citaat

Vanuit mijn hernieuwd laptopje HELLO
Vanmorgen iemand geweest en mijne electronische installatie helemaal nagezien,(stelt helemaal niks voor maar ja voor een leek lijk ik ) op een uur had hij gedaan en alles was in orde.
Daar mag een bloemetje bij.
Ik kan het nog niet geloven, hopelijk blijft het goed functionneren
groetjes

LEIDEN - De Leidse biofysica Martina Huber heeft als eerste ondekt dat een eiwit dat mede verantwoordelijk is voor de ziekte van Parkinson de vorm heeft van een hoefijzer. Een bijzondere ontdekking want het eiwit is nagenoeg onzichtbaar. 

Bij de ziektes van Parkinson en Alzheimer worden in de hersenen ophopingen van eiwitten gevonden. Hierin worden onder meer klontjes gevonden van een eiwit. Wat de rol van die eiwitten is bij het ontstaan van de ophopingen, is niet bekend. Maar sinds kort is wel bekend hoe het in de ophoping veelvoorkomende eiwit eruit ziet: als een verstrengeld hoefijzer. 

De ontdekker van het hoefijzer eiwit is de Leidse biologe en natuurkundige Martina Huber. "Om een idee te krijgen van de oorzaak van bijvoorbeeld Parkinson en Alzheimer is het van belang om te weten welke vormen een eiwit kan aannemen", vertelt Huber. "Want het is de vorm die mede de werkzaamheid van een eiwit bepaalt. Maar ook belangrijk is wanneer en waar je het molecuul in welke vorm aantreft." En dat was bij het eiwit dat Huber onderzoekt een groot probleem. Want het was lange tijd een onzichtbaar en nagenoeg onvindbaar molecuul. De structuur bleek moeilijk te bepalen, althans met de gangbare technologie, zoals elektronenmicroscopie.

Bij mij eerste aanmelding op deze site werd ik volmondig welkom geheten , even vboelde ik me onwennig
tot iemand vroeg wie ik was en hoe het ging .
Een vreemd gevoel was het toen ik mezelf betrapte om voor het eerst tegen een vreemd iemand over mijn problemen te
chatten en gewoon een luisterend oor te vinden zonder vooroordelen .
Over je gevoelens te kunnen vertellen zonder schroom en schande en vreemd genoeg bevestigingen over deze gevoelens
en gebreken te krijgen zonder voor een vuurpeleton gezet te worden .
Ik heb die eerste avond mij zo laten gaan dat ik plots besefte dat ik eigenlijk niet meer mijn beklag maakte maar veeleer
mijn ziektebeeld was aan het omschrijven . later die avond heb ik een gedicht gelezen dat ging over Mr .Parkinson .
Sinds die eerste avond en dat gedicht heb ik mijn reden tot doorgaan weergevonden .
Nu betrap ik me erop dat ik die avonden op de chat zelf als al die anderen elkaar proberen een hart onder de riem te steken .
Een begrijpend woord een virtuele schouderklop en een knuffel betekenen voor mensen als ons zo veel meer dan alle sessies van
psychologen bijeen .