Eb en vloed

       Die dag

Je verbouwde
mijn leven
mijn buik
mijn hart
en mijn ziel
die dag
toen ik
van je
dode lijfje
beviel.

              Sneeuwprinses
 
Een stralende zon
schijnt op een
fonkelend met
diamanten bestrooid
wit sprookjes landschap
maar onder die
glinsterende witte
pracht ligt een
gruwelijk geheim
Een kleine sneeuwprinses
slaapt daar haar
eeuwige slaap
en geen prins
die haar ooit
wakker kussen kan.

     Mijn hart

Je woonde
dicht bij
mijn hart
Je streedt
dicht bij
mijn hart
Je leed
dicht bij
mijn hart
Je stierf
dicht bij
mijn hart
Mijn gebroken
hart.

     Sneeuw

Zachtjes dwarreld
de sneeuw
op een klein
kindergrafje neer
De wind
fluisterd zachtjes
wat doet
dit zeer
Engeltjes dekken
teder het kindje
met een zachte
wollige  sneeuwvlokjes
deken toe
Want het kan
nooit meer
naar huis naar
haar moedertje toe

           Voorgoed

Engelenkind van mij
ongemerkt weggedragen
op de vleugels
van de wind
onbegrijpelijk blijft
jouw lot
waarom nou jij
mijn kind

Voorgoed chronisch verwond
nooit meer gezond

       Nog even

Nog even
dan ging je mij
verlaten
mijn buik zou
leeg zijn
mijn armen vol

Mijn buik
werd leeg
maar ook
mijn armen
bleven leeg

Mijn hart
werd vol
zo boordevol
verdriet.

   Wolken

Dikke wollig
witte wolken
glijden gestaag
voorbij
Daarachter die
wolken daar
woon jij
O als dat
wolkendek nou
eens brak
en jij je
hoofdje er
zomaar
doorheen stak

    Zo moe

Verdrietige ogen
spiegels van een
gepijnigde ziel
moeten lachen
ook als er
niks te
lachen viel
blij zijn
om bloemen
die weer bloeien
terwijl het verdriet
bleef groeien
Ik wil niet
meer doen
alsof ik
onderweg ben
met goede moed
naar iets beters
Ik wil mijn best
niet meer doen.

        Teken

Geruisloos verdwijnt
het lichtje
in de
donkere nacht
erop geschreven
staat een
verdrietige
klacht
meisje
geef toch
een teken
al is het
nog zo klein
dan zal ik
niet meer
verdrietig zijn.

     Rivier

Ook al
huil ik
een rivier
Het helpt me
geen zier
Mijn bootje
strand elke
keer zonder
verweer
Op een rots
van ontherstelbaar
zeer.

   Dokter

Die arrogante kwast
heeft van zijn
geweten totaal
geen last
vergeten
en gewist
terwijl hier
voor altijd
iemand word
gemist.

      Je naam

Ik tel de
uren,dagen
en maanden
allang niet meer
je naam klinkt
nog steeds
onwennig
uit mijn mond
de naam
die ik je
niet mocht geven
de naam
die ik niet
mocht noemen
de naam
die ik
moest vergeten.

      Lemming uit de maat

Lopen
hollen
en weer
doorgaan
vooral niet
lang bij
stilstaan.
Lemming
uit de maat
maar mijn
kind is dood
niet omkijken
voorwaards
volgende keer
beter
Lemming uit
de maat

Deze lemming
is voorgoed
uit de maat.

       Één seconde

Hij keek me aan
de jongen
met zijn helm op
één seconde maar
starte zijn brommer
en reed zich
aan het einde van
de straat te pletter
tegen een auto
één seconde
gegrift in mijn hart.

Ik zou  weer
moeder worden
het was eindelijk
begonnen toen
ineens het hartje
niet meer klopte
ik had tegen beter
weten in nog hoop
één seconde maar
de dood had haar
allang meegenomen
één seconde
gegrift in mijn hart.

         Het einde

Ze luisterden niet
Het einde was begonnen
Ze geloofden me niet
Het begin werd beëndigd
Onomkeerbaar
Voorgoed voorbij.

      Ze zeggen
Ze zeggen
dat mijn kind
dood is
Ze zeggen
dat ze onder
dat hoopje aarde
ligt begraven
Ze zeggen
volgend jaar beter
Ze zeggen
je moet
het vergeten
Ze zeggen
alleen niet hoe.