Een beetje

    Sneeuw

Ik las eens
leven is als sneeuw
je kunt het niet bewaren
troost is dat jij er was
uren,maanden,jaren

Waar moet ik nou
troost uit putten?
Jij verdween
nog voor je begon.

     Veilig

Veilig in de moederschoot
uitgroeiend tot een volmaakt
klein mensenkind,
dat moet toch kunnen?
En dat deed je ook,
tot een geleerde
heer dokter het
ineens beter wist.

Zo onomkeerbaar
Zo onvoorstelbaar
Zo wreed
Zo........

       Stilte

Als ik aan mijn
engeltje denk
Voel ik stilte
kou en leegte
Een lege cocon
vergeten en verlaten
De mooie vlinder
is uitgevlogen
en zal nimmer
meer terug keren.

     Zo ver
Zolang dicht
onder mijn hart
ineens mijlen
ver weg
Waar ben je
heen gegaan?
Mijn buik
zo leeg
Mijn armen
leeg
Ken je
me nog?
weet je nog
dat ik eens
je moeder
zou worden?

      Voorbij

Alles in
het leven
gaat
Voorbij

Je jeugd
verlangen
en je
mooie
dromen

Ik weet
nooit meer
zul je
terug
komen
bij mij

Wanneer
gaat het
verdriet
Voorbij?

     Branding

Verdronken in de
woeste branding
van het baren
ben je gegaan
nu kan ik
alleen maar
verdrietig naar
mijn lege
handen staren.....

je mocht
niet zijn.

    Vandaag

Vandaag ging ik weer
de weg naar het ziekenhuis
Vandaag voelde ik
weer je laatste
wanhopige trappelen
Vandaag voelde ik weer
de machtelose pijn
Vandaag zag ik weer
je stille koude gezichtje
Vandaag je sterfdag
Vandaag je geboortedag.

    Zon 

Zon verwarm
mijn verdriet
verwarm mijn
pijn
ik wil
zo vaak
niet meer
zijn

Zon verradelijke
zon
hoe kon je
zo vrolijk
schijnen
op de dag
dat ik mijn
kind
voor altijd
zag verdwijnen.

 
     Foto

Van mijn zonen
kan ik je
een foto tonen
van mijn dochter alleen
een kleine koude steen.

  Pikzwart

Opeens kleurde
de dag pikzwart
een grote barst
kwam in mijn hart
verdwenen de dagen
van voorheen
waarin ondanks
alles toch de zon
nog scheen
weg alle levenslust
verdwenen op de dag
dat de dood me
heeft gekust.

    Mijn meisje

Geen feest
werd afgelast
Geen rouwband
om een arm
van jouw sterven
werd de wereld
werden de mensen
koud nog warm.

    Jij

Jouw voetstappen
volgend naar
dat onbekende
land
voel ik je
onzichtbare
hand
troostend in
die van mij
een briesje
zacht als zij
verteld me
dat ben jij.

     Wonden
Wanneer ik
het verband
verwijder om
mijn hart
bloed het
nog even hard
een onnadenkend
woord
en ze word
opnieuw vermoord
tijd heelt
alle wonden
maar slaat
er nog
veel meer
roer je
in de pijn
dan doet het
nog steeds
zo zeer.

     Lijnen

Lijnen door verdriet
diep in het
gelaat gekerfd
met geen creme
te dichten
verdriet diep
in mijn hart
genesteld
met geen woord
te verlichten
nooit zie ik
haar weer
vertel me toch
waarom.

    Baby

Bij elke
pasgeboren baby
sterf jij
opnieuw
bij elke baby
sterf ik
een beetje meer
draait het mes
in het zeer
keer op keer.

Mijn kind

Heb jij
de regenboog
gekleurd daar
hoog in de lucht?
Laat jij
de bloemen
heerlijk geuren?

Mijn zuchten
deden de
stormen bulderen
ik heb de
oceanen gehuild
om jouw
mijn kind.

      Elke dag

Elke dag
sterf ik
een beetje
van verdriet
maar men
ziet en begrijpt
het niet
dus laat me
maar alleen
vandaag
want vandaag
gaat het
weer even
niet al wil ik
nog zo graag.

      Moeder

Om te zien
of je ze
alle zeven
nog op een
rijtje had
moest je de
namen van je
kleinkinderen
noemen
je noemde ze
met enige
haperingen
allemaal
maar niet
die ene.......
en dat deed zelfs
na al die jaren
nog zo'n pijn.