Peegie, de fictieve volkse figuur uit de boeken van Willem Denys, leefde op de Nieuwmarkt. Hij maakte het wel en het wee van de leurders van dichtbij mee. Op een boogscheute van de eerbiedwaardige Sint-Michielstoren, naar het westen toe, wonen de Nieuwmarkters. De rest van Roeselare ligt langs de andere kant. Zij leven sinds eeuwen volgens ongeschreven geplogendheden en stijl. Zij kennen elkaar en als zij weten wie Tarzan en Tanite en Sissen zijn, volstaat dat. Zij zijn van oordeel dat daar eigenlijk niemand zaken mee heeft, zelfs de politiecommissaris en vooral de controleur niet. Nieuwmarkters zijn kloeke, stoere mannen die wel ter tale zijn en bewust van hun zelfstandigheid. Zij kennen en eren hun voorouders. Daarvan getuigen de de statige grafkapellen op het Oude Kerkhof die ieder jaar met schuim en loog worden geschuurd en opgeblonken door t vrouwvolk. Zo zijn ook hun huizen, kraaknet en zindelijk, daar waken de vrouwen over en t mansvolk, hoe stoer zij ook mogen zijn aanvaardt en ondergaat die heerschappij al eeuwen lang. Ieder jaar trekken zij op triem door gans het land en tot in het verre Lourdes toe. Het zijn eerlijke maar terzelfdertijd gewiekste verkopers. Er wordt hard en met grote inzet gewerkt tijdens de triem en het legt dan ook geen windeieren. Zo hard als er gewerkt wordt, met dezelfde overgave wordt er uitbundig gevierd als zij tegen Roeselare Kermis weer thuiskomen. In De Beurs, dé danszaal in Roeselare ontmoeten de Antnetjies de Peegies, de Julietjies de jonge Cesars onder het waakzaam oog van patriarchen die aan de toog voor t zeggen hebben. En als daaruit, bij naleven van eeuwenoud gebruik en fatsoen, nen trouw ontstaat, dan breekt de vreugde volop los. De schoenwinkels, de naaistringen en de traiteurs van gans Roeselare weten dat alleen het beste en het schoonste goed genoeg is. De kerk wordt gepint en versierd met een zee van bloemen, met baldakijn en rode lopers. Het mag al kosten wat het wil, want zoals de Nieuwmarkt viert kan niemand vieren. Den deken moet ook leven, zeggen zij. Het Gild der Maten van Peegie Het was in februari 1976 dat Gilbert Bonte als stunt voor Scoutsival (het jaarlijkse bal van en voor scouts en oud-scouts dat ondertussen uitgegroeid is tot een begrip) het beeld van Peegie liet maken door de bekende kunstenaar Jef Claerhout. Nadat het enige tijd bij hem thuis stond verhuisde het beeld naderhand naar de binnenkoer van het Roeselaarse stadhuis. De vereniging startte in 1982 toen het beeld van Peegie werd onthuld op de Botermarkt. Eerste en tot voor een paar jaren enige voorzitter was wijlen Gustaaf Planckaert. Ieder jaar worden enkele mensen meestal Roeselaarnaars of personen die Roeselare genegen zijn geïntroniseerd in de vereniging. Dit gaat gepaard met een plechtigheid aan het beeld van Peegie. Eerst spreekt de voorzitter de zullespeech uit. In het Roeselaars worden gebeurtenissen van het voorbije jaar op de korrel genomen en/of op een humoristische manier naar voor gebracht. Met de zulle wordt de zulle van de nabijgelegen herberg De Vagant bedoeld, vlak bij het beeld van Peegie. Volgt dan de intronisatie van de nieuwe maten : in het Roeselaars wordt de nieuwe kandidaat in enkele zinnen aan de aanwezigen voorgesteld, daarna ontvangt hij het erelint. Aan dit lint (zwart/wit, de Roeselaarse kleuren) hangt de medaille met het beeld van Peegie. Deze medaille is van de kunstenaar Jef Claerhout. Alle Roeselaarnaars of mensen van daarbuiten die Roeselare genegen zijn en in hun hart dragen, kunnen toetreden. Men wordt maat zonder onderscheid van rang of stand. In het verleden werden reeds talrijke succesvolle projecten verwezenlijkt. Naast de uitgave van een fonoplaat "Willem Denys vertelt" en de luxe-uitgave van twee Peegieboeken van Willem Denys, steunden de Maten van Peegie ook verschillende acties : de film over Peegie,het Mannahuis in Roeselare (een soort Poverello), de restauratie van de mobiele kiosk en de uitgave van een historisch werk over de huizen te Roeselare in de 16e eeuw.De Maten van Peegie lagen ook aan de basis van de oprichting van het Roeselaarse audio-visueel archief en werken hieraan verder actief mee. Onlangs werd nog meegewerkt aan de tentoonstelling over Willem Denys die plaats had in Koksijde (de Keunekapel in St-Idesbald), Roeselare (foyer van het stadhuis) en Diksmuide (in de IJzertoren). Sedert kort zijn de maten ook lid van de Stedelijke Raad voor Cultuurbeleid en lid van de West-Vlaamse Bond voor Volkskunde. Regelmatig krijgt het beeld van Peegie ook een nieuw kostuumpje van een groepering of vereniging. Kostuumpjes van allerlei slag werden Peegie reeds aangemeten. Momenteel bestaat de verzameling reeds uit een dertigtal exemplaren. In 1999 kreeg Peegie op zaterdag 13 februari het kostuumpje van student : hij werd erelid van de Roeselaarse studentenclub Moeder Brecht. Dit kaderde in een jubileumviering van die vereniging. Ook 29 mei 1999 was een hoogdag voor de Maten van Peegie. Het praalgraf van Jan van Kleef en Johanna van Lichtervelde werd ingehuldigd in de Roeselaarse Sint-Michielskerk. Het praalgraf verdween eigenlijk toevallig midden vorige eeuw uit de kerk bij vergrotingswerken. De toenmalige pastoor schonk het aan graaf de Thiennes op het Rumbeekse kasteel. Die had geen geschikte plaats en schonk het aan het Gentse Sint-Baafsmuseum. Het praalgraf stond reeds eeuwen in de kerk : Jan van Kleef overleed in 1504, zijn vrouw enkele jaren later. De familie van Kleef was twee eeuwen lang heer van Roeselare en behoorde tot de toenmalige hoge adel. Dit prachtige graf heeft een dekplaat in Doornikse steen. Eerdere pogingen van het Roeselaarse stadsbestuur in 1968 en 1978/1979 om het graf in Roeselare terug te krijgen mislukten. Begin 1998 namen de Maten van Peegie opnieuw de draad op. Zij namen contact met Luc Martens, Vlaams minister van Cultuur en Welzijnszorg, die zijn volle medewerking beloofde. Eind november was het dan zo ver : het verlossende bericht kwam uit Gent dat het graf naar Roeselare overgebracht kon worden. Tijdens een serene, eenvoudige doch stijlvolle plechtigheid werd het praalgraf ingehuldigd. Er werd gesproken door burgemeester Daniël Denys, Michiel De Bruyne voorzitter van het Geschied- en Oudheidkundig Genootschap van Roeselare en Ommeland, Wilfried Devoldere voorzitter van de Maten van Peegie, en minister Luc Martens. E.H. René Delbeke sloot passend de plechtigheid af. Het Sint-Michielskoor bracht stijlvolle intermezzi met o.a. muziek van de Roeselaarse componist Adriaen Willaert (14e-15e eeuw).Op vrijdag 10 september 1999 had het jaarlijkse Peegiefeest plaats (het 17e !) met intronisatie van 21 nieuwe Maten van Peegie. Na de intronisatie aan het beeld dat door de werken op de Botermarkt nog maar sedert die morgen terug op zijn plaats stond, volgde een receptie op het stadhuis. Daarna trok iedereen naar het Park Rodenbach waar een heerlijke maaltijd wachtte. De 500e maat van Peegie werd gevierd onder de nieuwe Maten. Tussen de gangen door trad de Torhoutse groep Septem Viri op. Ieder jaar wordt gezocht naar een groep die op een humoristische maar stijlvolle manier zijn programma brengt. Dit jaar was men hier zeker in geslaagd. Ook in de toekomst zullen de Maten van Peegie proberen het Roeselaars verder te gebruiken in alle speechen. Ook de Brieven van Peegie aan zijn Maten (drie maal per jaar) zijn hiervan getuige. Peegie schrijft zijn Maten om hen een goede vakantie te wensen (juni), om hen uit te nodigen op het feest (augustus) en om hen een gelukkig nieuwjaar te wensen (december). Het eenmalige lidgeld om toe treden tot de Maten van Peegie bedraagt 31euro. Hiervoor ontvangt men op de intronisatie tijdens het jaarlijkse Peegiefeest (tweede vrijdag van september) het lint met de medaille van Peegie met zijn blinkdozen.
Wie in of langs de statige gebouwen van het Klein Seminarie te Roeselare wandelt, voelt daar de aanwezigheid van een rijk verleden. De 200ste verjaardag van de school vormde de ideale aanleiding om zowel de geschiedenis als het kunstpatrimonium in twee complementaire publicaties toegankelijk te maken voor het brede publiek. Beeld en verhaal vullen elkaar aan. Op basis van een grondige studie van het omvangrijke schoolarchief, beschrijft historicus en collegeleraar Johan Strobbe in het boek 200 jaar dichters, denkers en durvers het meeslepende verhaal van het ontstaan, de groei en de ontwikkeling van het Klein Seminarie van Roeselare, één van Vlaanderens oudste en meest invloedrijke middelbare scholen. Opgericht in 1806 aan de oevers van de Mandel in de gebouwen van het zeventiende-eeuwse augustijnenklooster beleefde de school een snelle bloei, waardoor het instituut al snel naam en faam verwierf, zelfs over de landsgrenzen. Het speelde een belangrijke rol in vele historische gebeurtenissen van stad en land. Veel meer dan een stuk Vlaamse onderwijsgeschiedenis vertelt het boek van Strobbe heel wat over het sociale, politieke, en literaire verleden. De school roept grote namen op zoals Guido Gezelle, Hugo Verriest, Albrecht Rodenbach, Cyriel Verschaeve, KSA-stichter Karel Dubois, Domien Cracco, Constant Lievens, maar ook nog andere schrijvers, ministers, bisschoppen, missionarissen en revolutionairen. De ondertitel Biografie van een college wil verduidelijken dat het gaat over het verhaal van mensen van vlees en bloed. Weinigen hebben tevens een vermoeden van het gevarieerde kunstpatrimonium van het Roeselaarse Klein Seminarie. Naar aanleiding van de 200ste verjaardag startte de school daarom met de ontsluiting van dit kunstpatrimonium in het kader van een ruimer erfgoedproject. In de voorbije jaren is met eigen middelen en met veel inzet van leerkrachten, leerlingen en professionelen gewerkt aan de grondige verkenningsfase van het roerend en onroerend patrimonium van de school. Achter de muren van de collegegebouwen bleken heel wat schatten verborgen: mooie schilderijen, unieke beeldhouwwerken, verrassende religieuze kunstvoorwerpen, waardevolle liturgische gewaden en hoogtepunten uit de historische schoolbibliotheek. Kathleen Vanbesien, leerkracht godsdienst en esthetica, coördineerde de uitgave van een schitterend fotoboek en een gebruiksvriendelijke dvd die dit verrassende patrimonium voor het eerst voor wetenschappers en het grote publiek toegankelijk maken. Hedendaagse digitale technieken en uniek beeldmateriaal geven de vertrouwde schoolse realiteit aldus een nieuwe en uitzonderlijke dimensie. Het kunstpatrimonium van het Klein Seminarie Roeselare. Fotoboek en interactieve DVD biedt een verrassende kijk op de bouwgeschiedenis van het Klein Seminarie en de kunstcollectie die in het Roeselaarse college bewaard wordt. Voor het fotoboek werden een 25-tal werken geselecteerd. De dvd stelt de lezer in staat de collectie in haar totaliteit te doorzoeken aan de hand van vijf instaproutes: tijd (een virtuele doorsnede van de bouwgeschiedenis), ruimte (een interactieve wandeling), mens (een portrettengalerij), teken (een erfenis in zwerfstenen) en het overzicht (de inventaris van het kunstpatrimonium). Naast de gekende inventarisgegevens geeft de interactieve structuur van de dvd de lezer bovendien een inzicht in de context, de onderlinge verbanden en betekenissen van het roerend en onroerend patrimonium. Ontdek met dit fotoboek en deze dvd een uitzonderlijk schoolpatrimonium en een fascinerend stukje erfgoed in Vlaanderen. Technische gegevens
Johan Strobbe. 200 jaar dichters, denkers en durvers. Biografie van een college. Het Klein Seminarie van Roeselare. Omvang: 465 blz Drukkerij: Lannoo, Tielt Uitgave: Klein Seminarie Roeselare Prijs: 34,95 (verzendingskosten niet inbegrepen) Download hier de stofwikkel
Het kunstpatrimonium van het Klein Seminarie Roeselare. Fotoboek en interactieve DVD. Omvang: 80 blz + DVD Uitgave: Klein Seminarie Roeselare Prijs: 36,95 (verzendingskosten niet inbegrepen) Download hier de stofwikkel
Indien u graag beide producten in huis haalt, krijgt u nog een extra korting en betaalt u de speciale actieprijs van slechts 70,00 exclusief verzendingskosten. Meer informatie over de verder geplande activiteiten naar aanleiding van het 200-jarig bestaan van het Roeselaarse Klein Seminarie en de wijze van bestelling van beide bovengenoemde boekwerken vindt u tevens terug in de FoKAV-agenda en op www.200jaar.be .
Het H.-Hartziekenhuis werd als klein ziekenhuis opricht in het begin van de jaren 20 door de zusters "Missionarissen van het Onbevlekt Hart van Maria" in de Meensesteenweg. In dit ziekenhuis werden de toekomstige missiezusters opgeleid. In 1952 werd een nieuw en veel groter ziekenhuis gebouwd. In 1962, 1977 en 1980 werd het ziekenhuis telkens met een vleugel uitgebreid. Op 1 jan. 1987 komt er een fusie met Maria's Rustoord (de huidige campus Westlaan).
Campus Westlaan Roeselare (Maria's Rustoord)
Halfweg 1934 werd door de congregatie "Zusters van Liefde van Heule" een rusthuis voor dames opgericht met de naam "Maria's Rustoord". In 1935 werd een gedeelte van het rusthuis gebruikt als ziekenhuis. In 1947 werd het helemaal omgebouwd tot ziekenhuis. In het begin van de jaren zestig werd het ziekenhuis uitgebreid met de rechtervleugel. In 1977 werd de polikliniek gebouwd. Op 1 januari 1986 werd een totaal nieuwe afdeling geriatrie voor acute zieke bejaarden opgericht. Ook in 1986 werd de afdeling materniteit en pediatrie gesloten en omgevormd tot het huidige "Woon- en zorgcentrum Westerlinde". Op 1 januari 1987 fusioneerde Maria's Rustoord met het H.-Hartziekenhuis.
Toen men begon te bouwen aan het stedelijk hospitaal aan de Bruggesteenweg te Roeselare, wist niemand tot welk een complex dit in de loop der jaren zou uitgroeien, zoals weinigen wisten welke moeilijkheden daartoe overwonnen moesten worden en welke brok geschiedenis daaraan was vooraf gegaan. Hier zullen we even de blikken richten naar het verleden en even de aandacht te vestigen op de lange, soms moeilijke weg die de geneeskunde en verpleging in het algemeen en het stedelijk hospitaal van Roeselare en het onderstandsbestuur in het bijzonder heeft afgelegd. Op die manier wordt nog eens hulde gebracht aan de personen die een stuwende kracht hebben betekend, ieder op zijn manier, bij het groeien van O.C.M.W. en zijn hospitaal. We brengen hier tevens hulde aan hen die we vergeten zijn, maar zonder hun doorzicht, beleid of financiële steun dit alles nooit zou zijn gerealiseerd. We zijn ervan overtuigd dat in naam van heel Roeselare en omstreken dank mag worden gezegd.
Schouwburg De Schouwburg beschikt over een maximum capaciteit van 842 zitplaatsen en is geschikt voor allerhande podiumactiviteiten, seminaries, congressen, bedrijfsevenementen, etc. We beschikken naast een volledig ingerichte scène met toneeltoren over 13 kleedkamers en een artiestenfoyer. Deze accomodatie is inbegrepen in de zaalhuur. Zaalplan Schouwburg in .pdf Komedie Deze multifunctionele zaal biedt volgende mogelijkheden: *met uitschuifbare tribune: capaciteit 202 zitplaatsen *vlakke zaal: mogelijkheid voor allerhande combinaties met tafels en stoelen, met of zonder verhoogd podium. Deze zaal kan zonder meer gebruikt worden voor allerlei gelegenheden: van seminaries, symposia, productvoorstelling tot kleine podiumactiviteiten. De Komedie is tevens geschikt voor het geven van recepties tot 300 personen of maaltijden tot 200 personen. Alle catering kan aageboden worden door het Teaterkafee. Voor meer inlichtingen hierover kan je terecht bij Joost Lemey op het nummer 051- 24 48 33. De drank wordt enkel geleverd door het Teaterkafee. Technische gegevens van de Komedie downloaden in pdf binnenkort Centrale hal Deze indrukwekkende inkomhal kan tijdens je evenement gebruikt worden voor het geven van een receptie of walking dinner. (maximum capaciteit 600 personen). Je kan gebruik maken van onze professionele keuken palend aan de inkomhal. Alle catering kan aangeboden worden door het Teaterkafee. Voor meer inlichtingen kan je terecht bij Joost Lemey op het nummer 051/24.48.33. De drank wordt enkel geleverd door het Teaterkafee. Referenties: West-Vlaming van het jaar / Jaarvergaderingen van o.a. KBC, Gaselwest, Roularta / Nationale congressen van o.a. SP, VLD, Agalev / Nationale Vrouwendag / Kunstbende / ... Lokalen De Spil beschikt over 2 grote en 3 kleine lokalen. *De grote lokalen, wit en groen kunnen probleemloos aangepast worden naargelang de gelegenheid : U-vorm, klas- of theateropstelling. *De kleine lokalen, oranje, rood en geel hebben een vaste opstelling, stoelen en tafels staan standaard in een vierkant. Lokalen zijn te huur tijdens de werkdagen van 9u00 tot 23u00 en op zaterdag van 10u00 tot 12u00.
Roeselare wordt reeds vermeld in 822 en was vanaf de 10e eeuw een belangrijke nijverheids- en handelsplaats, die in 1250stadsrechten en privileges kreeg. Rond 1260 werd op de markt een belfort en halle gebouwd. Omdat er geen verdedigingswerken rond de stad waren opgetrokken, was de stad een gemakkelijk doelwit voor plunderaars. Om de veiligheid te garanderen richtte men in Roeselare al snel enkele schuttersgilden op. Die konden uiteraard weinig verrichten tegen oorlogsgeweld. In 1488 en 1492 werd de stad verwoest door het leger van Maximiliaan van Oostenrijk. Zo goed als alle vroegmiddeleeuwse bouwwerken waren met de grond gelijk gemaakt. De stad werd rond 1500 opnieuw opgebouwd, in een andere bouwstijl dan voorheen. Het centrum van Roeselare behoorde steeds tot de Heerlijkheid van Wijnendale en viel zo onder de heerschappij van het Hertogdom Kleef in de 15e en 16e eeuw en onder de Hertogen van Pfalz-Neuburg in de 17e en 18e eeuw. Enige tijd was er vrede in Roeselare, maar dit was slechts stilte voor de storm. Op 26 augustus1566 trok de beeldenstorm door de stad. Verschillenden beelden uit de Sint-Michielskerk en uit de halle sneuvelden. Na het uitbreken van de Tachtigjarige Oorlog verdween de ooit bloeiende lakenindustrie volledig uit Roeselare en volgde een periode van economisch verval. Deze donkere periode kende echter een lichtpuntje: in Venetië componeerde Roeselarenaar Adriaen Willaert als eerste meerstemmige muziek. In 1609 werd het Twaalfjarig Bestand afgeroepen. Roeselare herrees, maar niet voor lang, want vanaf 1640 begon de oorlog opnieuw. Door de vrede van Nijmegen in 1678 werd Roeselare een deel van Frankrijk en zo ook een grensstad, met alle gevolgen van dien. Roeselare werd een beruchte smokkelroute. De stadskas was leeg en er was dus geen geld om het belfort en de halle te herstellen. Dit had tot gevolg dat op 30 oktober1704 het belfort instortte. In zijn val vernielde de toren het grootste deel van de halle zelf. Met het puin werd een nieuwe, kleinere opgetrokken, die jammer genoeg afbrandde in 1749. De kelders van het vroegere belfort bevinden zich nog steeds onder het marktplein. Ondanks de vele verwoestingen en rampen die Roeselare tijdens haar geschiedenis gekend heeft, bleef de Sint-Michielskerk in redelijk goede staat. Toch is de toren als gevolg van een hevige storm op 19 januari1735 ingestort. De toren werd herbouwd; enkele tientallen meters korter. (De drie grote rampen verklaren grotendeels, dat de kerk drie bouwstijlen kent.) Rond 1770 werd het stadhuis in rococostijl gebouwd. Na de slag bij Waterloo werd Roeselare bij Nederland gevoegd, tot de onafhankelijkheid van België. De onafhankelijkheid bracht ook armoede mee. Gelukkig verbeterde de situatie aanzienlijk na de aanleg van de spoorweg Kortrijk-Brugge (1838) en na de uitvinding van de stoommachine. Van 1862 tot 1872 werd het kanaal naar de Leie gegraven. Ook dit zorgde voor een heropleving van de economie. Nadat het kanaal gegraven was werden aanlegsteigers gebouwd en groeide de industrie in Roeselare, wat tot een bevolkingstoename leidde. Roeselare stond bekend als het Manchester van België. Op 28 juli1875 vond de "Groote Stooringe" plaats, een studentenopstand tegen het gebruik van Frans in het onderwijs, die geleid werd door Albrecht Rodenbach. Rodenbach stichtte tal van studentenverenigingen en was tevens schrijver. (De Groote Stooringe is sinds enkele jaren een cultureel feest in Roeselare.) Tijdens de Eerste Wereldoorlog had de stad veel te lijden van het geallieerde artillerievuur. De stad werd heropgebouwd, maar was pas volledig klaar toen de Tweede Wereldoorlog begon. De stad heeft niet veel geleden onder de Tweede Wereldoorlog en werd door de Polen bevrijd. Getuige hiervan is de benaming van het Polenplein (voordien de Houtmarkt) en de gedenkstenen voor de gesneuvelde Poolse soldaten. Rond de jaren zestig werd de REO groenten- en fruitveiling in gebruik genomen. Deze is vandaag nog de grootste groenten- en fruitveiling van Vlaanderen. De huidige gemeente Roeselare ontstond in 1977 door samenvoeging van Roeselare, Beveren, Oekene en Rumbeke. Naamgeving De naam Roeselare heeft in de loop der tijden talrijke spellingvarianten gekend. Vooral het eerste deel van de naam is veelvuldig gewijzigd. Tot het einde van de 11e eeuw vindt men haast altijd "Ros". Daarna wordt de "o" gaandeweg en tenslotte definitief vervangen door de "oe"-klank. Aanvankelijk en korte tijd nog als "u" geschreven maar daarna "oe" tot omstreeks het einde van de 15e eeuw. Onder invloed van het Frans (Roulers) wordt de oe-klank vanaf dan als "ou" geschreven. Pas sinds 1937, toen de moderne plaatsnamenspelling werd aangenomen, greep men terug naar de "oe" en werd Roeselare de officiële naam. In tegenstelling tot wat veelal gedacht wordt is de schrijfwijze Roeselare (teruggevonden in documenten van de periode 1302-1520) dus veel ouder dan bijvoorbeeld Roussellaere (16e eeuw en later). De betekenis van de naam is in de loop der eeuwen fel omstreden. De nieuwste linguïstische bevindingen geven volgende uitleg: "Roes" betekent "riet" en zou terug te leiden zijn op de Gotische wortel "raus" (=riet). Afgaande op de oudste vormen die van "laar" bekend zijn, gaat dit woord terug op het Germaanse "hlaeris", waarmee een open plaats in het bos wordt aangeduid. Deze taalkundige bevindingen worden bevestigd door de ligging van Roeselare. In de vroegste tijden lag Roeselare helemaal in het Vlaamse Woud tientallen bostoponiemen herinneren daar nog aan. Een daarin liggend laar, dus een open plaats, was de beginkern van het huidige Roeselare. Gelet op het feit dat een tiental waterlopen in het Roeselaarse "laar" samenvloeien, vermoedt men dat dit een drassig en moerasachtig gebied geweest is. Vandaar komt het element Roes, wat dus riet betekent, een plant die op vochtige plaatsen gedijt. Samengevat kan men Roeselare dus definiëren als Roes + laar, een drassige, met riet begroeide open plaats in een bos. Kernen Naast het centrum van Roeselare zelf telt de gemeente nog de deelgemeentenBeveren, Oekene en Rumbeke. De kernen Beveren en Rumbeke zijn door nieuwe bebouwing en bedrijventerreinen vergroeid geraakt met het stadscentrum van Roeselare. De kleine kern van Oekene ligt op de grens van het landelijke open gebied ten zuiden van de stad en de verstedelijking bij Rumbeke. De agglomeratie van de stad strekt zich langs het kanaal Roeselare-Leie uit tot bijna de agglomeratie van de nabijgelegen kleinere stad Izegem. In de gemeente Roeselare liggen nog enkele kleinere gehuchten. Op het grondgebied Rumbeke ligt langs de steenweg naar Menen (N32) op minder dan een kilometer ten zuiden van het stadscentrum het gehucht Zilverberg. Het dorpje Beitem ligt ongeveer drie kilometer meer zuidelijker langs dezelfde weg. De stad zelf telt verscheidene katholieke parochies, namelijk Sint-Michiel, Sint-Amand, Heilig-Hart, Sint-Jozef, Heilige-Godelieve en Onze-Lieve-Vrouw en er is een protestantse kerk.
Roeselare, deelgemeenten en buurgemeenten. De gele gebieden zijn bebouwde kernen. Toerisme en bezienswaardigheden Monumenten Beeld van Hugo Verriest voor de Post.
*De Sint-Michielskerk is de decanale kerk. Het is een laatgotische kerk uit 1504. *De Sint-Amandskerk is een neoromaanse kerk uit 1869-1872, hoofdzakelijk in baksteen opgetrokken. *Het stadhuis bestaat uit twee delen. Het oude deel dateert in uit 1770-71 en is gedeeltelijk in rococostijl opgetrokken. In 1924 werd een modern gedeelte toegevoegd, met op de hoek een belforttoren. Onder de Grote Markt liggen de resten van de stadshallen en het oorspronkelijke belfort (bouwjaar: ca 1260). Dit stortte op 30 oktober 1704 in en werd slechts een tiental jaren geleden opnieuw ontdekt bij de heraanleg van de Grote Markt. *Het Klein Seminarie is een gebouwencomplex met delen van de 17de tot 20ste eeuw. Het was oorspronkelijk een klooster. In 1806 kwam er de schoolinstelling Klein Seminarie, waar Albrecht Rodenbach school liep en waar ooit Guido Gezelle en Hugo Verriest doceerden. De bijhorende kerk werd in de eerste helft van de 18de eeuw gebouwd. *Het klooster van de Arme Klaren werd gesticht in 1867. Rond 1871 werd er ook een kerkje bij gebouwd. *In 1868-1871 bouwden de Paters Redemptoristen een klooster, met in 1872-1874 een neogotische kerk, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand. *De parochiekerk van het Heilige Hart is een kerk uit 1933. Het is een relatief moderne kerk met art deco kenmerken, die werd gebouwd toen bij zuidelijke stadsuitbreiding een afzonderlijke Heilige Hartparochie werd opgericht. *De protestantse kerk, ook wel "Geuzentempel" genoemd, is een klein kerkje uit 1877. *De Brouwerij Rodenbach Net buiten het stadscentrum, in de deelgemeente Rumbeke, ligt het Kasteel van Rumbeke op het Domein "Sterrebos".
Sint-Michielskerk
Sint-Amandskerk
Belforttoren en modern deel stadhuis
Kerk van klooster van de Arme Klaren
Kerk van het klooster van de Redemptoristen
Heilig-Hartkerk
Protestantse kerk
Kasteel van Rumbeke
Musea Het Wielermuseum Roeselare telt enkele musea, zoals het Wielermuseum, gelegen in het oude brandweerarsenaal, uniek in Vlaanderen waarmee grootse plannen bestaan. Het museum Alfons Blomme kenmerkt zich vooral door talrijke boeiende tijdelijke exposities. Daarnaast zijn er nog het computermuseum en het klokkentorenmuseum. Groene ruimte Grote Bassin De vrij schaarse groene longen vindt men in het "Sterrebos" en natuurreservaat de "Kleiputten". In het stadscentrum vormt de "Grote Bassin" met daar rond het stadspark een groene long. Het bassin is uitgegraven in de bedding van de Mandel. De "Kleine Bassin" iets meer oostwaarts is in de bedding van de Sint-Amandsbeek gegraven. Tijdens de zomermaanden zijn er in het Sint-Sebastiaanspark, beter gekend als het Geitepark, de parkconcerten. Het concept "tuinwoonwijk" ontstond begin vorige eeuw in de streek van Roeselare. Winkelen Voor de toeristische uitstraling van de stad, is het winkeltoerisme een belangrijke component. De Ooststraat is hierbij de bekendste winkelstraat van de stad. Belangrijke jaarlijkse evenementen voor het winkelen zijn ook de batjes, de Winkelnacht, de Internationale Week in het teken van een bepaald land, de kermissen, kerst-/eindejaarsshopping, straathappenings zoals deze van de Meensesteenweg en De Westlaanpromenade, enz. Veel feestelijkheden zoals carnaval en de "Groote Stooringe" zetten de ganse stad in beweging en gaan ruimschoots verder dan het puur commerciële aspect. De wekelijkse dinsdagmarkt (voormiddag) is een traditie in Roeselare en wordt georganiseerd op de Grote Markt, de Botermarkt en het Polenplein. Deze drie locaties zijn met elkaar verbonden door verkeersluwe doorgangen. Op 1 mei is er 's namiddags markt en animatie en de dinsdag na pinkstermaandag is er de ganse dag Sinksenmarkt met entertainment. Het Vlaamse karakter van Roeselare dat onder meer gegroeid is vanuit de figuur van Rodenbach wordt in het kader van 11 juli (Vlaamse feestdag) in de verf gezet met een aangepast programma voor jong en oud. Economie Roeselare vervult in West-Vlaanderen een functie als inkoopstad en de stad tracht naar buiten te treden als het bruisende hart van de provincie. Het centrum telt enkele winkelstraten (Ooststraat, Noordstraat, Sint-Amandsstraat, Manestraat, Wallenstraat, Zuidstraat en zijarmen, alle rond de Grote Markt, het Polenplein, de Botermarkt en het De Coninckplein. Daarenboven is er de Ardooisesteenweg nabij het station.) met in hoofdzaak talrijke mooie kleinhandelszaken, gezellige cafeetjes en enkele restaurants die tijdens de weekends allemaal vele kooplustigen en toeristen lokken. Langsheen de zogenaamde Kleine Ring of Binnenring (Noordlaan/Westlaan,...) die op middellange termijn wordt (her)ingericht als een heuse stadsboulevard met vrije busbanen en tal van haltes, alsook langs diverse invalswegen b.v. Brugsesteenweg zijn vestigingen van grote winkelketens gesitueerd. Op Schiervelde langsheen de Grote Ring zijn sinds jaar en dag de Expohallen gevestigd waar geregeld beurzen plaatsvinden zoals de Jaarbeurs, de Bouwbeurs, Agro Expo en Roslar Expo. Ze zijn (een beetje) een barometer voor de economie in de regio. Het Roeselaarse medialandschap wordt in belangrijke mate gekleurd door de Regionale Televisiezender WTV-Focus die er een uitvalsbasis en ankerplaats heeft. Ook de Roularta Media Group is in de stad gevestigd. Verschillende bedrijven uit diverse sectoren, met name bijvoorbeeld de voedingsnijverheid (Soubry) en het lichtdesign, brengen veel jobs voor de streek met zich mee. Dankzij sterke marktspelers in deze branches, leeft in Roeselare het idee om op termijn te starten met een Huis over Voeding en de stad te gaan profileren als dé Vlaamse lichtstad. Bijzonder dienstbare mensen kunnen in Roeselare meedingen naar de fel gegeerde Roeselare Awards. De belangrijkste bedrijvenzones of industrieterreinen zijn gelegen ten Noorden van Roeselare-stad in de deelgemeente Beveren en aan de oostrand rond het Kanaal Roeselare-Leie, het Mandeldal. Vervoer en verkeer Roeselare heeft een centrale ligging langs de belangrijkste noord-zuidassen door de provincie. De autosnelweg A17/E403 loopt langs de stad, en heeft er drie afritten voor Roeselare. Parallel loopt de steenweg Brugge-Torhout-Roeselare-Menen (N32 die dateert uit de Oostenrijkse tijd. De Westlaan, een halve klein ringweg in het stadscentrum, leidt deze weg rond de historische kern van de stad. Een recentere ringweg R32 leidt het verkeer omheen het volledig stadscentrum en sluit ook aan op de snelweg A17. De stad heeft een NMBS-station met 3 sporen op de lijn Brugge-Kortrijk en heeft om het half uur een verbinding met beide steden. Aan het treinstation bevindt zich ook een busstation met 8 perrons. Het destijds moderne station met verhoogde spoorwegberm werd gebouwd vanaf 1976 (voltooiing in 1979) ter vervanging van een viertal overwegen. Eind 2007 besliste de stad Roeselare, de NMBS-holding, Infrabel en De Lijn samen 35 miljoen euro te investeren teneinde het station en de buurt tegen 2012 te moderniseren. Sport en vrije tijd Sinds 1910 domineerden twee clubs het Roeselaarse voetballeven: Sportvereniging Roeselare (na de Eerste Wereldoorlog bekend als SK Roeselare) en Football Club Roeselare (FC). In 1999 fuseerden beide clubs en sinds 2005 speelt de fusieploeg KSV Roeselare voor het eerst in de hoogste nationale voetbalklasse. De wijk Krottegem kent een eigen voetbalcultuur waarvan het in 2000 heropgerichte Club Roeselare een voorbeeld is. Knack Randstad Roeselare is een Europese topclub in het volleybal. De volleybalclub ontstond als schoolploeg op de speelplaats van de Roeselaarse Broederschool in september 1964. Van schoolploeg evolueerde de volleybalploeg snel tot een Belgische en Europese topclub. De stad heeft een vernieuwd Stedelijk Zwembad, dat werd omgedoopt tot het "Spillebad". Er zijn sportgelegenheden opgericht in de deelgemeenten Beveren, Rumbeke en in Roeselare zelf (zoals het Schiervelde Stadion, de thuishaven van KSV Roeselare). Rond 2000 werd op deze laatste locatie tevens een nieuw, eigentijds complex opgericht waarin topvolleybalclub Knack Roeselare speelt en onder meer ook muziekoptredens doorgaan. Er is verder nog een basketbalclub met de naam BBC Wytewa. Deze club heeft in 2007 zijn 50-jarig bestaan gevierd. Cultuur en onderwijs Binnen enkele jaren zal er wellicht een gloednieuw kennis- en leercentrum met bibliotheek in het stadscentrum gevestigd zijn. Verder zijn er de Stedelijke Academie voor Muziek en Woord Adriaen Willaert, de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten (S.A.S.K.) en het Cultureel Centrum "De Spil". De stad telt een groot aantal scholen van verschillende signatuur (het vrije Katholieke net (ARKORUM), het stadsonderwijs en het gemeenschapsonderwijs), vooral kleuter/lager en middelbaar en daarnaast enkele scholen voor kinderen met leermoeilijkheden. Het aantal studenten hoger onderwijs, dat onder meer kiest voor verpleging of milieu- en dierenzorg, groeit sinds enkele jaren zodat het aanbod studentenkamers wordt uitgebreid. Het Jeugdcentrum "Diezie" en het (vernieuwde) Kerelsplein, moeten trefpunten voor jongeren vormen. De stad telt eveneens een groot aantal muziekverenigingen, onder andere de Koninklijke Harmonie "Het Gildemuziek", Roeselare. Diensten Roeselare heeft reeds lange tijd twee grote ziekenhuizen elk met hun eigen sterktes en specialisaties, namelijk het Stedelijk Ziekenhuis (openbaar bestuur) en het Heilig-Hart Ziekenhuis (privaat bestuur). Deze laatste instelling is rond de millenniumwisseling gefusioneerd met het Menense ziekenhuis en plant een indrukwekkende nieuwbouw nabij de A17/E403-autosnelweg. De gebouwen die dan zullen vrijkomen, worden wellicht grotendeels ingericht als bejaardenhomes ter aanvulling van het vrij grote aanbod RVT's/WZC's met dagverzorgingscentra dat er nu reeds is. De vraag is echter bijzonder groot met de snelle vergrijzing van de bevolking. In Roeselare wordt het infoblad "Rechtstreeks" verspreid dat het stadsbeleid toelicht. Er is ook het blad "Uit" dat vermeldt welke sociaal-culturele activiteiten in een bepaalde periode plaatsvinden. Politiek Roeselare is sinds lange tijd een CVP/CD&V-bastion. Hierdoor is vaak een behoudsgezind beleid gevoerd. In de periode 1995-2006, toen de VLD in coalitie stapte, werd dit nog versterkt. Na de verkiezingen van 8 oktober 2006 ontstond een akkoord tussen CD&V en SP.A-Vl.Pro om een coalitie te vormen die vanaf 2007 Roeselare zal besturen. In 2005 was er het afscheid van burgemeester Daniël Denys (CD&V) die er meerdere ambtstermijnen had opzitten en werd vervangen door een partijgenoot, Luc Martens (CD&V). Burgemeesters van Roeselare