19. Rendez-vous in Murcia

Op onze terugweg van Santa Cruz naar Alquerias treffen we langs de route een oude kruisweg. Hij brengt ons bij de oude kapel van Santa Cruz, La Ermita de Santa Cruz de la Ribera y Canalizo. Deze kapel bevat nog goed bewaarde muurschilderingen uit de 17^de eeuw. Een jongeman is zo vriendelijk even de sleutel te halen en ons binnen te laten.

Een kort fietstochtje brengt ons in het naburig dorpje (2 km) Santa Cruz. Een Heer uit Murcia maakte van het oorspronkelijk oude torenhuis uit de 17^de eeuw een paleis. Later werd het een zijdefabriek dat actief was tot 1965. Nu is het gebouw na langdurig verval sedert 2004 prachtig gerenoveerd en is het een plaats waar kunst, cultuur en gastronomie elkaar ontmoeten. Meer dan 100 werken in brons, hout, klei en gips vinden hier een thuis samen met een sublieme collectie van 17^de eeuwse Vlaamse kunst. Het is zonder twijfel de beste verzameling van hedendaagse sculptuur in en rond Murcia die vandaag beschikbaar is. Een parel in deze groentetuin !

Naar traditie zal “La Ermita de la Señora de la Huerta” op oudejaarsavond de plaats zijn waar het nieuwe jaar verwelkomd wordt. We worden allen uitgenodigd door Trini en Juan-Andres van het Camperpark Huerta de Murcia, waar we nu toch al een tijdje vertoeven, om mee te gaan. Het feest begint om 00.00h op oudejaarsnacht met het klokkenluiden. Op elke klokslag van de twaalf dient men een druif te eten om alzo geluk te verwerven voor alle twaalf maanden van het jaar. So, let’s go and try !!!

1 Januari 2012. Vandaag feest onder de “camperisten”. Het begon vanmorgen (tistezegge om 11) met een echte petanque wedstrijd Frankrijk - België: eindresultaat 1 -1 en veel lol. Na een aperitief volgde er een super-mega-gezellige BBQ in een temperatuurke van jawel 25 graden in de schaduw (en zweten dat Roger deed daar aan dat vuur, amai ). Het leek wel midden zomer, en kijk uit, het wordt steeds beter …..

Een beetje uitleg. Verwissel nooit ano with año.(ñ : enje = uitgesproken als n en j ...) want ano = anus en año = jaar.

Na de verbroedering met onze plaatselijke Spaanse vrienden wilden we onze nieuwjaarswensen gezamelijk overbrengen ... met een foto van ons vier (en een ingevoerde sneeuwman) en Gelukkig Nieuwjaar in onze moedertaal en in 't Spaans.

Bij 't opmaken van de collage kwam er echter een "strontvlieg" op 't golfje boven de n (van año) te zitten, waardoor de Spaanse wens een heel andere betekenis kreeg ... en die strontvlieg wel op haar plaats zat .....Dit zorgde natuurlijk voor heel wat hilariteit bij onze vrienden.
Hieronder het resultaat van deze hilarische collage ...

Vorig jaar staken we even onze neus binnen in de patio van deze decadente club. Vandaag brachten we een uitgebreid bezoek aan dit negentiende-eeuws juweel met haar prachtige danszaal en magnifieke bibliotheek. Dit gebouw is een van de meest bezochte in de provincie Murcia.

Door het goede klimaat dat hier het ganse jaar door heerst en de vruchtbare grond langs de Rio Segura kunnen de boeren hun land het hele jaar door bebouwen en wel vier maal per jaar oogsten. Op onze fietstocht probeer ik een verzameling te maken van verschillende velden. Om “groen” van te worden.

Vandaag, 23 december 2011, en wat doe je zoal op een extra warme dag in het zuiden ( 22 graden in de schaduw). Ik breng je een impressie van deze wondermooie luie namiddag op Camperpark Huerta de Murcia.

 

Als je op vakantie bent moet je af en toe eens me-time inlassen. Ik ga samen met Trini en Claudia naar Lourdes. Een lieve jonge dame die je de knepen van het vak niet hoeft te leren. We laten ons verwennen!

De Spaanse armada had in haar glorietijd veel hout nodig voor schepen. De stammen gingen vanuit het binnenland via de Ebro naar beneden. Door overbegrazing op de gekapte plaatsen kon de erosie haar gang gaan. De vruchtbare grond stroomde mee met het water. Aan de monding van de Ebro ontstond zo stilaan een uitgewaaierd deltagebied van nu zo’n 300 vierkante km; een drassige zone is het, een pleisterplaats voor flamingo’s en vooral een broedgebied voor diverse soorten eenden. Rijstvelden vormen er één van de voornaamste economische activiteiten. We gaan op pad met camera en verrekijker, een must !

We zetten onze tocht verder richting zuiden, en gaan naar Sant Carlens de la Rapita. Altijd leuk om in een haven te staan en de vissers gade te slaan. De visveiling wordt ditmaal door ons nauwkeurig gevolgd via een erg modern elektronisch systeem. We concluderen dat de vissers hier het zout niet verdienen op de patatten!







We spelen het klaar een kilo “galero’s” te bemachtigen en gaan experimenteren. Olijfolie in de pan, wat look erbij en dan de nog levendige galero’s erin. Goed dat Gaia niet in de buurt is. Resultaat: een lekkere maaltijd, goed van smaak, erg veel peuzelwerk en zeer vettige vingers. Maar het was “fun” en daar doen we het voor!