Een boodschap

    Vergeten

Zoveel jaren
wist ik niet
wat te doen
met mijn liefde
voor jou
en kan dat nu na
zoveel jaren pas
vergeef me
als het voelt
alsof ik jou
toen vergeten was.

   De wind
Hoor je hem?
hoor je de wind
hij brult het uit
van pijn
mijn pijn
om het kind
dat niet mocht zijn
ook hij vind
haar niet
mijn kille vrind
de wind
waar zou
ze zijn?

 

  Er mist er één

Bij het opstaan
mist er één
bij het naar
bed gaan
mist er één
bij het eten
en elk feest
mist er één
al ben je er
nooit geweest.

    Nee meester

Ik werd
geen winkelmeisje,
schooljuffrouw,
verpleegster,
kok of bakkersvrouw
hier droomt
niemand over
in de klas
ik stond er niet
eens bij stil dat
dat er was
ik werd moeder,
moeder van een
overleden kind.

    De echo

Kindje van mijn kind
als ik je op de echo
zie kronkelen
in de buik van je mama
dan komt de pijn
weer zo dichtbij
in gedachten zie ik dan
een echo van jou
laatste wanhopige
getrappel mijn meisje
waarna het voor altijd
stil werd,doodstil
ik hoor de dokter zeggen
het is even afzien
maar dan heb je
ook iets moois
een felle pijn snerpt
door de barst
in mijn hart
maar ik zwijg.

    Een bloemetje

Ik breng een
bloemetje
naar je graf
en moet me
gaan gedragen
ik wil huilen,
krijsen en
gaan graven
maar doe niks
van dat alles
want dat
hoort niet
maar dat jij,
mijn baby
hier begraven bent
in de kille aarde
hoort toch
ook niet?

   Een groet

Een klein vogeltje
in de winter
en in de
zomer een
vlinder
een verdrietige
moeder ziet
in kleine dingen
een groet van
daar ginder.

 
     Zo mooi

Je was
zo mooi
dat haalt zelfs
de mooiste bloem
nog niet
kleine oortjes
een lief gezichtje
tien kleine vingertjes
tien poezelige teentjes
je was geweldig
je was zo volmaakt
MAAR
je huilde niet!

    Elke keer

Elke keer
als ik een
levende baby zie
komt er
beweging in
het deksel op
die grote pot
verdriet
zo zag jij
er ook uit
zo was jij ook

maar
je huilde niet!

    Regen en wind

Hoor je de regen
en de wind?
dit is toch
geen weer om
buiten te zijn
voor een kind?
toch ben je dat
voor mijn gevoel
daar op dat
donkere koude
kerkhof
zo heel alleen
omringt door
donkere aarde
en koude steen.

   Sneeuwwitje

Mijn prinsesje
mijn sneeuwwitje
kon niet wakker
gekust door
de prins
ze vertrok
voorgoed met de
zeven dwergen
over de bergen
naar daarginds.

    Pijn

De rauwe pijn
verpakt in
warme doeken
van liefde
en repen
van verlangen
verstopt in een
doos van ongeloof
staat onder
mijn bed
toch voelde ik
het nog daarnet.

   De wrede waarheid

Heb ik je
in de steek
gelaten?
ik kan mezelf
erom haten
want ik heb
het niet gevoeld
dat jij zo leed
en voor je
leven streed
toen vertrouwde
ik de dokter nog
in die dagen
tot het te
laat was en
mijn ogen de
wrede waarheid
zagen.

   Moeder ik droomde

Ik droomde
dat we
het kind
verloren
dat het
dood werd
geboren
ik liet het
zomaar
gebeuren
en moest
mijn levenlang
treuren moeder.......
MOEDER?

    Mijn verdriet

Mijn verdriet
zit stevig ingepakt
zeven sloten
houden het
gevangen
alleen sijpelt
door de
kieren soms
een onnoemelijk
verlangen.

    Als

Als mijn ogen
niet meer
kunnen zien
en mijn
oren niet meer
kunnen horen
mijn stem
niet meer
zal klinken
zal ik dan
in het duister
gaan verzinken
of sta jij
wachtend op mij
dan daar
dat hoop
ik maar.

    
    Verleden

Flarden uit
het verleden
komen spoken
in het heden
houden je
gevangen
al zo lang
niet te
veranderen
gebeurtenissen
en feiten
laten je lijden
om voorbije tijden.

    Gebroken

De banden
lek geprikt
de vleugels
gebroken
nooit zal het
het meer goed
komen
weg mooie
dromen.
wat achter bleef
een teer beeld
van een engeltje
dat voorbij vloog.