Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
nog een gedichtje van Thea Neeke
Zo'n prik tegen griep
Dan is het vast net
Of iemand jou riep
In een andere taal
Die jij niet verstaat
Een mistig verhaal
Dat jou niet aangaat
Maar komt het dichtbij
Een balinese infectie
Dan heb je, geloof me vrij
Geen last meer van selectie
't Gerochel en gekuch
Is vast dáár niet te horen
Maar geloof me maar vlug
Hier zal het je storen
geduld

Wel ik zal nog veel geduld moeten hebben , om de rondedans te doen, de meeste mensen herkennen mij bijna niet, omdat ik vroeger altijd dyskinesiên had,( dat zijn ongecontroleerde bewegingen) wel die zijn totaal weg, das al heel veel.
Maar het beven zelf is nog niet helemaal weg, en ook de stijfheid in mijn mond ( naar het schijnt niet te horen) maar voelt altijd zo aan
blijft nog.
Ik ben wel heel vlug moe, dat is normaal schijnt het.
liefs

wilde dieren?


evzen een gedichtje van nederpark
Vaccin tegen het vaccin
Gerard Stinissen-Genk
Slaperig, in pyjama, ongewassen en ongeschoren.
Een zondagmorgen waarbij we onszelf niet storen.
Geen haarspriet dacht eraan om iemand te bellen,
maar de huisdokter belde, en begon te vertellen :
"Ik heb hier tien vaccins tegen de varkensgriep!
Ik kom inenten!" Ik zei <Ja>terwijl ik nog sliep.
Nauwelijks tien minuten later was hij al paraat.
Een deskundige man, die zijn patiënten verstaat.
Na zijn uitleg liet ik me het spuitje rustig zetten.
Zijn blik was ernstig, dus mocht ik niets beletten.
Gij zijt bij de risicogroep die ze eerst moet krijgen.
Als ge daarna nog iets voelt, moet ge niet zwijgen!
Intussen molenwieken mijn gedachten door elkaar.
Proefkonijn van een nieuw vaccin, is dat geen gevaar?
Ik ben niet het type dat bij twijfel begint te morren,
Maar wat gebeurt er als ik morgen begin te knorren?
z.w


spreuk
in een een propere wereld ;
naar een proper mens in een vuile wereld
prachtig
Hieronder op de link klikken en dan op de letters
http://www.procreo.jp/labo/flower_garden.swf
hallo op 1 december 2009

Hallo nu probeer ik mijn energie terug op te laden ik weet dat het een kwestie is van tijd.
Nu we zien wel wanneer il terug alles kan van vroeger.
Maar zal jullie nog eens de vroegere tuin van mijn dromen tonen was van een collega

vervolg
nu dat eerste weekend was al niet denderend ,kreeg plotseling een panniekaanval , daar ik moeilijk kon slikken,dokter van wacht bijgeroepen, t was gelukkig iemand die er iets vavaf wist gaf mij prolopa bij mijn medicatie en ging plotseling beter;
dan maandag was ik al terug in gent om aparaatje bij te sturen duurt maar half uurtje , dokter verschoot ik was terug springlevend, maar ben nu toch wat voorzichtiger, gelukkig had ik goede buren en famleden die mij biijstonden kon echt niets meer, geraakte nog niet alleen in mijn bed, enfin ik weet nu wat een panniekaanval kan veroorzaken.
liefs
spreuk
het is dansen in de regen
nu ben ik robotwomen


bloemen van vrienden en super boeket van oud collegas
we zien wel


vervolg
Ik ben dus eindelijk in slaaap gedaan om mijn batterij te plaatsen wel degelijk onder mijn sleutelbeen, in den buik was te gevaarlijk dan hebben ze meer draden nodig.
ik dacht al dat ik een ganse nacht geslapen had, was amper 5,30 uur als ik wakker werd, kon dan ganse nacht ni slapen, dait is wel de langste nacht van mijn leven geweest.
dus toch eindelijk morgen geworden en ik beefde niet meer e,n kon mij bewegen, maar euforisch heb ik mij nooit gevoeld, voeld wel nog vanalles dat ge niet kunt thuisbrengen.Iedereen verschiet dat ik zo kalm lig;
nu ga ik weer wat slapen en hopen op morgen
Hier was mijn bezoek
sorry(ik hoop dat er mijn bezoek dit keer op komt)


operatie
de operatie begint al vanaf het binnenkomen in de kliniek,,moet je nlk afkikken van je medicatie, das ni makkelijk, want al hetgeen je de voorbije jaren geslikt hebt, iemand die nog ni lang park.heeft, heeft daar minder moeite mee.
Bij mij was het zoals voorspeld dat ik totaal immobiel werd;
Gelukkig is dat maar twee dagen en wordt dat deels goedgemaakt door U telaten verwennen, het personneel van het az te gent is zeer vriendelijk.
ik lag ook op kamer alleen dat doet veel, met mijn laptopje bij mij, ik was wel in luxe positie ik ben mij daar bewust van.
dan komt de grote dag , bij mij vrijdag de 13de waar iedereen mij van overtuigde dat het enkel maa geluk brengt.
Wel zo een geluk is het niet hoor, ze leggen eerst je hodfd vast met ijzers zodat je niet meer kan bewegen, toen begaf mijn moed het en ik vroeg om alles stop te zettten, dat hebben ze dan toch ni gedaan en verder in mijn hoofd geboord,dat is volslagen pijnloos,doet wel raar ondertussen moet je op vanalle vragen antwoorden, nu dit is om 8 uur begonnen en om 2,30 gestopt ,toen was ik doodmoe, het kon mij echt ni meer schelen of die electroden goed of slecht geplaatst waren.
ik ga morgen verder doen e hoop dat dit niet verloren gaat anders moet ik herbeginnen en kruip nu in mijn nestje
uitrusten




