13. Orihuela

Door het goede klimaat dat hier het ganse jaar door heerst en de vruchtbare grond langs de Rio Segura kunnen de boeren hun land het hele jaar door bebouwen en wel vier maal per jaar oogsten. Op onze fietstocht probeer ik een verzameling te maken van verschillende velden. Om “groen” van te worden.

Vandaag, 23 december 2011, en wat doe je zoal op een extra warme dag in het zuiden ( 22 graden in de schaduw). Ik breng je een impressie van deze wondermooie luie namiddag op Camperpark Huerta de Murcia.

 

Als je op vakantie bent moet je af en toe eens me-time inlassen. Ik ga samen met Trini en Claudia naar Lourdes. Een lieve jonge dame die je de knepen van het vak niet hoeft te leren. We laten ons verwennen!

De Spaanse armada had in haar glorietijd veel hout nodig voor schepen. De stammen gingen vanuit het binnenland via de Ebro naar beneden. Door overbegrazing op de gekapte plaatsen kon de erosie haar gang gaan. De vruchtbare grond stroomde mee met het water. Aan de monding van de Ebro ontstond zo stilaan een uitgewaaierd deltagebied van nu zo’n 300 vierkante km; een drassige zone is het, een pleisterplaats voor flamingo’s en vooral een broedgebied voor diverse soorten eenden. Rijstvelden vormen er één van de voornaamste economische activiteiten. We gaan op pad met camera en verrekijker, een must !

We zetten onze tocht verder richting zuiden, en gaan naar Sant Carlens de la Rapita. Altijd leuk om in een haven te staan en de vissers gade te slaan. De visveiling wordt ditmaal door ons nauwkeurig gevolgd via een erg modern elektronisch systeem. We concluderen dat de vissers hier het zout niet verdienen op de patatten!







We spelen het klaar een kilo “galero’s” te bemachtigen en gaan experimenteren. Olijfolie in de pan, wat look erbij en dan de nog levendige galero’s erin. Goed dat Gaia niet in de buurt is. Resultaat: een lekkere maaltijd, goed van smaak, erg veel peuzelwerk en zeer vettige vingers. Maar het was “fun” en daar doen we het voor!

Onderweg naar Figueres houden we opnieuw halt bij Freixenet, verse bubbels vallen bij ons altijd in de smaak!

In de vroege namiddag staan we weer op ons vast plekje, een kwartiertje wandelen van de binnenstad. Het zonnetje laat zich nog steeds van zijn beste kant zien dus gaan we voor een terrasje op de Rambla. Voor de liefhebber van Art Nouveau is deze Rambla een pretpark, ik kan het niet laten om dan ook enkele foto’s te plaatsen.

We verdwalen in de kleine straatjes en staan oog in oog met het prachtige Theatre Cinema El Jardi. Een verhaal apart, in zijn tijd -1916- één van de grootste cinema’s van Catalonië. Het plein voor de cinema heeft een ondergrondse bunker die nog dateert uit de tijd van de Spaanse Burgeroorlog en biedt een schuilplaats aan 300 mensen.

Morgen gaat het verder naar Beaune, overmorgen naar Zolder. Voor ons zit deze reis er weer op. Tussen de wasmachine en de strijkplank door zal ik deze laatste dagen van ons prachtig verblijf posten op dit blog.

Aan allen die weer van de partij waren, dagelijks nieuwsgierig een kijkje gingen nemen op aayke’s blog, genoten van de foto’s en de verhalen, een dikke MERCI en tot het volgende avontuur.

………………………………………………     ADIOS    ………….……………………………. 

Tegen de middag hebben we afscheid genomen van Triny en haar gezellig camperpark. We rijden stilletjes aan weer naar het kille noorden, maar niet zonder enkele interessante stops onderweg. Vanavond landen we in Sant Carlens de La Rapita aan de monding van de Ebre. De vissersboten komen binnen gevaren met hun vangst van de dag. Het is een levendige bedoening in de haven. De vis is reeds gesorteerd op zee en wordt nu van het schip geladen voor de veiling.









Ganse karrenvrachten staan geduldig aan te schuiven bij de vismijn, andere schippers hanteren hun netten of poetsen de boot, terwijl wij genieten van het spektakel en een glaasje witte wijn met een lekker vis-hapje.

Je huisdier mee laten genieten van nieuwe oorden is tegenwoordig geen probleem. Ook niet op het Camperpark Huerta de Murcia, ze zijn er van harte welkom. De nevenburen hebben hun angora konijn Kitty meegebracht. Kitty verblijft in een leuke, extra grote draagkooi en zag vanmiddag de kans groot om eens een wandeling te gaan maken.







Maar oppassen geblazen, de hondjes hielden de boulevard tussen de campers zeer goed in de gaten! Zelfs de kanariepiet van de achterburen, die voor de gelegenheid in de citroenboom mag overnachten had het spektakel gezien. Kitty speelde een spelletje verstoppertje en voor de hondjes was het weer een nieuw avontuur.

       

Een wandeling naar een plaatselijk restaurant op de boerenbuiten van de Huerta  brengt ons op een route die weer mooie natuurfoto’s oplevert.

Maar we belanden ook in de wereld van de Spaanse duivensport. Een vreemde sport met duiven in alle mogelijke felle kleuren. Een goede “Gutarossa Palomas Deportivo” oftewel goede “Pica” heeft als beste eigenschappen “overtuigingskracht” en “verleidingskunst”. 

De wedstrijd: Vijftig of meer doffers proberen op een goed blaadje te komen bij één en dezelfde duivin. De winnaar wordt deze doffer die het meeste overredingskracht in zich heeft om het hartje van de duivin te doen smelten. Een jury zal het hele gedoe nauwlettend observeren en plus of min punten uitdelen aan de concurrenten. Iedere duif heeft zijn eigen kleurenpatroon. De doffers worden met een onschadelijke verf zodanig gemarkeerd dat ze gemakkelijk te herkennen zijn voor de duivenmelker en de jury. Het puntensysteem dat gehanteerd wordt is eigenlijk vrij simpel. De doffers moeten steeds trachten de duivin zo dicht mogelijk te benaderen. Zowel tijdens de vlucht als op de grond. De absolute topscore wordt behaald als een der deelnemers erin slaagt met het vrouwtje te paren. Ondertussen gokken de toeschouwers er duchtig op los!

Onder een helderblauwe hemel en met schaduw temperaturen van 23 graden is het natuurlijk heerlijk toeven in deze binnenstad. Op de Plaza de la Glorieta, het meest populaire en geliefde onder de stadspleinen van Murcia, met daaraan gelegen het Gemeentehuis, heerst er altijd een gezellige drukte.

Op de Plaza de las Flores, één van de meest levendige plekjes van de stad, schuilen we in de buurt van de fontein om iets te drinken en genieten van de lekkere tapa’s.

Voorlopig houden we het voor bekeken in deze stad die zoveel te bieden heeft, maar keren zeker nog eens terug !!!

Na de verovering van de stad door de Christenen begon men in 1394 aan de bouw van een kathedraal op de plaats van de grote moskee. Deze kathedraal heeft een grandioze barokke gevel uit kalksteen en marmer die uitkijkt over de Plaza de Belluga. Het voltooien van deze tempel nam zomaar eventjes 400 jaar in beslag, het interieur is absoluut de moeite voor een bezoek. Geniet even mee van enkele foto’s.