Woensdag 26 november 2008
Vrijdag mogen de draadjes uit de wonde anders gezegd...ik mag deelnemen aan een kriebelsessie. Het loopt weer beter, letterlijk en figuurlij…
Vrijdag mogen de draadjes uit de wonde anders gezegd...ik mag deelnemen aan een kriebelsessie.
Het loopt weer beter, letterlijk en figuurlijk.
Mijn been reageert niet meer kwaad op het dragen van een schoen en windt zich niet meer op. Ik heb een tiental minuten in de tuin gewerkt. Dat was meer dan genoeg maar het liep vlot. Vandaag mag het twintig worden of een half uurtje. Zo bouw ik weer op.
Na de tuin voerde ik met de Clio, de lege flessen naar de glascontainer aan de kerk in de Kalsijdeweg. Het was mijn eerste rit na tien mindere dagen. In de namiddag ben ik 200m gaan wandelen tot in de dorpskern en terug.
Ik reed met een stugge voet maar het lukte toch. Nadat ik eergisteren in de woonkamer de boekenkast op orde bracht en plots een volle schap van 70cm over had, ben ik gisteren begonnen met mijn atelier op orde te brengen en te roefelen in mijn zestien opbergbakken die een rek of ladenkast moeten vervangen. Alles volgepropt met papieren, boeken, tijdschriften, fotoalbums en rommel. De rommel gaat eruit. Ik ben benieuwd hoeveel bakken vrij zullen komen. Als ik met alle bakken zoveel moeite zal hebben als met de eerste dan vrees ik dat het na nieuwjaar wordt vooraleer de klus is geklaard.
Om de avond af te sluiten ben ik rond vijf uur naar Aartijke gereden tegen 17u naar een sessie van de Weight Watchers. Ik had me in de namiddag gewogen op onze schaal maar die is zo betrouwbaar als een zotte geit. Ik kon mijn streefgewicht van 77,5 met kleren aan bereiken en zou dat doen volgens onze schaal. Voor één keer had ze nagel op de kop. Ik woog nog 77kg, wat
een verlies betekent van 13kg100g want ik kom van 900kg100gr. Hier staat een nul te veel maar ik laat die maar staan omdat het over het gevoel gaat dat iemand heeft als hij werkelijk te veel begint te wegen. Ik zou kunnen uitdrukken met een gezegde. 'Ik voelde mij stilaan als een olifant worden'.
Ik heb van pure blijdschap de vrouwelijke'coach' eens heel dicht genomen tot ze rood aankwam. Ik heb haar niet gevraagd of ze zo verlegen was of geen adem meer had of er gewoon niet mee was gediend. Ik dacht direct aan moeder met haar cijfer 13. Ga ik voortaan ook die toer op?
Donderdag 27 november 2008
Dat al die drukte naar het einde van de maand niet veel deugd doet aan mijn been, moet ik er bovenop nemen. Er is een heel klein deeltje van…
Dat al die drukte naar het einde van de maand niet veel deugd doet aan mijn been, moet ik er bovenop nemen.
Er is een heel klein deeltje van de wonde die hardnekkig open blijft en dat niettegenstaande de dagelijkse goede verzorging van Let.
Zaterdag 29 november 2008
Ik zit met sombere gedachten en ik kan de neiging om niets dan mislukte foto's te plaatsen, nog juist onderdrukken. Wat is de reden van die …
Ik zit met sombere gedachten en ik kan de neiging om niets dan mislukte foto's te plaatsen, nog juist onderdrukken. Wat is de reden van die somberheid? Verlengd stil zitten.
Nieuws van de dag: De hechtingen zijn verwijderd maar op twee plaatsen blijft de wonde open. Het ziet er slecht uit.
de tiende morgen
