Het lied van de muzen

Mijn reis is nu al begonnen.
Nu al dragen de muzen een nieuw
lied met hen mee.
Nu al verwelkomen zij mij uit
een toekomst, en lijken mij te
melden op zekere tijd reizen wij
met jou mee.

Heden ga ik op weg en in mijn
hoofd klinken de stemmen van de
muzen. Hun klanken op de stromen
van de wind lijken mij te willen zeggen:
'op zekere tijd zijn wij ook jouw muzen,
die aan jouw hart dan een nieuwe keuze
zullen voorleggen.'

Zij lijken mij te zeggen: 'om ons te
ontmoeten dien je op reis te gaan.'
'Wij brengen jou op weg naar een nieuwe
tijd, naar een nieuwe werkelijkheid.'
'Nu al zingen wij in ons lied van een
van een vrijheid in de morgen, die een
toekomst voor een ieder ziet; die nu
nog zo ver lijkt te zijn opgeborgen.'
'Na de droom zal die morgen komen,
die de werkelijkheid achter de illusie
doorziet.'

'Daar waar jij gaat overal ter wereld
vind je onze respons; overal waar jouw hart
zich door ons muzen vangen laat.
'Op deze reis door vele landen klinkt onze stem,
die met de hoop op een nieuwe toekomst,
elke wanhoop naar een nieuwe glorie praat.'

'Oh', ik mens van vele misverstanden.
Ik zwijg van gevoelens, die in mijn ziel
ooit zullen verzanden. Mijn innerlijk
stemt de beste muzen in mij door. Op de
juiste tijd heb ik hier aandacht voor.

Vandaag ga ik op weg. In mijn hoofd klinkt
de stem van de muzen. Sereniteit zingt samen
onder het gouden hemellichaam. Ik voel geen
behoefte meer om hier ooit nog tegen in te gaan.

Liefde draagt

Mijn hart voor jou
zou ik willen dragen
 tot hoge wolkentorens

in papier gewikkeld
waar jij mee kan spelen

een laatste kusafdruk
herinneringen die wij delen

zal ik laten aan de hemelpoort
opdat zielsrust niet verstoort

zonder reizen, afdalen
ik heb niet meer nodig
en het doet er niet toe

 de liefde is genoeg
om in de atmosfeer
te blijven dwalen

Eeuwig geheim

Zo lang op zoek
naar het geheim
wie ben je
waar was je
alle namen
kreeg jij

om het
geheim te
onthullen
verbeelden we
ons maar wat
zoeken en tasten
we naar woorden

maar dan
liefde
zo onbegrijpelijk
juist daarin
wordt het geheim
van wie je bent
nog groter

Geef de liefde door

Liefde mag er zijn

Als je opstaat

En er ontbijt voor je klaarsaat

Niet om dat het moet

Of omdat het kan

Maar omdat je het uit liefde doet

 

Liefde mag er zijn als je thuiskomt

Van een lange dag werk

Zodat je weet waar je het voor doet

Liefde mag

Het is niet iets wat moet

 

Je mag liefhebben

Zoveel je wilt

Maar doe dat dan alleen

Zonder iets terug te verwachten

 

Liefde is een werkwoord

Zelfs een energie

En het zit in jou

In alles wat je doet

Denkt

Of aanraakt

Dat is wat je zo mooi maakt

 

Liefde mag en jij mag er dus zeker zijn

Want overal kom je het tegen

In dromen of in het dagelijkse leven

zo mooi om het door te geven

In het bos

In het bos van
mijn dromen
groeien gedachten
als blaadjes aan de bomen

in slapeloze nachten
blaas ik ze van de takken
om zo mijn
onrust te verzachten

Niets is meer zoals vroeger

Niets is meer zoals vroeger
kwaliteit is uit
maar jouw vriendschap is meer dan dat
het springt er bovenuit.

Niets is meer als vroeger
een ieder leeft haast alleen
maar jouw vriendschap is eeuwig
zoals jij
is er geeneen!

waterdans naar het mysterie

daar aan de waterkant,
waar in de stilte en de storm,
daar alles staat wat ik was,
alles wat ik ben,

de weerspiegeling in het water dat danst met zijn golven,
naar het mysterie van een woud in de verte,
waar de golven dansend,
de wind tegemoet,

een stappenplan volgen voor de dans van waterdruppels verenigd,
in de vrijheid die het water geeft,

is daar het bos met zijn mysterie,

om te ontduiken,

het onderdrukkend bewind van alle dag,

Summer evening

Dansen

In mijn droom
hoor ik het zingen
van een merel
wiegen bomen
mee op de melodie

tonen bloemen
hun mooiste kleuren
vlinders fladderen
in het rond

en ik dans
vrolijk in de zon
tot de
nieuwe morgen komt

De Nacht

Mooi

Nooit gedacht dat ik zou doen
wat ik toen deed en weer zal doen

Omdat je onweerstaanbaar bent
onweer
staanbaar
Mooi

Ik wou dat ik je lippen
niet alleen kon kussen
maar ook kon horen zeggen
dat je zielsveel van me houdt

Ik wou dat ik je haren
niet alleen kon strelen
wanneer ik zomaar voor je deur sta
maar omdat je altijd bij me bent

Ik wou dat ik je ogen
kon verdragen zonder te doen
wat ik niet zou willen doen
zo onweerstaanbaar Mooi

FLAUWEKUL

Flauwekul

 

Weet ik het wel

of weet ik het niet

nee ik weet het niet

of soms wel

maar wil ik het

misschien niet weten

en het daarom

niet weet

weet jij het ?

vraag nu niet

wat moet ik weten

ook dat weet ik niet

 

weet je ?

nee ik ook niet

Verlangen

Verlangen


Ik verlang ernaar,
Dat jij me wilt.
Me koestert,
Mijn verlangen stilt,
Me voorzichtig aanraakt,
Langzaam
…Daar
Je zachtjes kroelt,
door mijn haar,
mijn lichaam,
met je vingers bespeelt,
plagend, tergend,
af en toe wild,
dat je woordjes fluistert
in mijn oor,
dat je zegt;
“oh schat, ga door
Verstrengeld door liefde,
Door hevige lust,
De wereld bestaat niet,
Als je me kust,
Met me vrijt,
Me stevig vasthoud,
Wij samen,
’t voelt zo vertrouwd,
Ik wil dat je me zoent,
Me likt, me streelt,
In m
’n hoofd
Zie ik steeds dat beeld,
Jij en ik versmelten,
Samen één,
Helaas blijft het bij dromen,
Ik ben voortaan alleen….

Zomer

Zomer

 

Zinderende hitte

Danst door de lucht

Alles houdt zijn adem in

De stilte in de natuur

Is hoorbaar

Alles past zich aan

Om pas ’s avonds  verder te gaan

Straatje

je ligt er stil gehuld bij
nu je niet wordt overreden
met de dagelijkse lasten
die je hebt te dragen

je ziet zwart, soms pokdalig
voortgebracht door de snelheid
die rechtlijnig staat op
jouw in bochten gewrongen leven

je vraagt je ook nooit af
waar je naartoe gaat
wat nog voor je ligt
je straat kent geen einde

de vele kruispunten in jouw leven
wegwijzeren de landkaart
die je als niemand kent
maar iedereen verkent

In de greep van het beest

In de greep van het beest,
voelde het zo vertrouwd.
In zijn klauwen gevangen,
maar het voelde niet fout.

Mee gaan in het spel,
van de leeuw en het lam.
Draaide plots alle regels,
wist niet wat me overkwam.

Het zou mijn fout wel zijn,
zag jou kwaad hier niet in.
De spanning zo voelbaar,
ja dit was het begin.

Steeds dieper in jou klauwen,
zag ik geen terugweg meer.
Steeds bleef ik je opzoeken,
tot die ene keer.

Voel nog jou handen op mijn lichaam,
hoor je woorden in mijn hoofd.
En plots werd alles donker,
was het kind zijn weg geroofd.

De innerlijke zomer

Ik proef de volle zomervruchten
Zie de blauwe zinderende luchten
De zon is op zijn hoogste punt
Dat ons allen het licht nu gunt
Van donkerte lijkt nu niets te duchten

Het is de keizerlijke maand
Die voor ons de hemel baant
De stralen vallen in de warme aarde
die de oude krachten steeds bewaarde
zij houden zo ons leven gaand

Ik voel de kracht van binnen
Zoek de woorden en de zinnen
In de kern herken ik de pit
Waarin ons wezen verborgen zit
De ster van het beminnen

De handen, de ellebogen, de grote teen
De knieën, de dijen, het linkerbeen
Alles wat een mens toebehoort
En dat ook anderen bekoort
Zo blijf je in je denken nooit alleen

Het water golft, de bloemen bloeien
De struiken worden vol, de bomen groeien
Alles draait in zijn cirkel rond
Koestert zich in stevige grond
Laat ons mensen met onze riemen roeien.

Ieder gevecht

Ieder gevecht
Zo persoonlijk en zo zwaar
Zo eenzaam en verdrietig

Ieder gevecht
Kan een ieder sterker maken
Of verzwakken als een verwelkte roos

Ieder gevecht
Kan een mens ongelukkig maken
Zo plotseling als dat soms komt

Ieder gevecht
Altijd is er een oplossing
Ergens en ooit, nu of later

Maar ieder gevecht
Is zo ontzettend zwaar
Deze hoef je nooit alleen te dragen

Wolken

Het beloofde een wonderbaarlijke avond,
al zijn de sterren niet zichtbaar.
Tussen haar wimpers fantaseert zij
met moeite een dinosaurus in de wolken.
De wind laat de dino langzaam vervagen,
tijd raast in heftige stilte voorbij.
Ze neemt hem mee in haar onlogische
gedachten, hij liegt een lach op zijn gezicht.
Samen dralen en ze rekken de avond,
die liever, liever eindigde in vroeg gedag.