27/9 Het Vagevuur beschermde de H. Theresia, zelfs als baby - Uniquely Mary

Susie, vertel eens wat je hebt ontdekt over St Theresia in het Vagevuur? Ze had een grote liefde voor God. God had een grote liefde voor haar. En dit strekte zich uit tot de hele wereld, tot de gemeenschap van heiligen, tot degenen in de hemel, tot degenen in het vagevuur, tot degenen op aarde. Ze bad: "Ik wil goed doen voor de kerk." Ik wil zielen bekeren en degenen die in het vagevuur zijn redden, om hen naar de hemel te brengen. En zijzelf was geholpen door de zielen in het vagevuur toen ze een baby was. De H. Zélie Martin, moeder van de H. Theresia vertelt over hoe de zielen in het vagevuur de H. Theresia hielpen toen ze een baby was.

Ze schreef: "Er is iets vreemds met mij gebeurd met de kleine Theresia. Ik ben gewend om 's ochtends naar de mis van half zes te gaan, maar in het begin durfde ik haar niet alleen te laten. Toen ik zag dat ze niet vroeg wakker werd, besloot ik haar te verlaten. Ik legde haar in mijn bed en zette de wieg naast het bed zodat ze er niet uit kon vallen. Op een dag vergat ik de wieg. Ik kwam terug en de kleine lag niet meer in bed. Op hetzelfde moment hoorde ik een gehuil. Ik keek en zag haar zitten in een stoel aan het hoofdeinde van mijn bed. Ze sliep onrustig omdat ze zich niet op haar gemak voelde met haar hoofd rustend op een kussen.

Ik kan niet begrijpen hoe ze zittend op de stoel is gevallen, aangezien ze in bed lag. Ik dankte God, met het gevoel dat het de voorzienigheid was, omdat ze op de grond had kunnen vallen. Haar goede engel waakte over haar en de zielen in het vagevuur beschermden haar. Ik bid elke dag tot hen voor haar. Dit is mijn uitleg daarvoor. En ik vond dat gewoon geweldig, want we denken vaak dat de zielen in het vagevuur ons niet kunnen helpen, maar de H. Zélie dacht duidelijk dat ze wél konden helpen. En ze beval Theresia zelfs bij hen aan als ze 's ochtends naar de mis ging.

Later wist de H. Theresia dat het vagevuur bedoeld was om ons te zuiveren, zodat we God kunnen zien. En zoals velen hebben gezegd, om God te zien als we dicht bij Hem komen, willen we zuiverder zijn om Hem te zien. We zouden daarom voor het vagevuur moetenkiezen, zelfs als God ons daar niet naartoe zou brengen. We kiezen ervoor omdat we zo mooi en klaar willen zijn om God te zien. Theresia is echt dol op het verterende vuur van Jezus' liefde voor ons. Net als Jezus zei, heeft ze het over dit vuur: Ik heb dit vuur en ik wil dat het de aarde verteert. Ze zegt dat Zijn liefde het vuur is dat ons zal verteren en dat het ons in een seconde reinigt.

Daarom, voordat we het vagevuur bereiken, zouden we eerst moeten praten over wat zij van zonde vindt. Zij vindt zonde verschrikkelijk. Ze houdt heel veel van God en ze wil Hem op geen enkele manier beledigen. Tegelijkertijd heeft ze een wonderlijke luchthartigheid waarin ze om zichzelf en ons allen kan lachen, wetende hoe klein we zijn, en zegt ze: Gods gerechtigheid is misschien nog wel groter dan Zijn genade, omdat Hij beseft hoe zielig we zijn en hoe gemakkelijk we zondigen.

Als we dan toch zondigen, wat gebeurt er dan? Zij was dat kind dat naar Hem toe liep en meteen haar zonde beleed. Ze leert ons om niet weg te lopen met onze zonde en blijf niet in schaamte in een hoekje zitten. Laat het vergeven worden. God heeft zoveel liefde en zoveel macht en zoveel goedheid. Wanneer we onze zonde aan Hem belijden, wil Hij die onmiddellijk wegvegen. Het is als stof dat Hij wegblaast.

Theresia zei: Zelfs als ik alle misdaden ter wereld had begaan, zou ik naar Zijn armen lopen. Ik zou niet bang zijn. Stel je nu voor dat je sterft. Je bent niet zuiver. Je gaat door het vagevuur. Daarover heeft Theresia een prachtig gezegde: Voor wie liefheeft, is er geen vagevuur. Ze bedoelt niet dat ze niet rein hoeven te zijn. Maar ze bedoelt dat door ons open te stellen voor Gods liefde, Jezus' liefde onze zonden in één moment zal verteren en ons rein zal maken. De gedachte is dat we, in plaats van met angst aan het vagevuur te denken, er met vreugde aan denken. Het is een plaats waar we gezuiverd worden. Daar is hoop omdat we weten dat we op weg zijn naar God op een definitieve manier.

En uiteindelijk hoeven we daar niet te blijven. En ze zegt: Welke ouder zou willen dat zijn kind langer moet lijden dan hij? God is er met al deze macht en rechtvaardigheid, en Hij kan ons vergeven en ons onmiddellijk zuiveren.

Er was een vrouw die bad tot de H. Theresia voor haar overleden man, die lang had geleden; om hem uit het Vagevuur te halen en haar daarvan bevestiging te geven. Op een dag waar ze met haar dochter naar een pizzeria was gegaan ging ze naar haar wagen op de parking en deze was bedekt met rozenblaadjes. De vrouw begreep dat dit het antwoord was op haar gebeden en kort daarna ging ze naar de basiliek van Lisieux om de H. Theresia een boeket rozen te geven als dank.

De H. Catharina van Siena spreekt over de verschillende liefdes die we voor God kunnen hebben, en een daarvan iswaar je dit soort overlevingsliefde hebt, liefde met angst, waarbij je een soort dienaar bent, maar dat is een lager niveau en dan als kinderlijke liefde, maar waar we nog hoger moeten gaan naar deze volmaakte liefde. In een versmelting met God. En als je hart aanzienlijk meer openstaat voor God, je minder bang bent voor God en kan Hij sneller werken. De H. Theresia bad altijd voor de doden en hield van de gebeden voor de doden. Dit is de leer van de Kerk.

Ze zegt: Ik weet dat Jezus hen snel naar de hemel kan brengen, maar misschien beseften ze dat niet en hadden ze die echtelijke liefde niet in dit leven. Daarom bad ze bijvoorbeeld voor de moordenaar, Pranzini, en ze was een klein meisje. Hij was een seriemoordenaar geweest en ze bad voor hem en vroeg God om haar een teken te geven en deze moordenaar kuste op het laatste moment de crucifix vooraleer hij door de guillotine stierf. Ze wist dat sommige zonden veel erger zijn dan We moeten ook bidden voor de moordenaar van Charlie Kirk, dat hij zich zou bekeren.

Als we de kans krijgen om het Kruis te vereren op Goede Vrijdag, probeer dan Jezus‘ gezicht te kussen, want zij kuste altijd Zijn gezicht. Ze gaf gewoon alles aan Jezus en liet Hem het werk van heiligmaking doen. Als je in staat van genade bent, ga dan zoveel mogelijk naar de H. Communie. We moeten streven naar intimiteit met Christus. Haar punt is dat Hij wacht op onze liefde.

En dus kan ze ons misschien iets daarvan geven wanneer we tot haar bidden, zoals die genezende manier van God zien die zij had, ze kan daar iets van overdragen. En wanneer we bidden voor de zielen in het vagevuur, kunnen we dat, omdat we boete kunnen doen op aarde. Maar wanneer de heiligen bidden voor de zielen in het vagevuur, is het een beetje anders. Ze bidden voor hen op basis van de verdiensten die ze op aarde hebben verworven en die kunnen ze dan als het ware verzilveren, wat geweldig is. De H. Theresia beleefde de kleine weg. Ze zei: "De Schrift zegt ons dat God ons zal belonen naar onze daden, maar

Hij gaat problemen met mij krijgen, want ik heb niet echt daden. Ik bedoel, hier ben ik dan. Ik ga dood. Ik ben 24. Ik zit al 9 jaar in het klooster." Eén van mijn grootste taken was bidden. Ik viel altijd in slaap tijdens het bidden. Ze gaven me dan de taak om te vegen. Ik ben doodsbang voor spinnenwebben en spinnen. Ik ben vreselijk slecht in het huishouden. Dat deed ik als kind ook niet. Het is dus niet dat ze Hem zulke grote daden te bieden had, maar ze neemt altijd de kleine weg die ze aflegt in Jezus' armen. Daarom, zegt ze, oké, al Jezus' schatten zijn van mij. Ik ben zijn echtgenote. En Hij wil de echtgenoot zijn van ieder van ons, zelfs van een man of een vrouw. Hij let niet op de buitenkant. Hij is de echtgenoot van onze ziel.

Daarom heeft Jezus zal als God en als mens de ultieme verdiensten. Die zijn allemaal van ons, want als we trouwen, is alles van onze echtgenoot ook van ons. Ze offert die aan God op voor de zielen in het vagevuur, voor de bekering van de zondaars op aarde, voor de hele Kerk, voor zendelingen, voor kinderen, voor iedereen. Maar wanneer ze een verdienste verkreeg, gaf ze die zo snel mogelijk aan God en zei: "Gebruik deze." Daarom zou ik het over volle aflaten willen hebben. Ik wil jullie meteen vertellen dat jullie elke dag van het jaar een volle aflaat kunnen krijgen. Het is geweldig om van speciale voorwaarden gebruik te maken. Maar elke dag van het jaar, als je bijvoorbeeld de kruisweg in de kerk bidt, hoef je niet al die extra gebeden te zeggen.

Je kunt gewoon langs elke statie lopen en even nadenken over Jezus' lijden en de gebeden voor de Heilige Vader opzeggen, enz. Andere voorwaarden zijn de H. Communie en de Biecht. Men kan elke dag een volle aflaat krijgen. Nu hebben we de mogelijkheid om, wanneer we een volle aflaat krijgen, die toe te passen op onszelf of op de zielen in het vagevuur. Ik zeg met Theresia: pas ze allemaal toe op de zielen in het vagevuur. God zal je niet vergeten. Wat ze zei was: "Wat moet Hij met me als ik daar met lege handen voor hem aankom omdat ik geen werken heb? Hij zal me moeten zien als zijn echtgenote en zijn eigen werken moeten zien. Hij zal me niet met lege handen achterlaten, maar ik hoef niet te hamsteren."

De bron van wonderen is Gods liefde voor ons. Hij haat het om ons zo te zien lijden dat hij mens werd om zelf te lijden en het grootste stuk van ons af te nemen en ons te laten weten dat we niet alleen zijn. Theresia haat het ook om mensen te zien lijden. Ze is vol van Gods liefde. Wat gebeurt er in een wonder? God probeert mensen te helpen niet te lijden. En Theresia wendt zich tot Hem en vraagt: "Alstublieft haal deze zielen uit het vagevuur. Bekeer alstublieft deze zondaars."

Toen de H. Theresia stierf, was ze niets. Ze vroeg om niets te zijn. Ze zei tegen God: "Maak van mij een verborgen zandkorrel." Maar terwijl ze stierf schreven haar zussen al haar laatste woorden op. Ze zei: "De hele wereld zal van mij houden." Maar de reden is dat ze een missie had waarin ze zei: "Ik hou zoveel van iedereen. Ik wil niet stoppen met hen te helpen als ik doodga. Ik heb op aarde voor hen kunnen bidden. In de hemel zal ik veel meer kunnen doen. Ik heb altijd Gods wil op aarde gedaan. Daarom, als ik naar de hemel ga, zal Hij altijd mijn wil moeten doen. Kom naar mij met al je gebeden. En ze zei: Ik zal een stortvloed van rozen op aarde laten regenen.

Vanaf een jaar na haar dood, die ze haar intrede in het leven noemde, werd haar zielenverhaal als een circulaire verstuurd naar de andere kanalen en naar religieuzen. En het zette de wereld in vuur en vlam met de liefde van Christus. En een deel van het woord was: "Ik zal je helpen als ik in de hemel ben. Mijn missie staat op het punt te beginnen om God geliefd te maken zoals ik van Hem houd." Ze had normale gebeurtenissen in haar leven. De heiligen zijn niet altijd perfect. Ze beging ook zonden. Maar ze kreeg de genade om in Zijn liefde te zijn, zodat ze de kleine weg kon delen. Wij zijn kinderen. God is onze Vader. En dat deelde ze met het Verhaal van een Ziel. En na haar dood verrichtte ze wonderen zodat mensen zouden beseffen dat God hier is.