Zwanger

    Sporen

Zilveren sporen
op mijn wangen
een hart ineen
krimpend van
verlangen
om je nog
eenmaal te zien
al is het maar
heel even.

    Ik mis je

Bij een etentje
verjaardag of feest
mis ik je
nog het meest
nooit meer volledig
nooit meer compleet
er is iemand
niet bij
iemand die ik
nooit meer vergeet.

 
    Wachten maar

Al je spulletjes
lagen allang klaar
dus wachten maar
maar het noodlot
had anders beslist
men zei dat
we ons vast in de
datum hadden vergist
de dokter liet
jou gewoon sterven
heel ons leven
lag aan scherven.

   Babykamertje

In elk babykamertje
snijd de felle pijn
van het verleden
door me heen
in elk babykamertje
ben jij
en toch ook
weer niet.

   De zee

Zoals de getijden
van de zee
zo rolt de pijn
en het verlangen
af en aan
op de kust
van mijn
verdriet.

    Tevergeefs

Tevergeefs hopend
op een wonder
nu moet ik
mijn hele
leven lang
zonder
zonder jou
hoe moet
dat nou?

   Eens

Ik strompel
door het enge bos
zwem door
 een oceaan
van eenzaamheid
kruip op mijn knieën
door de woestijn
van verdriet
over de brug
van tranen
op zoek naar jou
en eens
zal ik je vinden.

   Voorgoed

Het wonder
van de geboorte
en de gruwel
van de dood
in één oogopslag
het naïve meisje
veranderde voorgoed
die dag.

   Voorzichtig

Voorzichtig tast ik
de pijn af
voorzichtig tast ik
het verlies af
maar bij het zien
van jou lijden
breekt mijn
hart opnieuw.

    Mijn hart

Mijn gezicht
lacht
maar mijn
hart huilt
zacht
de tijd
heeld alle
wonden?
dat had
je gedacht.

     Alles weg gehaald

Ze hadden
alles weg gehaald
je knuffels
kleertjes
en wieg
niks herinnerde
meer aan jou
alleen mijn
inmens verdriet
vers en rauw
het maakte
van mij
voorgoed
een oude vrouw.

 

    Lege handen

Twee lege
handen
ogen die
branden
voorbij
het is
voorgoed
voorbij.

    Zoveel tranen

Het pad
naar jouw graf
is geplaveid
met tranen
leven van
mijn leven
zoveel tranen
op mijn weg
naar jouw.

 


     Die dag

Het leek
een gewone dag
het leek
een zonnige dag
maar het werd
een donkere dag
het werd
een vreselijke dag.

   Vergeten

Ze hebben je
vermoord
naar moeders
word niet
gehoord
ik bleef met
lege handen
staan
zij zijn gewoon
verder gegaan
mijn hart was
gebroken
ik heb levenslang
maar zij.....
zij zijn je
al lang vergeten.

     Zo scherp

Jouw kleine kleertjes
in de kast
gewassen en gestreken
en zo vaak
vol liefde bekeken
je zou ze
nooit dragen.....
en na jaren vragen
is alles wat
van jouw rest
een papiertje
met woorden die
als messen zo scherp
door mijn hart
gaan daarop
ze zetten opnieuw
mijn wereld
op zijn kop.

   Het komt nooit meer goed

De laatste rit naar
het ziekenhuis
me van geen
naderend onheil
bewust
door de heren
doktoren in slaap
gesust
alles kwam goed......

Mijn kleine
Jeanne d'Arc
wat heb je
gevochten
en toch verloren
dood ben je
geboren
het komt nooit
meer goed.

   Een jammerklacht

Er klinkt een
jammerklacht
door de
donkere nacht
moeders berooft
van hun kind
smeken of ze
dan misschien
nog één keer
hun kindje
mogen zien
en vasthouden
dicht tegen
zich aan
voor ze het
weer moeten
laten gaan.

   Gras

Je moet vergeten
wat eens was
op de fouten
van de dokter
groeit gras
foute diagnose
te lang gewacht
rust zacht.