Gelukkig Nieuwjaar



nog eventjes en dan is er
alweer een jaar voorbij
tijd houd geen pauze
en staat nimmer stil
om klokslag 12
regent het goede wensen
over en weer
en wij doen hier
heel cliche aan mee 

Gelukkig Nieuwjaar

Het oude jaar is in stijl afgesloten
het nieuwe wordt met kussen ontvangen
De lessen zijn ook dit jaar weer geleerd
 
Ik heb geen speciale voornemens dit jaar
ik wens enkel liefde, vriendschap en geluk
En ook een portie goede gezondheid
 
Ik wil iedereen bedanken om in 2015
een virtuele vriend te zijn, om de vele reacties,
 de steun en moed die ik ontving
 
Ook voor de humor en het warme gevoel
die elk van jullie gaf zonder voorbehoud
Laat ons klinken op de voortzetting ervan in dit nieuw jaar
 
Ik wens iedereen een schitterend 2016
waarin voorspoed en geluk voorop staan
Mogen deze virtuele drie kussen jullie bereiken

De winter nadert

op weiden legt zich vochtig rijm
en nevelsluiers sluipen 's ochtends
reeds over zwart-geploegde akkers
appelbomen treuren 't laatste blad
dat hen van zomer nu nog is gebleven

de stad ligt stil in dageraad
en ademt zacht de nieuwe dag
nog wachten vruchten op hun oogst
de trek naar 't zuiden is in volle gang
slechts kraaien zweven traag over de daken

't begin van winter laat zich voelen
met nachten fris en de verwarming aan
weert herfst zich tegen vorst en wind
over het land drijven de regenwolken
wij dekken ons tegen de koude in

Besneeuwde wegen.

  wat zonlicht door de grijze wolken

   geeft een prachtig beeld  deze dag

   besneeuwde paden gelijk ’n plaatje

   voor kinderpret  met een blijde lach

 

   dit zijn dan ook de unieke dagen

    als sneeuw door zon word verlicht

    hetzij  foto’s maken of  te filmen

   ‘t oog op de  verse sneeuw gericht

 

  jammer van zo veel ongemakken

   files op alle wegen van het land

  ’t blijft een betoverend sprookje

   ’t verkeer loopt helaas uit de hand

 

     de sneeuw glinstert in de bomen

     gelijk een mooie zuivere kristal

     ’n mooie winterdag in December

     waarvan een  foto getuigen zal

 

    kinderen die vandaag genieten

    op de slede 'n een warm gezicht

   ‘n pracht beeld  van december

    ’n witte wereld door zon verlicht

WINTERZON

Als mijn vuur dooft in de winter
en de gemoederen worden mat
het uitzicht is leeg en bleek
vertrek ik, laat ik alles achter
wat ooit groeide en begon
wat leefde en wat was
als het drogen van het gras
in de zinderende hitte van de zon
tot stro als het laatste sprankje
hoop dat gloort in het sterven
van uitblinkende gedachten
ontbreken mij de krachten
om verder te kunnen gaan
waar sterren aan de hemel staan
en ik, ik verlies weer het verband
zoekend wat in mij nog brandt
het is dat jij wel verder kon
ik heb nog slechts de winterzon

Reis naar de stilte.



Reis naar de stilte
 
Als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder bloesem van de vlierstruik
ruiken we adem van zomerse wind
zonder verstandelijke conflicten
of kleerscheuren van liefde
graven we rivieren om te bevaren
onze jeugdigheid en eerlijk streven
begraven we liefde om te bewaren
als een schat voor later leven
 
en je kust mij plotseling
vol op de mond, als ik niet aarzel
vallen ook de laatste woorden
op de zachte zwijgende grond
waar de stilte al eeuwen bestond.

De Stad



Velen mensen lopen er in het rond
Mannen, vrouwen, met haar in kleuren zwart, bruin en blond..
Winkels in en winkels uit
De Fanfare die langskomt speelt hun muziek luid
Terrasje met mooi weer
Lekker binnen zitten met regen
In de stad is altijd wat te doen!!

Mijn onrust zoekt in december

December maakt zich van de
jaargang los, maar kwade
trouw is niet aan de orde.
De vraag wat geweest is of
zal worden gloeit na als een
rode blos.

Er daalt een blad naar het
afwachtend mos, omdat hier
en daar het loof verdorde.
Na december gaan de trossen
los, op de vlucht gejaagd
voor de oude woeste horde.

Er komt in mij een vreemd
soort onbehagen. Een diep
in mij knagend gevoel. Dat
de poort opent naar nieuwe
vragen. Mijn onrust zoekt in
december doel.

Maar in de schaduw van het
oude jaar verlang ik naar
december's lichte dagen.
Antwoorden liggen nu niet
klaar; december laat nog
heel wat vragen.

December, lichtjes in een
donker bos. Schaduw houdt
mij niet gevangen. Ik richt
mij op vanuit het mos. Het
nieuwe jaar doet mij verlangen.

Onder een dennenboom houd ik
stand; hoewel wat groen reeds in
mij verdorde. Ver verwijderd van
het vijandig land ben ik niet bang
voor de oude woeste horde.

Kattenvrouwtje



je dribbelt de hele dag
achter me aan
kijkt bij alles
nieuwsgierig wat ik doe
 
aait m'n gezicht
drukt je neusje
tegen mijn neus
en geeft warmte
 
valt in onbewaakte
momenten
met grof klein geweld
mijn tenen of haren aan
 
komt 's ochtends
op me af rennen
opgetogen
verwachtend
 
komt 's middags
in de holte
van mijn arm
een slaapje doen
 
't Is eigenlijk
- beetje onverwacht -
nog veel gezelliger
dan ik had gedacht
 
als heel klein bolletje
kwam je hier aan
schreeuwend om
- denk ik - je moeder
 
en na een paar dagen
onder de bank
te hebben gebivakeerd
kregen we je vertrouwen
 
met als gevolg...
 
je dribbelt de hele dag
achter me aan
waar ik werk, loop jij
waar ik zit, slaap jij
 
en ik
- zéker nooit gedacht -
klets en knuffel maar raak
 
geen seconde spijt
van een piepklein katje
dat langzaamaan
al wat groter wordt.

Elegantie




vol overgave
offer ik
mijn verrijkt hart
aan jou

ben jij de schaduw
van elke voetstap
die ik verzet
op het witte glanzende strand

zo kleurt mijn
donker bestaan
weer op

door jouw elagantie
en charme
zo vallen
de druppels
van verrukking

in onze blauwe oceaan
van tevredenheid

Passiebloemen



De krekels verstommen
de wind begint te zingen
   de passiebloemen beginnen
te ontluiken er hangt
         iets in de lucht wat zo schoon
 is als het zuiverste water
zo mooi is als een lentedag
zo zwoel als de zomer zo passievol
kleurrijk als de hersft zo ijzig
    maar tegelijkertijd zo brandend
als de winterse nachten
waar de liefde opeens
zal vlammen als wij elkaar
samen zullen ontmoeten
vinden in de zalige
      onstuimige bruisende als
champagne kurken
die mooie heftige liefde
die altijd zal ontbranden

Zeemeermin



    In mijn netten gevangen,

    hoor ik jou zeegezangen,

    heel onbevangen,

    ik kus jou op jouw maagdelijke wangen.

 

        Onbehoedzaam,

        pel ik jouw lichaam,

        jij wilde je verzetten,

        maar ik pakte jou gulzig.

 

        Verzet wankelde,

        ik genoot van jouw blanke vel,

        in ons liefdesspel,

        genotvol kronkelend.

 

        Gierende liefde,

        in een fluisterende wind,

        schuimend en

        badend.

S'avonds laat



Stilte stile om mij heen,
even dacht ik dat je echt verdween,
maar algauw voelde ik je adem in mijn nek,
ik zit helemaal alleen gevangen in een kreunend hek.
Probeer te bewegen, schreeuwen is de volgende stap,
maar wanneer dit wordt geprobeerd volgt er een klap.
stil blijf ik liggen op de grond, en voel alweer haar natte mond.
' jongen jongen je hebt je straf gehad,
 je was ook nog veel te laat in het donker op pad'

Uitgaan



Uitgaan
super cool
je zorgen even vergeten
een geweldig gevoel

lekker kletsen
stuiterend op de dansvloer
met volle borst meezingen
sommige mensen liggen voor je op de loer

helemaal uitleven
verstand op nul
beetje te veel gedronken
van sommige dingen nog weinig benul

Maanlicht met mijn ogen dicht



Ik droomde vannacht van de nacht die ons samenbracht.
Van de schemer, de gloed van de maan in het duister en
van het gevoel dat ik krijg als ik je naam zachtjes fluister.
Van het vrije in die tijden, de sterren en het mysterie dat schuilt
achter elke muur met slapende zielen en in ieder geluid.
Ik droomde van alle warme tranen over je blote koude huid
en van het zachte licht dat daarop viel, dat ik op je viel, val, gevallen.
En dat je om mijn grappen moest lachen omdat je was wie je bent.
Dat je soms geheimzinnig doet en dat niemand je geheimen kent.
Ik droomde over de weg waarop we lagen en over wat we zagen
toen de hemel naar beneden viel, jij op mij viel omdat ik zei;
"Waarom kijk je niet naar de sterren samen met mij?"
De nacht maakt alles donker en het is een wonder dat ik jou zie
zoals ik jou altijd zie als mijn ogen willen dromen en ik droom iedere nacht
over de nacht die ons samenbracht.

Ik mis je.

wat is vriendschap?,dat vraag ik me zo vaak af
ik bouw niet op beloftes en vertrouwen want in moeilijke tijden kun je op de meeste niet meer bouwen.
Maar met jou is het anders,nog steeds mis ik jou
Ik doe allemaal alsof het mij niks boeit maar vanbinnen is het nog steeds mijn hart wat om de geeft en bloeit.
Ik vraag me af hoe is het zover kunnen komen,ik dacht ja wij zijn vrienden voor het leven,maar een hoi en hoe gaat het is er tot nu toe pas van gekomen.
Ook al kende ik je nog niet zolang ik gaf onwijs veel om jou maar dat wist je allang.
We gaan nu allebei een andere weg tekeer eerst waren we altijd samen maar dat is nu niet meer,of het ook zo woord als vroeger ik heb geen idee.
Hopen dat is het enige wat ik nog kan,want ik blijf het niet steeds vragen als jij ut nog niet aankan.
Een goede vriendschap komt overal doorheen,
Hopelijk lukt het ons ook en zijn we ooit weer samen een

U kwam in beeld

U ontdekken in een zelfportret
verzameld over de jaren
van lief en leed
De lippen rood aangestift
het haar in roestig rood
om de nek een ketting van bloedsteen
zou ook waterparel kunnen zijn
in de kleur van uw ogen

Je herfstige dromen




je herfstige dromen

 

 

jij liet iedere herfst

jouw bladeren vallen

schoonde losse gedachten

in het nieuwe verwachten

 

maar dit jaar

braken de takjes

kwam er ruimte

in de verfijnde structuur

 

nog toon jij kracht

in de stormen van heden

maar wij merken al

hoe je geest heeft geleden

 

de knoppen zijn weg

in het kaal dat nu rest

alleen in je herfstige dromen

kan er nog lente komen