Vrijdag 28 oktober 2005

ze wilden het niet geloven.

Ze wilden het niet geloven.

Vaak had ik
het al
aangegeven.
Maar ze
wilden me
niet geloven.
Door de
eindeloze
arrogantie
van de heren
doktoren,
heb ik mijn
dochter verloren.
Ze dachten
dat ik de
maanden niet
goed kon
tellen.
En gingen
tot het
te laat was,
de geboorte
uitstellen.

Geschreven door antje om 15:03 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Donderdag 27 oktober 2005

Alleen

Alleen.

Het stortregend
en de wind
giert om het huis.
Daar buiten
is het helemaal
niet pluis.
Het is
om jou
mijn meisje
dat ik ween,
jij ligt daar
op dat
verre kerkhof
in de regen
en de kou.
Helemaal
alleen.

Geschreven door antje om 15:43 Reageer op dit bericht

Woensdag 26 oktober 2005

Ontzetting

Ontzetting.

Ik had je
zo graag
in mijn armen
gehad,
je vastgehouden,
je lief gezichtje
van dichtbij bekeken.
Maar de zuster
stond zo ver weg
met jou
en wij,
wij konden alleen
maar stom van
ontzetting
naar je kijken.

Geschreven door antje om 16:31 Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 oktober 2005

Geen dochter voor mij.

Geen dochter voor mij.

Als het deksel
boven je
kleine babyhoofdje
zich sluit.
gil ik het
van ellende
uit.
Het is
echt voorbij,
geen dochter
voor mij.
Alles heeft
zijn glans
verloren
dood ben je
geboren.

Geschreven door antje om 09:48 2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 24 oktober 2005

Radeloos

Radeloos.

Alle hoop
verloren
dood
ben je
geboren.
Radeloos
sta ik
hier,
kermend
als een
gewond dier
de mensen
denken,
is het nou
nog niet
klaar.
Bij de
geboorte
was het
TOCH MAAR.

Geschreven door antje om 11:07 Reageer op dit bericht

Zondag 23 oktober 2005

Ik had een dochter

Ik had een dochter.

Ik had
een dochter
ze is
gegaan
zoals ze
is gekomen
even gezien
en toen
weer
meegenomen
zonder afscheid
te nemen
zomaar
weer verdwenen
eens had ik
een dochter
even.

Geschreven door antje om 09:21 Reageer op dit bericht

Zaterdag 22 oktober 2005

Zwarte wagen

Zwarte wagen.

Haar kleine kisje
in die grote
zwarte wagen,
die grote zwarte
auto is haar
komen halen
de klokken luiden
alsof ze mijn
verdriet vertalen.
Daar gaat mijn
kleine meisje
helemaal alleen.
Ik sta voor
het raam
en ween.

Geschreven door antje om 14:20 Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 oktober 2005

Verpletterd

Verpletterd.

Mijn jonge hart
verpletterd
in een slag
die dag
waarna ik
nooit meer
lachen mag
zo eenzaam
en bezeerd
het leven
verdween
uit mij
in die jaren
van weleer
nee
dromen heb ik
allang niet meer.

Geschreven door antje om 14:20 Reageer op dit bericht

Donderdag 20 oktober 2005

Zoveel liefde

Zoveel liefde.

Ik had je
zoveel liefde
willen geven,
maar je mocht
niet blijven leven.
Nu kan ik
alleen nog
maar gedichten
over jou
schrijven.
Mijn dochter
leeft alleen
op de pc.
Daar doe ik
het dan maar
mee.

Geschreven door antje om 19:05 Reageer op dit bericht

Woensdag 19 oktober 2005

Krampachtig.

Krampachtig.

Jij bent
zover weg
en de pijn
om jou
is zo dichtbij
het verdriet
om jou
schroeit
de vreugde
uit mijn leven
krampachtig
hou ik mijn
verdriet om jou
in toom.

Geschreven door antje om 15:21 Reageer op dit bericht

Dinsdag 18 oktober 2005

Meegegeven.

Meegegeven.

Een moederdier
beschermd
en bewaakt
haar overleden
kind.
Geen leeuw
of tijger
die het eerst
verslind.
Maar ik,
ik heb je
zomaar
meegegeven
mijn kind
en heb je
nooit meer
terug
gezien.

Geschreven door antje om 16:59 Reageer op dit bericht

Maandag 17 oktober 2005

Ik begrijp het niet.

Ik begrijp het niet.

Ik huil
stille tranen
van verdriet
want
begrijpen
doe ik het
nog steeds
niet
bij me
gekomen
om te
sterven
en voorgoed
je naam
in mijn
hart te
kerven.

Geschreven door antje om 16:22 Reageer op dit bericht

Zondag 16 oktober 2005

Zo......

Zo......

Zo lang
op gewacht.
Zo mooi.
Zo rein.
Zo volmaakt.
Zo lief.
Zo klein.

Zo koud.
Zo stil.
Zo DOOD.

Geschreven door antje om 17:27 Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 oktober 2005

Welkom

Welkom op mijn blog.

Geschreven door antje om 16:50 Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 oktober 2005

Nooit meer

Nooit meer.

Nooit meer
ECHT vrolijk.
Nooit meer
ECHT blij.
Want jij
bent er
niet bij.

Geschreven door antje om 14:28 Reageer op dit bericht

Vrijdag 14 oktober 2005

Geen waarde

Geen waarde.

Een holle
oerkreet
van pijn
en gemis
breekt naar
buiten
als ze
het deksel
boven je
lieve
gemartelde
lijfje sluiten
nu gaan ze
je begraven
buiten
in de donkere
koude aarde
voor hen
heb jij
geen enkele
waarde.

Geschreven door antje om 15:11 Reageer op dit bericht

Donderdag 13 oktober 2005

Grootste schat

Grootste schat.

Men heeft
mijn grootste
schat
zo maar
meegenomen
ik kon
nooit meer
bij haar
komen
even gezien
en toen
weer afgenomen
tevergeefs
begon de
melk te
stromen.

Geschreven door antje om 17:51 Reageer op dit bericht

Woensdag 12 oktober 2005

Nooit

Nooit.

Het is
of je er nooit
bent geweest.
En dat
verwondt me
nog het meest.
Ondanks dat we
je al
teer beminden
is er niks
van je terug
te vinden.
Alleen de wonden
in mijn hart
en een
oneindige smart.

Geschreven door antje om 11:24 Reageer op dit bericht

Dinsdag 11 oktober 2005

Welkom

Welkom op mijn blog.

Geschreven door antje om 20:59 Reageer op dit bericht

Dinsdag 11 oktober 2005

Herinneringen

Herinneringen.

De herinneringen
vervagen
het lijkt nu
makkelijker
te dragen.
Maar dan
opeens
weer die
felle pijn
van dat
mooie,
dat niet
mocht zijn.

Geschreven door antje om 17:01 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van de pijn van een kamerplant