Voorbij?

     Weledelgeleerde heer.

Boven zijn
brieven staat
aan de
weledelgeleerde heer
dat kan
in deze tijd
toch niet meer
ik zou het
willen roepen
van elke toren
zodat ieder
het kan horen
hij een
weledelgeleerde heer?
door hem
leeft mijn
dochter niet meer.

    Wat....

Wat zal
het worden
hoe zal
het zijn
en wanneer
gaat het
komen
dat waren
onze dromen
maar niks
zal het
worden
en niks zal
het zijn
en dat
doet ontzettend
pijn.

    Donker.

het is
nog nooit,
nog nooit
zo donker
geweest
of het werd
altijd wel
weer licht
maar het licht
heeft zijn
glans verloren
dood
ben je
geboren.

      Golven.

De golven
van verdriet
je overleefd
ze bijna niet
losgeslagen
van alle
zekerheden
eenzaam
en moegestreden
eeuwig treurend
naar een teken
van jou speurend.

    Zo jij.

Dochter
van mij
zo mooi
zo jij
ongeloof
verdriet
je kwam
maar
bleef niet
zo koud
zo blauw....

     Vermoord.

Langzaam vermoord
nee heus
er is geen
ander woord
het doet
zo ontzettend
pijn
dat ik
daar het
instrument
voor moest zijn.

    Donker.

Het licht
was midden
op de dag
zomaar uitgegaan
in het donker
moest ik
verder gaan
nooit nee
nooit werd het
meer licht
in mijn bestaan.

     Niet mijn kind.

Ik kan het
niet geloven
dit kunnen
ze niet menen
daarboven
niet een kind
niet een
onschuldig kind
niet
mijn kind.

    Alleen zonen?

Heb jij
alleen twee
zonen nog?
Dan nog
even doorgaan
tot een
dochter toch?
Dom mens
waarom zeg
je dat.
Zie je
dan niet
in mijn hart
dat grote gat?

     Rozen.

Rozen verwelken
schepen vergaan
maar mijn
verdriet om
jou dood
blijft altijd
bestaan.

     Nooit.

Over de bergen
over zee
namen ze
mijn kleine
meisje mee
nooit zou
ze meer
bij me
terug komen
alleen heel
soms nog
in mijn
dromen.

       Echo.

Echo uit
het verleden
pijn uit
het heden
niet te
stuiten
gedachtenstroom
vernietigde
mooie droom.

     Vergeten.

Denk je altijd
nog aan haar
kun je haar
dan niet vergeten
nee,hoe dat
moet ik zou
het echt niet
weten
kom,leer
het mij,
leer mij
te vergeten.

    Mijn dochter.

Hoelang heb ik
jou gezien?
een paar
minuten misschien
wat had ik
 je graag
leren kennen
en je eindeloos
verwennen
je lief gezichtje
willen zoenen
en je mijn
dochter noemen.

    Meegenomen.

Ik was vast
al oma geweest
flitst het dikwijls
door mijn geest
maar je hebt
ze meegenomen
op je verre reis
ook mijn kleinkinderen
een dure prijs.

    Meisje uit mijn dromen.

Je bent gegaan
zoals je bent
gekomen
lief klein meisje
uit mijn dromen
je bent niet
levend aangekomen
dus bleef je het
lief klein meisje
uit mijn dromen.

     Je vader.

Je vader kijkt
mij verwijtend aan
weer een prettig
gesprek naar
de maan
als ze vragen
hoeveel kinderen
we hebben
kan ik niet
zwijgen
en vertel over
het kleine meisje
dat we niet levend
mochten krijgen.

     Koud.

Ik heb het
zo koud
geen kachel
of zelfs de zon
kan deze
kou verdrijven
alleen jou zien
en dat je dan
mag blijven
kan deze kou
verdrijven.