We zijn vertrokken vanuit het Brauneberger Hof langs Mülheim door het bos en de wijngaarden naar het bloemendorp Veldenz.
Veldenz ligt in de Mittelmosel aan de rechteroever van de Moezel ongeveer 2 km van Mülheim in een zeer bosrijk gebied.
Rieseling is de meest voorkomende druif ,er is ongeveer 130 hectaren wijngaard waarvan de de beste wijnhellingen : Elisenberg,Kirchberg,Mühlberg,Grafschafter Sonneberg en Karlsberg.
Bekende bezienswaardigheden zijn "Villa Romana" het Rathaus de keltische muur en natuurlijk Schloss Veldenz ( bezoeken we volgend jaar).
Wijnbouw en Toerisme spelen een belangrijke rol in het dorp.
Hier enkele beelden van de wandeling en het dorp :
Ons vertrekpunt ligt aan het Brauneberger Hof ,we volgen de weg lans de Moezel. Het eerste wat je kunt zien aan de overkant is een romeins kelderruïne (kant van de Brauneberger Juffer-Sonnenuhr).
Voor een lang weekend zijn we vertrokken naar de streek van de Moezel meer bekend als de Midden-Moezel de wijnstreek van de Brauneberger Juffer.
We verbleven in het gezellige Brauneberger Hof waar Mevr.CONRAD de leiding heeft van het hotel en de zoon Martin Conradn de leiding van het wijngoed.
We vertokken om 9u30' naar de wijngaard waarvan de CONRADUS (een van de verschillende wijnsoorten van het wijngoed) wordt gemaakt.
Eerst werden we uitvoerig ingelicht hoe we de druiven moesten plukken ( volgens aloude traditie met de hand) en waar we terzelfder tijd moesten opletten. De druiven met schimmels werden verwijderd, de gedroogde druiven met een uitzicht als rozijnen mochten mee.
Tros per tros wordt met een schaar afgesneden en in een bak gelegd die wordt meegenomen van wijnstok tot wijnstok. Om op eenzelfde lijn te blijven moet de ene plukker de andere helpen wanneer deze het tempo niet aankan. Wanneer de bak vol is (of bijna vol is) wordt die in een draagmand overgegoten en die wordt dan door een drager de helling afgedragen en in de kuip gegoten welke op de aanhangwagen van de tractor staat.
Wanneer de drie kuipen vol zijn worden deze naar de wijnpers gereden.De dag daarna wordt het druivensap in vaten gepompt. Van het bezinksel (droesem = stelen en schillen van de druiven) wordt later sterke drank gemaakt (Trester).
Na het plukken werd er ons een lunch aangeboden met als drank de Conradus rieseling-trocken en de Conradus feinherb (zacht). Na de lunch was er gebak en koffie.
Het was 15u wanneer we terug waren in het Brauneberger-Hof. Daarna zijn we met ons tweetjes te voet naar Berncastel gewandeld (heen en terug = 16km) zodat we ongeveer terug waren voor het gastronomisch 5-gangen menu met aangepaste wijnen bij kaarslicht in de kelder van het hotel.
Hier enkel belden van het "lesen" (plukken) van de druiven :
"Lokorn" ligt in het zuidwesten van het Aulnedal en is een van de meest mooie dorpjes van Frankrijk.
Het valt vooral op door zij authenticiteit en zijn archtitectuur ,de granieten huizen,de kasseistraatjes.
Het begon allemaal met de komst van de Ierse monnik Saint-Ronan.
Jaarlijks op de tweede zondag van juli vindt er een processie plaats die "troménie" heet (betekend : tocht naar het klooster).
De zeilmakerijen vormden de welvaart in de 17e eeuw.
Het verdwijnen van de zeilschepen en de industriële revolutie betekende het einde van deze welvaart in de 19e eeuw.
De Eglise Saint-Ronan werd gebouwd tussen 1424 en 1480 met de hulp van de hertogen van Bretagne.Tegen de kerk staat de Chapelle du Pénity gebouwd in 1504 in opdracht van de hertogin Anna.
Rondom het kerkplein staan unieke huizen in natuursteen uit de 16e en de 17e eeuw.
Pointe du Millier ligt tussen Douarnenez en Cap-Sizun. Beneden ligt een klein kiezelstrand voor de sportieve liefhebbers van surfen,kanoën en duiken. Een prachtig uitzicht. In een pijnbos staat er de watermolen "Moulin de Keriolet",hij werd gebouwd in 1868 en is uitgerust met een spin. Hier enkele beelden van de omgeving :
Douarnenez ligt aan de riviermond van de Pouldavid. Het is in de eerste plaats een stad van vissers (sardinevissers) en visconserve-industrie. Vanaf de pier heeft men een zicht over de Baie de Douarnenez en de Port de Rosneur. De Nouveau Port is zeker een bezoek waard. Het " Port-Musée " is eveneens een bezoek waard. Hier enkele beelden van deze vissersstad :
Vanuit Esquibien rijden we naar Pointe du Van langs de kust. Langs deze kust ligt het vogelreservaat "Reserve de Cap Sun", hier kun je meer dan duizende zeevogels observeren. Dan 6 km ten zuidwesten van de Pointe du Van ligt de Pointe du Raz. Tussen beide kapen ligt de Baie des Trépassés. Hier enkele beelden van dit prachtig stukje natuur:
Onze vakantie in de Périgord zit erop. We vertrekken vanuit Sainte Nathaléne naar Esquibien in Bretagne naar onze volgende chambres et tables d'hôtes n.m. "Chez Tante Phine". Het ligt ongeveer een 768 km verwijderd van Sainte Nathaléne. Esquibien ligt in het Franse departement Finistère en maakt deel uit van het arrondissement Quinper. We hebben speciaal deze streek opgezocht voor haar ruwheid en schoonheid en uitzicht zoals "La Pointe du Raz" , La Pointe du Van". e.a. Hier enkele beelden van Esquibien:
Sarlat is gelegen tussen de rivier de Dordogne en de rivier de Vézère. Sarlat heeft zich ontwikkeld in de middeleeuwen rond een Benedictijner abdij. De kerk van de abdij werd de kathedraal van het bisdom. Sarlat is ook een stad waar kunstenaars komen,het festival van de theaterspelen,activiteiten en exposities. Ook hebben de inwoners van Sarlat de grote culinaire traditie weten te behouden. Gastronomie : ganzelever,walnoten, notenolie en truffels.
Ons volgend bezoek is het kasteel van BEYNAC. Het ligt bij Beynac-et-Cazenac op een 150 meter hoge rots, gebouwd van de 13e tot de 14e eeuw. Lager gelegen ligt de rivier de Dordogne,de grens tussen de franse en de engelse bezettingen in de 13eeeuw.
Het kasteel werde ingenomen door Richard Leeuwenhat de Eerste en bleef onder engels bewind tot hij werd gedood gedurende de belegering van Chalus (bij Limoges) in 1199.
Het kwam terug in franse handen bij de ondertekening van het verdrag van Brétigny in 1360. De Engelsen hielden het bezet tot de franse overwinning van Castillon (1453) ,die tevens een einde maakte aan de 100-jarige oorlog.
Het kasteel diende als locatie voor de film "The Story of Joan of Arc".
De historische renovatie is nu beëindigd maar de restauratie van de ommuring en de binnenplaats zijn nog aan de gang.
Kasteel van Beynac
Weg naar het Feodaal kasteel
zicht op dakbezetting :in de volksmond :Lauzes
ommuring kasteel
14 eeuwse slottoren - alle bewoners tot opheden
zicht op het kasteel Fayrac
locatie voor de film van Jeanne d'Arc
restauratie ommuring
zicht vanaf het binnenplein
zicht op de Dordogne en dorp
massief eiken trap en zaal
13e eeuwse latrinen
middeleeuwse zaal-Vergaderzaal van de Staten van Perigord
Bij het terugkeren naar Sarlat hebben we even halt gehouden in Hospitalet. Dit gehucht heeft zich ontwikkeld rond het oude hospitaal Saint Jean (13e eeuw) , die de pelgrims verwelkomde. Het was de laatste stop om het heiligdom van Rocamadour te betreden na een lastige en moeizame reis. Vele pelgrims werd hier begraven op het arme kerkhof. Men kan een uitzonderlijk zicht ontdekken op de vallei van de l'Alzou ,de stad , de religieuse site en het kasteel van Rocamadour.
Rocamadour is gelegen in het Centraal Massief van het departement Lot. Het is gemakkelijk bereikbaar vanuit Sarlat. Rocamadour ligt in een uitgestrekt leisteenplateau (120 meter hoog) midden in de Causse de Gramat bij de rivier de Alzou. Het is een van de drukst bezochte plaatsen in Franfrijk. Rocamadour werd beroemd bij de ontdekking van een graf in de 12e eeuw.Men dacht het graf te hebben gevonden van ZACHEUS (echtgenoot van St.VERONICA) later werd dit ongedoopt tot St.AMADOUR,dit leidde snel tot wonderen en men kwam van heinde en ver om dit graf te bezoeken. Meestal ging het om bedevaarttochten opgelegd als straf door de rechtbanken ( in de 13e eeuw).Ook als populaire bedevaatsoord op weg naar Compostella. Nu zijn het vooral Loudesbedevaarders die hier een stop maken. Een grote trap leidt naar het schrijn van de Zwarte Madona ( 12e eeuw) en het graf van St - Amadour. Het beeld van de " Zwarte Madona" staat in de Chapelle de Notre-Damme. Boven de kapel kan men verder naar boven langs de kruiswegstaties ,op die weg kan met er een kerk bewonderen uitgehouwen in de rotsen en verder naar het einde boven een ksteel. Het was echt een omweg waard om dit te bezichtigen.
Gezien de tuinen van "Marqueyssac" onder hetzelfde beheer vallen als "Le Château de Castelnaud" en je daarom een reductie krijgt wanneer je beide bezoekt hebben we dit natuurlijk meegenomen.
Het kasteel van Castelnaud (vroeger Castelnau) ligt op 10 km van Sarlat in het dorpje Castelnaud. Dit kasteel is volledig gewijd aan de oorlogen tijdens de middeleeuwen zoals wapens ,wapenuitrustingen en oorlogstuigen op ware grote.
In de middeleuwen was dit kasteel in handen van de Katharen,Engelsen en protestanten. Het werd bewoond door de Kathaarse landheer Bernard de Casnac.Daarna ; tijdens de honderjarige oorlog; kwam het in handen vanMagne de Castelnaud die zich aansloot bij de Engelsen. In 1442 namen de Fransen voorgoed Castelnaud in.Daarna kwam het in handen van Caumont(dankzij Charles VII),deze kozen de zijde van de gereformeerde kerk en bleven er lange tijd meester. Na de Franse Revolutie kwam het kasteel in verval en werd hetzelf een steengroeve(1832). Het werd een Historisch Monument in 1966 op aanvraag van de nieuwe eigenaars Philippe en Véronique Rossillon.Het is vandaag de eigendom van hun zoon Kléber Rossillon voorzitter van FNASSEM (Fédération Nationale des Associations de Sauvegarde des Sites et Ensembles Monumentaux).
"Les Jardin de Marqueyssac" zijn gelegen in het dorpje Vézac (op een 9 km van Sarlat).Ze liggen op de hoge kalkrotsen ,130 meter hoog en kijken uit op het dal van de Dordogne.Dit geeft mooie panoramische uitzichten van de Périgord ,van daaruit zie je de dorpjes Domme,La Roque en de kastelen Castelnaud ,Fayrac en Beynac.
De basis van de tuinen werd uitgewerkt door Le Nôtredie de ontwerper was van de tuinen van Versailles. De huidige tuin is ontstaan in de 19e eeuw.Op een oppervlakte van 22 hectaren staan ongeveer 150.000 struiken buxus. De grote aanwezige cipressen,yucca's en parasoldennen werden in 1861 door de toenmalige kasteelheer Julius de Caval aangeplant. Er zijn eveneens drie schuilhutten voor de bezoekers. Wanneer ge terugkeerd naar het kasteel, is er een 500 meter lange allée aangelegd volledig uitgehakt in de rotsen.Deze werd aangelegd door de vroegere eigenaar een "Cavalerist" die dagelijks met zijn paarden deze allée gebruikte. Nu wordt de tuin onderhouden door vier vaste tuinmannen , die drie maal per jaar de BUXUS met de hand snoeien. Op het einde van de wandeling kan iedereen die het wil uitrusten en gezellig iets drinken of eten op het terras in het bijzijn van de pauwen.
We gaan nu verder door het huis om de verschillende plaatsen te bezoeken, zoals de eetkamer ,slaapkamer van de Barones,de gevangeniscel,de wapenzaal enz... Hier enkele beelden wat achter de voorgevel zit van dit prachtig gebouw:
Het meest vreemd en meeste geheime kasteel in de Périgord-Noire is het versterkte huis "Maison Forte de Reignac" dat eveneens gelegen is op de baan "La Roque Saint Christophe".(D706 tussen Les Eyzies en Montignac-Lescaux in de gemeente Tursac.Het is het enige gebouw in die soort in Frankrijk dat volledig bewaard is gebleven.Dit huis is gebouwd in de kalkrotsen.Men moet de binnenkant zien,om zich een idee te vormen van de oppervlakte van dit gebouw.Die versterkte woning werd geopend in april 2006,het werd angstvallig geheim gehouden voor het publiek.Gedurende meer dan 50 jaar werd er wetenschappelijk en archeologisch onderzoek gedaan. In deze kalkrotsen zitten enorme schuilplaatsen verborgen welke reeds sinds meer dan 20.000 jaar gebruikt werden.
Het Feodaal kasteel van Beynac,
Rocamadour,
Maison Forte de Reignac (2):
