Donderdag 27 september 2007
Gevoelens
als gevoelens
je uitpersen
tot geen sap meer overblijft
als gevoelens
je beklemmen,
een touw van vastgebonden zijn
als gevoelens
met je treuren
en je voelt alleen nog angst
wat doe je dan ?
© Merel
Woensdag 26 september 2007
nu plukken we de vruchten van onze voetstappen diepe sporen in een modderige brij straks donkert de nacht zie je dwaallichtjes verleidelijk …
nu plukken we de vruchten van onze voetstappen
diepe sporen in een modderige brij
straks donkert de nacht
zie je dwaallichtjes verleidelijk dansen
heimwee hunkert naar verlangen
als elfjes met vleugels van satijn
de ballade zingen van gelukkig zijn
ademloos luistert stilte en proeft
de vrede van de nieuwe nacht
Dinsdag 25 september 2007
ik herinner me een jonge vrouw haar allereerste keer weet nog hoe ze dacht ik verlang maar ben ook een beetje bang doet het pijn als ik me v…
ik herinner me een jonge vrouw
haar allereerste keer
weet nog hoe ze dacht
ik verlang
maar ben ook een beetje bang
doet het pijn
als ik me volledig geef
valt mijn schroom
als losse vlagen op de grond
ben ik te bedeesd
wil ik me verbergen
onder het doek van nu nog liever niet
ik herinner me een jonge vrouw
bang verlangend
naar een beetje meer
© Merel
Maandag 24 september 2007
doodgewoon begint de dag alsof hij een gewoonte breit tussen gisteren en vandaag klapwiekend komt een ekster aangevlogen met een vleugelslag…
doodgewoon begint de dag
alsof hij een gewoonte breit
tussen gisteren en vandaag
klapwiekend komt een ekster aangevlogen
met een vleugelslag raakt ze het alledaagse
illusies springen weg
dwars door het helderblauwe
schaduwen verdwijnen
nu de zon koude tranen schreit
het grijze staart vol twijfels naar de leegte
koud zweet danst met het onvermogen
© Merel
het ruikt naar nieuw met een snuifje oud die zondagochtend in de school van het verleden nog een laatste keer doet hij zijn deuren open begr…
het ruikt naar nieuw met een snuifje oud
die zondagochtend in de school van het verleden
nog een laatste keer doet hij zijn deuren open
begroet de meisjes van weleer
nu bijna allen moedertje samen met hun man
nog een keer loop je over de houten vloer
en vraag je af waar je klaslokaal nu is gebleven
in je herinnering zie je het kleine meisje
twee vlechtjes in het haar en witte sokjes aan
voor het eerst ging ze naar de grote school
twaalf jaar later zei ze als een tiener
haar blauw schooluniform voorgoed vaarwel
nog een keer loop je door de gang
als je de ogen sluit hoor je misschien de bel
de speelplaats lijkt ineens zo klein
en het houtwerk van de kapel
wat hebben ze ermee gedaan
morgen komen mensen in hun appartementje wonen
mijn school van vroeger, ze bestaat helaas niet meer
© Merel
Zaterdag 22 september 2007
Met een misschien liet ze zich niet doen ze raakte op de drift voelde woede in haar koken zij - het brave meisje van weleer - als een op ho…
Met een misschien liet ze zich niet doen
ze raakte op de drift
voelde woede in haar koken
zij - het brave meisje van weleer -
als een op hol geslagen paard
hinnikend en stampvoetend op de grond
schuimbekkend
vergat ze wie ze was
te lang werd ze vernederd
naïef in haar denken
na een week van hoop
gedropt in de hoek van het bedriegen
werd ze het meisje met geweld
het stille kermen van altijd
kende geen voldoening meer
helder denken was totaal ontredderd
te laat besefte ze wat ze had gedaan
snikkend en walgend van zichzelf
had ze zijn leven weggewist
© Merel
Vrijdag 21 september 2007
weet je klein meisje in je blik zie ik hoe je ogen dromen je loopt al dansend door de regen en plukt elke nieuwe dag met een lach om van te …
weet je klein meisje
in je blik zie ik hoe je ogen dromen
je loopt al dansend door de regen
en plukt elke nieuwe dag
met een lach om van te snoepen
je huppelt vrolijk in het rond
met de kijkers van een kind
die in een bloem het wonder ziet
het kleine weet de waarderen
en 's avonds dapper schaapjes telt
als ik je zo zie rennen
dartel als een veulen
kan ik niet anders dan genieten
de wereld met je delen
en stoeien als een kind
© Merel
Donderdag 20 september 2007
er sluimert iets in mij ik weet niet wat het is het speelt met mijn gedachten het kent geen klank of kleur ik zie heel vaag een beeld wazig …
er sluimert iets in mij
ik weet niet wat het is
het speelt met mijn gedachten
het kent geen klank of kleur
ik zie heel vaag een beeld
wazig
niet te doorgronden
een mistgordijn
bedekt als een sluier
die nieuwe droom van mij
ik voel iets in me borrelen
een gevoel
bijna vergeten
zou het verdriet in mij nu sterven
en het geluk mij vreugde geven
er gebeurt zo waar een wonder
nu ik mijn schuilplaats ga verlaten
maanrood knipoogt naar mij
de nacht proeft niet meer naar bang
© Merel
Woensdag 19 september 2007
een merel wrijft vakantie uit de ogen ontbijt nog even 's ochtends in de buitenlucht onder het hemelsblauw een merel vliegt 's middags hoog …
een merel
wrijft vakantie uit de ogen
ontbijt nog even 's ochtends
in de buitenlucht
onder het hemelsblauw
een merel
vliegt 's middags
hoog boven de wolken
mijmert even
hoe het was
en wat zal zijn
een merel
zingt 's avonds een lied
over veilig landen in het warme nest
vervuld van liefde klopt een moeders hart
ze opent snel haar vleugels
en kust met een blij gevoel haar kroost
© Merel
Dinsdag 11 september 2007
acht letters horen hoe de vrouw met stil gefluister tot de bloemen spreekt de stem is hees en klanken klinken moe zelfs de ogen vallen bijna…
acht letters horen hoe de vrouw
met stil gefluister tot de bloemen spreekt
de stem is hees
en klanken klinken moe
zelfs de ogen vallen bijna dicht
ze maken plannen
toveren met letters
tot het juiste woord met blije lach
ziet hoe de vrouw glundert van verlangen
ze voelt zich opgelucht
rent naar boven en begint al vast te pakken
dit is het juiste woord
juichen ze
samen staan we netjes in de rij
en schenken haar "vakantie"
© Merel
Dinsdag 11 september 2007
er broeit iets de wereld houdt zijn adem in het verlangen voelt hoe hartstocht borrelt nog even en de liefde komt met al zijn passie de vrou…
er broeit iets
de wereld houdt zijn adem in
het verlangen voelt hoe hartstocht borrelt
nog even
en de liefde komt met al zijn passie
de vrouw dempt alvast het licht
met een glimlach op haar mond
en gesloten ogen
streelt ze haar lichaam
maakt het warm voor het liefdesspel
© Merel
Maandag 10 september 2007
zolang ik leef zal ik reizen in het diepste van mijn zijn zoals graven in het onderbewuste en hopen mezelf te ontdekken het zoeken kent geen…
zolang ik leef zal ik reizen
in het diepste van mijn zijn
zoals graven in het onderbewuste
en hopen mezelf te ontdekken
het zoeken kent geen grens
neemt me bij de arm
en pluist me uit
tot de laatste vezel van mijn ziel
soms wil ik stoppen
niet meer dolen
gewoon verder gaan zonder woelen
maar helaas ik heb mezelf nog niet gevonden
en bots met opgeheven armen
tegen de muur van het niet begrijpen
de harde werkelijkheid is niet op te rapen
veel te zwaar om alleen te dragen
ik wroet verder in de ondergrond
pel de lagen een voor een
maar mijn ik
kom ik nergens tegen
© Merel
ze kwam een vrolijk sprookje tegen
eentje met een prins en een prinses
het kon niet zij
het liep zo maar langs haar voorbij
al haar moed had ze bijeen gezocht
met snelle passen liep ze naar het sprookje
loop niet weg
blijf hier bij mij
ik zoek een sprookje
waar ik in kan geloven
het sprookje gaf een vluchtige zoen
streek de haren uit haar ogen
ach vrouwtje toch ik kan niets voor je doen
de sprookjesfee is ziek en wil niet meer
ik zoek nu zelf naar een happy end
© Merel
Zaterdag 8 september 2007
als vuur vonken woorden uit haar mond kleine sintels raken de verbijstering die met dicht geknepen keel geen woorden weet te vinden ze beeft…
als vuur vonken woorden uit haar mond
kleine sintels raken de verbijstering
die met dicht geknepen keel
geen woorden weet te vinden
ze beeft en haar verschroeide geest
zoekt een schuilplaats naast verstomming
een droom spat uit elkaar
nu het lied een afscheid zingt
in de schaduw van de oude eik
verscheurt ze de liefdevolle dagen
als ooit de oude eik opnieuw zal bloeien
graaft ze in het verleden
en plant een nieuw begin
© Merel
met schaamrood op haar wangen stapt ze uit haar droom zonder schroom speelde ze de hoofdrol in het intieme spel van pure sensuele erotiek vu…
met schaamrood op haar wangen
stapt ze uit haar droom
zonder schroom
speelde ze de hoofdrol
in het intieme spel
van pure sensuele erotiek
vurige kussen fluisteren
lieve woordjes in haar oor
tintelingen rillen langzaam naar omlaag
huiverend
indrukwekkend
klamme huid zweet hete druppels
op het gloeiend lijf
handen kneden doelbewust
een weg naar het meest intieme
vingers spelen met het warmste plekje
verborgen tussen plakkerige dijen
niet te stillen drift
twee bonkende lichamen
schokkend op en neer
tot de verzadiging
het hoogtepunt bereikt
en ze in een roes van nagenieten
de werkelijkheid heel even vergeet
© Merel
Donderdag 6 september 2007
ze had haar witte jurk aan zocht tussen wolken naar een sprankel hoop ze zag alleen maar monsters en twijfel viel in haar schoot ze voelde d…
ze had haar witte jurk aan
zocht tussen wolken
naar een sprankel hoop
ze zag alleen maar monsters
en twijfel viel in haar schoot
ze voelde donder borrelen
nu angst haar overviel
zij die voelde hoe hij zou blijven komen
ontmoette het verloren spel
ze wist niet dat hij naar haar keek
en genoot van haar verdriet
© Merel
Woensdag 5 september 2007
soms rennen uren je voorbij dagen worden maanden je leeft en denkt niet na vergeet om even stil te blijven staan je stapt in de trein van al…
soms rennen uren je voorbij
dagen worden maanden
je leeft en denkt niet na
vergeet om even stil te blijven staan
je stapt in de trein van altijd haast
razendsnel rijdt hij voorbij
geen benul van tijd of plaats
steeds weer voorbij de plek van stilte
tot plots een wrang gevoel je geest doorboort
en je niet weet waar je leven is gebleven
alle ogenblikken die niet bestonden
omdat haast belangrijker was dan het beleven
bedenk dan maar
het is nog niet te laat om even stil te staan
pluk je tijd en streel hem als een schat
de klok tikt en tikt steeds verder weg
© Merel
als ik je hoofd kon zijn liet ik je gedachten praten ze zitten opgesloten in je vat van niet begrijpen dan kon ik je even volgen en weten ho…
als ik je hoofd kon zijn
liet ik je gedachten praten
ze zitten opgesloten
in je vat van niet begrijpen
dan kon ik je even volgen
en weten hoe of wat je denkt
als ik je mond kon zijn
vertelde je me duizend dingen
een gesprek zo tussen jou en mij
ik wacht en hoop
je weet maar nooit
nu is er een vaag gemompel
een voor mij onverstaanbare taal
als ik je hart kon zijn
begreep ik je gevoelens
het is alsof je die niet kent
ze zitten diep in je gevangen
naar buiten brengen lukt je niet
je lijkt zo koud en hard als steen
als ik kon probeerde ik gewoon te begrijpen
ik doe het wel,
het lukt zo nu en dan
je bent zo duister
nog steeds na al die jaren
besef je het
ik weet het niet
je bent zoals je bent - een beetje anders
maar anders zijn heeft ook zijn charme
© Merel
vannacht ben ik op pad geweest dwalend langs de huizen tot ik langs je venster kwam je lag daar stil te slapen een slaap van puur genieten m…
vannacht ben ik op pad geweest
dwalend langs de huizen
tot ik langs je venster kwam
je lag daar stil te slapen
een slaap van puur genieten
met een glimlach op je gelaat
mijn mantel van niet meer kunnen
heb ik naast je neergelegd
heel stiekem
ben ik met je geluk gaan lopen
© Merel
misschien kun je het niet vatten de woorden die ik naar je schreef geloof me maar een boodschap nestelde zich in mijn schoot en bracht de wa…
misschien kun je het niet vatten
de woorden die ik naar je schreef
geloof me maar
een boodschap nestelde zich in mijn schoot
en bracht de waarheid tot bij mij
er is iemand die bij je blijft
ik weet het wel
het is zo moeilijk te begrijpen
misschien zit hij aan de overkant en stuurt
een blik van herkenning richting jou
of is het een engel met zijn gouden vleugels
die je vasthoudt met het touwtje van beschermen
waarom niet die ene ster in de donkere nacht
het lijkt alsof hij jou een knipoog stuurt
verbaasd kijk je naar de witte vlinder
die je schouder raakt en warmte in je brengt
er is zo veel dat zo maar uit het niets je weet te raken
er is dan ene iets
het blijft je zo nabij en gaat nooit dood
© Merel
4 reacties op dit bericht
wegkruipen
rakend mooi geschreven Merel
aangrijpend
Veel sterkte Merel.
Spijtig dat een mens vaak niet mag opkomen voor zijn gevoelens. Kort maar met veel inhoud Merel. Mooi.
Elvira en Pierre wensen jullie een fijnedonderdag.
Lieve Merel