Donderdag 16 december 2010

2. Barcelona - Benidorm

Opstaan, en naar de bakker gaan. Verrassing, een marktkraam voor de deur. Dit was erg handig en ik heb er gretig gebruik van gemaakt. Verse artisjokken en aardappelen voor vanavond, verse tomaten en courgettes voor morgen. Of brengen ze dan de groenten helemaal tot aan de deur?

We vervolgen onze reis naar Peñiscola. Lunch is gepland in Sant Carles de la Rapita, aan het randje van de monding van de Ebro rivier.

De Ebro-delta is een indrukwekkend brakwatermoeras en het meest uitgestrekte wetland van Oost-Spanje. In de wintermaanden is dit vogelparadijs het toevluchtsoord voor miljoenen broedvogels en overwinteraars en behoort tot één van de belangrijkste vogelgebieden van Europa. Het grootste deel van de delta wordt ingenomen door rijstvelden die in het voorjaar uitbundig in bloei staan.

We reizen nog een 50km verder tot in Peñiscola. Inchecken op een camping voor de volgende 2 nachten lijkt ons een goed idee. Morgen bezoeken we dit vesting stadje.

Dit vestingstadje met een kasteel uit 14de eeuw was eens de verblijfplaats van paus benedictus XIII (1411). Hij was één van de drie pausen die hun zetel hadden buiten het Vaticaan. Peñiscola is gelegen op een hoge, steile en rotsige landtong die via een smal schiereiland met het strand verbonden is en wordt wel het ‘Gibraltar van Valencia’ genoemd. Het historisch centrum met zijn smalle straatjes en huizen met platte daken vol met bloemen wordt omgeven door stadsmuren die loodrecht uit zee oprijzen.

Na een grondig bezoek doen we een terrasje met uitzicht op dit mooie stuk historie. Leuk is het om heerlijk in één van de restaurantjes aan het water, direct onder de vestingmuur te zitten, te genieten en te dromen, prachtig

Onderweg te Cabanes, een lokale dame doet de was nog in een oude wasplaats (1871).

Langs de Costa del Azahar die haar naam te danken heeft aan de bloesem van de sinaasappelboomgaarden (de geur is in de winter hier een zaligheid), rijden we verder richting Benidorm. Maar eerst nog naar het mooie kunstenaarsdorpje Vilafamés. De magnifieke uitzichten op de omgeving zijn van een pure kunst, maar dan wel gecreëerd door de natuur. Het dorpje zelf ligt er erg verlaten bij en het is er koud.

Verder dan maar. We nemen de snelste route richting Benidorm en zullen enkele nachten verblijven te l’Alfas del Pi. Nu eerst een wijntje van Don Simon en morgen zien we wel weer!

Geschreven door aayke om 23:17

Woensdag 15 december 2010

1. Zolder - Barcelona

11 December, het is een miezerige dag om te vertrekken naar het zuiden, en koud. De laatste spulletjes worden nog snel bijeen gescharreld, en weg zijn we. De planning voor vandaag is erg simpel, via Luxemburg (gelukkig geen sneeuw), Metz en Dijon rijden we naar Beaune. Ons “vast” plekje is weer vrij op de motorhome parking vlakbij de stadsmuur. Het is er uitzonderlijk rustig vanavond. Raar, want er is dit weekend een Jazz Festival in de stad.

De nacht was echt niet zo koud als voorspelt. Even de tank vullen aan de overkant van de straat en we kunnen weer een halve dag verder. Ergens in de buurt van Avignon houden we halt voor de lunch. Met een tas koffie in de hand ontdek ik dat we zowaar een prachtig uitzicht hebben op de Mont Ventoux. Voor de Ventoux-risten ben ik vlug enkele extra foto's gaan maken. Het was ver, maar het is'm !!!

Vanavond logeren we in Figueres. Niet enkel omwille van Salvator Dali (1904-1989), maar ook omdat het een grote luxe is. Mocht je ooit langs komen, vergeet dan zeker zijn museum niet te bezoeken, erg apart en telkens anders. Dali, een kunstenaar met een zéér grote K.

Bij aankomst in Figueres hebben we om 19h nog een temperatuur van 17 graden. Zalig toch, en niet eens zo ver van huis!!!

Zeer goed geslapen, en lang blijven liggen. Rond de middag zijn we in de buurt van Barcelona. Deze stad laten we bewust links liggen. Niet omdat ze zo immens groot is, maar gewoon omdat we de stad inmiddels binnenste buiten kennen. Ze blijft mijn favoriete hoofdstad, en er is altijd wel weer iets nieuw te ontdekken, maar deze reis pas ik even.

Wel brengen we een bezoek aan het “Circuit de Catalunya” in Granollers, beter bekend als het Circuit van de Formule 1 in Barcelona. Eigenlijk heet het circuit Montmeló en is gelegen op het grondgebied van het gelijknamig dorp. Het 4,7 km lange circuit was in 1991 net op tijd klaar om de Spaanse Grand Prix te huisvesten. Eigenlijk was de verf nog nat toen de teams arriveerden. Nigel Mansell won er de eerste twee Formule-1 races. In 2006 slaagde Fernando Alonso (Renault) er in om als eerste Spanjaard ooit de Grote Prijs van Spanje te winnen.Wij zijn van Zolder en voelen ons erg klein worden!

Na de lunch gaat het verder via een gedeelte van de “Routa del Cava” naar Freixenet in Sant Adorni d’Anoia. Een bezoekje stond al lang op het verlanglijstje, eindelijk is het zover. Guess what: we genieten hier van een privé rondleiding! We leren alles over de geschiedenis van het huis, dalen af naar al de zes verdiepingen van de kelders ( in oppervlakte de grootste van Europa) en leggen onze gidse het zwijgen op wanneer we gaan proeven. Hemels !!!

Terug op weg richting zuiden stoppen we in Altafulla om te kokkerellen en te overnachten. Enig idee wat het aperitief is?

Geschreven door aayke om 00:00

Donderdag 10 december 2009

16. Onze reis door Andalusië in 15 verhalen en 30 dagen

Geschreven door aayke om 21:50

Donderdag 10 december 2009

15. Andalusië vaarwel.

Met pijn in het hart verlieten we deze morgen Andalusië en plaatsten een volgend bezoek onmiddelijk op ons verlanglijstje. Er is nog zo veel te zien en te ontdekken. En dan dat altijd zo prachtige weer in dit zuidelijke deel van Spanje. Andalusië telt acht provincies en is zo maar eventjes bijna 3-maal België.
Na een goeie 400km over kronkelende wegen in dit ruw landschap verlaten we de provinciegrens. De enorme stier van Osborne Brandy naast de weg is een vertrouwd silhouet geworden en wuift ons uit. Er resten ons nog 2000km en die gaan we er in 3 dagen door jagen. Zijn we gek? Een beetje gekheid stimuleert de creativiteit.
En hier eindigt dan mijn verhaal. Ik hoop dat jullie er van genoten hebben en er een volgende keer ook weer bij zullen zijn. Bedankt om telkens over mijn schouder mee te kijken, en vergeet zeker niet de volgende dagen mijn blog nog eens te bezoeken. Er volgt nog een hele reeks mooie foto's.

Geschreven door aayke om 21:36

Dinsdag 8 december 2009

14. Onze Lieve Vrouw Onbevlekte Ontvangenis

Vandaag hebben we een wondermooie dag gehad, in al zijn opzichten. Het is feestdag in Spanje, dat is dan ook duidelijk te zien op Paseo Maritimo Rei Balduino en in het centrum van Motril. We brachten een bezoekje aan het Santuario Nostra Signora de la Cabeza en hadden het kunnen weten, alweer waren we onuitgenodigd op een doopsel. In alle stilte heb ik mee genoten, geen nota verstaan en ben weer stilletjes weggegaan. Op het plaatselijke marktpleintje, Plaza de San Augustin, zaten afgeborstelde heren en uitgedoste dames gezellig op een bankje met elkaar te keuvelen. Ongetwijfeld wordt het laatste dorpsnieuws hier verder verteld, de internetgazet is ver weg.
We zakken weer naar de vissershaven voor een biertje of twee drie en nuttigen er heerlijke calamares. Via de ons ondertussen zo bekende paseo dwalen we verder naar het avondmenu.
Om half zes zien we de zon zakken in de zee.............

Geschreven door aayke om 21:10

Maandag 7 december 2009

12. Paseo Maritimo Rei Balduino

De wandelpromenade vanaf Villa Astrida tot de vissershaven van Motril werd genoemd naar Wijlen Koning Boudewijn.

Geschreven door aayke om 00:00

Maandag 7 december 2009

13. Het strand van Motril, Playa Poniente en Playa Granada

Echt alleen !

Geschreven door aayke om 00:00

Zondag 6 december 2009

11. Foto' van de villa Astrida

Geschreven door aayke om 00:00

Zaterdag 5 december 2009

10. Motril

Zeg tegen een Spanjaard "rietsuiker", en hij antwoordt Motril. Zeg tegen een Belg "Motril", en hij zegt Koning Boudewijn en Koningin Fabiola.
Inchecken op camping Playa Granada en geen wolkje aan de lucht. Een kleine gezellige familie camping waar we een tijdje gaan blijven plakken. En we voelen ons thuis, zeker nadat we ontdekten dat we op 10min wandelen verwijderd zijn van Villa Astrida, de koninklijke villa knal op het strand van Playa Granada. Héél eventjes zijn we bijna echte paparazzi!
Maar Motril heeft een eigen interessante geschiedenis, en had in betere tijden een zeer goede naam door zijn rietsuiker, waardoor het dan ook stadsrechten kreeg. Tot 2003 had Motril nog altijd 35Oha rietvelden, enorm veel als je bedenkt dat in die periode het totaal in Europa 600ha bedroeg. Sedert enkele jaren, en het volledig verdwijnen van de rietvelden, is er dan ook het museo del Azucar de Motril. Het is uniek in zijn soort vanwege de lokatie en de aanwezige materialen. De geschiedenis van rietsuiker aan de "Granada" kust gaat terug tot in de 10de eeuw volgens oude geschriften uit al-Andalus. Dit erg gewaardeerde handelsproduct werd beschouwd als "het zoete goud" van de Andalusische kust. Het museum bevindt zich op de restanten van de 16de eeuwse "Motril's Palma Suiker Raffinaderij" en is zeker een bezoekje waard.
Nog enkele dagen genieten van zee, rust, stilte, blauwe hemel, terrasjes, tapa's en een echte Andalusische bevolking is het enige wat nog op ons programma staat alvorens we aan de terugrit beginnen.

Geschreven door aayke om 20:38

Dinsdag 1 december 2009

9. Costa del Sol

De weergoden zijn ons vandaag niet goed gezind als we Ronda verlaten en een kronkelende bergweg door de Sierra de Ronda en de Sierra Palmitera afdalen. Het zicht is erg beperkt en we rijden letterlijk in de wolken. Het water valt met bakken naar beneden, geen wonder als het hier eens regent dat er dan overstromingen zijn. Maar we durven niet klagen. De lokale bevolking gaat dagelijks een muntstuk in het offerblok van één of andere kerk werpen voor wat nattigheid en dan zouden wij moeilijk gaan doen? In de buurt van Marbella krijgen we zicht op zee, de Costa del Sol! En ook onze gezichten klaren op!

Malaga stond op ons lijstje van de favorieten, maar we hebben geen zin om de Picassowandeling in deze nattigheid te doen. We doen zoals Picasso himself, we blijven niet plakken in deze stad. Het word luierikken in Torre de Mar, dat hebben we wel verdiend. Maar het massatoerisme duikt hier op. Campings volgestouwd met mensen die hier komen overwinteren, een ware mierennest is er niks tegen. Appartementsgebouwen in overvloed, horeca zaken met paradijselijke namen, lelijke blokken. Wij voelen ons hier niet thuis en rijden de volgende morgen naar Motril, Playa Granada. Hier vind je nog een eenzaam strand, hier is alles nog echt Spaans en is er rust. De wit besneeuwde bergtoppen van de Sierra Nevada houden zich in alle stilte op de achtergrond. Dit is pas echt vakantie.

Geschreven door aayke om 00:00

Zondag 29 november 2009

8. Ronda

Na een korte maar aangename rit landen we op camping El Sur in Ronda, op ongeveer 2km van de oude stadspoort. Ronda ligt op een rijzige hoogte die gespleten is door een steile kloof, El Tajo, 100m diep.
We beginnen ons bezoek met een kop koffie op een terrasje gelegen aan een groen pleintje voor het stadhuis. Een trouwpartij en een doop passeren de revue. We wachtten tevergeefs op een uitnodiging voor het feest, men zegt toch dat de Andalusiërs zo gastvrij zijn?
Ronda was vroeger een pleisterplek voor roversbenden. We bezoeken dan ook het Museo del Bandoleros, gebaseerd op verhalen en legendes van rovers met luidklinkende namen. Apart, maar we zijn er snel door. De Puento Nuevo, nieuwe brug over de kloof, kan ons meer bekoren, maar we zijn er niet alleen. Ronda verwelkomt in het hoogseizoen meer dan 75.000 bezoekers per dag, gelukkig vandaag niet! We genieten van de spectaculaire uitzichten in de diepte.
We wandelen verder over de muur en belanden zo bij de stierenvechtersarena, de grootste ter wereld en één van de oudste van Spanje. Ze herbergt dan ook de Rondaschool voor stierenvechters.

Na een leuk intermezzo in de "kiosk" van een duo met gitaar nestelen we ons op een terrasje met machtig uitzicht en laten ons verwennen met een mix van tapa’s en het nodige vocht erbij.

Bijlagen

DSC_0001.AVI (8 MB)

Geschreven door aayke om 00:00

Vrijdag 27 november 2009

7. De Sherry Driehoek

We verlaten onze veilige haven en toeren verder naar de alom gekende Sherry Driehoek. Zin in een glaasje?
Jerez de la Frontera. De grootste stad in de provincie Cadiz is synoniem met de produktie van sherry, dat gewoon een verbastering is van "Jerez". We vinden een plekje in de villa wijk op wandelafstand van het centrum en gaan op pad. We beginnen onze wandeling bij het mooie Alcazar met zijn vele Moorse resten. Ernaast staat de prachtig, van binnen en van buiten, versierde kathedraal. En daarachter, ja, daar moesten we zijn! We volgen de rondleiding van de Gonzalez-Byas Bodega met mogelijk de oudste wijnkelders in Jerez, waarvan er ééntje is ontworpen door Gustave Eifel ( o.a. Eifeltoren Parijs). Deze bodega dankt zijn roem aan Tio Pepe (nonkel Juan), de hele grote opvallende figuur die je hier in de streek overal te velde ziet opduiken al dan niet samen met de torro van bodega Osborne. Opmerkelijk zijn de vele handtekeningen van beroemde mensen op de sherry vaten. We spotten er één van Prins Albert, onze huidige koning Albert. En dan komt het beste: de proeverij. Niet slecht, maar toch..... liever een glaasje champagne!
Maar deze stad heeft méér te bieden en dank zijn internationale bekendheid vooral aan paarden. We bezoeken dan ook de "Fundacion Real Escuela Andaluza del Arte Ecuestre", what's in a name!!! De koninklijke school voor paardrijkunst een "must", zeker voor de paardenliefhebber. Behalve een oogstrelende show van dansende paarden zijn er ook nog enkele musea de moeite waard. Wij zagen dit uitje echt wel zitten en zijn klaar voor het volgende stadje. We arriveren in Puerto de Sta. Maria en installeren ons op de bewaakte gemeentelijke parking op 300m van het ultra moderne station. Een wandeling naar het centrum brengt ons vrij snel terug aan de motorhome en we zoeken ons bed op.
De volgende morgen sporen we naar Cadiz, de oudste stad van Europa. Een prachtige treinrit van 35 minuten omheen de baai van Cadiz brengt ons volledig in de stemming. Op het hoogste punt van de Costa de la Luz drijft deze stad als een droom op wat vroeger een eiland was. De stad is rond 1100 v.C. gesticht maar in de 16de eeuw bijna volledig met de grond gelijk gemaakt. Van wat we nu zien dateert een gedeelte uit de 18de eeuw. We maken een wandeling door de Barrio del Populo die nog haar drie 13de eeuwse poorten heeft en eindigen op de levendige Plaza de las Floris. Dit drukke marktplein is ook bekend als de Plaza de Topete, genoemd naar een oude tempel die hier ooit stond. Zonde dat zo weinig toeristen de weg vinden naar het eiland-achtige witte Cadiz met z'n blauwe hemel. Wij sporen terug rond de baai.

Geschreven door aayke om 00:00

Dinsdag 24 november 2009

6. Sevilla

Van Cordoba gaat het vandaag richting Sevilla, de wereldstad. We vinden een plekje voor ons huisje op wielen in de jachthaven van Puerto de Gelves aan de Rio Guadalquivir. Gedurende drie eeuwen voeren schepen uit de Nieuwe Wereld deze rivier op. Achter gesloten poort staan we veilig voor de komende nachten. Onmiddelijk is er al contact met enkele eigenaars van boten en worden we uitgenodigd op een glaasje wijn. Gezellige boel onder verschillende nationaliteiten. In het oog springt een 79 jarige engelse dame wiens echtgenote in 2003 in Puerto de Gelves overleed. Zij woont ondertussen permanent op haar boot te Gelves en is op z'n minst gezegd een kranige dame. Ik noem haar Lady Di. We laten ons graag vertellen dat we met bus nr 140 op een kwartiertje in de stad zijn voor 1.25€, en dat doen we dan ook de volgende dagen.
We wandelen het oude stadsgedeelte binnen, net alsof we er alle dagen komen. We staan dan ook meteen voor de kathedraal, officieel de grootste kerk ter wereld. Het meesterwerk is het 15de eeuwse retablo op het hoofdaltaar, het grootste altaarstuk ter wereld. Op het vergulde houtsnijwerk prijken 1000 figuren binnen 45 bijbelse taferelen. En dan La Giralda, de klokketoren, hét symbool van Sevilla. Geen trap, maar een hellende weg voert ons naar boven. Zo konden de ruiters vroeger de toren beklimmen. En een serieuze klim is het! De moeite wordt beloond, het uitzicht is subliem. En het kantwerk boven op de kathedraal kan je hier van dichtbij bekijken. We verlaten dit gigantisch bouwwerk via de Patio de los Naranjos. En merkwaardig, de tapa-goesting komt weer opzetten.
Na het versterken van de inwendige mens stappen we via de Plaza de Torro, de grootste arena van Spanje, naar de rivier. Op de oever nestelen we ons op een terrasje in volle zon. Tijd voor een café con leche en een café americano. Later, onderweg naar de bus, bedenken we ons en zoeken een short-cut naar het Parque de Maria-Louisa. Een voltreffer! We landen samen met een bus toeristen (oh, whe are from al over) op de Plaza d'Espagne. Een plein ontworpen als middelpunt voor de expo van 1929. Het elegante, half cirkel vormige gebouw La Capitania beheerst het plein, en hoe! Onze fototoestellen lopen warm! We slenteren door het park tot bij de bushalte en zijn tevreden over onze ontdekkingen van vandaag.
Vanmorgen slapen we langer dan gewoonlijk, maar het is dan toch ook vakantie zeker! We bussen weer de stad in en vertrekken op onze ontdekkingstocht aan het Real Alcazar op de Patio de las Banderas. Een wandeling door de Barrio de Santa Cruz brengt ons in La Juderia, het joodse kwartier. We kijken binnen in de weelderige patio's van deze parelwitte huizen. De schrijver Washington Irving ( hij redde door zijn boek "Alhambra" het Alhambra in Granada van de sloop) heeft hier ooit verbleven. We verlaten de joodse wijk en komen via-via bij het mooie stadhuis met renaissance gevel, de "Ayuntamiento", van Sevilla. Dit gebouw fungeert al vanaf de 16de eeuw als stadhuis. Verder tot aan de oever van de rivier voor opnieuw een zonne-terras! De centrale promenade ligt aan de rivier en is één van de belangrijkste van de stad. We kunnen het dan ook niet laten om te doen zoals elke Sevilliaan, en flaneren over deze paseo langs grote monumenten tot aan de torre del Oro. Er wordt gezegd dat deze 13de eeuwse Moorse wachttoren is genoemd naar de gouden tegels waarmee hij ooit was versierd. Anderen zeggen dat hij werd gebruikt als opslagplaats voor goud dat uit de Nieuwe Wereld binnenkwam.
Onze voeten zijn warm gelopen en zijn dan ook blij wanneer wij ons neerzetten in bus nr. 140.

Geschreven door aayke om 00:00

Maandag 23 november 2009

5. Cordoba

Eerst installeren op de (dure) camping (26€ p.n.), uitzoeken hoe we morgen met de bus in de stad geraken en dan een wandelingetje naar de Carrefour voor inkopen.
Goed geslapen. In de buurt van de camping stappen we op lijnbus nr. 9 om natuurlijk als eerste La Mezquita te bezoeken. We missen de halte waar we moesten uitstappen en komen alzo op de mooiste manier de oude stad in! We wandelen over de Romeinse brug de stadspoort binnen!
Het uitzicht op de oude stad vanaf de brug is prachtig. Meer dan 2h besteden we aan het bezoek van La Mezquita. Het is dan ook echt de moeite en het geld waard. Deze, op twee na grootste moskee ter wereld, blijft een plek van mystiek. Hoewel ze officieel al 900 jaar een christelijke plek is, is La Mezquita's identiteit als moskee onmiskenbaar, ondanks de kathedraal die brutaal in haar midden is geplaatst.
Van al dit moois krijg je serieuze honger en de keuze tussen 101 verschillende tapa's is dan ook snel gemaakt.
Via kleine, met bloemen versierde straatjes, dwalen we verder naar het Alcazar de los Reyes Cristianos. Dit ommuurde paleis was nog tot 1950 in gebruik als gevangenis. Nu is het er vredig, met schitterende tuinen en terrasjes met fonteinen. We genieten nog een tijdje van de heerlijke zon en bussen terug naar de camping.
De volgende morgen stappen we de stad in, want zo ver is het niet. We bezoeken eerst het Provinciehuis van Cordoba en hebben geluk, op het binnenplein is er een Bijen en honing beurs. De bijtjes vliegen wild in het rond en er wordt zoet geproefd. We leren ook dat er 58 inwoners per vierkante kilometer wonen in deze provincie, die vooral beroemd is om haar olijfolie. Vandaag staat vooral de Joodse wijk op ons menu: het museum Taurino waarvan helaas enkel nog de voorgevel rechtstaat en de enige middeleeuwse synagoge van Andalusië, gebouwd in 1315. Een heerlijke, rustige, zonnige, slenter en terrassen dag!!! Cordoba is voor ons de nummer één!!!

Geschreven door aayke om 00:00

Zondag 22 november 2009 · Blijft bovenaan

Aayke's blog

Welkom op:

- Rondreis door Andalusië 2009
- Middellandse Zeegebied 11 dec. '10/ 21 jan. '11
- Overwinteren in het zuiden (Spanje) 9 dec.'11 - 7 maart '12
- Zomeren in de winter 8 dec.'12 - 28 maart '13

- Op zoek naar de zon in 50 verhalen: 7 dec.'13 - 28 maart '14

- Winterzon 29 nov. '14 - 17 april '15

- Zon in het zuiden: 5 dec.'15 - 19 april '16

Veel succes met je bezoek.
Vriendelijke groeten,
Aayke

één klik op de foto's links en je komt terecht op mijn favoriete plekje

Geschreven door aayke om 00:00

Donderdag 19 november 2009

4. Naar Ubeda en Baeza.

We verlaten Jaen met een goed gevoel. En nu richting Ubeda en Baeza. Eerst gaan we op zoek naar de enige camping in de buurt: Huerta Nalda, ctra. de Marmol, op 1km van Ubeda. en op zoek gaan is inderdaad de juiste uitdrukking! Niemand vertelt ons dat de bedoelde camping 2 maanden geleden van eigenaar veranderde en ook van naam. Het is dus "La Noria" geworden. Enfin, we zijn de enige gasten, hebben alle comfort en staan hier 2 nachten achter de poort!

Men schrijft in de boekjes: Ubeda lijkt wel een openluchtmuseum van Spaanse renaissance. Voor ons was het een puinhoop van Spaanse renaissance in renovatie. Alle gebouwen in de stellingen, alle straten opgebroken en de kerken leeggehaald. Het geld gekregen van de Unesco werd hier duidelijk zichtbaar opgemaakt. Gelukkig zagen we het aardewerk van Paco Tito (een lokale vip onder de pottenbakkers) én de master himself in zijn mooie winkel, ondergebracht in een prachtig gebouw met grote patio. De groene kleur van het aardewerk na het bakken, door toevoeging van koper, is typisch voor Ubeda. En dan maar verder naar Baeza.
We beginnen onze wandeling bij het pittoreske paleis, het Casa del Populo aan het mooie Plaza del Populo met ernaast de bogen van de Puerto de Jaen. Op de plaza Santa Maria brengen we een bezoek aan de kathedraal en bewonderen er het extravagante koorscherm. We bezoeken het Palacio de Jabalquinto met zijn prachtige gevel dat nu de universiteit huisvest en besluiten om binnen op de koffie te gaan! Het kleine Baeza verdient het zeker om op de lijst te staan: Werelderfgoed van de Unesco.
We slenteren de stad uit en vervolgen onze tocht door de mooie natuur naar een andere mooie stad: Cordoba.
(camping Municipal, op 500m van de Carrefour, handig!)

Geschreven door aayke om 00:00

Dinsdag 17 november 2009

3. En dan begint de echte vakantie, Granada en Jaen.

Vandaag rijden we naar Granada (140km) om er het Alhambra te bezoeken. De grote stad laten we bewust links liggen. Een heerlijke zon straalt over ons, het Alhambra is uniek gelegen en overheerst de stad. Een paleisstad in de stad. De moren kenden er wat van! We flaneren, genieten en laten ons overweldigen. We verlaten Granada en zijn op weg naar Jaen. Onderweg slapen we weer op een bewaakte parking langs de snelweg en worden 's morgens zeer vroeg gewekt door ronkende motoren van vrachtwagens, het is dinsdagmorgen!!!
Noordwaarts van Granada lijken de heuvels eindeloos bedekt met een noppendeken van zilvergrijze knoopjes, in netjes afgelijnde rijen. Zestig miljoen olijfbomen telt de provincie Jaen, dat is voor elke spanjaard anderhalve boom! We zoeken een plekje op de parking in de buurt van de sportcomplexen, dicht bij de stad en gaan op weg naar de Kathedraal, een ontwerp van Andres Vandelvira. Naar men zegt, een architect met Vlaamse roots.
Elke vrijdag wordt hier één van de heiligste relikwieën van Spanje tevoorschijn gehaald. Dit zou het doek zijn waarmee de heilige Veronica het gezicht van Christus afveegde op diens kruisweg, wat op miraculeuze wijze een afdruk van diens gelaat op het doek achterliet.

Geschreven door aayke om 00:00

Maandag 16 november 2009

2. Eerst nog eens uitslapen!

Eindelijk is het dan toch zover, vandaag op vrijdag de 13de (november 2009) gaan we vertrekken voor onze reis naar Andalusië. Eerst uitslapen natuurlijk, de laatste spullen bij elkaar scharrelen, de ijskast zogoed als leeg maken, en weg wezen!!!
Het was reeds tegen de middag toen we de snelweg opreden richting Luxemburg. Kort stoppen voor sigaretten en een volle bak diesel en door naar Beaune (motorhome parking achter het politiebureel op 5min wandelen van het oude stadsgedeelte, gratis, stroom 3€, géén voorzieningen). Eerste etappe, 635km. Genoeg voor de eerste dag van een vakantie.

De 2de dag rond 9h vertrokken met bestemming San Pol de Mar (720km). Hier plaatsen we ons op de camping vlak aan de afrit van de snelweg. Zeer goed geslapen!!!

3de Dag: Nog eens een grote etappe vandaag (750km), helder blauwe hemel, en dan zijn we net over de streekgrens van Andalusië en méér moet da ni zijn!!! We parkeren voor de deur van een wegrestaurant met alle voorzieningen voor motorhomes, inclusief internet en 24h bewaking. Venta del peral, Cullar in de provincie Granada, gratis (Murcia-Granada P.km 58).

Geschreven door aayke om 00:00

Zondag 15 november 2009

1. Voor elke bezoeker!!!

Op dit ogenblik ben ik op verlof met de motorhome in Andalusië en wil jullie graag laten meegenieten van onze reis, de route en al de bezoeken die we zullen afleggen.
In grote lijnen kan ik je alvast mededelen wat de plannen zijn:
Van thuis via Luxemburg en de Franse snelwegen naar Barcelona - Granada - Jaen - Ubeda - Baeza - Cordoba - Sevilla - Cadiz - De Sherry driehoek - Ronda - Motril en van daaruit via de kust weer terug naar huis.
Onze reisduur is gepland op ongeveer 30 dagen en we hopen natuurlijk op "altijd" prachtig weer!!!
Wanneer ik onderweg even op het net kan zal ik proberen onze belevenissen vast te leggen.
Zonnige groetjes,
Aayke

Geschreven door aayke om 00:00

Meer van Aayke's blog