Archief

namen de grootste plaats in zijn leven....niet alleen om plezier te maken, hij was ook een ECHTE vriend: hij ging "door het vuur gaan" voor hen

In bijna alles wat hij deed waren er jongens of (en) meisjes van de Chiro erbij (en zijn twee beste vrienden zijn alle twee Chiroleiders geweest...en samen getrouwd nu!!).

Maar wat heeft hij niet teruggekregen van hen!! : ze waren altijd klaar voor hem, als "alles goed ging" met hem....als hij ziek was.....als hij gestorven is...

En daarna... ik kan ervan spreken....

En ik zal dat doen ook....na de 30ste maart....of na Pasen....

Dat ben ik zeker van.... waar en wanneer juist... dat is wat anders voor mij!

Dat was de eerste keer dat hij \"volledig\" mee mocht (eerste jaar was het maar enkele dagen).

1997...was een maandag...

Hij moest die dag weer binnen, voor de eerste keer wilde hij niet (we hadden de dag voordien veel met hem moeten spreken... zijn Peter (die altijd veel invloed gehad heeft op hem) inbegrepen, om hem te kunnen overtuigen dat het nodig was....mijn "stoure jongen" begon zelfs te wenen.... voelde hij misschien toch... dat het de laatste keer ging zijn dat hij zijn huis ging verlaten???

Die morgen, als we binnen kwamen in de lange gang zei hij nog "ik begrijp het niet: ik heb mij in maanden niet meer zo goed gevoeld, waarom moet ik terug?"... en ik maar uitleggen dat hij zich OP DAT MOMENT beter voelde maar nog niet genezen was... en dat hij daarom daar terug moest... om volledig te kunnen genezen....

Ik ben (zoals ieder jaar!) in de periode van "waar" en "niet waar"... het is lente, we naderen de 30ste  maart....en we zijn nog "ver" van Pasen. Ik "vlucht" ieder jaar opnieuw.... omdat het zo verwarrend is (en vermoeiend!): was dat de laatste week of niet? de datum nadert maar mijn herinneringen aan de laatste dagen en hoe ik me dan voelde zijn het scherpst vanaf de week voor Pasen.  Ik probeer zoveel mogelijk in de tuin te werken of in huis dit of dat te doen, met de klein-kinderen bezig te zijn....om niet te "denken"....
daarom dat ik verder zal werken met de foto's meer dan met text denk ik...

In die periode ben ik altijd druk bezig: ik spring van hier naar daar, van binnen naar buiten, van mijn blog over planten op mijn blog over mijn zoon, van de was strijken op mijn stofzuiger, van koken op afwassen, van te denken \"ik wil alleen zijn\" op \"ik wil mijn klein-kinderden gaan halen en \"normaal\" doen\".... van \"maar waarom is het nu en niet witte donderdag\" op \"waarom doet de Kerk zo dom met die \"feestdag\"? de andere \"Hoogdagen\" zijn toch altijd op dezelfde datum?\"...
De moeder van Jesus had \"meer geluk\": in haar tijd had niemand al besloten dat haar zoon niet op een bepaalde datum overleden was.... dat waren mensen die later besloten dat het belangrijker was om een \"feestdag\" te maken op de dag dat hij verrezen was...en die dag verandert van datum???
ik loop, ren, vlieg, plan, leef met handen en voeten....
ik wil wel, maar ik kan niet meer....ik hoop dat alles omkeert....

Ik weet waarom.... maar vraag mij dan af als ik zie hoe de meeste \"normale\" mensen de dag van vandaag ook zo leven: wat vluchten ze???