Naar de inhoud

begrijphetnietje

akke.beakke.be
Zondag 16 juli 2006

P. Klever

Deze weg tussen angst en hoop, ik zie geen kans om hem te ontwijken.
Het is mijn weg.
Maar ik ben bang. Toch moet ik de weg gaan die voor mij ligt, ten einde toe.
Het is mijn weg.
De angst moet ik overwinnen en de hoop nieuwe kansen geven…
Die weg, het is mijn weg.
(P. Klever)
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 15 juli 2006

Je pijn

Ik kan je pijn niet voelen
Je last niet helpen dragen
   Je twijfel en je onmacht
      - het niet meer weten hoe -
Het zit zo diep vanbinnen
Ik zie alleen je buiten-ik

Maar ik wil wel naast je lopen,
je begeleiden in je strijd
Ik zal je tranen drogen,
je mag huilen hier bij mij
Je mag praten,
Je mag zwijgen,
Ik zal er voor je zijn
Nu en morgen - voor altijd
Reageer op dit bericht
Vrijdag 14 juli 2006

Zin

Wil Mesman:

Zin

Soms weten, soms niet meer weten
Soms verdriet, soms blijdschap
Soms verstand, soms gevoel
Altijd je intuïtie om te overleven

Soms winnen, soms verliezen
Soms moe, soms vol dynamiek
Soms perspectief, soms uitzichtloos
Altijd je hart om te overleven

Soms gevonden, soms op zoek
Soms samen, soms alleen
Soms lichaam, soms geest
Altijd je zelf om te overleven

Leven is zoeken
Leven is vinden als je niet meer zoekt
Leven is strijden om te behouden
Leven is behouden als je niet meer strijdt

Leven is accepteren van de donkere zijde
Leven is genieten van het dagelijkse licht
Leven is zoeken naar de zin van het leven
Terwijl de zin altijd het leven zelf is

Wil Mesman
juli 1997

1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 12 juli 2006

Toon Tellegen

Een reden


Ik ben verdrietig, verzin redenen daarvoor,
kom tot een.
Ik word steeds verdrietiger.
Ik neem een boek, maar de woorden dansen, hebben geen tijd
voor mij.
Iedereen is wel eens verdrietig, denk ik.
Ik zucht en schud mijn hoofd om zo'n verschrikkelijke
gedachte.
Ik sta op en kijk naar buiten.
En weer naar binnen.
De middag heerst.
Ik ben zo verdrietig, dat ik . . .
Ik weet niets meer te verzinnen.
Ik denk en knik
en schrijf, heel klein, aan de rand van het verlaten wit:
'... of denk je soms dat ik gelukkig ben?  Waarom ?
Waarom denk je dat toch?'
1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 11 juli 2006

Woorden

Al de dood gezwegen 
         woorden
liggen nu 
         begraven
in de tuin

Als ik moed had ging ik
         graven
wanhopig woelen in de
         aarde
haalde woorden terug naar
         boven
  
         maar 

woorden doen soms alleen maar 
         pijn      
Reageer op dit bericht
Maandag 10 juli 2006

Toon Hermans

Wereld

we weten 't allemaal, 't is er een bende
't is er te eng, en te vijandig en te vol
het is in hoofdzaak grote rotzooi en ellende
op onze groene, blauwe, grijze, grauwe bol

't is haat en nijd, elkaar de pas afsnijden
en door de steden raast een 'rücksichtlos' geweld
maar of we vloeken, vechten, vallen, lachen, lijden
er staan weer altijd boterbloemen in het veld

er zijn nog immer die momenten van vervoering
al lijkt dat bolletje ook nòg zo negatief
tussen de puinhoop schemert altijd de ontroering
van mensen die nog zachtjes zeggen: 'k heb je lief

Reageer op dit bericht
Zondag 9 juli 2006

Vogeltje

Vrij zijn als een vogel,
flying in the sky.
Zonder pijn of zorgen,
een zijn met z'n vlucht.
Alleen hij ziet daar beneden
de wereld in het klein.
Mensen die zich haasten,
geen tijd meer voor elkaar.

En is hij moe gevlogen,
komt hij dichter bij het mensenland
Zoekt een boom om in te rusten,
blij dat hij een vogel is.
Hij geniet zo van zijn vrijheid,
van zijn leven in de lucht

Reageer op dit bericht
Donderdag 6 juli 2006

Pierre Kemp

Zonsopgang

Er drijft een hoed van licht naar boven.
Ik reik en wil hem op mijn kop.
en kan mijn onmacht nauw geloven :
de zon komt op.
Haar prachtig stro valt in ovalen
en hoopt zich langzaam op mijn haar.
Ik voel mij zo vreemd ademhalen,
terwijl ik in de volte staar
van licht, dat staat rond me uit te breiden
de hoed, die alles om mij vat,
wat ik vanaf mijn kindse tijden
heb lief gehad
1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 5 juli 2006

Veel te dicht (anoniem)

Veel te dicht om zijn ogen te verdragen
kijk ik neer naar mijn schoot.
Ik tracht de vele zachte woorden
in zijn adem niet te horen.
Ik leg mijn handen op mijn oren,
blaas mijn wangen op die branden
van de dingen die hij niet eens zegt.
Ik doe zo mijn best.  Maar nu
raak ik helemaal van de wijs,
wat doe ik toch ?
Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 juli 2006

Bruggen bouwen

door Albert Buschman:

Bruggen bouwen

"U heeft een mooi beroep", zei het kind tegen de oude bruggenbouwer, "het moet wel zwaar zijn, bruggen te bouwen".
"Als men het geleerd heeft, is het niet lastig", zei de bruggenbouwer. "Bruggen van beton en staal bouwen is gemakkelijk, maar andere bruggen, die ik in mijn dromen bouw, die zijn veel moeilijker".
"Welke andere bruggen?" vroeg het kind. De oude bruggenbouwer keek het kind nadenkend aan. Hij wist niet of het kind het begrijpen zou. Toen zei hij: "Ik wil een brug bouwen van nu naar de toekomst. Ik wil een brug bouwen van de ene naar de andere mens, van het donker naar het licht, van verdriet naar vreugde. Ik wil een brug bouwen van nu naar de eeuwigheid over al het ver- gankelijke heen".
Het kind had opmerkzaam geluisterd. Het had niet alles begrepen, maar merkte dat de oude man verdrietig was. Om hem weer op te vrolijken zei het kind:" Ik geef u mijn brug"! En het kind schilderde voor de bruggenbouwer: EEN KLEURRIJKE REGENBOOG.

Reageer op dit bericht

Meer van begrijphetnietje

↑ Terug naar de berichten