mexicaanse griep
Je moet er maar toe behoren hé, tot de risicogroep voor de Mexicaanse griep. Nu is het zo dat wij op 11 november ingeschreven zijn voor de dodenherdenking in Merkenveld. En…juist ja, om 10u30 op die dag worden Colette en ik verwacht voor onze griep vaccin. Ja, inderdaad, wij behoren allebei tot de risicogroep. Voor Let is dat omwille van haar beroep en voor mij omwille van medische redenen. Als alles goed gaat kunnen we nog een deeltje van de dienst meepikken maar we kom af hoor. 
We mogen dus ook onze bovenarm gaan aanbieden en daarna, naar het schijnt, een kwartier staan vrijven om de pijn weg te krijgen. Of is ook dat opnieuw een fabeltje, ik hoop van wel.
pijn....hevige pijn 
zo beeld ik me in dat het ongeveer moet branden in je hersenen als je hevige pijn hebt ... of denk jij er anders over?
Ja, niemand kan in feite pijn in beeld brengen of zich een gedacht maken van de pijn van anderen. Je voelt enkel en alleen jouw eigen zeer.
Ik zocht een foto om 'geen medelijden' uit te beelden en gepaster kon toch niet zeker!
Ze bewondert mij, zegt ze nog, voor wat ik met die panelen, doe voor Stalhille. 'Zeg, als je begint met wierook te zwaaien, ben ik weg zulle' en ik begeef me naar de voordeur. Met,'ik woon te dicht bij de kerk hé!' zegt ze al lachend 'Daar zwaaien ze iedere zondag met wierook', en ze laat me al lachend buiten.
.jpg)
maar een tekst op met vlagen als onderwerp. Zo zit het internet vol met ongerijmdheden en soms krijg ik vlagen van verbijstering.
De reuma schijnt zich een poosje rustig te zullen houden. Iedere morgen waren mijn handen opgezwollen en mijn trouwring ingewerkt in mijn vel. Als ik enkele uren in beweging was trok dat langzaam weg zodat ik telkens tegen de middag de ring weer aan en af kon schuiven.
