NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Klassiek schilderen met acrylverf
  • Beeldgedicht: Ma déesse
  • Beeldgedicht: Wanhoop
  • Twee gedichten van Paul Verlaine vertaald
  • Stilleven met Cobra olieverf van Talens
  • Beeldgedicht: Sonnet 116 van Shakespeare
  • To be, or not to be (vertaling van Jules Grandgagnage)
  • Beeldgedicht: Cocon
  • Beeldgedicht: Medusa
  • Lightnin' Hopkins
  • Still life with straw hat - Julien Grandgagnage, oil on canvas, 1990
  • Jack Sels, schilderij van Jules Grandgagnage
  • Stilleven in rood groen en koper-Julien Grandgagnage, 1988 Aquarel
  • Calle 1988 - Julien Grandgagnage, aquarel, 1988
  • Schilderij in acrylverf van Julien Grandgagnage (1993). 30x24
  • Stilleven met peren en kruik, olieverf op hout, 60x60 - 1993, Jules Grandgagnage
    Zoeken in blog

    Schilderen met woorden en verf
    Gedichten en schilderijen van Jules Grandgagnage
    Welkom, bezoeker! Het woord 'schilderen'geef ik hier de ruimere betekenis van in woorden en beelden voorstellen op de wijze van een dichter of schilder. In een beeldgedicht vallen die twee zelfs samen! De nadruk valt hier op eigen werk, met commentaar over werkwijze en materialen waar ik gebruik van maak.

    TIP: Bezoek ook mijn blog ”De Culturalist” met artikelen over filosofie, kunst, literatuur, esoterie.

    22-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Klassiek schilderen met acrylverf

    Mijn recentste poging om met acrylverf een 'klassiek stilleven' te schilderen, waarbij dus gestreefd wordt naar een olieverfachtig effect.
    Acrylverf op papier 32x41 -
    Jules Grandgagnage 2017

    Wie in acrylverf werkt, denkt misschien niet meteen aan 'klassieke stillevens'. Het is nochtans mogelijk om een 'olieverf-achtig' effect te bereiken met acrylverf.

    Mijn werkwijze: eerst de ondergrond en de eerste lagen schilderen met gewone, sneldrogende acrylverf van Winsor&Newton of Rembrandt van Talens. daarna afwerken met trager drogende acrylverf van het merk Golden Open Acrylics.
    Technieken: gelaagd schilderen (gaat veel sneller dan met olieverf!), droge borsteltechniek. Penselen: meestal kunsthaar voor acryl, soms varkenshaar voor ruwere verfpartij, marter- of ossenharen penselen voor transparante lagen.

    22-09-2017 om 16:23 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:schilderen
    Tags:acryl, acrylverf, klassiek schilderen, stilleven
    21-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldgedicht: Ma déesse

    Een beeldgedicht als ode aan de Citroën DS. Ik heb twee van die vliegende tapijten gehad. Nukkige auto's met een hoek af, heel bijzonder, en een met niets te vergelijken rij-ervaring...

    21-09-2017 om 10:53 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:beeldgedicht
    Tags:Citroën,auto,DS
    19-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldgedicht: Wanhoop

    Een nogal deprimerend gedicht, maar het geeft wel raak weer wat ik op een bepaald ogenblik in mijn leven - tijdens een "donkere nacht van de ziel" voelde. 

    Op Wikipedia schreef ik er toen ook een artikel over. Kijk ook naar de illustratie, een schilderij van Van Gogh:

    Donkere nacht van de ziel

    Donkere nacht van de ziel is een metafoor die de spirituele ervaring beschrijft van iemand die een fase in zijn leven doormaakt waarin hij zich door iedereen verlaten voelt, zonder hoop op een betere toekomst. Deze aan depressie verwante gevoelens ervaart de persoon als een crisis van geestelijke identiteit. Verschillende spirituele tradities zoals de christelijke mystiek verwijzen naar deze ingrijpende en louterende ervaring.

    Zo beschreef Johannes van het Kruis, een karmeliet, in een gedicht de reis van de ziel vanuit zijn lichamelijke thuis naar een vereniging met God. Deze reis is bijzonder zwaar want het betekent een onthechting van de wereld om zich "met het licht van de schepper te kunnen verenigen." In zijn werken maakt Johannes onderscheid tussen twee donkere nachten: de nacht van de zuivering van de zintuigen en de nacht van de zuivering van de geest.

    De Zwitserse psycholoog en psychiater Carl Gustav Jung zag parallellen met een van de fases van het 'grote Werk' die de alchemisten beschreven: het nigredo, waarbij de materie eerst gezuiverd moet worden door te vergaan. Het doel is echter het zuivere, alchemistische goud te maken met behulp van de Steen der wijzen. Metaforisch 'gelezen' betekent dit volgens Jung dat de alchemist trachtte zichzelf te transformeren tot een zuivere ziel. Dat gaf ook een zin aan alle beproevingen die de alchemist moest ondergaan.

    In zijn algemeenheid betekent deze metafoor dat iemands spirituele groei onvermijdelijk gepaard gaat met lijden: no pain, no gain, maar dan met betrekking tot de geest. Een mens die dergelijke existentiële ervaringen heeft ondergaan komt er gezuiverd uit, als een ander mens.

    19-09-2017 om 00:00 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:beeldgedicht
    Tags:depressie,ziel,moedeloosheid,angst,psychologie
    17-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Twee gedichten van Paul Verlaine vertaald

    Paul Verlaine, Portret van Gustave Courbet

    Paul Verlaine, schilderij door Gustave Courbet

    Van Paul Verlaine vertaalde ik twee gedichten in het Nederlands:

    1. In "Chanson d’Automne" weerspiegelt de herfst door de afbraak en het sterven in de natuur de toestand van melancholie die de dichter in zijn greep heeft. Het is dus zowel een beschrijving van de natuur als van de ziel van de dichter. Hij mijmert over het verleden en wat hij verloren heeft. Die herinneringen betekenen voor hem ook een vlucht uit de tijd. In de laatste regels van het gedicht legt hij er zich bij neer dat hij niet meer is dan een dood blad dat meegevoerd wordt met de wind. Hij voelt zich een speelbal van het lot in een hem vijandig gezinde wereld.
    2. In "Il pleure dans mon coeur" wordt de dichter overvallen door melancholie en verveling en weet er geen raad mee. Zijn verdriet heeft immers geen bekende oorzaak. Terwijl hij het landschap (de beregende stad) beschrijft, beschrijft hij tegelijkertijd de toestand van zijn ziel.

    Herfstlied

    (vertaling: Jules Grandgagnage)


    De lange snikken

    Van de violen

    Van de herfst

    Verwonden mijn hart

    In lome

    Monotonie.


    Benauwd

    En doodsbleek, als

    De klokken luiden

    Herinner Ik me

    Dagen van weleer

    En ik ween


    En ik ga weg

    Waar kwade wind

    Me heenvoert

    Van hier naar daar

    Net zoals

    Een dood blad



    Het huilt in mijn hart

    (vertaling: Jules Grandgagnage)


    Het huilt in mijn hart

    Als de regen op de stad

    Wat is dit lome wee

    Dat op mijn hart zo weegt?


    O regen met je zachte ritme

    Op de daken en de wegen

    Verruk mijn hart

    En troost me met je lied


    Vanwaar dit verdriet

    in dit moedeloze hart

    Vanwaar dit verraad

    En die rouw zonder reden?


    Dit is de ergste pijn:

    Niet te weten waarom

    Zonder liefde en haat

    Dit hart zo lijden kan

    Chanson d’Automne

    (Paul Verlaine)


    Les sanglots longs

    Des violons

    De l’automne

    Blessent mon cœur

    D’une langueur

    Monotone.


    Tout suffocant

    Et blême, quand

    Sonne l'heure,

    Je me souviens

    Des jours anciens

    Et je pleure


    Et je m'en vais

    Au vent mauvais

    Qui m'emporte

    Deçà, delà,

    Pareil à la

    Feuille morte.



    Il pleure dans mon coeur

    (Paul Verlaine)


    Il pleure dans mon coeur

    Comme il pleut sur la ville;

    Quelle est cette langueur

    Qui pénètre mon coeur ?


    Ô bruit doux de la pluie

    Par terre et sur les toits !

    Pour un coeur qui s'ennuie,

    Ô le chant de la pluie !


    Il pleure sans raison

    Dans ce coeur qui s'écoeure.

    Quoi ! nulle trahison ?...

    Ce deuil est sans raison.


    C'est bien la pire peine

    De ne savoir pourquoi

    Sans amour et sans haine

    Mon coeur a tant de peine !

    17-09-2017 om 00:00 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:gedicht
    Tags:Paul Verlaine,poëzie,gedicht,vertaling
    12-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stilleven met Cobra olieverf van Talens

    Tot enkele jaren geleden schilderde ik met 'gewone' olieverf. Het nadeel is dat je dan met giftige oplosmiddelen bezig bent (terpentine bv.) en gezond kan dat niet zijn. Toen ik een allergische reactie kreeg aan mijn longen en voor een tijdje als een kortademig oud ventje rondstrompelde ben ik wat voorzichtiger geworden.

    Cobra is een wateroplosbare olieverf. Dat betekent niet dat er water bij het pigment in de tubes zit. De pigmenten zijn net zo krachtig als bij traditionele olieverf, en dankzij een clevere emulsie kan de olieverf water opnemen (iets wat olie normaal gezien niet kan!) 

    Dit schilderij was mijn eerste experiment met Cobra:

    Stilleven - olieverf op doek (Cobra) 50x60, Jules Grandgagnage

    Het voordeel van wateroplosbare olieverf tegenover acrylverf (die ik ook graag gebruik), is dat ze veel trager droogt, waardoor je meer tijd hebt om aan je schilderij te werken. Nadelen zijn er ook: als je wat dikkere verfmassa's oplegt, dan duurt het maanden voor het echt droog is: het blijft 'kleverig' aanvoelen. Wat ik ook heb ervaren, is dat deze verf toch niet zo 'smeuïg' uitsmeert als gewone olieverf.

    Tip voor wie ermee aan de slag wil: pas op met water als medium om de verf mee te verdunnen, vooral als eerste laag. Gebruik liever speciaal ontwikkeld medium voor wateroplosbare olieverf. Je zult overigens merken dat de verf bij een teveel aan water begint te 'breken'. Een vuistregel is om niet meer dan 20 procent water bij te mengen. Liefst minder. En vergeet niet om, net als bij traditionele olieverf,  na een jaar een beschermend vernis aan te brengen. Niet eerder! Olieverf 'droogt' immers niet echt, oxideert slechts, en ook al voelt ze droog aan, toch moet je een jaar wachten vooraleer er een slotvernis over aan te brengen. 

    12-09-2017 om 00:00 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:schilderen
    Tags:olieverf,Cobra
    11-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldgedicht: Sonnet 116 van Shakespeare

    Beeldgedicht: Sonnet 116 van Shakespeare

    Shakespeares Sonnet 116 ("Let me not to the marriage of true minds Admit impediments. Love is not love Which alters when it alteration finds...") is zo bekend omdat het vaak bij huwelijken wordt voorgedragen. Eigenlijk gaat het in het gedicht niet om een gewoon huwelijk, maar om een verbond van twee gelijkgestemde zielen, van wie de liefde zo sterk is dat zij alles overwint. Ik heb er een vertaling van gemaakt:

    11-09-2017 om 17:42 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:Shakespeare
    Tags:beeldgedicht
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.To be, or not to be (vertaling van Jules Grandgagnage)

    HamletSkullHCSealous.jpg

    De versregel "To be, or not to be (that is the question)" komt uit William Shakespeares Hamlet (Act III, Scene I), geschreven omstreeks 1600. Het is een van de meest aangehaalde citaten uit de hele wereldliteratuur en ook het bekendste fragment uit de monoloog van Hamlet.

    Na een onbezorgde jeugd wankelt het wereldbeeld van de jonge Hamlet: zijn vader wordt vermoord, hij komt te weten dat zijn oom Claudius, die zich de troon heeft toegeëigend, de moordenaar is. Bovendien trouwt zijn moeder kort na de dood van zijn vader met Claudius. De geest van zijn vader verschijnt aan hem en vertelt hem alles, ook over zijn eigen slechtheid. Hamlet wil eigenlijk vluchten uit deze slechte wereld en overweegt zelfmoord:


    Monoloog van Hamlet uit Act III, scene I

    - Vertaling: Jules Grandgagnage -

    Te zijn of niet te zijn, dat is de kwestie:
    of het nobeler is om te lijden
    onder alles wat het wrede Lot je toeslingert
    of om de wapens op te nemen tegen een zee van zorgen
    en er al vechtend een einde aan te maken?
    Te sterven, te slapen, niets meer;
    en in die slaap rust vinden voor alle hartzeer
    en de duizend pijnen die je lichaam je bezorgen,
    dat zou een einde zijn om jezelf toe te wensen.
    Te sterven; te slapen: misschien wel dromen: Ach nee,
    daar wringt het 'm: want welke dromen komen in die dodenslaap,
    als we de aardse zorgen hebben afgeworpen,
    Het doet ons weifelen: dit is de overweging die leidt
    tot de ellende van zo'n lang leven,
    Want wie zou de gesel en de hoon van de tijd verdragen,
    het onrecht van de onderdrukker, de arrogantie van de rijke,
    de pijnen van een onbeantwoorde liefde, de dwalingen van het recht,
    de onbeschoftheid van een ambtenaar, en de verachting
    waarmee onbenullen je geduldige werk belonen,
    wanneer je rust kan vinden met een simpele dolkstoot?
    Wie zou dit alles verdragen, zweten en kreunen onder een ellendig bestaan
    als niet de dreiging van wat achter de dood komt er was,
    het onontdekte land waar geen reiziger uit weerkeert
    verwart ons en maakt ons zwak,
    zodat we liever de lasten dragen die we kennen
    dan het onbekende tegemoet te gaan.
    Zo verlamt het geweten ons tot lafaards,
    en zo wordt gezonde daadkracht verziekt door bleek gepieker
    en lopen grootse ondernemingen op niets uit.
    Stil nu, daar is mooie Ophelia! Nymf,
    laat mijn zonden in je gebeden herinnerd worden.


    Oorspronkelijke tekst van Shakespeare

    To be or not to be, that is the question;
    Whether 'tis nobler in the mind to suffer
    The slings and arrows of outrageous fortune,
    Or to take arms against a sea of troubles,
    And by opposing, end them. To die, to sleep;
    No more; and by a sleep to say we end
    The heart-ache and the thousand natural shocks
    That flesh is heir to — 'tis a consummation
    Devoutly to be wish'd. To die, to sleep;
    To sleep, perchance to dream. Ay, there's the rub,
    For in that sleep of death what dreams may come,
    When we have shuffled off this mortal coil,
    Must give us pause. There's the respect
    That makes calamity of so long life,
    For who would bear the whips and scorns of time,
    Th'oppressor's wrong, the proud man's contumely,
    The pangs of despised love, the law's delay,
    The insolence of office, and the spurns
    That patient merit of th'unworthy takes,
    When he himself might his quietus make
    With a bare bodkin? who would fardels bear,
    To grunt and sweat under a weary life,
    But that the dread of something after death,
    The undiscovered country from whose bourn
    No traveller returns, puzzles the will,
    And makes us rather bear those ills we have
    Than fly to others that we know not of?
    Thus conscience does make cowards of us all,
    And thus the native hue of resolution
    Is sicklied o'er with the pale cast of thought,
    And enterprises of great pitch and moment
    With this regard their currents turn awry,
    And lose the name of action.
    Soft you now! The fair Ophelia! Nymph,
    in thy orisons be all my sins remember'd.

    11-09-2017 om 15:46 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:Shakespeare
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldgedicht: Cocon

    Cocon

    - Bij het sterven van een geliefde -

    In je cocon als onberoerd van vele vragen
    slaapdronken wiegend in de armen van de dood
    nog mooi steeds met je haren zacht
    om je wasbleke gelaat
    verglijd je langzaam in zijn koele schoot

    Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden
    rust je nu verstild in je gebaren
    Alsof nooit je lichaam me had toebehoord
    verlaat je me
    berustend, zonder zelfs een laatste woord

    De bruidegom die je nu draagt
    behaagt je meer, want in je glimlach
    ligt verlangen naar zijn koele hand
    Treur niet meer, fluistert je lach,
    ik ben niet dit albasten kleed
    ik ben de vlinder in het verre land

    Aan 't raam fladdert er een witte vlinder
    Ik volg hem in zijn vlucht tot aan de zon
    hij klimt tot in het felste licht
    waar hij een schaduw wordt
    Als ik mijn ogen sluit zie ik hem nog
    Ik glimlach, want ik heb de witte vlinder lief

    Jules Grandgagnage

    11-09-2017 om 00:00 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:beeldgedicht
    Tags:Gedicht
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldgedicht: Medusa

    Medusa

    11-09-2017 om 00:00 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:beeldgedicht
    Tags:gedicht
    10-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lightnin' Hopkins

    "Lightnin' Hopkins" - Jules Grandgagnage. 2011 Acryl op papier, 32x24

    File:Lightnin' Hopkins by Jules Grandgagnage.jpg

    10-09-2017 om 00:00 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:schilderen


    Archief per week
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017

    Over mijzelf
    Ik ben Jules Grandgagnage
    Ik ben een man en woon in Brasschaat (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
    Ik ben geboren op 12/02/1950 en ben nu dus 67 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: schilderen, saxofoon, elektrische gitaar, schrijven.

    Categorieën
  • acryl (0)
  • beeldgedicht (4)
  • gedicht (1)
  • olieverf (0)
  • schilderen (9)
  • Shakespeare (2)

  • Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!