5. Het Grote Verschil.
4. Captain Jones and the sun.
De “Trenet” of tram bestaat al sedert 1914 tussen Alicante-Altea en werd verder uitgebouwd in 1918 naar Denia. Over de ganse lijn “Alicante-Denia” heeft dit boemeltreintje meer dan 40 stops en is een ontspannen manier om van de uitzichten te genieten.
Wij gaan vandaag richting Denia.
Deze mooie badplaats dankt haar naam aan de Romeinse godin Diana. Het was hier dat de Romeinen een tempel aan haar hadden gewijd. Denia wordt gedomineerd door het op een heuvel gelegen kasteel, een van oorsprong Arabische fort. We maken een mooie wandeling door de kleine straatjes langs de muren en komen zo terecht in de jacht en vissershaven. Via de, met palmbomen versierde, wandelpromenade raken we verzeild tussen terrasjes, barretjes en restaurants waar men van de lokale visspecialiteiten kan genieten. We laten ons verleiden!
20 December 2010.
Het beloofd een mooie dag te worden vandaag. We maken er een luie dag van en willen op deze manier zoveel mogelijk van de zon genieten. Rond 14h noteren we temperaturen van ietjes boven de 20 graden en wandelen in T-shirt naar het centrum van l’Alfaz del Pi. Een koffie op het dorpspleintje, even de supermarkt binnen voor verse groenten, zorgen voor postzegels op enkele ouderwetse kerstkaarten en terug naar ons huisje op wielen. Nog even in de relaxzetel buiten zitten en de zon zien verdwijnen rond 17h. Van thuis bereiken ons de eerste foto’s van de sneeuw, je zou van minder kippenvel krijgen!!!
3. De Benidorm Bastards.
L’Alfas del Pi.
En wat was het koud vannacht, de koudste nacht aan de kust sedert veertig jaar. Dit hadden we niet verwacht. De afgelopen twee dagen daalde de temperatuur aan de Costa Blanca circa tien graden en deze nacht daalde het kwik vlak bij de kust zelfs tot rond het vriespunt. In het binnenland van Spanje werden minimum temperaturen van tot wel 20 graden onder nul gemeten. Vandaag (17 dec.) wordt het wel nog 18°C in het zonnetje en de volgende dagen gaat de temperatuur wel weer omhoog.
De bakker passeert met verse chocolade broodjes en we nemen een laat ontbijt. Een fikse wandeling naar het strand door de sinaasappelboomgaarden brengt ons bij Platja de 'l Abir, waar enkele moedigen een aanloop nemen naar het water, brrrrrr. We slenteren even over de mooie strandpromenade en na de lunch stappen we terug naar de “Motorhome Parking Costa Blanca”, nu zo’n 5km bergop, en dat valt niet echt mee. Ik krijg het er wel goed warm van. We stoppen onderweg nog even om de timetabel te checken van de Trein-Tram die ons morgen in 10 minuten naar het centrum van Benidorm moet brengen. Dat zal wel lukken zeker. We sluiten de dag af met een heerlijke home-made spaghetti en starten de pc’s en het internet op.
In de verte zie je de flatgebouwen van de "ugly" stad.
Vannacht was het een stuk warmer hoor, al rond de 10 graden, maar het ziet er maar erg miezerig uit buiten. Toch riskeren we vandaag het tochtje naar Benidorm, stiekem op zoek naar de Benidorm Bastards. Het smalspoortreintje, of zeg ik gewoon “tram” brengt er ons voor 1 euro in 9 minuten. Wat een tegenvaller, Benidorm is Benidorm, sommigen mijden het, anderen worden er weer door aangetrokken. Het kleine dorp van vissers en landbouwers, dat 2.000 inwoners telde zo’n 100 jaar geleden is uitgegroeid tot één van de belangrijkste toeristenoorden aan de Middellandse Zee. In de winter geldt hier een gemiddelde temperatuur van 18 graden. Vandaag stijgt het kwik echter niet boven de 12°. De “wolkenkrabbers” van rond de jaren ’60 maken de stad er niet mooier op. Integendeel zelfs. Het lijkt er op dat hier een bouw-stop is ingevoerd, crisis aan de kust??? 
De natte Plaza Mayor.
Gezellig bruin café met lekkere tapa's.
2. Barcelona - Benidorm
Opstaan, en naar de bakker gaan. Verrassing, een marktkraam voor de deur. Dit was erg handig en ik heb er gretig gebruik van gemaakt. Verse artisjokken en aardappelen voor vanavond, verse tomaten en courgettes voor morgen. Of brengen ze dan de groenten helemaal tot aan de deur?
We vervolgen onze reis naar Peñiscola. Lunch is gepland in Sant Carles de la Rapita, aan het randje van de monding van de Ebro rivier.
De Ebro-delta is een indrukwekkend brakwatermoeras en het meest uitgestrekte wetland van Oost-Spanje. In de wintermaanden is dit vogelparadijs het toevluchtsoord voor miljoenen broedvogels en overwinteraars en behoort tot één van de belangrijkste vogelgebieden van Europa. Het grootste deel van de delta wordt ingenomen door rijstvelden die in het voorjaar uitbundig in bloei staan.
We reizen nog een 50km verder tot in Peñiscola. Inchecken op een camping voor de volgende 2 nachten lijkt ons een goed idee. Morgen bezoeken we dit vesting stadje.
Dit vestingstadje met een kasteel uit 14de eeuw was eens de verblijfplaats van paus benedictus XIII (1411). Hij was één van de drie pausen die hun zetel hadden buiten het Vaticaan. Peñiscola is gelegen op een hoge, steile en rotsige landtong die via een smal schiereiland met het strand verbonden is en wordt wel het ‘Gibraltar van Valencia’ genoemd. Het historisch centrum met zijn smalle straatjes en huizen met platte daken vol met bloemen wordt omgeven door stadsmuren die loodrecht uit zee oprijzen.
Na een grondig bezoek doen we een terrasje met uitzicht op dit mooie stuk historie. Leuk is het om heerlijk in één van de restaurantjes aan het water, direct onder de vestingmuur te zitten, te genieten en te dromen, prachtig
Onderweg te Cabanes, een lokale dame doet de was nog in een oude wasplaats (1871).
1. Zolder - Barcelona
11 December, het is een miezerige dag om te vertrekken naar het zuiden, en koud. De laatste spulletjes worden nog snel bijeen gescharreld, en weg zijn we. De planning voor vandaag is erg simpel, via Luxemburg (gelukkig geen sneeuw), Metz en Dijon rijden we naar Beaune. Ons “vast” plekje is weer vrij op de motorhome parking vlakbij de stadsmuur. Het is er uitzonderlijk rustig vanavond. Raar, want er is dit weekend een Jazz Festival in de stad.
De nacht was echt niet zo koud als voorspelt. Even de tank vullen aan de overkant van de straat en we kunnen weer een halve dag verder. Ergens in de buurt van Avignon houden we halt voor de lunch. Met een tas koffie in de hand ontdek ik dat we zowaar een prachtig uitzicht hebben op de Mont Ventoux. Voor de Ventoux-risten ben ik vlug enkele extra foto's gaan maken. Het was ver, maar het is'm !!!
Vanavond logeren we in Figueres. Niet enkel omwille van Salvator Dali (1904-1989), maar ook omdat het een grote luxe is. Mocht je ooit langs komen, vergeet dan zeker zijn museum niet te bezoeken, erg apart en telkens anders. Dali, een kunstenaar met een zéér grote K.
Bij aankomst in Figueres hebben we om 19h nog een temperatuur van 17 graden. Zalig toch, en niet eens zo ver van huis!!!
Zeer goed geslapen, en lang blijven liggen. Rond de middag zijn we in de buurt van Barcelona. Deze stad laten we bewust links liggen. Niet omdat ze zo immens groot is, maar gewoon omdat we de stad inmiddels binnenste buiten kennen. Ze blijft mijn favoriete hoofdstad, en er is altijd wel weer iets nieuw te ontdekken, maar deze reis pas ik even. 
Wel brengen we een bezoek aan het “Circuit de Catalunya” in Granollers, beter bekend als het Circuit van de Formule 1 in Barcelona. Eigenlijk heet het circuit Montmeló en is gelegen op het grondgebied van het gelijknamig dorp. Het 4,7 km lange circuit was in 1991 net op tijd klaar om de Spaanse Grand Prix te huisvesten. Eigenlijk was de verf nog nat toen de teams arriveerden. Nigel Mansell won er de eerste twee Formule-1 races. In 2006 slaagde Fernando Alonso (Renault) er in om als eerste Spanjaard ooit de Grote Prijs van Spanje te winnen.Wij zijn van Zolder en voelen ons erg klein worden!
Na de lunch gaat het verder via een gedeelte van de “Routa del Cava” naar Freixenet in Sant Adorni d’Anoia. Een bezoekje stond al lang op het verlanglijstje, eindelijk is het zover. Guess what: we genieten hier van een privé rondleiding! We leren alles over de geschiedenis van het huis, dalen af naar al de zes verdiepingen van de kelders ( in oppervlakte de grootste van Europa) en leggen onze gidse het zwijgen op wanneer we gaan proeven. Hemels !!! 
16. Onze reis door Andalusië in 15 verhalen en 30 dagen
15. Andalusië vaarwel.
Met pijn in het hart verlieten we deze morgen Andalusië en plaatsten een volgend bezoek onmiddelijk op ons verlanglijstje. Er is nog zo veel te zien en te ontdekken. En dan dat altijd zo prachtige weer in dit zuidelijke deel van Spanje. Andalusië telt acht provincies en is zo maar eventjes bijna 3-maal België. 14. Onze Lieve Vrouw Onbevlekte Ontvangenis
Vandaag hebben we een wondermooie dag gehad, in al zijn opzichten. Het is feestdag in Spanje, dat is dan ook duidelijk te zien op Paseo Maritimo Rei Balduino en in het centrum van Motril. We brachten een bezoekje aan het Santuario Nostra Signora de la Cabeza en hadden het kunnen weten, alweer waren we onuitgenodigd op een doopsel. In alle stilte heb ik mee genoten, geen nota verstaan en ben weer stilletjes weggegaan. Op het plaatselijke marktpleintje, Plaza de San Augustin, zaten afgeborstelde heren en uitgedoste dames gezellig op een bankje met elkaar te keuvelen. Ongetwijfeld wordt het laatste dorpsnieuws hier verder verteld, de internetgazet is ver weg.12. Paseo Maritimo Rei Balduino
De wandelpromenade vanaf Villa Astrida tot de vissershaven van Motril werd genoemd naar Wijlen Koning Boudewijn.
13. Het strand van Motril, Playa Poniente en Playa Granada
11. Foto' van de villa Astrida
10. Motril
Zeg tegen een Spanjaard "rietsuiker", en hij antwoordt Motril. Zeg tegen een Belg "Motril", en hij zegt Koning Boudewijn en Koningin Fabiola. 9. Costa del Sol
De weergoden zijn ons vandaag niet goed gezind als we Ronda verlaten en een kronkelende bergweg door de Sierra de Ronda en de Sierra Palmitera afdalen. Het zicht is erg beperkt en we rijden letterlijk in de wolken. Het water valt met bakken naar beneden, geen wonder als het hier eens regent dat er dan overstromingen zijn. Maar we durven niet klagen. De lokale bevolking gaat dagelijks een muntstuk in het offerblok van één of andere kerk werpen voor wat nattigheid en dan zouden wij moeilijk gaan doen? In de buurt van Marbella krijgen we zicht op zee, de Costa del Sol! En ook onze gezichten klaren op!
Malaga stond op ons lijstje van de favorieten, maar we hebben geen zin om de Picassowandeling in deze nattigheid te doen. We doen zoals Picasso himself, we blijven niet plakken in deze stad. Het word luierikken in Torre de Mar, dat hebben we wel verdiend. Maar het massatoerisme duikt hier op. Campings volgestouwd met mensen die hier komen overwinteren, een ware mierennest is er niks tegen. Appartementsgebouwen in overvloed, horeca zaken met paradijselijke namen, lelijke blokken. Wij voelen ons hier niet thuis en rijden de volgende morgen naar Motril, Playa Granada. Hier vind je nog een eenzaam strand, hier is alles nog echt Spaans en is er rust. De wit besneeuwde bergtoppen van de Sierra Nevada houden zich in alle stilte op de achtergrond. Dit is pas echt vakantie.8. Ronda
Na een korte maar aangename rit landen we op camping El Sur in Ronda, op ongeveer 2km van de oude stadspoort. Ronda ligt op een rijzige hoogte die gespleten is door een steile kloof, El Tajo, 100m diep.
We beginnen ons bezoek met een kop koffie op een terrasje gelegen aan een groen pleintje voor het stadhuis. Een trouwpartij en een doop passeren de revue. We wachtten tevergeefs op een uitnodiging voor het feest, men zegt toch dat de Andalusiërs zo gastvrij zijn?
Ronda was vroeger een pleisterplek voor roversbenden. We bezoeken dan ook het Museo del Bandoleros, gebaseerd op verhalen en legendes van rovers met luidklinkende namen. Apart, maar we zijn er snel door. De Puento Nuevo, nieuwe brug over de kloof, kan ons meer bekoren, maar we zijn er niet alleen. Ronda verwelkomt in het hoogseizoen meer dan 75.000 bezoekers per dag, gelukkig vandaag niet! We genieten van de spectaculaire uitzichten in de diepte.
We wandelen verder over de muur en belanden zo bij de stierenvechtersarena, de grootste ter wereld en één van de oudste van Spanje. Ze herbergt dan ook de Rondaschool voor stierenvechters.
7. De Sherry Driehoek
We verlaten onze veilige haven en toeren verder naar de alom gekende Sherry Driehoek. Zin in een glaasje?6. Sevilla
Van Cordoba gaat het vandaag richting Sevilla, de wereldstad. We vinden een plekje voor ons huisje op wielen in de jachthaven van Puerto de Gelves aan de Rio Guadalquivir. Gedurende drie eeuwen voeren schepen uit de Nieuwe Wereld deze rivier op. Achter gesloten poort staan we veilig voor de komende nachten. Onmiddelijk is er al contact met enkele eigenaars van boten en worden we uitgenodigd op een glaasje wijn. Gezellige boel onder verschillende nationaliteiten. In het oog springt een 79 jarige engelse dame wiens echtgenote in 2003 in Puerto de Gelves overleed. Zij woont ondertussen permanent op haar boot te Gelves en is op z'n minst gezegd een kranige dame. Ik noem haar Lady Di. We laten ons graag vertellen dat we met bus nr 140 op een kwartiertje in de stad zijn voor 1.25€, en dat doen we dan ook de volgende dagen.5. Cordoba
Eerst installeren op de (dure) camping (26€ p.n.), uitzoeken hoe we morgen met de bus in de stad geraken en dan een wandelingetje naar de Carrefour voor inkopen.
Goed geslapen. In de buurt van de camping stappen we op lijnbus nr. 9 om natuurlijk als eerste La Mezquita te bezoeken. We missen de halte waar we moesten uitstappen en komen alzo op de mooiste manier de oude stad in! We wandelen over de Romeinse brug de stadspoort binnen!
Het uitzicht op de oude stad vanaf de brug is prachtig. Meer dan 2h besteden we aan het bezoek van La Mezquita. Het is dan ook echt de moeite en het geld waard. Deze, op twee na grootste moskee ter wereld, blijft een plek van mystiek. Hoewel ze officieel al 900 jaar een christelijke plek is, is La Mezquita's identiteit als moskee onmiskenbaar, ondanks de kathedraal die brutaal in haar midden is geplaatst.
Van al dit moois krijg je serieuze honger en de keuze tussen 101 verschillende tapa's is dan ook snel gemaakt.
Via kleine, met bloemen versierde straatjes, dwalen we verder naar het Alcazar de los Reyes Cristianos. Dit ommuurde paleis was nog tot 1950 in gebruik als gevangenis. Nu is het er vredig, met schitterende tuinen en terrasjes met fonteinen. We genieten nog een tijdje van de heerlijke zon en bussen terug naar de camping.
De volgende morgen stappen we de stad in, want zo ver is het niet. We bezoeken eerst het Provinciehuis van Cordoba en hebben geluk, op het binnenplein is er een Bijen en honing beurs. De bijtjes vliegen wild in het rond en er wordt zoet geproefd. We leren ook dat er 58 inwoners per vierkante kilometer wonen in deze provincie, die vooral beroemd is om haar olijfolie. Vandaag staat vooral de Joodse wijk op ons menu: het museum Taurino waarvan helaas enkel nog de voorgevel rechtstaat en de enige middeleeuwse synagoge van Andalusië, gebouwd in 1315. Een heerlijke, rustige, zonnige, slenter en terrassen dag!!! Cordoba is voor ons de nummer één!!!
Aayke's blog
Welkom op:
- Rondreis door Andalusië 2009
- Middellandse Zeegebied 11 dec. '10/ 21 jan. '11
- Overwinteren in het zuiden (Spanje) 9 dec.'11 - 7 maart '12
- Zomeren in de winter 8 dec.'12 - 28 maart '13
- Op zoek naar de zon in 50 verhalen: 7 dec.'13 - 28 maart '14
- Winterzon 29 nov. '14 - 17 april '15
- Zon in het zuiden: 5 dec.'15 - 19 april '16
Veel succes met je bezoek.
Vriendelijke groeten,
Aayke 
één klik op de foto's links en je komt terecht op mijn favoriete plekje
4. Naar Ubeda en Baeza.
We verlaten Jaen met een goed gevoel. En nu richting Ubeda en Baeza. Eerst gaan we op zoek naar de enige camping in de buurt: Huerta Nalda, ctra. de Marmol, op 1km van Ubeda. en op zoek gaan is inderdaad de juiste uitdrukking! Niemand vertelt ons dat de bedoelde camping 2 maanden geleden van eigenaar veranderde en ook van naam. Het is dus "La Noria" geworden. Enfin, we zijn de enige gasten, hebben alle comfort en staan hier 2 nachten achter de poort!3. En dan begint de echte vakantie, Granada en Jaen.
Vandaag rijden we naar Granada (140km) om er het Alhambra te bezoeken. De grote stad laten we bewust links liggen. Een heerlijke zon straalt over ons, het Alhambra is uniek gelegen en overheerst de stad. Een paleisstad in de stad. De moren kenden er wat van! We flaneren, genieten en laten ons overweldigen. We verlaten Granada en zijn op weg naar Jaen. Onderweg slapen we weer op een bewaakte parking langs de snelweg en worden 's morgens zeer vroeg gewekt door ronkende motoren van vrachtwagens, het is dinsdagmorgen!!!
Noordwaarts van Granada lijken de heuvels eindeloos bedekt met een noppendeken van zilvergrijze knoopjes, in netjes afgelijnde rijen. Zestig miljoen olijfbomen telt de provincie Jaen, dat is voor elke spanjaard anderhalve boom! We zoeken een plekje op de parking in de buurt van de sportcomplexen, dicht bij de stad en gaan op weg naar de Kathedraal, een ontwerp van Andres Vandelvira. Naar men zegt, een architect met Vlaamse roots.
Elke vrijdag wordt hier één van de heiligste relikwieën van Spanje tevoorschijn gehaald. Dit zou het doek zijn waarmee de heilige Veronica het gezicht van Christus afveegde op diens kruisweg, wat op miraculeuze wijze een afdruk van diens gelaat op het doek achterliet.