Wachten

    Zonder geluid

De dag
dat ik je
voor het eerst
en voor het laatst zag
bevroor mijn lach
mijn hart werd kil
de vogels stil
verdriet schroeit
m'n huid
ik schreeuw
zonder geluid.

     Wreed verstoord

Zo schopten
je voetjes nog
zo was het stil
doodstil
je was op weg
naar een beter oord
onze mooie dromen
wreed verstoord.

Deze pijn

Hou me vast
want het is
zo donker
om me heen
verdriet maakt
je eenzaam
en alleen
het leven
is zo zwaar
nee laat die
woorden maar
woorden kunnen
kwetsend zijn
en verzachten
niet deze pijn.

Kerst
Kerst-mis
Kerst-missen
Kerst-ik mis je
al zo lang.

10 augustus

Taart met tranen
tranen met taart
elk jaar weer
volledig van
de kaart.

Stil

Toen jouw hartje
niet meer klopte
is het mijne
ook stil
blijven staan
Koud werd
je lijfje
koud mijn
bestaan.

Hoe

Koude
levenloze vingertjes
bewegingsloze voetjes
gesloten oogjes
een klein
mondje toe
zeg me
hoe moet ik
dit dragen
weet jij hoe?

Bevroren tranen
kunnen zich
geen weg naar
buiten banen
een bevroren hart
kan niet
loslaten
al deze
onverdragelijke
smart.

Elke keer
als ik voorbij
het kerkhof kom
draait mijn
hoofd zich om
ik fluister
dag kind
maar dat
hoort alleen
de wind.

Computer
Gehaat gezegend ding
gehaat als hij
kuren heeft
of het zelfs
helemaal laat
afweten
gezegend omdat
hij mij mijn kind
liet terug vinden
zoveel mensen
kennen nu
haar naam
weten dat ze
ooit kort
heeft bestaan
eindelijk tastbaar.

    Één keer

Mag ik jou
één dag terug
wat is nu
een dag
maar één keer
wil ik je
graag zien
ruiken,voelen
even vasthouden
misschien?

     Kindje

Kindje ik vind je zo mooi
op die foto van toen
de wereld was groen
en jij was zo broos
een roos in de knop
een mens in de dop

Kindje
m'n kindje met alles erop en eraan
m'n zon en m'n maan
m'n hele bestaan
was met jou verweven
maar jij mocht niet leven
ik koester je foto
je foto die nooit werd gemaakt
maar die iedere dag in m'n hart wordt bewaakt
tot ik je weer zal zien

Kindje
ik vind je terug
en hoe zal dat zijn
ben je dan nog klein
of zul je me dragen misschien
da's even wennen
maar 'k zal je herkennen
en koester je foto
je foto die nooit werd gemaakt
maar iedere dag in m'n hart wordt bewaakt
tot ik je weer zal zien.

Elly Nieman.
Alle andere gedichten zijn van mezelf maar ik vond deze van Elly Nieman zo mooi.

   Waar

Waar zijn ze toch
onze kinderen
Ik wil zo graag
geloven dat ze
vrolijk spelen
in de warme zon
vergeten het
pijnlijk einde hier
voor het begon
ik kan dat nooit
meer vergeten
Grietje, zo had je
zullen heten.

   Kaarsje

Om het
duister
te laten
verdwijnen
laat ik
een kaarsje
voor je
schijnen.

    Een beetje

Ik toon je
mijn naakte
van tranen
en wanhoop
gevlekte gezicht.
Kijk naar mijn
gebroken
bloedend moederhart.
mijn kind ging dood
en ik een beetje.

    Sneeuw

Ik las eens
leven is als sneeuw
je kunt het niet bewaren
troost is dat jij er was
uren,maanden,jaren

Waar moet ik nou
troost uit putten?
Jij verdween
nog voor je begon.

     Veilig

Veilig in de moederschoot
uitgroeiend tot een volmaakt
klein mensenkind,
dat moet toch kunnen?
En dat deed je ook,
tot een geleerde
heer dokter het
ineens beter wist.

Zo onomkeerbaar
Zo onvoorstelbaar
Zo wreed
Zo........

       Stilte

Als ik aan mijn
engeltje denk
Voel ik stilte
kou en leegte
Een lege cocon
vergeten en verlaten
De mooie vlinder
is uitgevlogen
en zal nimmer
meer terug keren.

     Zo ver
Zolang dicht
onder mijn hart
ineens mijlen
ver weg
Waar ben je
heen gegaan?
Mijn buik
zo leeg
Mijn armen
leeg
Ken je
me nog?
weet je nog
dat ik eens
je moeder
zou worden?