Archief

Geloven of niet maar van zijn laatste jaar heb ik geen klasfoto!

We vertrekken dus van een heel vertrouwde omgeving (!) om naar Harelbeke te gaan...

Vanaf nu heeft mijn zoon meer vrijheid: we weten niet meer \"alles\"... moet hij blij geweest zijn!!!

Wel dat we nu en dan toch....iets van vernamen....

Gelukkig had mijn echtgenoot gekozen voor een "kleinere" school....de overgang was vlot verlopen en.... hij was daar meer gevolgd ook....voor hem was het nodig!

Zijn laatste jaar in Harelbeke....

en ondertussen ouder geworden (en groter ook wel dat hij "klein" bleef...en dat vond hij niet leuk!).... met alle gevolgens:.... nog meer bezig met alles en nog wat....Leren: juist proberen voldoende punten te hebben, meer niet....geen tijd!!

nu kon het niet anders: naar Saint Amand Kortrijk!

Dat was een grote school, in een echte stad.... een jaar.....maar niet meer: de schhoolmaten waren ok....maar de studies....dat was iets anders!

Daarna.... naar Brugge: de Heilige Familie...

Eerst moest hij goed nadenken: wat wil ik eindelijk later doen?.... ja, ik weet het: bijzonder jeugdzorg!!

OK: wij uitzoeken waar..., als hij terug was van kamp hadden we al gebeld in een school in Deinze: we mochten hem inschrijven maar....als hij hoorde dat hij DE ENIGE JONGEN die ingeschreven ging zijn was het direkt " GEEN SPRAKE VAN!".... verder gezocht en gevonden: Brugge dus!!

De laatste klasfoto van mijn zoon...

Een foto van 1996-1997 heb ik niet....

Hij was misschien altijd nog geen \"echte student\" geworden, maar deed zijn stages met hart en ziel: het was iets dat perfect was voor hem.... hij heeft ook in die jaren veel mensen leren kennen en regelmatig als hij thuis was (ieder dag kwam hij naar huis....veel teveel te doen hier in de omgeving!!) vertelde hij mij wat hij gezien of gehoord had.... en eindigde met de woorden \" Ma, wat ben ik blij dat ik zulke ouders, zo een familie en zulke vrienden heb en ben zoals ik ben!\"..... dat mag ik NOOIT vergeten...

De laatste stage dat hij deed was in Kortrijk, in \"den Achtkanter\", ....die stage was minder goed....hij was al ziek maar niemand wist al wat hij had....

Zijn plannen waren, na die laatste jaar in Brugge, naar Gent te gaan om te proberen een diploma van onderwijzer te hebben: hij had enorm veel bewondering voor zijn vader en de manier waarop hij zijn beroep oefende en wilde proberen hetzelfde te doen....

Als ik die foto\'s bekijk vraag ik mij wel af....

Waarom hij dan naar Deinze niet wilde gaan???

Neen Joske, het is niet "mijn manier om te verwerken", nog eens: ik heb mijn "verwerking" achter de rug....wat niet wil zeggen dat mijn ik mijn zoon vergeten ben of hem niet meer mis!

Ik heb nu alles wat ik ervaren heb kunnen "analyseren", ik heb "heel diep" gezeten, ben weer naar boven gekomen...en een keuze gemaakt:

Misschien gelijk ik op Don Quichotte, of op De Kleine Prins....
(dat was wat ik zocht gisteren op mijn pc maar had het liever in her Nederlands gehad....en niet gevonden).

Als je het begin van mijn blog goed gelezen hebt zou je moeten weten dat ik een doel heb met die blog en die doel is al bereikt...DAT doet mij deugd: niet via mijn gastenboek (ik zou dat ook niet gedaan hebben trouwens!) maar wel via e-mail, ik heb al reacties gekregen van mensen die situaties goed erkennen, en geprobeerd hen, op een persoonlijke manier, beter te doen verstaan en dus te "helpen"!!

Sommige mensen hebben meer aandacht voor "door mensen gemaakte dingen".... ik heb gewoon meer andacht voor "mensen" en alles wat met de natuur te maken heeft (mensen maken er ook deel van uit denk ik?).

Zoals de meeste kleine jongens vond hij dat heel leuk.... hij was er ook \"op tijd\" mee begonnen; hij heeft jaren mee gespeeld ... maar als hij ouder werd....moest hij kiezen: je kan toch niet ALLES blijven doen....dan gestopt met de ploeg. Maar hij bleef voetballen: mini voetbal met zijn maten!!

Hij was ook een fervent supporter van Club Brugge (zoals zijn vader en zijn beste vriend), zijn zuster en zijn Peter waren supporters van Anderlecht: het was hier nu en dan de moeite!!!
Als hij \"vrij\" was ging hij naar Brugge met zijn vader (en vrienden) en , als er een match op tv te zien was nodigde hij zijn vrienden uit om hier te komen kijken (we hadden canal+) ...dat is nog gebeurd in de periode dat hij thuis was tussen zijn behandelingen....

Vanaf zijn kamer op de negende verdieping in Brugge was hij blij omdat hij de lichten van \"zijn\" stadium kon zien....

Hij was heel fier dat een van zijn \"beste maten\"(Tom) en zijn (toekomstige) schoonbroer (Serge) heel goede voetballers waren!!

Hij had inderdaad tijd te kort om alles te doen: hij heeft ook voordracht gevolgd, was actief in de groep van speelpleinwerking, werkte graag op mijn pc (dat ik alléén maar voor mijn boekhouding had!), begon te \"zagen\" om een internet aansluiting ke hebben (zogezegd voor zijn schoolwerk...)... dat heeft hij niet gekend....

Maar zijn grootse hobby was zijn grootste liefde: waar kan je vrienden, maten, kinderen, sporten, spelen,  lachen, \"zot doen\", toneel spelen, mensen leren kennen, waarden leren kennen, een \"schouder vinden om op te huilen\".... alles samen....en blijvend....tot op het laatste....