Hier 2 de deel
sleutel vraagt van zijn kleedcabine kunt u daar uw probleem
deze zak oplossen.'
Het schaamrood op de kaken deed Fietje wat er gevraagd werd. Er stond een
duidelijke handleiding op de plastic zak, die ze op het station waar ze
uitstapte in de vuilnisbak kon werpen. Maar Fietje, was boos, vernederd en
wraakzuchtig.
En als Fietje eenmaal wraakzuchtig was, kon je je beter niet in haar
nabijheid begeven.
Eenmaal thuis, schreef ze een brief op hoge poten naar de bedrijfsmanager.
De goede man had ingestemd met de situatie zoals deze nu was, maar had nooit
werkelijk over de gevoelens van de reizigers nagedacht. Hij besloot zelf dit
opstandige varkentje eens te gaan wassen en belde Fietje op om een afspraak
te maken. Zodoende zat hij op een herfstige dag in Fietjes keuken achter
een kopje thee het beleid te verdedigen. Fietje reageerde heftig, maar de
bedrijfsmanager wist haar steeds te stoppen met de mededeling dat het toilet
te duur werd in de trein. Op een gegeven moment voelde de bedrijfsmanager
een behoorlijke aandrang om te plassen en zat te schuiven op zijn stoel.
Fietje, die in zijn kopje thee een stuk of vier plastabletten had gedaan,
die ze bij haar buurvrouw gebietst had, keek onschuldig en geïnteresseerd
toe. Na een poos het geschuif aangezien te hebben, vroeg ze, met enige
bezorgdheid voor haar keurig gematte stoel: 'Heeft u soms last van aambeien?
Dat moet echt vreselijk zijn














