Wij zijn een paar vrienden, die mekaar regelmatig tegenkomen op zaterdagnamiddag en zondagvoormiddag in onze stamkroeg. Daar we alledrie, Daniel, Patrick en ikzelf met de motorfiets rijden, besluiten we om gezamenlijk op zondagochtend te gaan toeren. Het was eerst de bedoeling, elk om beurt een ritje van zo om en bij de 100 km in elkaar te flansen. Zodanig dat we op tijd terug in onze stamkroeg zijn, om nog wat na te praten over de uitstap, bij een natje en een droogje. Na een paar ritjes, komt ook onze collega motorrijder René (Neetjen voor de vrienden) ons clubje vervoegen. De week daarop vraagt René of we er geen bezwaar tegen hebben, dat zijn vriend Wim ook eens met ons meerijdt. geen enkel bezwaar natuurlijk, hoe meer zielen hoe meer vreugde. Ondertussen is er nog een vriend bijgekomen ( de Peter ) die onlangs zijn eerste ritje met ons maakte en dit is hem zodanig goed bevallen, dat hij ook belooft van zoveel als mogelijk mee op uitstap te gaan. Op die manier bestaat onze zondagochtendclub reeds uit zes goede vrienden. "De Zondagochtendbikers" zijn geboren. Het is de bedoeling om af en toe een verslagje en een paar sfeerbeelden van onze rondritten te publiceren.
Tussen de beginperiode en de dag van vandaag zijn er al een paar mensen geweest, die vragen of ze eens mogen meetoeren met ons clubje, wat voor ons zeker geen probleem is, zo denk ik o.a. aan Walter D.W. Freddie en Norbert. Marc V. heeft ondertussen ook weer de draad van het motorrijden opgenomen. Recent zijn er ook Walter S. en Ludwig V.D.W. bijgekomen, die regelmatig meerijden, zodat onze vriendenclub reeds acht regelmatige rijders telt.
Beste motorvrienden het traditioneel weekendje Nurburgring is weer in aantocht. Degenen die er al bij waren, weten dat dit een fijne belevenis is voor motorfanaten. Het betreft het weekend van 16 & 17 juni.De prijs voor een Weekend-ticket is 38€. De praktische kant: We zouden vertrekken op zaterdagmorgen om 8 uur. (330 km, ongeveer 3.30 uur rijden), dat betekent aankomst rond de middag. Ginder vertrekken zondagnamiddag/avond rond 18.00 uur, dat wil zeggen, rond 22.00 uur terug in Kalken. Onze vriend Marc zou met zijn busje opnieuw onze bagage meenemen (waarvoor onze eeuwige dank). Wat concreet betekent, dat we met een snelheid van ongeveer 90 a 100km/uur naar Nurburg zouden tuffen.Een ideale snelheid voor ouwe knarren zoals wij. Kampeergerief, (tent en slaapzak is zeker nodig). Diegenen die interesse hebben om mee te rijden, liefst met de motor, geven een seintje, dat mag via een mailtje of smsje. Waarom? Omdat ik op vrijdagnamiddag de inkopen zou gaan doen voor de traditionele, inmiddels legendarisch geworden BBQ op zaterdagavond. Ikzelf zal waarschijnlijk niet meerijden met de motor,(nog onder voorbehoud) aangezien ik op maandagmorgen met vakantie vertrek.
Mogen alle weergoden met ons zijn en ons een stralend motorweertje gunnen! Veel motorgenot!
Zondag zijn we voor de eerste keer dit motorseizoen samen gekomen voor een minder prettige aktiviteit, nl. ziekenbezoek. Een tweetal weken geleden heeft onze vriend Daniel, (de president zoals Walter altijd zo doodleuk zegt) een rugoperatie ondergaan en hij zal dus heel waarschijnlijk een tijdje out zijn. Vandaar dat we besloten om hem verleden zondag een bezoekje te brengen. De die-hards waren aanwezig en probeerden Daniel een hart onder de riem te steken of is het een riem onder het hart? Enfin, dat mijn schrijverstalent niet zo veel omvat is al langere tijd geweten. We werden door Daniel en Kris zeer gastvrij ontvangen, met een lekker streekbiertje, waarbij we gezellig keuvelden over koetjes en motoren. We hopen dat Daniel een spoedige herstel mag meemaken, (hij heeft nu wel een beetje tijd om wat ritjes ineen te flansen), en vlug terug herstelt, zodat hij ons binnenkort kan vergezellen voor het eerste ritje dit seizoen. Traditiegetrouw zal dit een uitstap worden naar Breskens veronderstel ik. Maar het is eerst nog even wachten op iets betere weersomstandigheden. ondertussen doen we dit.
Scampi-weekend /DidierVan Keymeulen op 28-29 en 30 oktober! Wie zin heeft om mee te gaan, geef een seintje dit weekend en ik schrijf ons in. Voorstel is om op zaterdagavond 29 oktober te gaan. Laat ons zeggen tegen 19.30 uur.
Dit weekend met Marc V. naar de laatste manche in het Duitse kampioenschap "Superbike" gaan kijken. Kampioen is Martin Bauer (Oostenrijk) op een KTM. Foto's volgen later.
Hallo motorvrienden, ik weet het, voor sommigen zal de kermis nog een beetje in het lijf hangen… Komend weekend wordt er door de weergoden echter goed weer voorzien en jullie kennende, weet ik dat er dan met de motor zal gereden worden. Ik heb, terwijl jullie naar de kermis gaanen waarschijnlijk een natje en een droogje nuttigen, een route zitten uitstippelen voor komende zondag. De route:
Beste vrienden motorrijders Wie heeft zin in een ritje Geraardsbergen komende zondag? Het weersvooruitzicht ziet er prima uit, géén regen, volgens de buienradar. We zouden zoals gewoonlijk bij Daniel vertrekken om 8 uur.
Route: Wetteren-->Massemen-->Westrem-->Bavegem-->St Lievens Houtem-->Herzele--> St Lievens Esse-->St Maria Lierde Heiveld-->Brakel-->Opbrakel-->Parike-->Zarlardinge-->Overboelare-->Geraardsbergen. Ongeveer 54 km volgens de routeplanner. Reistijd 1 uur en 15 min enkel. Een eventuele lichte afwijking van het schema kan mogelijk zijn. Graag een seintje van diegenen die mee kunnen rijden.
Verslagje van de Motoren-ontmoetingsdag volgt binnenkort!
Wij zijn met ons clubje, de Zondagochtendbikers, nu al bijna 3 jaar samen aan het toeren op, inderdaad, zondagochtend, hoe kan je het raden. Marc R. had vorig jaar al eens de motoren-ontmoetingsdag, ( een realisatie van de Stichting St. Pietersfeesten van Kalken) gepromoot, maar door allerlei omstandigheden was het toen niet gelukt om deze gekende happening mee te rijden. We hadden onszelf toen echter de belofte gedaan van “ volgend jaar rijden we zeker en vast”. Dus belofte maakt schuld en we waren dit jaar met tien motards en één duozit aan de start. Marc V. en den Ben – Daniel – Peter – Walter – Rene – Patrick B. – Patrick L. en tenslotte Marc R. Walter S. en zijn schoonbroer, reden slechts een stuk van het parcours mee, want zij moesten vroeger afhaken wegens andere verplichtingen, verdorie, ‘k ben die sympathieke jongeman zijn naam kwijt. (Shame on me). Om kwart over acht waren we reeds paraat, voor de klassieker, boterhammen met spek, eieren en koffie en zodoende konden we om negen uur vertrekken. De omloop was volledig bepijld en na een beetje gewenning, loodste Daniel (onze president, zoals Walter altijd zo mooi aangeeft) ons langs mooie Vlaamse wegen naar de eerste stopplaats, “ Het Zonhoekje” in Zele. We waren 10 km van ons vertrekpunt en hadden toch al 58 km op de teller staan. Van daaruit ging het richting Herzele, waar onze tweede stop van de dag voorzien was, nl. in het “Hof Te Roellegem”. Hier was er echter een “klein drukfoutje” in het roadbook geslopen, dit vermeldde dat de stopplaats in St Lievens Esse was en meerdere deelnemers vonden de stop niet, doch onze pientere Marc R. wist waar de kroeg gelegen was en hij vergistte zich niet! Van een "duistere kroeg" gesproken. Bij de doortocht te Zottegem reden we een stukje Denderroute richting Brakel. Via Nederzwalm, Zwalm en Zingem kwamen we in Asper terecht, tijd voor de derde halte in Zaal Nova. We hadden er ondertussen vrij grote dorst van gekregen, want het zonnetje was al gans de voormiddag stralend present. Het was ook hier dat we een paar Kalkens motards tegenkwamen, o.a. Rudy Schepens en zijn vrouwtje Linda. Kilometerteller: 120 km. We hadden nog enige kilometers te gaan, over Baaigem, Scheldewindeke, Oosterzele, St Lievens Houtem, Bavegem, Wetteren, Laarne en tenslotte Kalken. Rond half drie waren we opnieuw op onze startlocatie, waar ons nog een frisse traktatie van de inrichters wachtte. Nadien gingen we nog eens op bezoek in onze stamkroeg “ De Beize”, waar nog een paar consumpties werden verbruikt en nog een poosje werd nagekaart over de goede en de minder goede dingen van de tocht. Rond half vijf keerde iedereen tevreden en met voldaan gevoel huiswaarts, einde van een mooie motordag.
Wie heeft zin om onderstaande mee te rijden, laat iets weten, dan schrijf ik ons in. Ik zou voorstellen tegen 8 uur gaan ontbijten en om 9 uur vertrekken. Graag bericht vòòr woensdag 29 juni. Sint Pietersfeesten 2011.Zondag 3 juli 2011 - 13de Motoren-ontmoetingsdag
Toeristische tocht van 180 km (bepijld en roadbook).
Deelnemende rijders betalen 7,00 €“ duozitters 6,00€. Inbegrepen ontbijt met spek en eieren (van 8 tot 11 uur), drankbonnetje en aandenken.
Vandaag gaat onze tocht richting Gaasbeek, meerbepaald “ het kasteel van Gaasbeek”.
Daniel, Rene, Ludwig, Peter en Marc R., rijden vandaag een tochtje naar, zoals eerder beschreven het Pajottenland.
Zoals altijd zijn Daniel, Rene en Marc R. weeral goed op tijd en Peter is zoals altijd weer te laat, maar volhardend in de boosheid beweert hij dat hij op tijd is… zodus... end of discussion.
Waar blijft Ludwig?
Volgens Peter rijden we best eens langs daar over, want hij had deze morgen nog wat werk op zijn boerderij. Zo gezegd zo gedaan en bij aankomst staat Ludwig klaar om te starten.
We rijden via de oude baan naar Aalst en vandaar richting Ninove, zo verder tot in Gaasbeek.
Daniel vindt probleemloos het kasteeldomein, maar…de ingang vindt hij net niet. Dan maar een rondje rond het domein, dan komen we de ingang zeker en vast tegen. Na een volledig toertje rond, komen we aan de ingang. De motoren worden geparkeerd en we sluipen binnen in het domein. Pracht van een kasteel en Marc herinnert zich dat hij ooit eens een massa-spektakel meemaakte aan het kasteel, een echte belegering van het kasteel werd daar toen nagespeeld, met echte kanonnen, zwaarden, bogen en pijlen en ridders en jonkvrouwen, kortom, heel levensecht.
Na een wandelingetje, keren we terug naar de motoren en besluiten we iets te doen waar we heel, heel goed in zijn, namelijk een terrasje opzoeken.
Na het terrasje, nemen we dezelfde terugweg, maar maken we tijd voor een ommetje via kleine landweggetjes, goed gevonden Daniel.
Terug in Kalken besluiten we een pintje te gaan nuttigen in de feesttent van Dekenij “ De Keille”, kwestie van die mensen ook een beetje te sponsoren.
Daar zien we ook Marc V. terug, die samen met Ianthe naar de opendeurdagen bij “motoren Schockaert” was geweest.
Na een paar rondjes gaan Daniel, Marc V. Marc R. en Ianthe nog eens in“De Beize” langs en vandaar dan huiswaarts. We hadden weer een prachtige “Zondagochtendbikers” ochtend.
Zondagmorgen kwart over zeven. Mijn GSM rinkelt…ik neem op…het is Rene: “Marc het is Rene hier, om te zeggen dat ik niet kan meerijden deze voormiddag “… ik antwoord: “ach ja, oké Rene”… Verdomme, mijnen € valt, we zijn afgesproken om naar Tielt te rijden deze morgen. Geen spoor van mijn wekker te vinden, waarschijnlijk vergeten gisteravond.
Een snelle douche en drie kwartier later kom ik aan op onze vaste verzamelplek, namelijk, “Daniel zijnen oprit”. Marc V. en Daniel staan mij al op te wachten en binnen de minuut komt ook Walter S. aan. Aangezien Patrick zijn motorfiets nog niet hersteld is, Rene niet meerijdt en ik van Peter geen nieuws heb, veronderstel ik dat we compleet zijn.
Om acht uur stipt vertrekken we, richting Laarne- dorp, we nemen in Heusden de R4, in Zwijnaarde switchen we naar de E-40 en in Drongen verlaten we de snelweg.
Van dan af aan ben ik volledig het spoor bijster langs waar we overal gereden zijn, door velden en meersen, langs piepkleine wegels en baantjes, via Vinkt, Dentergem en nog zo entwadde gemeentekes, waar de zuivere geur van varkensgassen de lucht vullen, naar Tielt. Zeer leuk om te rijden op dit parcours, maar toch wel een tamelijke technische route, het tempo ligt dan ook niet zo hoog.
Na ongeveer 70 km bereiken we de stad, waar we gaan zien voor een ontbijtje op de Botermarkt. Na de nodige broodjes, die trouwens zeer lekker waren en de bijhorende tassen koffie, maken we ons klaar voor de terugtocht. En hier is het dat één van onze motoren (dewelke?) héél moe als hij is, zich zachtjes neervlijt om een dutje te doen. We schudden hem snel wakker en weg zijn wij, vooraleer iemand dit gezien heeft… J
De terug weg gaat richting Oudenaarde, langs Mullem, over Zingem en andere randgemeenten, over evenveel kleine baantjes als de heenreis, via Scheldewindeke, Oosterzele en Wetteren naar Kalken- Dorp, waar het felbegeerde pintje op ons wacht in onze stamkroeg de “ Beize”, waar er verder nagepraat wordt over de prachtige route die we reden. Op dat moment staan er 140 km op de teller.
Of zoals Daniel opmerkte op de parking van “ De Beize”, ‘k zal ’t maar zelf zeggen dat het een prachtig ritje was”. Met onze oprechte dank Daniel, voor het uitstippelen van deze mooie rit.
Naar jaarlijkse gewoonte, vertrekken we deze ochtend voor onze jaarlijks weekendje naar de Nurburgring, voor een manche in het Duitse IDM. (Internationale Deutsche Motorradmeisterschaft). Om acht uur en een kwart teken ik al paraat bij onze vriend Marc. We zijn afgesproken met acht mannen en twee vrouwen, waarvan vijf mensen de tocht, toch zo’n 350 km enkel , met de motor gaan doen.
Rond negen uur is iedereen present, doch er komt slecht nieuws van Marc en Patrick. Ianthe, de dochter van Marc, die met de mobilhome zou meerijden, voelt zich niet helemaal lekker en besluit toch maar om niet mee te rijden, jammer. Bij onze makker Patrick is het een ander paar mouwen, de motor defect. Een kapot roulement in het voorwiel, dat is al helemaal niet te doen om mee te rijden en dus besluit Patrick de tocht mee te maken met de mobilhome.
Nadat iedereen zijn bagage is ingeladen, kunnen we om 9.30 uur dan vertrekken. Nog eventjes gestopt aan het Esso-station, om tabak en sigaretten in te slaan en weg zijn wij.
We rijden de E-17 richting Antwerpen op en na welgeteld één kilometer, rijdt den bompa Geert met zijn mobilhome ineens de snelwegparking van Kalken op, wij verbouwereerd daar achter. Wat blijkt, aan de vorige Esso is hij vergeten te tanken, da kieken!
Na het tanken brengt een voorspoedige tocht ons aan het grensgebied met Duitsland, er staan dan al ongeveer 162 km op de teller en ik besluit dat het tijd wordt voor een rustpauze en een natje en een droogje. Na nog een pitstop op km 300, bereiken we ons doel, de Nurburgring, zo rond 14.00 uur.
We zoeken een lekker plekje om te kamperen, maar krijgen te horen, dat mobilhomes en motoren niet op één en dezelfde parking mogen staan. Onze motoren moeten op de straat blijven, maar na het nodige palaveren met de bevoegde parkeerwachteres, bereiken we dat we de motoren ’s avonds laat op de parking bij de mobilhome kunnen zetten.
Vervolgens gaan we snel kijken, want Didier rijdt al om half vier zijn eerste race in de supersport. Volgens de geruchten, van de ingewijden, die we vernemen in de Paddock, was de kwalificatie niet zo ’n succes. Eens de race aan de gang, gaat het zo snel dat we Didier niet eens herkennen. Een nieuwe motor, nieuwe kleuren van overall en helm, het is niet zo evident om hem uit de groep te halen, tot een slimmeke ons vertelt dat we moeten kijken naar een piloot, met een rode vlek achteraan de witblauwe overall. Na een paar rondes zien we hem niet meer en gaan we er van uit dat hij uitgevallen is. Iedereen is een beetje neig teleurgesteld.
Als we ons naar de Paddock begeven horen we daar dat Didier uiteindelijk twaalfde is geworden en dat we naar een verkeerde piloot hebben zitten kijken.
We gaan de motor van onze favoriet eens goed bekijken en zien dat we beter naar de gele vorkbenen zouden kijken om hem te herkennen in het peloton.
Rond zes uur gaan we onze mobilhome uitladen. Diegenen die in een tentje slapen, Patrick - Marc R. Peter en Ludwig, Eddy en Daniel, zetten hun slaapverblijf op en de rest van de bemanning, Bompa, Linda, Marc V. maken de BBQ klaar.
De BBQ is een succes en iedereen heeft lekker gegeten en gedronken en rond elf uur begeven we ons naar onze slaapplaatsen. Ondertussen is de Race-party volop aan de gang en de muziek houdt ons nog een tijdje wakker, maar tenslotte is blijkbaar iedereen toch in slaap gevallen. (Denk ik toch).
Op zondagmorgen zijn we er al vroeg bij, om 7.00 uur zijn we al volop bezig met ons toilet te maken, kwestie van om 9 uur al paraat te zijn voor de eerste rennen. Na de gebruikelijke pan spek met eieren te hebben opgegeten, (die pan was moeilijk te verteren J ) zijn we klaar om ons naar het circuit te begeven.
We zien verschillende zeer spannende en spectakulaire races, o.a. de Adac jeugdcup, met pilootjes van amper 14 jaar op 125 cc motoren.Leuk om naar te kijken, alleen jammer van de vele valpartijen, allemaal zonder erge gevolgen. Gelukkig maar.
De Yamaha R6 cup, de zijspannen, de 125 cc klasse, de supersport en het koninginnestuk, de superbikes.
Tussendoor kunnen we ook nog eens genieten van een wervelende showrijder, die vent kan verdorie dansen met een motor, jaandade!
Rond vijf uur is het evenement afgelopen en kunnen we naar huis.
De terugreis verloop zeer vlot en er wordt aan een strak tempo gereden, zodat wij rond 9.15 uur in Kalken aankomen. Doodmoe, zadelpijn, maar o zo content! De meesten moeten echter ’s anderendaags vroeg aan het werk en zodoende neemt iedereen snel afscheid. We beloven volgend jaar dit evenement zeker over te doen, het blijft toch iets hebben, de Nurburgring.
Komend weekend is onze jaarlijks terugkerende uitstap naar de Nurburgring, om onze favoriet Didier Van Keymeulen te gaan aanmoedigen in de IDM Supersport..
Op Moederdag notabene, om 8 uur in de morgen verzamelen geblazen bij Daniel, voor een tochtje naar Hulst.
Marc V.en Ianthe, Daniël, Neetsen, de Walter, die voor de tweede keer meerijdt en ikke vertrekken richting Nederland, met Daniël aan de leiding. Als dit het geval is, bereid je dan maar voor op piepkleine weggetjes, hoe hij ze altijd vindt is ons een raadsel, maar hij doet het telkens weer. (Volgens mij zit hij stiekem een ganse nacht op de wegenkaart te zoeken).
Na een voorspoedig ritje gaan we de grens over en iedereen weet dat het bij onze Noorderburen prettig toeren is. Mooie overzichtelijke wegen, weinig verkeer.
Aan een rustig tempo rijden we naar het centrum van Hulst, alles verloopt perfect, tot aan… een rood licht, een paar kilometer voor de stad.
Iedereen maakt halt en zodra het licht op groen knalt, iedereen weg, op één iemand na, die staat inmiddels opnieuw voor het rood. Welgeteld drie seconden was het groen. Marc R. ( hij weeral) raakt de voeling met de groep kwijt en rijdt dan maar op goed geluk alleen naar het centrum.
Na een korte stop op een pleintje waar verschillende oldtimer brommers staan, vindt hij de rest terug op een terrasje op de grote markt.
“Precies zoals ik dacht” zegt hij “op een terrasje met een …” J
Dan komt hij tot de conclusie dat zijn fotoapparaat nog op de keukentafel ligt, vandaar dus geen foto’s.
Na de nodige koffie en sigaretten, zetten we rustig koers naar de markt in Zelzate, om daar op het gemaksken nog iets te drinken. We bereiken onze bestemming zonder noemenswaardige hindernissen.
Hoe noemde dat etablissement nu ook weer sé.
Iemand kijkt op zijn uurwerk en zegt: “oei-oei, al zo laat”.
We rijden dan maar via wat omwegen naar onze thuisbestemming, voor één keer niet “ De Beize”, maar bij onze vrienden “Tsef en Zakeliene”. Bij een lekkere Rodenbach wordt nog even nagepraat over de plezante voormiddag.
Rond één uur maakt iedereen aanstalten om naar huis te keren. Het was weer eens een leuke dag en Walter “remind” nog eens aan zijn eerste ritje met ons, toen hij ietsken te laat op het thuisfront verschenen was. J
Hopelijk volgende week goed weer en opnieuw een prachtig tochtje!
Vandaag, bij uitzondering eens op een zaterdag, zijn we afgesproken om een ritje te doen, Noord – Frankrijk, Nederland en België.
We spreken af bij Daniël om negen uur. Marc is er al om half negen, want zijn bandjes moeten een haartje bijgewerkt worden en aangezien Daniël een compressor heeft…tien minuutjes later, check, bandjes oké.
Een paar minuutjes later komen ook onze twee gastrijders, Freddie en Norbert aan. Neetsen is ook van de partij en nu is het wachten op Peter, die traditiegetrouw klokslag negen uur verschijnt, volgens de één is hij te laat, volgens hemzelf op tijd. Soit…Iedereen wordt aan elkaar voorgesteld en here we go!
We vertrekken richting Kortrijk, via de E-17, het is tamelijk mistig en het zonnetje kan niet door het wolkendek. In Kortrijk verlaten we de snelweg en nemen we tal van kleinere wegen naar de Franse grens. Ondertussen heeft de zon de hemel veroverd en het belooft een prachtige dag te worden.
Ons eerste stopplaats is voorzien te Ploegsteert, gemeente van bakstenen en wijlen Frank V.D.B. Ter plaatse besluiten we een koffietje te verbruiken in een plaatselijk dorpskafeetje. We parkeren onze machines pal voor de deur van een kroeg en gaan schuin daartegenover binnen. Na de koffie en onze goede daad, wordt de GPS ingesteld op Watou.
Na twee plaatselijke rondjes te hebben gereden, dank u GPS van Daniël, kunnen we eindelijk verder richting Watou.
Na een pittig ritje komen we aan op de (Grote) markt van Watou, waar een paar terrasjes uitnodigend wenken.
We besluiten dan maar om hier het middagmaal te gebruiken en kiezen een pittoresk terrasje, in “Het Wethuis”. We laten ons de lokale mosseltjes lekker smaken, met een plaatselijk biertje erbij, geserveerd, door een madame die de pensioenleeftijd al hééééééél lang gepasseerd is. Nog een geluk dat Peter, een tijdje later, Marc er attent op maakte dat hij dat klein, oud madammetje bijna onder zijn grote voeten aan het vertrappelen was, of ze moest zeker niet meer van haar pensioentje genieten…
Na de smakelijke zeevruchten, maakten we ons op om naar Brugge te rijden, voor een lekker kopje koffie, zo gezegd, zo gezegd.
We rijden een eindje langs de kust, om dan via Diksmuide, waar Peter zowaar de IJzertoren heeft gezien, meer richting binnenland te rijden, voorbij het Zand van Brugge.
Daar was het verplichte stop, want Neetsen moest tanken en ook Marc ging van de gelegenheid gebruik maken om een beetje bij te tanken, het tankpistool in de tank geramd en raad eens… er kwam geen druppel benzine uit.
Van koleire wou ik niet tanken aan een andere pomp, want nu viel pas mijn €, dat ik midden in een olieplas stond met mijn motor. Voorzichtig eens in het zand gereden en wij verder.
Ineens schiet Daniël hem daar in een veldwegel en komen we op het terras uit van een knalrood kasteeltje, waar de koffie zal gedronken worden, van verwondering gesproken. Zowel van onze zijde als de kant van de kasteeluitbaters.
Na de koffie wordt er koers gezet naar Cadzand, van dan af is het prachtig rijden, langs de dijken en polders van Zeeland. Daniël stopt aan een molenwiekende houten windmolen en zegt zonder verpinken: “ Marc neem eens een foto, want een draaiende molen zie je niet zo dikwijls”.
We gaan opnieuw de grens over naar België en dan gaat het in een strak tempo richting Kalken waar we een pitstop doen bij Piet. Aan zeer snel tempo worden er twee pinten gedronken, want het was echt van de dorst. Hierna maken we ons op om huiswaarts te rijden, want het is ondertussen al half zeven en we hebben 330 km op de teller staan.
We nemen uitgebreid afscheid en iedereen is zeer tevreden over onze mooie rit.
Freddie en Norbert willen in de toekomst nog met ons meerijden, wat zeker geen probleem is, want zij zijn beiden aangename reisgezellen.
Einde van een mooie dag in goed gezelschap, moe maar tevreden keren wij naar moeder de vrouw terug.
Groeten
het nieuwe project van Marc V. ?
