk lelijke randen aan het blad.

 

 

 






15-12-2006, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

06-11-2006
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Allerheiligen 2006
Klik op de afbeelding om de link te volgen




Woendag 25 oktober 2006

Een grafstuk voor allerheiligen
of
een bloemstuk Sint Hubertus

 

 

 

Gebruik twee of drie dikke maïsstengels om een kruisvorm  te maken.

( twee lange stengels van xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />55 cm en twee korte van 35 cm.)

Een oasisblok snijden in een rechthoek van 8 x 16 x 5 cm.

In het midden een deel wegsnijden van 4x 16 x 2 cm.

Het geheel inpakken met kippengaas en in water onderdompelen.

 

  

Snij de uiteinden van de stengels schuin af .

De lange stengels aan elkaar binden op 2/3 afstand met  binddraad en

daarna de korte  in het samenbonden in het midden.

Leg bij het samenbinden de stengels niet gelijk , dus de ene moet wat

hoger dan de andere.

Leg de samengebonden stengels kruisvorm in een 2/3 verhouding ,

de korte stengels beneden, en maak stevig vast met binddraad.

Leg vervolgens in het midden van het kruis de natte oasis met

het ingesneden gedeelte op het kruis.

Bevestig de oasis stevig vast op het kruis.

 

 

Steek eerst de Aucubabladeren, langs de onderzijde van de oasis.

Daarna vul je de volledige zijkanten met Skimmia x confusa -

Kew Green.

Steek vooraan in het oasis met behulp van een houten spies een
vrucht van de fluweelboom (Rhus typhina

Maak dat de oasis totaal onzichtbaar is, vul het geheel verder op met

Skimmia japonica Rubella  en .....................

Werk de bovenzijde af met witte rozen.

Mais
Maïs is een graan afkomstig uit Midden-Amerika.
Bij maïs zijn de vrouwelijke en mannelijke bloemen van elkaar gescheiden.
Aan de top van de plant zitten in de pluim de mannelijke bloemen. Ongeveer halverwege de plant zitten in de oksels van de bladeren
één of meer kolven bestaande uit de vrouwelijke bloemen.


Vrucht fluweelboom



De fluweelboom  (Rhus typhina) uit de pruikenboomfamilie is een boom, die tot 4,5 m hoog kan worden.
De boom komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika, waar ze voorkomen in rotsachtige, zanderige gebieden en op opengevallen plaatsen in het bos. De boom komt door het warmer wordende klimaat steeds meer in onze streken in het wild voor, vooral in de omgeving van de stad.
De bladeren en vruchten zijn giftig.

De fluweelbloom vormt een bijna kaarsrechte dunne stam of verscheidene stammen. De boom heeft zacht behaarde twijgen en na de bloei vormen de vruchten rode pluimen.
Het tot 15 cm lange blad is onevengeveerd en heeft 6 tot 7 bladparen.
De blaadjes zijn getand. De bladeren hebben een mooie, rode tot diepgele herfstkleur.

De boom is tweehuizig en bloeit in juni en juli met geelgroene kaarsachtige pluimen (de pluim is eigenlijk een thyrsus).
De vrouwelijke bloemen vormen een 10 tot 20 cm lange, dichte, donsige, kaarsachtige pluim. De mannelijke bloemen vormen een grotere ijlere pluim.
De vruchten zijn giftig en donker bordeauxrood en worden gebruikt voor het bloemschikken
De plant vormt worteluitlopers en kan daardoor andere planten overwoekeren.



Skimmia 'Kew Green'



Skimmia's zijn bladhoudende heesters die traag groeien.
Er zijn mannelijke planten die mooi bloeien en vrouwelijke planten die decoratieve rode of witte bessen dragen.
Zij verkiezen een neutrale tot zure bodem, die goed doorlatend is, en een plek in de (half)schaduw.
Skimmia 'Kew Green' is een mannelijke cultivar, met ovaal blad van zo'n 10 cm lang.
In de winter tooit de plant zich met dikke groene knoppen die vanaf
maart openbarsten in dichte trossen geurende witte bloemen.
Door zijn compactheid en de weinige zorgen die hij vergt is 'Kew Green' ook een ideale terrasplant. 


Skimmia japonica ‘Rubella’



Skimmia japonica ‘Rubella’ is een groenblijvende heester, met een zeer compacte groei. Is vrijwel snel te erkennen door zijn opmerkelijk leerachtig blad en zijn overweldigende winterbloei.

Er bestaan echter verschillende cultivars, hierdoor komen enkel de twee belangrijkste aan bod.

Skimmia japonica ‘Rubella’: gekleurde bloemtuilen roodbruin staan kaarsrecht gedurende de ganse winterperiode.
De bloemen zijn 5 tot 8 cm. hoog en zijn samengesteld uit ontelbare dicht op elkaar zittende kleine bolletjes.
In het voorjaar ontluiken deze bollige onderdeeltjes zich tot minuscule witte bloempjes die een fijne geur verspreiden en insecten aantrekken.
De plant op zichzelf wordt tenslotte 1 meter hoog en even breed.



06-11-2006, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

21-07-2006
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herfst 2006
Klik op de afbeelding om de link te volgen












Woensdag 13 september 2006 
Een Herfstbloemstuk.


Men bouwt het bloemstuk op vanuit een schotel in vierkantvorm.
Kleef een oasishouder in het midden van de schotel.
Snij het steekschuim ( oasis ) over de lengte in twee gelijke
delen, en prik één deel in de lengte op de houder.
Vul de kom verder op met de oasis; gebruik tandenstokers
voor de hechting aan het opstaande steekschuim.
Bekleed de bovenkant van de ( rechtstaande ) oasis met bladeren
van de aucuba.
In de zijkanten prikt met het graan.
De graanstengels snijden op dezelfde lengte, zodat de aren gelijk boven
de oasis uitkomen.
Elke stengel vastprikken in de oasis ( op dezelfde hoogte ) met naalden
op ongeveer  7 cm. van de aren en op 7 cm. van de bodem totdat
de volledige oasis is bedekt.
Tussen de graanstengels steken we takjes hortensia's, waardoor de
naaldkoppen niet meer zichtbaar zijn. 
Dit bloemstuk kan weken behouden blijven daar hortensia's
uitstekend geschikt zijn als droogbloem.


Tarwe


Tarwe is ook een van de oudste gedomesticeerde planten.
De domesticatie vond waarschijnlijk ongeveer 10.000 jaar geleden plaats in
het Missen-Oosten en Afrika van Syrië tot Kasjmir en naar het zuiden tot in Ethiopië.
De ontstaannwijze van gewone tarwe of broodtarwe is waarschijnlijk als volgt gegaan:
De eenkoorn ( tarwesoort ) heeft zich gekruist met een  wilde grassoort .
Vaak zien we bij kruisingen tussen soorten dat er geen fertiele planten ontstaan doordat de chromosomenparen teveel verschillen.
Door verdubbeling van het aantal chromosomen kan wel een goede paring van
de chromosomen optreden. 
De wilde en primitieve tarwesoorten hebben een brosse aarspil, waardoor de
korrels zich makkelijk kunnen verspreiden.
Ook zijn de korrels stevig omsloten door de kafjes en zitten er weinig korrels
op een aar.
Deze ongewenste eigenschappen zijn door de mens door de eeuwen heen weggeselecteerd. Eenkoorn en emmertarwe werden 4000 jaar v. Chr. veel
verbouwd in Noord-Afrika en het Middellandse Zeegebied.
Waarschijnlijk kwam eenkoorn veel voor als een ongewenste vermenging met emmertarwe.
Na 300 v. Chr. werd durumtarwe met naakte korrels meer en meer verbouwd
en na enkele eeuwen had deze soort de emmertarwe verdrongen.
Gewone tarwe kwam in 200 v. Chr. voor het eerst voor in het Middellandse Zeegebied.
Tegelijkertijd werd ten noorden van de alpen emmertarwe verdrongen
door spelt.
 In de Middeleeuwen werd gewone tarwe en spelt in Europa veel verbouwd. Uiteindelijk is spelt bijna geheel verdrongen door de gewone tarwe.
Tarwerassen worden ingedeeld naar groeiseizoen
(wintertarwe, zomertarwe en overgangstarwe).
Door kruising en selectie zijn er van gewone tarwe duizenden rassen gekweekt
 met verschillende eigenschappen en een steeds hogere opbrengst per ha.
Meel van gewone tarwe is afhankelijk van het ras geschikt voor het maken van brood, biscuit en gebak.
Pasta's worden meestal van durumtarwe gemaakt.

De
 gewees

Oorspronkelijk komt de Hortensia uit Japan.

Via Frankrijk  verspreidde de plant zich verder over Europa.

Vooral als potplant is de Hortensia erg populair, maar gelukkig

duikt hij ook steeds vaker op in tuinen.

En daar is wat voor te zeggen, want Hortensia's garanderen een

lang bloeitijd, van eind juni tot de eerste vorst.

 Er zijn verschillende soorten Hortensia's in drie hoofdkleuren:

blauw, roze en wit.

Alleen de witte Hortensia is "kleurecht".

Dat wil zeggen dat deze Hortensia op elke grondsoort zijn witte

bloemen houdt.

De bloemen van de blauwe Hortensia blijven alleen blauw (of mauve)

op zure grond met een pH-waarde van 6 of lager.

Op andere grondsoorten krijgen de oorspronkelijk blauwe bloemen

na verloop van tijd een roze (of rode) tint.

Hortensia's houden van vochtige schaduwrijke plekken.

Voor een optimale bloei is regelmatige bemesting met een speciaal voor

hortensia's verkrijgbare meststof onontbeerlijk.

Past u overigens op met het snoeien van uw Hortensia.

Niet alle soorten zijn hier even goed tegen bestand.

In warme klimaten wordt de plant in het najaar gesnoeid,

in koele klimaten in het voorjaar: eind maart - half april.

Hortensia bloeit op hout van het voorgaande jaar.

Regelmatig snoeien komt de bloei ten goede.

Vormsnoei is niet nodig.

Bij volgroeide planten worden zwak gegroeide (dunne) scheuten zonder

meer verwijderd.

Wanneer er veel oude scheuten aan de struik zitten, worden enkele daarvan

op ca vijf centimeter boven de grond teruggezet.

De overige oude scheuten worden tot dertig centimeter boven de grond ingekort.

Snoei in dat geval het topeinde boven een naar buiten staand oog af.

Uitgebloeide en jonge scheuten worden ook tot dertig centimeter boven de

grond gesnoeid en ook op een buitenoog.

Uit dit oog groeien nieuwe bloeischeuten.

Van een totaal verouderde struik worden alle scheuten tot vijf centimeter

 boven de grond weggesnoeid.

Nieuwe scheuten worden dan in de loop van het jaar gevormd.

Die zullen dan niet in hetzelfde jaar bloeien, maar het jaar daarop.

In het voorjaar daarna worden alle uitgebloeide scheuten tot op vijf centimeter

 boven de grond afgeknipt.

De nieuwe, jonge scheuten worden tot op dertig centimeter teruggezet.

De snoeicyclus is dus voortdurend gericht op verjonging van de struik.

Oud hout en bloeihout van hortensia is te herkennen aan de lichtbruine kleur

Oud en jong hout wordt gemarkeerd door kleurverschil: bruin en groen.

Zowel in winter, voorjaar en zomer kan er worden gestekt.

In alle gevallen moeten de stekken onder glas bewortelen.

Kop- of topstek komt het meest in aanmerking.

Zomerstek wortelt veruit het snelst.

Snij de stengel onder een oog af met een vlijmscherp mes.

Verwijder de daarboven zittende blaadjes door de bladstengel(s) zo dicht

mogelijk bij de (hoofd)stengel af te snijden.

Plant de stekken in een mengsel van turfmolm (zuurgraad of ph 5)

 vermengd met zand. Gebruik van groeistof is onnodig.

Zet de planten in een stekbak onder glas.

Na ca drie weken is de stek beworteld en worden de jonge planten opgepot

in  een zeven centimeter grote pot.

Als potgrond komt kamerplantengrond vermengd met turfmolm en wat oude,

verteerde stalmest in aanmerking in een verhouding van 3 : 2 : 1.

Begiet de planten regelmatig en zorg ervoor dat overtollig water snel

wordt afgevoerd.

Top de jonge planten voor de langste dag.

Bescherm de planten in de zomer tegen fel zonlicht.

Overwinter ze bij een koele, vorstvrije temperatuur.

In het voorjaar kunnen de planten in de tuin worden uitgeplant.

Bemest hortensia af en toe met een fosfor (P) en kali (K) houdende meststof,

zoals Thomasslakkenmeel en zwavelzure kali.

Stop eind september met het toedienen van meststoffen.

De planten moeten voor de winter afrijpen.


 

21-07-2006, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

20-07-2006
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nationale Feestdag 2006
Klik op de afbeelding om de link te volgen


Woensdag 19 juli 2006 
Belgische Nationale Feestdag



Gebruik een zwarte elegante glazen vaas met brede bodem of
een gewone (1) doorzichtige elegante glazen vaas.
(1) Langs de binnenzijde, de vaas opvullen met een zwarte
plastic zak.
De natte steekschuim op vorm snijden en in de vaas drukken.
De vaas opvullen met water. (1) De zwarte plastic zal de
volledige vorm van de vaas aannemen.
Doe 2 druppels bleekwater in de vaas voordat je het
steekschuim aanbrengt zodat er geen aanslag in de vaas  komt.
Twee lange rozensstengels, ongeveer op 35 cm. schijn afsnijden,
de doornen  en bladeren verwijderen.
De stengels in het midden met groene plantendraad bijeenbinden
en vastpinnen in de steekschuim.
Op ongveer 5 cm. van de glasrand aan weerszijde van de stengels
binden we een glazen proefbuisje gevuld met water .
De bladen van de stengels worden samen met bladeren van de aucuba
langs de vaasboord in het steekschuim aangebracht in op opbouwende
cirkels.
Dan worden 7 rode rozen in pyramidevorm ( stengels in verschillende
lengten schuin afsnijden ) in het steekschuim gestoken.
Tussen de rozen brengen we enkele gele mini-gerbera's aan.
Deze gerbera's brengen we ook samen met een rozenbladje op steel aan
in de proefbuisjes.

Aucuba


 

Aucuba, in het Nederlands ook wel broodboom genoemd.
De naam is afgeleid van de Japanse naam aoki "groen" + ba "blad" (Van Dale).
De planten in dit geslacht zijn tweehuizig en groenblijvend.
Vrijwel alle soorten groeien prima in halfschaduw, sommige soorten doen het
ook uitstekend op een volledig beschaduwde plaats.
Het geslacht kent drie soorten, die alle drie inheems zijn in Oost-Azië:
Aucuba chinensis,  van oorsprong  China en Taiwan.
Deze ruim 2 meter hoge struik heeft een zeer veranderlijke bladvorm.
De grijsgroene bladeren zijn gaafrandig, en scherp gespitst.
De leerachtige bladeren zijn aan de onderzijde blauwgroen.
Aucuba himalaica is inheems in het oostelijk deel van de Himalaja.
Men kan ze er aantreffen  tot op een hoogte van 2500 meter.
De smalle, ovale bladeren zijn fijner getand dan die van de andere.
Aucuba japonica, afkomstig uit Japan, en de enige soort die veel in
West-Europa wordt aangeplant.
De soort werd in 19e.eeuw in Europa ingevoerd.
De bloeitijd is voor sommige variëteiten maart-april, voor andere
variëteiten juli-augustus.
Bij de vrouwelijke plant ontwikkelen zich uit de kleine purperen
bloemetjes rode besjes.
Een voorwaarde hiervoor is wel, dat er zich ten minste één mannelijke
plant op korte afstand van het vrouwelijke exemplaar geplant staat.
De bessen  en de  bladeren  zijn giftig.
De hoogte kan iets meer dan twee meter zijn, hoewel de plant onder minder
optimale omstandigheden gemakkelijk op 1 meter hoogte blijft steken.
In ons klimaat kan de plant als goed winterhard worden beschouwd. 
Aucuba kan uitstekend gebruikt worden op schaduwrijke plaatsen, waar
weinig anders wil groeien.
Humusrijke of lichte kleigrond is uitstekend, al groeit de plant ook op armere
gronden: ze is absoluut niet kieskeurig.
Op schaduwrijke plaatsen is de bessenproductie zelfs beter dan in volle zon.
Door het mooie contrast tussen de groene, geelgevlekte bladeren en de
rode besjes vormt de plant een welkome opvulling voor schaduwplaatsen.
De plant zal niet gemakkelijk door vruchtvorming vermeerderen,
meestal wordt ze gestekt. Het voorjaar is hiervoor de beste periode.


Gerbera





Gerbera’s komen oorspronkelijk uit Zuid-Afrika.

Bekend onder de genusnaam Gerbera is deze bloem één van de

grootste successen bij onze kwekers.

De benaming heeft als oorsprong , Barberton, naar één van de

oudste dorpen in de Mpumamanga-provincie van Zuid-Afrika.

Die Barbertonse Madeliefie of  Transvaalse Gousblom. ( Daisy )

De bmoem kan tot 90 mm. diameter hebben.

De natuurlijk kleur van deze snijbloem bloem is helder rood.

Het bloemhoofdje van de kleinbloemige Gerbera (ook wel germini genoemd)

is licht gevuld en heeft een doorsnede tot ongeveer 7½ cm.

De lintbloemen zijn langwerpig maar de top is licht afgerond en heeft

meestal twee ondiepe insnijdingen. De bovenzijde is oranje-geel (meer geel)

van kleur, het hartje is groen-geel van kleur.

 

20-07-2006, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

15-06-2006
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pinksteren 2006
Klik op de afbeelding om de link te volgen




Donderdag 1 juni 2006 
Een bloempje voor Pinksteren.





Van de yucca plant 22 bladen afscheuren,
de scherpe punten afknippen.
De bladen aaneenrijgen met groene plantendraad
xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />op 2 cm. onder het witte gedeelte van de bladen.
De bladen schikken rond een sterilisatiepot, zodat het witte gedeelte
4 cm. boven de rand uitkomen.
Het groene gedeelte van de bladen afsnijden gelijk met de bodem
van de pot en evenens op 2 cm. van de onderzijde aaneenrijgen.
Het geheel rond de pot binden.
De natte oasis stevig in de pot drukken en een gleuf houden om water te geven.
Steek eerst de 7 geel-oranje rozen in de oasis, dan de rozenbladend en
vervolgens het geheel opvullen met mos.
Langs de boven-en onderkant de plantendraad bekleven met een
volledige blad van de yuccaplant.

Yucca.



Yucca is een geslacht van van oorsprong Amerikaanse cactusachtige meerjarige planten, behorende tot de familie van de Agavaceae. Er bestaan een 40- tot 50-tal soorten yucca's van kleine struiken tot bomen en komen allen van nature voor in warme en droge gebieden in Noord-Amerika, Zuid-Amerika en het Caribisch gebied. De planten hebben in het algemeen dikke, vlezige bladeren eindigend in een scherpe punt. De bloemen zijn meestal wit.

Alle Yucca's hebben een broertje dood aan vocht. Experimenteren met vooral de stamvormende en minder winterharde soorten zal alleen succes hebben als de planten zo droog mogelijk staan en als de grond zeer goed gedraineerd is. Het planten op een kunstmatige heuvel is aan te bevelen. Een plaatsje pal op het zuiden zal de planten veel goed doen.

De Yucca’s zijn winterhard , na verloop van tijd maken de meestee Tucca’s een stam. Yucca’s maken prachtige bloemstengels in de zomer, mits de zomer wel lekker warm en zonnig is. Deze planten heeft puntige bladeren.Na de bloei moet er nog voldoende warm weer zijn om een nieuwe groeitop te vormen.
Gaat het goed en vormen ze nieuwe toppen, meestal een stuk of drie tot vijf, dan kan er een volgend probleem aandienen. Laat je al deze toppen doorgroeien dan wordt de plant topzwaar en knapt om bij de eerste flinke storm of dikke laag sneeuw. Het is verstandig om zo snel mogelijk na vertakking alle toppen weg te halen en alleen de meest rechtop groeiende te handhaven. Zo houd je een rechte stam. De plant in meer in de schaduw zetten kan de bloei helemaal voorkomen en dan zijn er geen problemen met rotting en instabiliteit

15-06-2006, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

14-06-2006
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pasen 2006
Klik op de afbeelding om de link te volgen


Woensdag 12 april 2006   
Paasbloemstuk



Kleef in een klein diep soepbord een oasishouder.
Maak de oasis nat en druk het stevig in de houder
Steek eerst de takjes conifeer langs de onderkant
en vul op met de takjes buxus.
Daarna 6 gele tulpen in een ronde schikken. 
Als afwerking gebruiken we takjes gipskruid en
verschillende kleuren en enkele sprieten siergras.
Voor de versiering langs de onderderzijde twee brede gele
linten over elkaar inprikken.

Buxus

De inheemse Buxus of palmstruik genoemd is een tamelijk trage groeier en is om die reden dan ook geschikt voor lage haagjes.
Deze wintergroene heester groeit goed op kalkrijke grond, verdraagt een droge zonnige groeiplaats maar staat ook zijn mannetje in de schaduw.
In de zomer, bij warm weer of bij het snoeien komt er een typische Buxusgeur vrij.
Het kweken van bijzondere vormen kost veel tijd en geduld. De meeste snoeivormen worden twee keer per jaar gesnoeid eb bij voorkeur bij bewolkt weer .



Palmstruikgemeente Hoegaarden

De palmstruiken groeien in de haspengouwse gemeente Hoegaarden, gelegen in vlaams brabant weliswaar traag,
maar overal. Er is geen tuin groot of klein of we vinden er palmstruiken, tot zelfs boomgroote.

De gemeente dankt deze buxusgroei aan de jeugd die
op palmzondag, palmtakjes verkopen van deur tot deur.
Er is zelfs een palmommegang . 
Voordat de ommegang door de cuype van het dorp, gaat, wordt de palm gewijd in de kerk.
Een paar duizende kinderen met palm in de hand stappen  mee in het spoor van de apostelengenootschap en de bijna vier eeuwen oude houten palmezel. 
Met de palmommegang op palmzondag herdenkt Hoegaarden de blijde intrede van Jezus Christus in Jeruzalem.

Gipskruid

Gipskruid behoort tot de familie van de kruidnagelachtigen (Caryophyllaceae). De Latijnse naam is afgeleid van de Griekse woorden gypsos (gips of krijt) en phile (vriendin). Van nature wordt gipskruid dan ook geassocieerd met kalkhoudende grond. Het verspreidingsgebied strekt zich uit van het midden tot het verre zuiden van Rusland, Siberië, de Kaukasus en delen van Noord-Afrika. Gipskruid wordt ook wel sluierkruid genoemd vanwege de tere, tuleachtige bloemen. Gypsophila elegans groeit van nature in de Kaukasus. De orginele soort bloeit met witte bloemen. De bladen van de plant zijn grijsgroen en lancetvormig. Het is een delicate plant, die in de tuin beschermd moet worden tegen valwind.

14-06-2006, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

13-06-2006
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Valentijn 2006
Klik op de afbeelding om de link te volgen


Valenstijndag
Donderdag 9 februari 2006



Maak de oasis nat en druk het stevig in de 20 cm. hooge vaas,een gleuf houden om water te geven.
Steek eerst de takjes conifeer , dan het Rhododendronblad en vervolgens de 8 Asparagus in een rondevorm in de vaas.
Steek vervolgensenkele sprietencitoengras er rondom in, om daarna het bovenste deel van de schikking opvullen met 7 rode de rozen en het gemengde boeket.
Als afwerking gebruikenwe 2 Anthuriums en het Anthurium-blad .

Voor de versiering gebruiken we langs de inderzijde twee orange-rode strikken.

Conifeer

Takken van coniferen worden dankbaar gebruikt voor bloemschikwerk.

Dat komt dan voornamelijk vanwege de uitstekende houdbaarheid van dit materiaal. In het bloemschikwerk worden deze takken vaak gebruikt voor de afwerking en bedekking van de oasis. Daarnaast hebben takken van vele soorten een bijzondere decoratieve eigenschap. De takken van de Atlasceder en bijvoorbeeld de Larix worden in bloemschikwerk vaak gebruikt om er hoogte en breedte in te maken, of er een extra element aan toe te voegen.

De toepassingsmogelijkheden zijn dus enorm groot.

Coniferen zijn eigenlijk heel bijzonder binnen de huidige plantenwereld. Dat bijzondere zit hem dan vooral in het feit, dat ze eigenlijk geen echt blad hebben.

De meeste soorten hebben naalden of schubben in plaats van bladeren. Met deze naalden of schubben halen ze echter hetzelfde kunstje uit als alle andere planten, die wel blad hebben. Ze zetten zonneenergie om in suikers en stikstof en kooldioxide om in zuurstof. Dat doen ze dan bijna allemaal het gehele jaar door, omdat deze naalden of schubben vrijwel nooit in de winter afvallen. De meeste soorten doen trouwens wel aan een zogenaamde rui, maar dat gebeurt dan vaak in de zomer. In de maand augustus zie je de meeste naaldbomen en coniferen die vervanging en uitschoning ondergaan. De oude naalden en schubben hebben hun taak gedaan en zijn inmiddels vervangen door jonge exemplaren. Door weer en vooral wind worden de oude naalden en schubben vervolgens afgeschud. Jaar op jaar vormt deze vergane glorie voor een prima bedekking van de grondoppervlakte om de coniferen heen.

Door die bedekking wordt het water beter in de grond vastgehouden.

Dat systeem zit derhalve prima in elkaar. De naalden en schubben van de coniferen hebben nog een belangrijke eigenschap.

Ze verdampen als gevolg van hun geringe oppervlakte en structuur heel weinig water. Als gevolg daarvan zijn coniferen eigenlijk bij uitstek uitgerust om onder zeer moeilijke omstandigheden te kunnen overleven. Dat kunnen ze dus bij uitstek. Talloos zijn de plaatsen op aarde, waar bladhoudende bomen of struiken niet kunnen overleven vanwege de extreem moeilijke leefomstandigheden. Coniferen en naaldbomen lukt dat wel.

Toch zijn er binnen die groep coniferen toch nog wel wat uitzonderingen op de regel. Zo zijn er soorten, die in de winter toch hun naalden allemaal afschudden.

Er is zelfs een ondersoort, die in plaats van naalden of schubben een soort bladeren heeft. Dat is de Ginkgo, die zoals zovele soorten over is gebleven uit prehistorische tijden. De coniferen en naaldbomen hebben nog een bijzonderheid in zich. Ze kunnen door hun ingebakken zelfbeschermende eigenschappen verbazingwekkend oud en groot worden. Van sommige Sequoia soorten in Noord Amerika is een hoge leeftijd bekend. Ze zijn soms meer dan 3000 jaar oud! Over overleven gesproken!

Dit soort bomen wordt niet alleen oud, maar ook ontzagwekkend groot. De oudste exemplaren hebben soms een stamomtrek van meer dan 20 meter!

Door hun groeiwijze hebben sommige soorten een prima bruikbaarheid voor de mens in zich. Van veel soorten wordt dankbaar gebruik gemaakt in de houtindustrie en uiteindelijk in de bouw van huizen en andere onderkomens. Zelfs in de geneeskunde wordt o.a. van de Taxus gebruik gemaakt.

Uiteraard hebben coniferen echter voor de mens nog een heel groot nut. Dat is namelijk de uitstekende bruikbaarheid voor de aanleg van mooie en groenblijvende siertuinen. Van die mogelijkheid maakt de mens dankbaar gebruik. Vele soorten laten zich in jong stadium ook uitstekend modelleren, waarmee je vaak de leukste effecten kunt bewerkstelligen.

Over het algemeen vereisen coniferen in ieder geval een goed gedraineerde grond. Het liefst wat zanderig. In ieder geval niet al te zwaar van structuur.

Dat stelt bijvoorbeeld wat eisen bij de aanleg van een coniferentuin. Al te grote oppervlakte uitdroging is ook niet gewenst. In siertuinen kun je dat verbeteren

door de grond met bijvoorbeeld een mulchlaag te bedekken. Ook kun je om de bomen en struiken heen oppervlakkig wortelende planten plaatsen. Het gaat erom, dat het water grotendeels in de grond beschikbaar blijft en niet te snel verdampt door de zonnestraling.

Asparagus


Asparagusis de naam van een geslacht van planten in de aspergefamilie. Het geslacht telt een 120 tal soorten, allen uit de Oude Wereld. Veel soorten zijn in talloze landen in beide werelddelen geintroduceerd in gematigde en tropische gebieden.
Ze variëren van kruiden tot ietwat houtachtige klimplanten. Ze hebben afgeplatte stengels (phylloclades), die de functie van bladeren hebben overgenomen. Drie soorten, Asparagus officinalis, Asparagus schoberioides en Asparagus cochinchinensis) zijn tweehuizige soorten, d.w.z met de mannelijke en vrouwelijke bloemen op verschillende exemplaren. Anderen zijn hermafrodiet.
Het best bekend is natuurlijk de groente asperge.
Andere soorten worden als sierplant gekweekt.
Sommige soorten zoals Asparagus setaceus hebben takken die op sporen lijken, hoewel ze dit niet zijn.
Ze worden vaak vanwege hun gebladerte als kamerplant gekweekt. Siersoorten zijn bijvoorbeeld Asparagus plumosus, Asparagus densiflorus, enAsparagus sprengerii.

Citoengras

Citoengras is een snelgroeiende, aromatische grassoort.
Door de uitgebreide wortelen kan de plant tot 150 cm.
groot worden.
Het gras heeft Azië als oorsprongen wordt vooral geteeld voor het destilleren van ontstekingswerende olieën.

Anthurium

Anthurium is een subtropische plant, temperaturen onder de 15°C en boven de 30°C dienen vermeden te worden. Voor een goede groei moet best een temperatuur van 19-21°C nagestreefd worden.,vermijd kou en temperatuurschommelingen. Houd de potgrond matig vochtig vooral in de groeiperiode, maar vermijd teveel water. Laat de potkluit niet uitdrogen.

Anthurium dankt zijn naam aan de bloeiwijze, die bestaat uit een schutblad en een kolf. deze wordt vergeleken met een staart, vandaar de Griekse naam 'anthos' (= bloei) en 'oura' (=staart). Het schutblad wordt vaak ten onrechte aanzien voor de bloem. De bloemetjes worden gevormd op de kolf.

Het verschil tussen de A.andreanum en A.scherzerianum bestaat erin dat de kolf bij A.scherzerianum gedraaid is. Het blad van A.scherzerianum is ook wat meer leerachtig dan het blad van A.andreanum

In de winter de plant een rustperiode van ongeveer 6 weken geven met een temperatuur van 15 graden C en weinig water. Deze rustperiode heeft de plant nodig om het seizoen erna weer een rijke bloei te geven. Om het jaar verpotten is voldoende.

13-06-2006, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

12-06-2006
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindejaars 2005
Klik op de afbeelding om de link te volgen










Woensdag 21 december 2005
Een bloempje voor Nieuwjaar!



Eerst een stuk gaas van 75 cm x 11 cm tot op 10 cm na doormidden knippen.
Daarna bekleden we we voor dit bloemstuk een plankje, met mos -
hierop werd een met mos bekleed stukje oase opgezet,
daarna alles met draadvastzetten .
Vervolgens het gaas op het bemoste plankje vast nieten.
Aan de basis van het bloemstuk komt een groot bloemblad..
We gebruiken twee aparte soorten bloemen,en vullen alles op met een
eucalyptus , met 5 gele roosjes en 6 gerbera's en nog een takje hertshooi
metrood/groen achtige bolletjes eraan.
En tot slot alleseen beetje schikken in de richting van met het gaas .


Eucalyptus

De Eucalyptus komt van oorsprong uit Australië en Tasmanië.
Er bestaan ongeveer 500 soorten en nog steeds worden er soorten
of variaties ontdekt.
De Eucalyptus wordt onderverdeeld in een aantal groepen.
Er wordt geselecteerd op bast, bladvorm en groeiwijze
Over de bladvorm wil ik wat meer vertellen.
Bij sommige Eucalyptussen is er een verschil tussen jeugdblad (nieuw blad)
en volwassen blad.
Dat is opvallend; de meeste volwassen bladeren zijn langwerpig en
smal en het jeugdblad is het blad dat wij kennen vanuit de boeketjes;
rond en ovaal.
Bij een volwassen boom heb je dus twee soorten blad!!
De Eucalyptus behoudt immers zijn blad in de winter.
In Australíë en Tasmanië komen heel uiteenlopende temperaturen voor.
Zo heeft Australië voor een deel een sub-tropisch klimaat en een
groot deel is woestijn. In het zuiden en in Tasmanië komen wat minder
extreme temperaturen voor.
De Eucalyptussoorten die ik kweek komen uit Tasmanië en uit het
 zuiden van Australië.
De zaden worden gewonnen van bomen die op grote hoogte staan en
die flink wat vorst krijgen.
 De meeste mensen zien de Eucalyptus als een plant / boom die
geen vorst kan verdragen. I
k heb zelf een aantal Eucalyptussen die vorst tot - 20 C. kunnen
verdragen zonder bladschade op te lopen.
Hiernaast een foto van de winterharde Perriniana.
De laatste twintig jaar is ons klimaat aan het veranderen.
Dat merk je aan de zachtere winters, warmere zomers en relatief
weinig neerslag.
Bij zachte winters zal ook de plantengroei een verandering doormaken.
De Eucalyptussen die ik kweek kunnen milde tot strenge vorst verdragen.
Het probleem van invriezen zit in de bast of stam (vooral net boven de grond).
De stam bevriest en kan geen vocht meer naar boven transporteren.
De bladeren blijven verdampen en verdrogen letterlijk. Bescherming bij
vorst is alleen bij jonge boompjes nodig.
Wat stro en wat gaas rond het boompje of een ruime PVC buis brengen uitkomst.
Bij de oudere exemplaren volstaat wat compost bij de onderkant van de stam.
Als u geen plaats heeft voor een grote boom kan je de Eucalyptus
terugsnoeien of als kuipplant gebruiken.
Het planten van een Eucalyptus is nog belangrijker dan het beschermen.
 Je kunt de Eucalyptus het beste op de warmste en zonnigste plaats in
uw tuin planten. I
k heb soorten die ook in de schaduw willen staan.
Graaf een gat van ongeveer 40 bij 40 cm en ongeveer 50 cm diep.
Vul het gat met een mengsel van grind , potgrond en rivierzand.
Het zand en grind zorgen voor de goede drainage die essentieel is voor je boompje.

Gerbera's

Gerbera’s zijn gevoelig voor bacteriën, daarom worden de bloemen bij
kwekers direct na de oogst op water met een houdbaarheidsmiddel gezet.
Anders raken de stelen verstopt.
Op de veiling wordt het aantal bacteriën per gram steelgewicht
stelselmatig gecontroleerd.
De groothandel kan dozen met gerbera's het beste ondersteboven bewaren.
 Dit om kromme stengels te voorkomen.
De optimale bewaartemperatuur is 2 tot 8°C. Het is raadzaam vooraf de dozen
op botrytis te controleren, een schimmelaantasting die razendsnel kan uitbreiden.
De bloemist kan de bloemen het beste direct op water zetten.
Eventueel aanwezige hieltjes kunnen beter worden verwijderd, omdat ze
de wateropname belemmeren.
Ze zijn te herkennen als verdikte en donker gekleurde delen aan de
uiteinden van de stelen.
Laat de bloemen minimaal 4 uur water opnemen.
Voeg enkele druppels chloor aan het water toe om bacteriegroei te remmen.
Als de stelen hard zijn, kunnen de bloemen worden verwerkt.
Mochten de stelen onvoldoende water hebben opgenomen,
dan kunnen de bloemen beter op draad worden verwerkt.

Als consumenten kan men best enkele centimeters van de stelen af te snijden
 en ze in een dun laagje water met een houdbaarheidsmiddel te zetten.
Dan gaan ze het langst mee.
Gerbera's zijn het hele jaar te verkrijgbaar, met een aanvoerpiek in het voorjaar.
De gerbera is genoemd naar Traugott Gerber, een Duitse arts die vooral
op het Deense schiereiland Jutland veel planten heeft verzameld.
Gerbera jamesonii is de 'godfather' van de huidige rassen.
De soortnaam verwijst naar de plantenverzamelaar Jameson,
die de gerbera in Transvaal (Zuid-Afrika) heeft ontdekt.


Hertshooi

In het wild groeiende hertshooi (Hypericum) komt in veel milieus voor:
het groeit in het water, op matig vochtige gronden en op puur droge gronden.
Het zijn geen planten van een en dezelfde soort.
Elk milieu kent een of meer soorten die daar geschikt voor zijn.
Zonder uitvoerig stil te staan bij al die soorten, komt Hypericum perforatum
het meest voor.
 Het is een (wilde) plant, die op droge grond groeit.
Van dit hertshooi of Sint Janskruid wordt tinctuur van blad en stengels getrokken.
Alle hertshooisoorten hebben klieren die voornamelijk in de bladeren zitten
en die een bepaalde stof afscheiden.
De tinctuur wordt gebruikt tegen onder andere ischias, zenuwaandoeningen
en brandwonden en is vaak een toegevoegde stof bij antidepressiva.
 Vrijwel alle dieren die hun voedsel in de wildernis zoeken,
mijden hertshooi vanwege deze stof.

Hypericum calycinum is een goede bodembedekkende plant

Als bodembedekkende kruidachtige plant is Hypericum calycinum het meest geschikt. Hypericum 'Hidcote', Hypericum inodorum, Hypericum mooserianum en Hypericum adrosaemum zijn struiken die als groep of als solitair zijn aan te bevelen. Van deze soorten bestaan ook weer diverse cultuurvariëteiten.

Hypericum calycinum is groen blijvend en wordt niet hoger dan dertig centimeter. Het blad is donkergroen met een blauwe zweem erover. De soort groeit ook goed in een schaduwrijke situatie.

Plant deze Hypericum bij voorkeur op een humusrijke grond. Op (vochtige) klei doen ze het ook heel goed. Een waarschuwing: slakken houden zich graag schuil onder dit hertshooi, maar ze eten er niet van.

De bloemen hebben opvallende bundels meeldraden.

In de herfst kleuren de bessen van rood naar zwart .

Hypericum adrosaemum is een halfheester.
De stengels van de plant verhouten naarmate het seizoen vordert.
In het najaar moeten de stengels bij de grond worden afgeknipt.
Dit karweitje dat elk jaar terugkeert, wordt ruimschoots goedgemaakt
door de sierwaarde van dit struikje.
De bladeren van deze soort staan kruisgewijs tegenover elkaar.
Het geeft het sierlijke effect aan de stengels.
De bloemen staan op de toppen van de stengels.
Ze zijn maar drie à vier cm groot, maar de lange meeldraden stelen de show;
het zijn net verstijfde wimpers.
Hypericum androsaemum (andros = man, mens - haima = bloed) bloeit
van begin juni tot eind september.
De struik wordt tot ongeveer één meter hoog.

Het blad verkleurt in de herfst opvallend naar een diep koperkleurige tint.
Dan ook is het de tijd dat de bes van rood naar diepzwart kleurt.
Zowel met bloem en in bes leent deze hertshooi zich uitstekend om in
boeketten te worden gestoken.
Al met al een struikje dat zeer de moeite waard is.
Het is een gezonde plant.
Ziekten en aantastingen komen er nauwelijks op voor..

12-06-2006, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

11-01-2006
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TopSiteGuide.bestblogs
.

11-01-2006, 00:00 geschreven door bloemschikken  

Reageer (0)

Foto

      Hobbyclub
     Workshops 
   Bloemschikken

Maximum 30 deelnemers 
         3 workshops
3 lesgeefsters per cursus 

   Deelnameprijs
    per les :  € 15  

Alle materialen inbegrepen.
   Drankje aangeboden.

Info :
hobby.hoegaarden@gmail.com

Met de steun en in samenwerking met:

v.z.w. Senior Service Belgium
http://seniorserviceclub.blogspot.com/
Dienst Cultuur Hoegaarden
Gemeentebestuur 
http://www.gemeentehoegaarden.be
Taverne Kouterhof
http://www.kouterhof.be
v.z.w. FedOS
http://www.fedos.be
Brasserie Kaptittelhuis
De tuinen van Hoegaarden
http://www.detuinenvanhoegaarden.be

Links :

Bloemschikken
http://Bloemschikken.Beginthier.nl
Bloemschikken
http://www.2link.be/index.php?zone=dochter&dochter=bloemschikken
Anne's voorbeelden bloemschikken
http://www.boeketcadeau.nl/bloemen-binden
 


Blog als favoriet !

Foto

Gastenboek

Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


E-mail mij

Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


Groenen Plantendraad

De draad wordt gemaakt  van
week ijzer, is groen gelakt en
dubbel gegloeid, zodat het
niet meer veerkrachtig is.

Soorten


0,4 mm,

Voor klimopblaadjes en

samenbinden van corsages.


0,6 mm
Voor op kransen en voor
kleine roosjes.


0,8 mm,
Voor voor dikkere bloem- of
plantenstelen.


0,9 mm,
Voor stevige bloemen zoals
bv. anjers en rozen.
 
1,2 mm,
Voor zwaardere bloemen
zoals gerbera's en
grootbloemige rozen.


1,5mm

Voor zware materialen,
bv." voor kaarsen.



Foto

Kleefgom

Kleefgom wordt gebruikt om
steekschuim
prikkers vast te
plakken op bv. een bord. .

De ondergrond moet goed
droog en stofvrij zijn.

Door de kleefgom te verhitten
wordt het zachter;
daardoor
neemt hij gemakkelijker van
de
ondergrond aan en plakt
het beter.

De prikker moeten steeds
draaiend en
stevig worden
aangedrukt.

Men kan ook eerst een
strookje watervaste
tape op
bv. een gladde ondergrond
aanbrengen
en dan daarop
de kleefde kleefstof plakken


Foto

LIEFDE,
SCHOONHEID,
VREUGDE.

Symbolische betekenissen
van de Roos.

 


Sfeerbeelden - Bloemschikken
Kapittelhuis te Hoegaarden

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto

Foto


Blog tegen de regels? Meld het ons!
Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!